Προσωπική ιστορία: Διαγνώστηκα επισήμως στα 25 μου, μετά από πολύ κόπο και έρευνα, με ΔΕΠΥ

Αγαπητό Ampa,

Διαβάζοντας χρόνια τώρα τις στήλες σου και τις ιστορίες ανθρώπων που έχουν στιγματιστεί από καταστάσεις και ‘ανθρώπους’, θεώρησα ότι ήρθε η στιγμή και εγώ με την σειρά μου να πω την δικιά μου ιστορία.

Διαγνώστηκα επισήμως στα 25 μου μετά από πολύ κόπο και έρευνα, με ΔΕΠΥ.

Το ταξίδι για την διάγνωση αυτή ήταν μεγάλο και βαρύ, οικονομικά και ψυχικά μιας και έπρεπε να σταματήσω να ρίχνω συνέχεια την ευθύνη στον εαυτό μου, να σταματήσω να ακούω και να πιστεύω τις κατηγορίες όλων των ανθρώπων που πέρασαν στην ζωή μου, να πάρω τα πόδια μου και ψαχτώ χωρίς την στήριξη κανενός για αρχή.

‘Τεμπελα, ανεύθυνη, τόσο έξυπνη αλλά βαριέσαι εύκολα, είσαι επιπόλαια, γιατί είσαι τόσο ευαίσθητη, είσαι υπερβολική, γιατί αγχώνεσαι τόσο πολύ; Πώς κάνεις έτσι;’

Από τα δέκα μου μέχρι και σήμερα αυτά είναι τα λόγια που άκουγα και ακούω σε καθημερινή βάση.
Κατηγορούσα συνέχεια τον εαυτό μου, τα πίστευα, άρχισα να γίνομαι όντως αυτά που έλεγαν για εμένα, οι σκέψεις και το χάος μέσα μου γινόντουσαν όλο και πιο δυνατά, πιο ανεξέλεγκτα, κουβέντες αμέτρητες και μετά ήρθε το μπαμ.

Στα 16, πριν καλά καλά καταλάβω τι είναι το ΔΕΠΥ, η κατάθλιψη με κυρίεψε. Οι σκέψεις είχαν γίνει ασταμάτητες και η ζωή μου είχε μπει στην αδράνεια.

Κοπάνες για να κοιμηθώ και να αποφύγω, κοπάνες για να κλαίω μόνη μου σε ένα μαξιλάρι, απομακρυσμένη από όλους και όλα και το τέλος που φαινόταν όλο και πιο ωραίο αφού άλλωστε δεν είμαι αρκετή.

Πήρα τον εαυτό μία μέρα και εξήγησα στην μάνα μου πως θέλω να πεθάνω. Θέλω να ησυχάσω και πως έχω κουραστεί και πως αυτό όμως δεν είναι λύση και θέλω να πάω σε ένα ψυχολόγο. Στην αρχή μου είπε για τον Χριστό και τον Θεό και την προσευχή και εγώ της απάντησα για αυτό μας έδωσε τους γιατρούς και την επιστήμη. Την έπεισα με πήγε και σιγά σιγά όλα πήγαν καλά.

Τα ίδια προβλήματα όμως συνέχιζαν, και έφτασα στα 18 χωρίς να ξέρω τι να κάνω στην ζωή μου. Πολλά τα χόμπι, πολλά τα ενδιαφέροντα, περιστασιακά όλα τους με μόνο δύο να έχουν μείνει και άλλα τόσα να έχουν έρθει και πετάξει.

Μπήκα σε μια ιδιωτική σχολή για δημοσιογραφία. Ο ενθουσιασμός ήταν μεγάλος, οι ικανότητες πολλές.

Κουράστηκα, στο τρίτο εξάμηνο δεν με ενδιέφερε πια.

Βρίσκω δουλειά. Η ανασφάλεια, ο φόβος και η τελειομανία με κάνουν να θέλω να φύγω και έτσι κάνω, γιατί έτσι και αλλιώς δεν ήμουν αρκετή.

Βρίσκω άλλη, τα λάθη απερισκεψίας και βιασύνης πολλά, φεύγω μόνη μου και από εκεί. Δεν είμαι αρκετή.

Οι υποψίες για ΔΕΠΥ είχαν μπει στο μυαλό μου καιρό, αλλά δεν είχα το κουράγιο να κάνω το πρώτο βήμα για κάποιο λόγο. Ίσως να φοβόμουν ότι τελικά θα μου έλεγαν ότι όντως είμαι τεμπέλα, όντως είμαι επιπόλαια και απερίσκεπτη, παντελώς ανεύθυνη και ότι απλά έψαχνα για δικαιολογίες.

Διαβάζοντας άρθρα όμως για το ΔΕΠΥ ενηλίκων, είχα αρχίσει να συνειδητοποιώ ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα και σιγά σιγά άρχισα να ερευνώ ακόμα περισσότερο.

Όλα δείχνουν ΔΕΠΥ.

Μετά από αποτυχημένες συνεργασίες και σχέσεις, τον εθισμό στην αδρεναλίνη και την ντοπαμίνη μέσα από καταστάσεις, την ασταμάτητη αυτοκριτική, υπήρχε ένα μικρό παραθυράκι που έριξε λίγο φως και έτσι προσπάθησα ακόμα παραπάνω για την διάγνωση, βρίσκοντας έναν υπέροχο ψυχίατρο μετά από πολλούς άλλους, με άκουσε μέσα από τους λυγμούς μου.

Ξεκίνησα θεραπεία και ίσως να μην είναι η κατάλληλη για εμένα προς το παρόν αλλά ξέρεις κάτι;

Η αρχή φαίνεται λίγο πιο γλυκιά, σε σύγκριση με άλλες και ίσως κάποια στιγμή να είμαι αρκετή για εμένα.

Με μεγάλη εκτίμηση και αγάπη προς σε εσένα Αμπα για την δουλειά σου,

Ελληνομασρέγια.

Υ.Γ.
Θέλω να ευχαριστήσω πολύ την οικογένειά μου που μπορεί είναι παραδοσιακή ελληνική οικογένεια αλλά παρόλαυτα αυτά με βοήθησε, με άκουσε και με στήριξε σε όλο αυτό το ταξίδι ψυχικής υγείας. Τους αγαπώ και νιώθω τυχερή και ας ήταν ξεροκέφαλοι στην αρχή.

Επίσης θέλω να προσθέσω τον σύνδεσμο για το οργανισμό ADHD HELLAS, η ΔΕΠΥ δεν είναι το ίδιο για όλους τους ανθρώπους και τα άρθρα τους βοήθησαν κατά μεγάλο μέρος να κατανοήσω εγώ και οι άνθρωποι μου τι έστι ΔΕΠΥ.
https://www.adhdhellas.org/

Να είστε όλοι πάντα καλά.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ελληνομασρέγια

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News