Είναι σύνηθες να ανεχόμαστε τις φωνές και τις εκρήξεις θυμού του αφεντικού μας, ακόμη και αν δεν φταίμε εμείς;
Με λένε Κατερίνα και είμαι 21 χρονών. Έχω πιάσει μια καινούρια δουλειά εδώ και 3 μήνες. Εργάζομαι στον τομέα των πωλήσεων (marketing) σε μικρή εταιρεία.
Το κλίμα στο γραφείο είναι σχετικά καλό, όταν δεν υπάρχει πολλή δουλειά. Ωστόσο, το αφεντικό μου, που είναι άντρας 41 ετών, γίνεται ξαφνικά απότομος και φωνάζει, κυρίως σε εμένα (που είμαι η πιο καινούρια στη δουλειά), συνήθως χωρίς να φταίω κάπου.
Ας πούμε, μου δίνει μια οδηγία για το τι να λέω όταν απαντάω στο τηλέφωνο, πριν περάσω σε εκείνον τη γραμμή, την ακολουθώ, αλλά χθες μού είπε με πολύ απότομο τρόπο πως πρέπει να ρωτάω άλλα πράγματα εκείνον που τηλεφωνεί, πριν του περάσω εκείνου τη γραμμή.
Πράγματα τα οποία πρώτη φορά μου είπε χθες, σε πολύ απότομο ύφος. Άλλες φορές μού φωνάζει όταν προσπαθώ να του πω πως τον ζητούν από e-mail, τηλέφωνο και εκείνος μού φωνάζει να μη τον ενοχλώ.
Αλλά άλλες φορές μού λέει μετά “γιατί δε με ενημέρωσες για τον τάδε; σού είπα εγώ πως είμαι απασχολημένος;;”
Γενικά δεν ξέρω πώς να φερθώ και τι να κάνω, είναι απρόβλεπτη η συμπεριφορά του. Αλλά εμένα με καταρρακώνει ψυχολογικά όλη αυτή η αστάθεια στη συμπεριφορά και οι φωνές.
Μού έχει πει επίσης με χλευαστικό ύφος “Κατερίνα, πρέπει να ξυπνήσεις κάποια στιγμή” σε εντελώς άκυρες περιόδους, χωρίς να κάνω κάτι στραβά. Σε έναν άλλο υπάλληλο φέρεται με τον ίδιο τρόπο, αλλά στη γυναίκα του που εργαζόμαστε μαζί είναι πάντα κύριος. Ακόμη και όταν κάνει λάθη.
Αυτό που με φοβίζει κυρίως, είναι πώς θα μου φέρεται όταν αρχίσω να αναλαμβάνω περισσότερες πρωτοβουλίες και ευθύνες στη δουλειά. Όπως είπα, είμαι αρκετά καινούρια.
Στους γονείς μου που το ανέφερα, μού είπαν πως έτσι είναι όλες οι δουλειές και πως πρέπει να σκληραγωγηθώ ψυχικά, αλλιώς δε θα τα βγάλω πέρα σε αυτό τον κόσμο. Αλλά εμένα αυτό με σκοτώνει, ψυχικά.
Και αυτό που εν τέλει θέλω να ρωτήσω, είναι εάν είναι σύνηθες και ίσως και επιβάλλεται να ανέχεσαι την αποτομία των αφεντικών σου, εφόσον είναι ανώτεροι από εσένα.
Διότι μάλλον έτσι συνηθίζεται και νιώθω η μόνη που είμαι “κακομαθημένη”.
Συγγνώμη για το μακρύ κείμενο και ευχαριστώ για την ανάγνωση…
ΑΠΟ ΤHΝ – Κατερίνα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δυστυχώς την έχω πατήσει κ εγώ έτσι και θα σου δώσω μια συμβουλή κ άκου με. Στην πρώτη μου δουλειά είχα αφεντικά που φέρονταν απαράδεκτα όχι μόνο σε μένα αλλά σε όλους. Μην έχοντας προηγούμενη εμπειρία και ακούγοντας τους γονείς μου να μου λένε ότι “έτσι είναι παντού” και ότι “να μην είμαι τόσο ευαίσθητος” και ότι “μήπως τεμπελιάζω” κ λοιπά πράγματα που μόνο κακό σου κάνουν, είχα πιστέψει πως φταίω εγώ. Μετά απο 1 χρόνο δεν άντεξα άλλο. Σε οποιαδήποτε άλλη δουλειά πήγα δεν ξανασυνάντησα τόσο χάλια συμπεριφορές. Μετά απο 28 χρόνια δουλειάς είμαι επιτυχημένος στην καριέρα μου και… Διαβάστε περισσότερα »
Το βίωσα σε πρόγραμμα voucher στην Κύπρο, σε έναν ραδιοσταθμό δημοσίου πανεπιστημίου, κιόλας. Ο υπεύθυνος καθηγητής που είχαν εκεί (νομίζω είναι αλλα άτομα τωρα εκεί), εντελώς άσχετος και από τον τομέα της εκπαίδευσης και από τον τομέα του ραδιοφώνου, όλο υποτιμούσε και χλεύαζε. Απορούσα που κάποιοι άχαμπαροι φοιτητές τον θεωρούσαν και αγαπημένο τους καθηγητή μάλλον δεν είχαν μπει στα βαθιά μαζί του. Ο τύπος δεν ηταν Κύπριος, ήταν από την Ζάκυνθο. Έβαλε και την χαζογκόμενα του να παίζει την έξυπνη, μια φιλόλογος που από φιλολογία ήταν άσχετη. Το ΕΚΠΑ πως στραβώθηκε και δέχθηκε τέτοιο άτομο είναι άξιο απορίας. Η εν… Διαβάστε περισσότερα »
Όχι , δεν είναι έτσι παντού . Αυτό που μπορεί να πει κανείς είναι ότι παντού θα υπάρχει καποια αρνητική πλευρά ( πχ θα είναι μακριά από το σπίτι ο χώρος εργασίας σου) αλλά η αρνητική πλευρά δεν θα είναι παντα ένας τοξικός εργοδότης. Ο εργοδότης σου είναι απαράδεκτος και δε γνωρίζει τη δουλειά του. Την καθημερινή ένταση του (που μπορεί να μην πηγάζει καν από τη δουλεια) στην ξεσπάει και σε δυσκολεύει αντί να σε διευκολύνει. Αυτό προκύπτει από την ασυνεπεια των οδηγιών του, δείχνει ότι απλά ξεφορτωνει πάνω σου. Αυτό πέρα από το γεγονός ότι είναι ανεπίτρεπτο ,… Διαβάστε περισσότερα »
Κατερίνα όχι, δεν είσαι κακομαθημένη και κανένας μα κανένας δεν έχει δικαίωμα να σου φωνάζει, να σε προσβάλει ή να σε μειώνει στην δουλειά. Στον χώρο εργασίας πρέπει να φερόμαστε με τον ίδιο σεβασμό σε όλους, από τα άτομα που καθαρίζουν μέχρι τον CEO. Τις μαγκιές τις πουλάνε συνήθως κομπλεξικά άτομα που προσπαθούν να επιρρίψουν ευθύνες των δικών τους λαθών, έλλειψη οργάνωσης και ελλειψης ικανοτήτων στους υφισταμένους τους. Αν κάνεις λάθη μπορει να σου κάνει παρατήρηση, σύσταση ακόμα και να σε απολύσει αλλά ποτέ μα ποτέ μην δεχτείς φωνές, προσβολές και άσχημη συμπεριφορά. Αν δουλεύεις σε μεγάλη εταιρεία μίλα με… Διαβάστε περισσότερα »
Όσο κι αν στις μικρομεσαίες “οικογενειακές” επιχειρήσεις είναι αρκετά συχνή αυτή η κομπλεξική συμπεριφορά, δεν είναι όλες οι δουλειές έτσι, ακόμα και σε αυτόν τον συγκεκριμένο τομέα. Μόλις αποκτήσεις ένα ελάχιστο επίπεδο προϋπηρεσίας, μπορείς να αρχίσεις την αναζήτηση νέου εργοδότη, ξαναρχίζοντας την αναζήτηση αν και αυτός αποδειχθεί απαράδεκτος. Προσωπικά, εγώ, μετά από δύο χρόνια μισθωτής εργασίας στα νιάτα μου, επέλεξα το ελεύθερο επάγγελμα σε έναν όχι ιδιαίτερα καλοπληρωμένο κλάδο, για να προστατέψω την αξιοπρέπειά μου και την ψυχική μου υγεία Ωστόσο, μπορώ να σου δώσω μερικές συμβουλές αντιμετώπισης υστερικών κομπλεξικών χάρη στην εμπειρία που αποκόμισα από το στρατό (όπου ο… Διαβάστε περισσότερα »
Να μην φοβάσαι κανέναν και τίποτα. Περνάς περίοδο εκπαίδευσης για το πως είναι οι συνθήκες εργασίας στην πλειοψηφία των εταιρειών. Οι περισσότεροι «managers» και ιδιοκτήτες δεν έχουν ιδέα πως να εκπαιδεύσουν τους υπαλλήλους τους, ενώ επιπλέον έχουν το μυαλό τους απασχολημένο με ένα σωρό πράγματα, με αποτέλεσμα να ξεσπούν εκεί όπου νομίζουν ότι τους παίρνει. Μέχρι να μάθεις τα χούγια του, ρώτησε τον σε μία φάση που θα είναι ήρεμος να σου δώσει ακριβείς οδηγίες για το πως θα ήθελε να χειρίζεσαι τέτοια θέματα, να μην δείχνεις ηττοπάθεια, να μην χαμηλώνεις το κεφάλι, να κρατάς σταθερή ένταση φωνής. Είσαι επαγγελματίας… Διαβάστε περισσότερα »
Κατερίνα μου, κατ’ αρχάς σου στέλνω μία αγκαλιά για όσα περνάς στον χώρο εργασίας. Μπορώ μάλιστα να πω πως σε νιώθω απόλυτα καθώς μέχρι και την προηγούμενη εβδομάδα βρισκόμουν κι εγώ στη θέση σου σε μία καλοκαιρινή εργασία που είχα. Κανένας εργοδότης δεν έχει δικαίωμα να φωνάζει και να υποτιμά τον εργαζόμενο (αλήθεια, δεν καταλαβαίνουν ότι πρωτίστως υποτιμούν τον εαυτό τους εφόσον ο εργαζόμενος είναι επιλογή τους?? ). Αυτό που με βοήθησε εμένα ήταν το γεγονός πως παραιτήθηκα.. Ήταν το καλύτερο δώρο που έκανα σ’ εμένα.! Θα σε συμβούλευα ή να το ξεκαθαρίσεις μαζί του και να του πεις πως… Διαβάστε περισσότερα »
Δυστυχώς όλοι τα έχουμε περάσει και θα σε διαβεβαιώσω και εγώ, όπως και οι υπόλοιποι στα σχόλια, ότι δεν είναι υπερβολικός ο προβληματισμός σου. Θα σου πω ότι σε εταιρία που δούλεψα για πολύ λίγο, κάτι μήνες δηλαδή, υπήρχε ο δήθεν διευθυντής μου ο οποίος προσπαθούσε να με τρομοκρατήσει σχετικά με τις απαιτήσεις της ιδιοκτήτριας της επιχείρησης. Μου είχε πει ότι υπάρχουν παντού κάμερες, οπότε να προσέχω και να μην κοιτάω ούτε το κινητό μου γιατί θα με δει και ότι να κάνω την ιδιοκτήτρια Cc σε όλα τα emails. Αυτά ήταν βασικά. Κανονικό δηλαδή Big Brother, όλοι ξέρουμε ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Όχι δεν είναι έτσι όλες οι δουλειές. Σε καμία περίπτωση. Οι γονείς σου μιλούν χωρίς να ξέρουν γιατί δεν είναι μπροστά και μπορεί να νομίζουν πως υπερβάλλεις. Αυτό που γίνεται σε όλες τις δουλειές είναι ότι δεν είναι όλα τέλεια και θα υπάρχουν προβλήματα, επισης θα σου κανουν παρατηρήσεις και κάποιες φορές μπορεί να υπάρχουν νεύρα αλλά οχι να σου φωνάζει και να σε προσβάλλει ο εργοδότης. Θα πρέπει να προσπαθήσεις να βρεις κατι αλλο με καλύτερες συνθήκες.
Αχ αχ αχ
Μακαρι να γινοταν, σε ενα δευυερολεπτο, να μπορουσες να του πεις (ηρεμα, σαν να ησουν θεια του 70 χρονων)
“Λοιπον, μαλακα, για να τελειωνουμε, απαντα το τηλεφωνο, και κανε την δουλεια σου” “αντε! Τι κοιτας? τελειωνε..”
Ζητειται νεοτατος υπαλληλος με κληρονομικο χαρισμα, να ξερει, οταν μας ζητανε στο τηλεφωνο, ποτε:
α) μας θελουν για νεα δουλεια (προσφορα) ή πληρωμη
Ή β) μας ψαχνουν επειδη δεν εχουν εκπληρωθει τα συμφωνηθεντα
Όχι σίγουρα δεν είναι παντού έτσι και όχι σίγουρα δεν πρέπει «να μείνεις και να συνηθίζεις» τέτοιες καταστάσεις. Έχω βιώσει παρόμοια κατάσταση με διευθυντή/ιδιοκτήτη και πολλές φορές αυτός ο συνδυασμός κλειδί οδηγεί και σε τέτοιες καταστάσεις. Ευτυχώς είχα ήδη εμπειρία σε άλλες εταιρίες και αλλά περιβάλλοντα όπου δεν υπήρχε αυτό το είδος τοξικής συμπεριφοράς και μπόρεσα να το εντοπίσω πολύ άμεσα και να αποχωρήσω. Αν έχεις την οικονομική άνεση, αποχώρησε άμεσα ενώ ταυτόχρονα ψάχνεις κάτι διαφορετικό. Αν όχι, τότε ξεκινά να ψάχνεις έντονα για κάτι άλλο, μην το αναβάλεις γιατί κινδυνευεις να επηρεαστεί η ψυχολογία σου και η αυτοεκτίμηση σου… Διαβάστε περισσότερα »