Από τα 24 μου που χώρισα γύρισα στους γονεις μου γιατί έχω μια κόρη και με βοήθησαν πάρα πολύ.
Ο πατέρας μου πέθανε πριν 20 χρόνια και εγώ συνέχισα να μένω με την μητέρα μου και την κόρη μου.
Η κόρη μου όμως είναι 29 χρόνων και ζει πλέον με τον σύντροφο της. Εγώ ξέμεινα στο πατρικό κάτι που με ενοχλεί αφάνταστα.
Δεν μπορώ να ζω άλλο με την μητέρα μου και πνίγομαι, έχω νεύρα και ξεσπάω πάνω της.
Θέλω τον χώρο μου αλλά με τα ενοίκια που ζητάνε σήμερα δεν βγαίνω.
Το σπίτι που μένω είναι ιδιόκτητο.
Είμαι σε απόγνωση. Υπάρχει σπίτι στην επαρχία που θα μπορούσε να πάει να ζήσει με την αδερφή της αλλά δεν θέλει να φύγει από την Αθήνα.
Δεν μπορώ να βρω λύση…..
Όταν πηγαίνει στο χωριό ηρεμώ και απολαμβάνω το σπίτι, όταν μου λέει ότι επιστρέφει με πιάνουν τα νεύρα μου. Τι να κάνω???
ΑΠΟ ΤΗΝ – BB74
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η ερώτηση που έχει το ζουμί είναι αυτή που είπες στο τέλος ‘ τι να κάνω?’ . Θα πρέπει να βρεις τι είναι αυτό που πρέπει να κάνεις εσύ και όχι η μητέρα σου. Να με συγχωρήσεις αλλά διάβασα ένα γράμμα λίγο εγωιστικό. Όσο η μητέρα σου σε βοηθούσε με το παιδί ,δε σκέφτηκες να φύγεις να ζήσεις μόνη σου με τη κορη σου. Βολευτηκες με τη βοήθεια και αρσξες. Τώρα που δεν την έχεις ανάγκη θες να την εξορίσεις στο χωριό για να βρεις την ησυχία σου. Τώρα όμως σε έχει ανάγκη αυτή και δεν το σκέφτεσαι καν. Δε… Διαβάστε περισσότερα »
Το σπίτι στο χωριό δεν είναι άδειο, μένει η θεία της γραφουσας, οπότε ούτε να το εκμεταλλευτούν μπορούν, ούτε να το πουλήσουν αλλά ούτε η ίδια θα θέλει φυσικά να πάει, αφού δεν αντέχει τη μαμά, πόσο μάλλον τη θεία.
Δεν νομίζω ότι θα μπορούσε/ήθελε να πάει στο χωριό,γιατί γράφει πως μένει η αδερφή της μητέρας της.
Οκ. Εγώ κατάλαβα ότι η αδερφή είναι σε άλλο σπίτι στο χωριό και ότι την αναφέρει για τη παρέα. Δε το λέει καθαρά. Ακόμα χειρότερα .. τη θεία της τη ρώτησε αν θέλει να χάσει τη βολή της και να συγκατοικήσει με τη μαμά της?. Νομίζω ότι είναι αυτός ο δικαιωματισμος των νεωτέρων να απαιτούν από τους μεγαλύτερους να θυσιαστούν για τα παιδιά τους ( παρόλο που μπορεί να το έκαναν όλη τους τη ζωή) γιατί παίζει αυτό το κλισέ ” εσύ ήθελες να με κάνεις..πλήρωσε τώρα” . Καταλαβαίνω ότι η γραφουσα ίσως πέρασε δύσκολα. Όμως η μαμά της δε… Διαβάστε περισσότερα »
Το “εσύ ήθελες να με κάνεις, τώρα πλήρωνε ” το λέμε συνήθως όταν έχουμε θυμό με τους γονείς μας. Ένα παιδί δεν συμπεριφερεται με αυτόν τρόπο και δεν έχει τα συναισθήματα που έχει για κάποιο γονέα του εάν δεν έχει σφαλει κάπου. Τα παιδιά αντιγράφουν τους γονείς στα πάντα, αντιγράφουν βασικά αυτό που ΕΙΝΑΙ οι γονείς. Η μητέρα της γραφουσας λούζεται κυριολεκτικά τις πράξεις της ιδιας και του συζύγου της. Φυσικά όμως και η ίδια έχει την ευθύνη και την απόλυτη ελευθερία να “δουλέψει ” με τον εαυτό της για να θεραπεύσει τα κακώς κείμενα της οικογένειας ,για να μπορεί… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν μπορω να καταλάβω πως έβγαλες τέτοια συμπεράσματα για τη μητέρα και τον πατέρα από αυτό το κείμενο. Λέει μόνο ότι τη βοήθησε όταν είχε ανάγκη και ότι της σπάει τα νεύρα πλέον. Δε λέει τίποτα άλλο. Νομίζω κάνεις προβολή ή στηρίζεσαι σε μια παγιωμένη αντίληψη ότι για όλα μας τα στραβά ευθύνονται οι γονείς πάντα και για όλους. Εδώ στη ψυχοθεραπεία και πρέπει να περιγράψεις διάφορες καταστάσεις για να βγει συμπέρασμα ότι οι γονείς ευθύνονται αποκλειστικά για κάποια στοιχεία του χαρακτήρα σου. Στα 50 χρόνια ( τόσο πάνω κάτω είναι η γυναίκα που έγραψε) θεωρώ ότι έχει δεχτεί πάρα… Διαβάστε περισσότερα »
Σ ένα τεράστιο ποσοστό “κουβαλάμε”(με πολλούς τρόπους)τους γονείς μας(ή όσους μας μεγάλωσαν) μέσα μας. Φυσικά επηρεάζομαστε και απ όλα τα υπόλοιπα που συμβαίνουν γύρω μας (σχέσεις, φιλίες, σχολείο κτλ,όμως το πως θα ανταποκριθουμε σε αυτα, αργά η γρήγορα, εξαρτάται σ ενα μεγάλο ποσοστό απο την οικογένεια),το θεωρω αυτονόητο. Υπογραμμισα απλώς τον έναν και σημαντικότερο παράγοντα, την οικογένεια, το σπίτι. Σε καμία περίπτωση δεν την θεωρώ παγιωμενη αντίληψη και ούτε βολική δικαιολογία, είναι η πραγματικότητα (τώρα αν κάποιος θα τη χρησιμοποιήσει αρνητικά, αυτό είναι μια άλλη ιστορία). Και μάλιστα έχει πολλή “ψωμί”ακόμη να δώσει στον τομέα της ψυχανάλυσης. Όπως και να… Διαβάστε περισσότερα »
Δε διαφωνώ ότι ισχύει αυτό που λες. Ότι οι γονείς μας ευθύνονται για τη διαμόρφωση τού χαρακτήρα και της συμπεριφοράς μας κατά ένα μεγάλο βαθμό. Διαφωνώ ότι ισχύει πάντα και το ανάποδο. Ότι για τις όποιες κακές μας συμπεριφορές, για τα όποια λάθη μας / αποτυχίες , για τις όποιες ανασφάλειες και για όλα τα κακά της μοιρας μας ευθύνονται οι γονείς μας.Αυτο δηλαδή που γράφεις με τη πρόταση ” η μητέρα λούζεται τώρα τα λάθη που έκανε αυτή και ο πατέρας.”Αυτή η σκέψη μου φαίνεται τροχοπέδη που βάζουμε οι ίδιοι στα πόδια μας. Και αν το σκεφτείς δε στέκει… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό το “αθάνατη ελληνική οικογένεια” ισχύει τόσο πολύ, μόνο που έχει διπλή ανάγνωση! Δηλαδή, όντως είναι εξωφρενική η απαίτηση της γράφουσας να φύγει η μητέρα της με το έτσι θέλω το δικό της, συμφωνώ με αυτό, δεν είναι όμως εξωφρενικό αυτό που νιώθει. Για να λέει η γράφουσα ότι πνίγεται με τη μητέρα της, καταλαβαίνουμε ότι είναι μια συνθήκη μη υγιής. Και θα πόνταρα τα λεφτά μου ότι είναι ακριβώς μια αθάνατη ελληνική οικογένεια στην οποία η μαμά παίζει ένα συγκεκριμένο ρόλο, if you know what I mean. Δηλαδή, η μαμά της δεν είναι σαν εσένα Λιονές μου, και πολύ… Διαβάστε περισσότερα »
Η μανούλα σαφώς και δε θέλει να κοπεί ο ομφάλιος λώρος. Και γιατί να θέλει τώρα στα γεράματα?Σκέφτομαι όμως και το πατριαρχικό πλαισίο στο οποίο μεγάλωσε και η ίδια . Με το που χήρεψε ,αντί να κοιτάξει τη ζωή της…μεγάλωσε το εγγόνι της. Δε μπορείς όμως να εκμεταλλεύεσαι μια λάθος κατάσταση όσο σε βολεύει και όταν σταματήσει να σε βολεύει να αναγνωρίζεις τη νοσηρότητα αυτής. Προσωπικά το σπίτι που μένω στην Αθήνα θα το γράψω στη κόρη μου γιατί έχω κάνει πλάνο να εγκαταλείψω την Αθήνα όταν αυτή ενηλικιωθεί ( όταν δηλαδή θα θελήσει να μείνει μόνη της, όχι απαραίτητα… Διαβάστε περισσότερα »
Lioness, αυτό ακριβώς λέω. Για αυτό έγραψα ότι η αθάνατη ελληνική οικογένεια έχει διπλή ανάγνωση. Φυσικά και αυτό που υποννόησα ήταν το πατριαρχικό αφήγημα που διαμόρφωσε και την μητέρα της, και που κατά πάσα πιθανότητα τώρα κάνει την συμβίωση τους αφόρητη. Λες ότι κακοφαίνεται στη μητέρα της να την πετάξει τώρα που δεν την χρειάζεται, και σε κάθε λογική συνθηκη, έτσι είναι. Σκέφτεσαι όμως μήπως η μητέρα, έχει και κάτι άλλο να χάσει? Το μόνο ρόλο που δίνει υπόσταση στη ζωή της? Δηλαδή, ότι και η ίδια η μητέρα της δεν θέλει να αποδεσμευτεί από το ρόλο της ως μάνα,… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτην ακριβώς τη συνεξαρτηση είδα και στη δική μου σχέση με τη μανα μου. Κι εκείνη μόνη της ήταν και παρόλο που τη θεωρώ κατά κάποιο τρόπο φεμινίστρια για την εποχή της μιας και πάτησε πόδι στη δική της οικογένεια και δεν ήταν το υπόδειγμα της μανούλας όταν ήμουν εγώ παιδί , όταν έκανα εγώ δικό μου προσφέρθηκε να κάνει τη νταντά. Θες οι τύψεις της για το δικό μας μεγάλωμα, θες ο δικός μου θυμός ότι τώρα θα πληρώσεις τα σπασμένα που δεν ήσουν πλάι μου όταν έπρεπε? Το δέχτηκα και την εκμεταλλεύτηκα. Ερχόταν σπίτι μου το πρωί και… Διαβάστε περισσότερα »
Και με την ευκαιρία, σου εύχομαι να σου έρθουν όλα βολικά, και όπως τα έχεις σχεδιάσει, χωρίς μεγάλες αποκλισεις 🙂
Thanks 😁 . Ευτυχώς δε θα με θέλει ούτε η κόρη μου. Μόλις μου είπε ότι την γκριντζαρω επειδή της είπα να μου βάλει λίγο κοκακολιιιιτσα και έπαιξα με τις βλεφαρίδες μου. Έλεος.
Συμφωνώ! Πάντα υπάρχει κάποια λύση, και η καλύτερη είναι αυτή που θα βολεύει και τους άλλους, όχι μόνο την εαυτούλα μας.
Γράφουσα, αν κατάλαβα σωστά, είσαι στα 50ς σου, η μαμά σου πιθανώς στα 70ς της. Έρχονται χρόνια που θα σε χρειάζεται και αν μια ζωή την πέρασε στην Αθήνα, δεν μπορεί να επιστρέψει στο χωριό, ειδικά αν δεν το θέλει.
Αν χρειάζεσαι μεγαλύτερο εισόδημα,προσπάθησε να το δημιουργήσεις. Μην ζητάς από ηλικιωμένη γυναίκα να φέρει άνω κάτω τη ζωή της για χάρη σου. Ακόμη κι αν το αξίζεις.
Μάλλον έχεις ξεχάσει ότι είναι το σπίτι της! Ουσιαστικά σε φιλοξενεί. Ήταν δίκη σου ευθύνη αν ήθελες να δουλέψεις και να βρεις να μείνεις όχι να θέλεις να διώξεις τη γυναίκα από το σπίτι της.
Από το γράμμα σου φαίνεται ότι θέλεις και την πίτα ολόκληρη, και το σκύλο χορτατο. Όταν χρειαζόσουν βοήθεια, οι γονείς σου ήταν εκεί για σένα, ενώ δεν ήταν υποχρεωμένοι, κάθε άλλο. Τώρα που η ζωή κάνει τον κύκλο της και σε χρειάζεται η μητέρα σου, σφυρίζεις κλέφτικα! Και δε μιλάμε καν για να τη γηροκομησεις, που κι αυτό οκ θα ήταν (αν και δεν πιστεύω στο ανταποδοτικό του πράγματος, θα έπρεπε να βγαίνει στον καθένα από μέσα του), αλλά εδώ λέμε ότι θέλεις να τη διώξεις από το σπίτι, γιατί δε μπορείς να πληρώνεις ενοίκιο! Πιάσε δεύτερη και τρίτη δουλειά… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό που κάποια άτομα θεωρούν την περιουσία των γονιών τους κτήμα τους ενώ οι γονείς βρίσκονται ακόμα εν ζωή δε θα το καταλάβω ποτέ. Από τη στιγμή που θες να μείνεις μόνη σου, πιάσε δεύτερη δουλειά και νοίκιασε δικό σου χώρο. Η μάνα σου δε σου χρωστά να ξεσπιτωθεί.
Να σταματήσεις να ζεις εις βάρος των γονιών σου. Αυτό να κάνεις.
Δεν μπορείς να έχεις και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο. Ακόμα και τοξική να είναι η μάνα σου, που δεν δίνεις πληροφορίες για κάτι τέτοιο, είναι σπίτι της. Εσύ της φορτωθηκες από συμφέρον, σε βοήθησε με το παιδί, σου στάθηκε, ενοίκιο δεν πλήρωνες, και τώρα τι, θέλεις να τη διώξεις από το ίδιο της το σπίτι; Είναι δικαίωμα της να μη θέλει να ζήσει με την αδερφή της στην επαρχία. Άλλη λύση δεν υπάρχει, η το ανεχεσαι η βρίσκεις την οικονομική άκρη να νοικιάσεις κάπου μόνη σου. Αν δουλεύεις και ζητήσεις κι επίδομα ενοικίου, δεν είναι και τόσο… Διαβάστε περισσότερα »
Και γιατί να φύγει η μαμά σου απ’ την Αθήνα; Τι ωραία που το λες!!! Φύγε εσύ από την Αθήνα στην τελική! Αν το σπίτι στην επαρχία είναι ιδιόκτητο, βρες μια δουλειά εκεί και μείνε εσύ εκεί! Πιο οικονομικά θα σου βγει, θα βάλεις και χρήματα στην άκρη. Νομίζω θα έπρεπε να ντρέπεσαι που τώρα που δεν έχεις ανάγκη τη μητέρα σου, το θεωρείς απόλυτα φυσιολογικό να τη διώξεις από το ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ. Εσένα πώς θα σου φαινόταν να σε έδιωχναν όταν τους είχες ανάγκη; Εν πάση περιπτώσει, το θέμα είναι ότι πρέπει να βρεις εσύ τρόπο να γίνεις ανεξάρτητη… Διαβάστε περισσότερα »
Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Καμιά φορά το δυσκολότερο πράγμα στον κόσμο είναι να συγκατοικει κανεις με τη μητέρα του. Η αλήθεια είναι όμως, πως δεν μπορείς με το έτσι θέλω να την αναγκάσεις να φύγει από το σπίτι της. Εδώ το σωστό θα ήταν να βρεις μια εργασία με τον ανάλογο μισθό, που θα σου επιτρέπει να έχεις το δικό σου σπίτι.
Αν δεν μπορείς να το κάνεις ,τότε θα πρέπει να βρεις έναν τρόπο να συμβιωνεις ειρηνικά με τη μητέρα σου.
Μπορείς να μετράς τους μήνες και τα χρόνια μέχρι να πεθάνει η μαμά σου.Η μπορείς να νοίκιαεις έναν μικρό χώρο δικό σου να ζεις όπως θες.Εφηβικο το ερώτημα σου και μας αποκαλύπτει ενα σχετικά καλομαθημενο κορίτσι/γυναίκα.Δυστυχως το νοίκι είναι δύσκολο αλλά αν θες ιδιωτικότητα θα βρεις τρόπο όπως άλλοι τόσοι κ τόσοι να βγαίνεις οικονομικά κι ας στερείσαι.Ολος ο κόσμος αυτό κάνει.
Αν θελεις ανεξαρτησία πρεπει και να τη διεκδικησεις. Και δεν εννοω να διωξεις τη μητερα σου απο το σπιτι και να την υποχρεωσεις να μετακομισει σε ενα χωριό με την αδερφη της, εφοσον μαλιστα δηλωνει ρητα οτι δεν το θελει, αλλα να βρεις τον τροπο να εχεις το εισόδημα που χρειάζεται για να ζησεις μονη σου. Φυσικα κι η ζωη εχει γινει πλεον δυσκολη, φυσικα και το κοστος ζωης εχει ανεβει κατακορυφα, και χρειάζεται δυστυχως θυσιες. Δηλαδη, μικρο χωρο χωρις πολυτελειες, ισως θα χρειαστεί να κοψεις αππ διασκεδαση/ διακοπες/ προσωπικα εξοδα για να βγαινεις οικονομικα. Αυτο ομως ειναι το τιμημα… Διαβάστε περισσότερα »