Χαιρετώ την παρέα! Τα φώτα σας σας παρακαλώ!
Μετά από κάποια χρόνια γάμου με καλά αλλά και με προβλήματα, κάναμε συνειδητά παιδί. Ο σύζυγός μου δεν άντεχε τα κλάματα και τις γκρίνιες του νεογέννητου. Ούρλιαζε και έβριζε εμένα και το μωρό όποτε αυτό έκλαιγε. Σοκαρίστηκα και ξεκίνησα άμεσα διαδικασία διαζυγίου για να το προστατέψω αν και παράλληλα ανησυχούσα γιατί σε περίπτωση διαζυγίου θα είχε μόνος του το μωρό για κάποιες ώρες και όσο μεγάλωνε και μέρες. Μάρτυρες δεν είχα για τις βρισιές οπότε πώς να το αποδείκνυα;
Συνεχίσαμε να μένουμε στο ίδιο σπίτι για ένα διάστημα και οι τρείς για κάποιους σημαντικούς πρακτικούς λόγους. Δεν ήθελε να βοηθηθεί από ειδικό όπως τον προέτρεπα.
Όμως κατάλαβε ότι σοβαρολογώ για το διαζύγιο και μετά από λίγους μήνες σταμάτησε να φωνάζει και έδειχνε υπομονή όταν το μωρό έκλαιγε. Μου είπε ότι στην αρχή που έβριζε ήταν άυπνος, κουρασμένος και μη εξοικειωμένος με την όλη κατάσταση. Με παρακάλεσε για μία ακόμη ευκαιρία και έτσι πάγωσα τη διαδικασία του διαζυγίου.
Το παιδί μεγαλώνει και δείχνει να τα πηγαίνει καλά με τον πατέρα του (προφανώς δε θυμάται τις βρισιές που άκουσε ως νεογέννητο).
Εγώ όμως δεν ξεχνώ. Σαν να τον ξεπέρασα συναισθηματικά τότε που έβριζε και δεν μπορώ άλλο μαζί του. Θέλω έστω και τώρα το διαζύγιο. Άργησα πολύ; Φυσικά ανησυχώ ακόμη για την επιμέλεια/συνεπιμέλεια/επικοινωνία.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Θέλω διαζύγιο
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εσύ έκανες συνειδητά παιδί όχι ο άντρας σου.
Έβριζε το λεχούδι επειδή έκλαιγε…μάλιστα…σπιτσλες.
Τι ηλικία έχει το παιδί σου τώρα? Ρωτάω γιατί ειλικρινά αναρωτιέμαι τι θα κάνει πχ όταν το παιδί βρεθεί σε tantrum? (γιατί πίστεψε με θα το περάσετε και αυτό). Τα παιδιά καθημερινά δοκιμάζουν τα όρια μας, πως θα ανταπεξέλθει σε αυτές τις γονεϊκές απαιτήσεις όταν έβριζε το νεογέννητο??
Πόσο βολεμένοι, πόσο ανεύθυνοι, πόσο κακομαθημένοι, πόσο απαράδεκτοι άντρες υπάρχουν….(!!!!!) Όταν παίρνατε την απόφαση να κάνετε το παιδί, δεν είχε ιδέα ο κύριος του τι κουβαλάει μαζί της η απόφαση αυτή, ή μήπως είχε διαβεβαιώσεις ότι ο ίδιος δεν θα χρειαζόταν να εμπλακεί? Δεν μας λες τίποτα για τη μεταξύ σας σχέση, ούτε για την δυναμική σας ως ζευγάρι, πάντως, από την (πολύ λιτή) περιγραφή σου μπορεί κανείς να υποθέσει ότι τα βρισίδια δεν ήταν μεμονωμένο περιστατικό (μάλλον ο τύπος το παίζει βαρύ πεπόνι γενικότερα), ενώ η “συμμόρφωσή” του υπό την απειλή του διαζυγίου, δείχνει ότι η απαράδεκτη συμπεριφορά του… Διαβάστε περισσότερα »
Πάρε διαζύγιο. Αποκλείεται η τελευταία φορά που έδειξε άσχημα δείγματα να ήταν τότε που το παιδί ήταν νεογέννητο. Σκέψου λίγο καλύτερα. Άνθρωπος που βρίζει τη γυναίκα και το παιδί του έχει κι άλλα ελαττώματα.
Σοκαριστικό. Προφανώς και δεν γίνεται να την ξεχάσεις ποτε αυτή τη συμπεριφορά. Το ότι ήταν αυπνος και σε κατάσταση άγνωστη γι’αυτόν είναι δικαιολογία δηλαδή; μήπως εσυ ήσουν τίποτα ξεκουραστη; Από ότι καταλαβαίνω μένετε μαζί αλλά είστε σαν χωρισμένοι. Θεωρώ ότι πρεπει να παρεις το διαζυγιο (αφου έτσι κ αλλιώς απο όσο κατάλαβαινω μαζί θα μενετε και δεν θα αλλάξει κάτι στην καθημερινότητα σας) για να μπορείς ανά πάσα στιγμή να σηκωθείς να φύγεις, αν παψουν να ισχύουν οι λόγοι για τους οποίους μενετε μαζί. Για την επιμέλεια δυστυχώς δεν νομίζω να μπορείς να κάνεις κάτι… Βέβαια αν ξανά αναφέρεις το… Διαβάστε περισσότερα »
Για αρχη να πω οτι αφου θελεις διαζυγιο τοτε αρχισε να συμβουλευεσαι δικηγορους. Δεν εχει νοημα να το προσπαθεις, αν αισθάνεσαι παγωμενη. Οσον αφορά στην αντίδραση του αντρα, φυσικα ενα νεογέννητο ειναι τεράστια πηγη κουρασης κι αγχους, ειδικα αν δεν ξερεις τι σε περιμένει (πολλοι πραγματικά πιστευουν οτι ενα μωρο θα ειναι σαν κουκλα, και παθαινουν το reality check του αιωνα) αλλα και παλι η αντιδραση του ειναι υπερβολικη κι επικίνδυνη και δειχνει προβληματα διαχείρισης αγχους και θυμου.Φυσικα τωρα ηρεμησε γιατι ηρεμησε καπως και το μωρο και μπηκατε σε μια σειρα, αλλα περιμενε μεχρι να γινει νηπιο οπου αρχιζουν τα… Διαβάστε περισσότερα »
Πόσο ειλικρινά μπόρεις να μιλήσεις μαζί του; Αν ήταν ο δικός μου σύζυγος ξέρω ότι θα μπορούσα να του πω ανοιχτά πόσο με πλήγωσε εκείνη η συμπεριφορά και ότι όσο και να προσπαθώ να συγχωρέσω δεν μπορώ να ξεχάσω. Η αντίδρασή του θα ήταν 1. να μου πει ότι είμαι υπερβολική κι ότι αφού ζήτησε τότε συγνώμη κι έχει αλλάξει τι άλλο θέλω πια και 2. (μετά από πολληηηηή συζήτηση) να με ακούσει, να με καταλάβει και να με αγκαλιάσει. Και θα συνεχίζαμε κάπως έτσι με τις πληγές που δεν κλείνουν ποτέ τελείως αλλά και με αγάπη και κατανόηση ο… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ σταμάτησα εδώ « Μετά από κάποια χρόνια γάμου με καλά αλλά και με προβλήματα» ,τι προβλήματα,πως αντιδρούσε σε αυτά;εσένα σε έβριζε;ποσα έχεις μαζέψει;
Ε δεν αντέχω θα το πω, να πάει στο διάολο ο μαλάκας!
Μια γνωστή μου είχε χωρίσει, επειδή την χτύπαγε ο παπάρας που παντρεύτηκε. Έχει και εκείνη παιδάκι και δεν ήθελε την συν επιμέλεια, αλλά δεν το μετάνοιωσε. Θα σου έλεγα να μιλήσεις με δικηγόρο, όπως όλοι οι άλλοι.
Επίσης, δεν νομίζω να χρειάζονται μάρτυρες για την λεκτική κακοποίηση. Η μαρτυρία σου θεωρείται αποδεικτικό στοιχείο και ας μην ηχογράφησες τίποτα. Δεν είμαι και ειδική κιόλας, όποτε μπορείς να το ρωτήσεις.
Και που είναι η συνειδητή απόφαση να κάνετε παιδί, στο mute θα το εβαζε
Πότε δεν είναι αργά . Μας γράφεις το περιστατικό που ξεχείλισε το ποτήρι, προφανώς υπάρχουν κι άλλα προβλήματα στο γάμο σας, κι από τη στιγμή που δε θες να συνεχιστεί δεν χρειάζεται να προσπαθείς να το αιτιολογησεις.
Καταλαβαίνω την ανησυχία σου για το παιδί αλλά δεν είναι λόγος να μένεις σε έναν γάμο που δεν σε ικανοποιεί πλέον. Για το παιδί υπάρχουν οι νόμοι, που με τη βοήθεια δικηγόρου, θα σας προστατέψουν όσο το δυνατόν καλύτερα.