Προσωπική ιστορία: Δεν μπορώ να είμαι συνέχεια με έναν άνθρωπο, με πνίγει αυτό και με πιέζει

Αγαπημένο ampa σου γράφω και εγω την ιστορία μου για να την βγάλω από μέσα μου να την μοιραστώ και να μου δώσεις τις συμβουλές σου για την κατάσταση μου.

Είμαι 31 κ είχα μια τοξικη σχέση 5 χρόνια με stalker (απο τα 24-29) είχε εμμονή μαζί μου , ήμουν το μόνο του στήριγμα στα βάσανα του, τον λυπόμουν και φοβόμουν να φύγω, τον βοήθησα να ξεπεράσει τα προβλήματα του (υγείας, οικογενειακά, οικονομικά κλπ) και να σταθεί στα πόδια του και έφυγα. Με απομόνωσε και με απέκοψε όλα αυτά τα χρόνια και μετά ήταν η καραντίνα, πέρασα μεγάλη καταπίεση από αυτόν και έφαγα φρίκη, έβλεπα εφιάλτες με τον πρώην μου. Στη καραντίνα , είχα την ελευθερία μου επιτέλους αλλά βίωνα έναν δεύτερο εγκλεισμό.

Έκτοτε δεν έχω καταφέρει να φτιάξω την κοινωνική μου ζωή, ωστόσο προσπαθώ να γνωρίζω κόσμο , δεν έχω φίλες, οπότε ή θα βγαίνω μόνη μου ή με άντρες από date apps που δεν είναι παρέα γιατί ενδιαφέρονται μόνο για το σεξ , δεν είναι άνθρωποι για παρέα.

Έχοντας περάσει γενικά και όλα τα κακοποιητικά από τους άντρες, εδώ και πολλά χρόνια, κ βλέποντας και την πατριαρχία και τη νοοτροπία που υπάρχει (είναι ακριβώς αυτή που δείχνει το ντοκιμαντέρ στο ερτφλιξ για το σεξ και τη συναίνεση) με πιάνουν συνέχεια κρίσεις μισανδρίας. Πολύ οργή , τους εχω σιχαθεί, έχω αποκτήσει αποστροφή προς τους άντρες , δυο φορές έτυχε να τραβιέμαι με κάποιον ,από όταν χώρισα , και τους έστειλα και τους δυο , δεν θελω σχέση , δεν μπορώ την κτητικότητα και την αποκλειστικότητα και την μονογαμία , θέλω friends with benefits αλλά είναι όλοι άχρηστοι, και θα είναι ή μόνο σεξ ή θα είναι κτητικοί αν ενδιαφέρονται για κάτι παραπάνω.

Εγω δεν μπορώ να είμαι συνέχεια με έναν άνθρωπο και δεν μπορώ να προσκολληθεί κάποιος πάνω μου, με πνίγει αυτό και με πιέζει , με αγχώνει και με πιάνουν τάσεις φυγής, δεν θέλω να είμαι σαν το ζευγαράκι με κάποιον, δεν μπορώ τα σαλιαρίσματα, θελω τον χώρο μου κ τον χρόνο μου κ την ελευθερία μου. Ωστόσο θελω παρέα κ σεξ φυσικα, πλέον έχω φιλοσοφήσει αλλιώς τα πράγματα ρεαλιστικά και χωρίς παραμυθάκια, το να αγαπήσουμε είναι η επιθυμία μας να αγαπηθούμε , η πολύ αγάπη πνίγει κ μονο αγάπη δεν φτάνει, κ όλα είναι εφήμερα και αναλώσιμα.

Κι ετσι εχω απαξιώσει και τα πάντα, έχω δυναμώσει το εγω μου θετικά, έχω κάνει άλματα από όταν χώρισα, είχα βρει κ δουλεια για ένα χρόνο αλλά τώρα είμαι πάλι άνεργη, ωστόσο έχω επαγγελματικούς στόχους και πλάνο. Επίσης έχω γίνει σκληρή πλέον , έχω άμυνες και τοίχους μέχρι το ταβάνι και είμαι κλειστή και μη διαθέσιμη συναισθηματικά, έχω τους φόβους μου.

Ανέκαθεν ήμουν και μοναχική πολύ και εξαιτίας του σχολικού bullying που είχα, αλλά είμαι και κοινωνική πολύ, ανοιχτή , εξωστρεφής, 00ιατί πάλι είμαι μόνη και άνεργη και το άνεργη λύνεται πιο εύκολα από το να βρω μια κοριτσοπαρέα

ΑΠΟ ΤΗΝ – Λιλα

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News