Γειά σας.
Αρχικά να ζητήσω συγνώμη που θα κουράσω. Επίσης κατανοώ απόλυτα αν σας φανεί χαζή η ιστορία μου. Αλλά έχω πρόβλημα και με πιάνει ντροπή να το συζητήσω στον κύκλο μου.
Να συστηθώ. Ονομάζομαι Βαλεντίνα και είμαι κοντά στα 38. Από μικρή δεν είχα πολλά πράγματα. Συνολικά ρούχα, παιχνίδια κτλ. Δεν μπορούσαν οι γονείς. Δεν έλειπε κάτι απλά όλα ήταν λίγα. Αυτό με οδήγησε αργότερα στην ενήλικη ζωή μου έχοντας δικό μου εισόδημα πλέον στο να ξοδεύω πάντα με βάση τις ανάγκες μου. Όχι από τσιγκουνιά από μέτρο.
Δεν ξέρω κατά πόσο αυτό έχει επηρεάσει την ζωή μου σήμερα. Αλλά συμβαίνει το εξής. Μέχρι τα 35 μου ζούσα στην πόλη μου με συγκάτοικο την αδελφή μου. Έκτοτε μετακόμισα, άλλαξα χώρα βασικά εξαιτίας της δουλειάς μου. Πλέον μένω μόνη. Υπήρχε ένα μοτίβο συμπεριφοράς μου πάντα το οποίο όταν έμεινα μόνη έγινε ακόμα χειρότερο.Τι εννοώ.
Δεν μπορούσα και δεν μπορώ να διαχειριστώ τα πολλά πράγματα. Με μπερδεύουν, με πιάνει ταχυκαρδία και πανικός. Εξηγώ. Έχω 3 ίδια παντελόνια και 3 ίδια μπλουζάκια για χειμώνα δύο παρόμοια φορέματα. Πρόσφατα αγόρασα 3 μπλούζες διαφορετικές και τις βλέπω στην ντουλάπα και με πιάνει πανικός. Τις φοράω αλλά με πιάνει πανικός όταν βλέπω πλέον πολλά πράγματα.
Περισσότερα από πριν.
Έχω δύο ζευγάρια μπότες ένα μαύρο, ένα καφέ, ένα αθλητικό και ένα σανδάλι. Φλερτάρω ένα νέο ζευγάρι μπότες και δεν το παίρνω. Οικονομικά είμαι καλά. Δεν είναι από τσιγκουνιά. Δεν το παίρνω γιατί αν το πάρω θα με πιάσει άγχος. Περιμένω στωικά να χαλάσει ένα από αυτά που έχω και να το αγοράσω. Δεν είμαι κολλημένη με αριθμούς το τονίζω.
Έχω δύο τσάντες μια μαύρη μια καφέ. Μια συνάδελφος μου έκανε δώρο μια μπεζ. Υπέροχη πραγματικά. Την φοράω ναι. Αλλά αγχώνομαι τραγικά γιατί μου φαίνονται πολλές οι τσάντες.
Σούπερ μάρκετ. Δεν μπορώ να γεμίσω το ψυγείο γτ αγχώνομαι αγοράζω ότι θέλω για λίγες μέρες. Να στοκάρω όμως δεν μπορώ με πιάνει πανικός. Στο φαγητό επίσης ενώ θα φάω τα πάντα εννοώ δεν έχω θέμα με τροφές. Από στιφάδο μέχρι σαλιγκάρια στο πιάτο μου δεν μπορώ να έχω πολλά. Μπερδεύομαι. Πρέπει να είναι μαξ τρία πράγματα πχ κρέας, πατάτες και τομάτα.
Καλλυντικά από ένα το καθένα. Έχω δύο κραγιόν αυστηρά. Στο τρίτο κραγιόν ξέρω θα με πιάσει άγχος πάλι.
Δεν ξέρω αν ακούγεται χαζό όλο αυτό. Μάλλον είναι. Αλλά με πιάνει πανικός. Δεν ξέρω αν οφείλεται στα παιδικά μου χρόνια αλλά μάλλον όχι αφού η αδελφή μου είναι το αντίθετο από μένα.
Κάνω δώρα στους δικούς μου ανθρώπους και εκεί του δίνω και καταλαβαίνει. Μου αρέσει το χαίρομαι. Αλλά θέλω και εγώ να κάνω δώρα σε μένα. Έχω δουλέψει σκληρά και εξακολουθώ για να έχω ένα όμορφο βιοτικό επίπεδο. Και αυτό που συμβαίνει είναι πως δεν μπορώ να το απολαύσω.
Θα ήθελα να βγω στην αγορά να ψωνίσω καινούργια ρούχα για παράδειγμα. Τα βλέπω τα βάζω στο online καλάθι και πριν την αγορά κλείνω το κινητό γιατί ξέρω πως όταν έρθουν δεν θα μπορώ να τα διαχειριστώ.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Βαλεντίνα η μπερδεμένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ακούγεται ως ένα πρόβλημα που σου δυσκολεύει τη ζωή, θα πρότεινα να συμβουλευτείς ψυχολόγο (μάλλον της γνωσιακής σχολής, ας πουν και άλλοι τη γνώμη τους)
Βαλεντίνα , σε ζηλεύω ,να ξέρεις Πολλοί θα σε ζήλευαν . Συνέχισε έτσι .Όλα μια χαρά . Έχεις σωθεί από περιττά άγχη και χαμένο χρόνο που ταλαιπωρούν εμάς . Έχεις έναν μικρό ιδεοψυχαναγκασμό ,αλλά το έχεις κατανοήσει πλήρως ,το έχεις αποδεχτεί σε μεγάλο βαθμό κι όλα καλά . Δώσε ενέργεια και χρόνο στα σημαντικά στη ζωή σου . Απόλαυσε ,ταξίδεψε κι όχι…μην καταναλώνεις άσκοπα . Κάνε δωράκια στον εαυτό σου που θα μπορέσεις να διαχειριστείς και να απολαύσεις ,ένα ταξείδι ,ένα θέατρο ,ένα μουσείο ,ένα ωραίο εστιατόριο ,ό,τι θέλεις. Ο υπερβολικός καταναλωτισμός άλλες ανάγκες καλύπτει κι είναι ευτύχημα που δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω η κοινωνία μας διαφημίζει τον υπερκαταναλωτισμό (πως θα βγάλουν λεφτά οι πολυεθνικές άλλωστε), ενώ είναι επιβλαβές με πολλούς τρόπους.
Θα έλεγα πως δεν χρειάζεται να πιέσεις τον εαυτό σου να αλλάξεις. Σου φτάνουν τα λίγα και αυτό είναι οκ. Όμως ίσως χρειαστείς βοήθεια από ψυχολόγο για να διαχειριστείς τις κρίσεις πανικού.
Λοιπόν έχω ακριβώς το ίδιο! Με τη διαφορά ότι έχω λίγα παραπάνω ρούχα/τσάντες από αυτά που αναφέρεις, αλλά πολλά από αυτά μπορεί να είναι και εικοσαετίας. Αγχώνομαι φο-βε-ρά. Τη δε περίοδο που αλλάζει η σεζόν και πρέπει να τακτοποιηθούν τα πράγματα δε μιλιέμαι, ούτε και κοιμάμαι. Έχω εδώ και 2 χρόνια 1 χειμωνιάτικο μπουφάν που δε με βολεύει καθόλου (πολύ ογκώδες). Ε λοιπόν, δε παίρνω άλλο γιατί τι να τα κάνω τα 2 μπουφάν, που να τα βάλω. Τις προάλλες ήμουν στα ΙΚΕΑ, έβαλα και έβγαλα από το καλάθι τουλάχιστον 5-6 πράγματα γιατί σκεφτόμουν πως μπορώ με πατέντες να κάνω… Διαβάστε περισσότερα »
Χάρησε το παλίο μπουφάν (ή πούλα το) και πάρε καινούριο.
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!
Είσαι πολλά βήματα μπροστά και δεν το ξέρεις .
Αντίσταση ,λέγεται ,σε αυτό που μας πασάρουν ότι είναι φυσιολογικό για το ανήκειν .
Λίγοι μπορούν .
Θα έλεγα πως είσαι μινιμαλίστρια και αυτό είναι μια χαρά (μακάρι να ήμουν και εγω). Όμως, αυτό που περιγράφεις με τις τροφές στο πιάτο και το γεγονός οτι πανικοβάλεσαι όταν αυξάνονται τα αντικείμενα ίσως να είναι κάποιος ψυχαναγκασμός ο οποίος μάλλον σου δυσκολεύει τη ζωή για να στέλνεις και επιστολή οπότε νομίζω είναι καλή ιδέα να το συζήτησεις με κάποιον ειδικό.
Προσωπικά δε βρίσκω τίποτα “λάθος” σε όλο αυτό. Έχω βάλει εδώ και αρκετά χρόνια στη ζωή μου το ξεσκαρτάρισμα πραγμάτων και ρούχων ανά τακτά χρονικά διαστήματα και πραγματικά μπορώ να πω ότι αλλάζει η ψυχολογία μου κάθε φορά. Επίσης τηρώ πάντα τον κανόνα 1 μέσα – 1 έξω, δηλαδή οτιδήποτε καινούργιο μπαίνει στο σπίτι, ίδια ποσότητα παλιού πρέπει να φεύγει. Νομίζω δουλεύει για πολλές περιπτώσεις αυτό, ρούχα, παπούτσια, τσάντες, είδη σπιτιού κλπ. Μπορείς ίσως να το δοκιμάσεις. Αν παρόλα αυτά νομίζεις ότι όλο αυτό το άγχος που σε κυριεύει είναι μη διαχειρίσιμο για εσένα, μπορείς να το συζητήσεις αρχικά με… Διαβάστε περισσότερα »
Μίλα με ψυχολόγο, για να σε βοηθήσει να καταλάβεις γιατί αισθάνεσαι και σκέφτεσαι έτσι. Προφανώς υπάρχει ένα τραύμα από τα παιδικά σου χρόνια, δεν έχει σημασία που η αδερφή σου δεν είναι έτσι, άλλο εσύ άλλο αυτή. (Πχ συγγενείς μου που η μητέρα τους έχει σοβαρό ψυχιατρικό θέμα αλλά η ίδια είναι λειτουργική. Ο ένας το κληρονομησε και μάλιστα σε σοβαρότερη μορφή, ο άλλος έμεινε σχετικά ανεπηρέαστος). Και προσπάθησε να κάνεις κι άλλα πράγματα για τον εαυτό σου πχ ταξίδια, κάποια περιποίηση προσώπου/σώματος, μια έξοδος. Ίσως σε βοηθήσει να χαρείς τη ζωή σου, εφόσον δε μιλάμε για υλικά πράγματα, που… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι το πρόβλημα οτι έχεις δύο κομμάτια από κάθε είδος, αλλά, όπως καταλαβαίνεις, το ότι σε πιάνει πανικός όταν εμφανίζονται περισσότερα. Μάλλον συνδέεται με τον τρόπο που μεγάλωσες και πολύ καλά θα κάνεις να το λύσεις με ψυχοθεραπεία. Εν τω μεταξύ μπορείς ίσως να δώσεις κάποια πράγματα ή να ορίσεις ένα χώρο, μια ντουλάπα ή ένα πατάρι όπου θα αποσύρεις κάποια πράγματα για να μην σε απασχολούν μέχρι να το θελήσεις εσύ
Αυτό με τα φαγητά μου φάνηκε περίεργο κ σκέφτηκα ότι μπορεί να έχεις κάποια μορφή δεπυ. Μήπως λοιπόν δεν έχει να κάνει με τα τραύματα κ είναι πιο πρακτικό το ζήτημα;
Έχει δεπυ επειδή δεν μπορεί στην ιδέα να υπάρχουν πολλά φαγητά στο ψυγείο? Ποια η σύνδεση?
Δεν έχει, μπορεί να έχει. Είναι χαρακτηριστικό μη νευροτυπικότητας το πρόβλημα με τα πολλά φαγητά στο πιάτο. Δεν είναι κακό, πολλές φορές μια διάγνωση οδηγεί σε μεγάλη ανακούφιση
Το πρόβλημα με τα πολλά φαγητά στο πιάτο είναι χαρακτηριστικό μη νευροτυπικοτητας ? Αν ναι πηγή? και επίσης σε τι ακριβώς αναφέρεσαι με τον γενικό όρο-ομπρέλα “μη νευροτυπικοτητα”, σε δεπυ ? Γιατί μη νευροτυπικοτητα δεν είναι μόνο δεπυ.
Ναι μωρέ το ξέρω. Μη σταβώνεις. Θα βρω πηγή
Αχ,τι να πω!Ο καθένας με τα προβλήματα του! εγώ θα σου πρότεινα επειδή σου δυσκολεύει την ζωή, καλά θά ήταν να επισκεφθείς ένα ψυχολόγο.Ομως ρε παιδιά με προβληματίζει ότι οι ψυχίατροι, οι ψυχολόγοι έχουν γεμίσει!, Τι γίνεται?Μας έχουν φορτώσει τόσα προβλήματα? από τη μια η κοπέλα που μπορεί να αγοράσει αλλά δεν θέλει γιατί έχει τα θέματα της και από την άλλη όλοι αυτοί οι άνθρωποι που θέλουν και δεν μπορούν!
Ψευτοδιλήμματα της σύγχρονης κοινωνίας.