Καλησπέρα και από μένα παρακολουθώ το site εδώ και καιρό και έφτασε η στιγμή να γράψω και εγώ την δική μου ιστορία. Δεν είναι ακριβώς ιστορία είναι σκέψεις που τόλμησα να μοιραστώ με και με έβγαλαν τρελη.
Πιο συγκεκριμένα έγινα μάνα πριν 4 μήνες και καθημερινά ζω με τύψεις γι’ αυτά που αισθάνομαι. Γεννησα φυσικά δεν ήμουν από αυτές που μόλις τους έδειξαν το παιδί τους έκλαιγαν από χαρά ήθελα χρόνο να συνηθίσω στην ιδέα, δεν το αγάπησα από την πρώτη στιγμή που τον είδα έμαθα να το αγαπώ μέρα με την μέρα. Κλαίω με την ελλειψη ύπνου και μετά κλαίω από τύψεις γιατί δεν έπρεπε να νιώθω έτσι.
Δεν ακολουθώ ιστοσελίδες που αφορούν μεγάλωμα παιδιών ούτε groups στο Facebook με μαμάδες αλλά δεν ξέρω πως εμφανίζονται στα news feed και από περιέργεια διαβάζω τα comments μαμάδων να δω αν υπάρχουν και άλλες που νιώθουν σαν εμένα με αποτέλεσμα να βουλιαζω περισσότερο στις τύψεις για τα συναισθήματα που νιώθω ότι πρέπει να είμαι ευγνώμων και χαρούμενη όταν το παιδί γκρινιάζει όταν έχει πυρετό όταν δεν κοιμάται και να νιώθω τύψεις που θέλω λίγο χρόνο για τον εαυτό μου.
Προσωπική ιστορία: Μετανιώνω που έγινα μάνα, αλλά θα σκότωνα για το παιδί μου
Μοιράστηκα αυτές τις σκέψεις με άτομα του περιβάλλοντος μου και με έβλεπαν περίεργα μου είπαν ότι δεν αγαπάς το παιδί σου αν σκέφτεσαι έτσι, πολλές γυναίκες θέλουν να κάνουν ένα παιδί και δεν τα καταφέρνουν πρέπει να νιώθεις τυχερή, αν δεν τον εκτιμάς θα τον χάσεις.
Φυσικά και νιώθω τυχερή που τον έχω και τον αγαπώ αλλά κάποιες φορές νιώθω πίεση, κούραση και άγχος. Υπάρχουν και άλλες μαμάδες που νιώθουν έτσι η είμαι η μόνη σε αυτό τον κόσμο;
Μια μικρή παρένθεση ο σύντροφος μου συνεισφέρει το ίδιο στο μεγάλωμα του παιδιού συνειδητά έχουμε αποφασίσει να μην επιστρέψω στην δουλειά για 1 χρόνο μέχρι να μεγαλώσει λίγο το παιδί και μετά. Αυτός δουλεύει και όταν έρθει σπίτι από την δουλειά αναλαμβάνει το παιδί αφού εγώ το φρόντιζα όλη μέρα.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Άννα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν ξέρω ποια γκρουπ σου εμφανίζονται και τι σχόλια διαβάζεις αλλά οι περισσότερες μαμάδες που γνωρίζω δεν αισθάνονται έτσι. Ολες μα όλες παραπονιόμαστε για τα παιδιά μας όταν μας ξενυχτάνε, όταν αρρωσταίνουν, όταν δεν τρώνε, καμία δεν αισθάνεται τυχερή. Εχω αρκετές φίλες με μωρά κάτω των 2 ετών, εγώ έχω μια κόρη που είναι ενός και όλες αισθανόμαστε ακριβώς όπως εσύ! Ειδικά στις αρχές που τα μωρά είναι μικρά και ο ύπνος δεν έχει εδραιωθεί ακόμα. Μόλις ξεκινήσει να κοιμάται σερί το βράδυ θα δεις πόσο θα βελτιωθούν τα πράγματα γιατί το ξενύχτι επηρεάζει την διάθεση σου όλη τη μέρα.… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή Άννα, Να σου ζήσει το μωράκι σου! Κουράγιο. Δεν είσαι η μόνη. Εχουν περάσει αρκετά χρόνια από τη γέννηση του δικού μου μωρού και ακόμη θυμάμαι την κούραση, την ατελείωτη αϋπνία, το κλάμα (το δικό μου, όχι το δικό του). Πρώτο βράδυ στο σπίτι μετά την κλινική, στις έξι το πρωί, εγώ να πονάω από τα ράμματα (φυσιολογικός τοκετός) και να κλαίω με λυγμούς ρωτώντας τον άντρα μου: “δεν θα κοιμηθεί ποτέ;” και το μωρό να μην κοιμάται με τί-πο-τε. Στις τέσσερις τα ξημερώματα το μωρό πέντε μηνών να με κοιτάει με μάτι γαρίδα χαλαρό στο ριλάξ και γω… Διαβάστε περισσότερα »
Άννα δεν είσαι μόνη. Και εγώ γέννησα πριν 8 μήνες και μάλιστα μετά από 5 χρόνια συνεχόμενων προσπαθειών και μίας εγκυμοσύνης που κατέληξε σε έκτρωση λόγω γενετικής ανωμαλίας του εμβρύου. Εν ολίγοις, ναι το ήθελα, από ότι φαίνεται πολύ, ωστόσο κάθε μέρα μου λείπει η ησυχία μου, ο ύπνος μου(παρόλο που ναι πλέον θα κοιμηθώ 5 ώρες σερί – πάρτι κάνω) παθαίνω το ένα FOMO μετά το άλλο και αν δεν είχα και εγώ τον άντρα μου να με στηρίζει με βάρδιες, αγκαλιές και δουλειές στο σπίτι, μάλλον θα είχα φουντάρει από το μπαλκόνι. Φυσικά καμία ενσυναίσθηση από τον περίγυρο,… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν έχεις άδικο. Όλα τα social media μου έχουν κατακλυστεί από ευτυχισμένες εγκύους, με τις τέλειες ζωές τους, τους υπέροχους συζύγους τους, τους γραμμωμένους κοιλιακούς τους σε σε δύο μήνες μετά τη γέννα. Είμαι στον τρίτο μήνα εγκυμοσύνης και έχω αϋπνίες, από την ώρα που ξυπνάω μέχρι την ώρα που κοιμάμαι αναγουλιάζω μέχρι και με νερό, μου έχει κοπεί η όρεξη για κάθε φαγητό εκτός από κρακεράκια, έχω κράμπες όπως όταν περιμένω περίοδο, και είμαι μόνιμα κουρασμένη. Τίποτα από όσα βλέπω να προβάλλονται σαν ιδανικά γύρω μου δε μου θυμίζει την κατάσταση μου και είμαι σχεδόν σίγουρη πως η ζωή… Διαβάστε περισσότερα »
Κορίτσι μου εφτιαξα λογαριασμό μονο γ ν σ απαντησω. Κρατώντας αγκαλιά την 4 μηνων κορούλα μου. Εγω εκλαψα οταν την ειδα αλλα ηταν κ δακρυα ανακούφισης. Ολα ειχαν παει καλα. Οταν γύρισα σπιτι δεν ενιωθα πληρης.. Ημουν πολυ κουρασμένη και ταλαιπωρημενη ηθελα απλα ν κοιμηθω. Το επομενο πρωί κ για 3 μηνες ακόμη υπηρχε μονο το αγχος. Κλαμα και κολικοι. Μονη μου ομως. Τις πρωτες 20 μέρες ερχοταν η μαμα μου γ ν κοιμηθω 3 ωρες. Ο αντρας μου δουλευε κ θυμωνε π δεν τα καταφερνα. Μα παω σε τοσα σπιτια κ εχουν τοσα παιδια ελεγε οι αλλες πως μπορουν?… Διαβάστε περισσότερα »
Να είστε και οι δυο γεροί και να χαίρεστε την οικογένεια και το παιδί σας! Μπράβο σας για την συνεννόηση και το μοίρασμα, μπράβο σας για την ρεαλιστική διαχείριση των αναγκών της οικογένειας σας! Αναφορικά με τη στάση του περίγυρου, τα σχόλια και τα τσιτάτα, δείχνουν ότι είναι κολλημένοι και εγκλωβισμένοι στο στερεότυπο, δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα και προφανώς δεν τους ενδιαφέρει και να αποκτήσουν. Θέλουν να πουν την εξυπνάδα τους για να δείξουν ότι είναι “καλύτεροι” , “σωστότεροι”, που ΔΕΝ είναι. Αυτό που νιώθεις, αυτό που βιώνεις, είναι αυτό που ισχύει ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ και δεν χρειάζεται να… Διαβάστε περισσότερα »
Eίναι πολύ φυσιολογικό να νοιώθεις έτσι, δεν εισαι η μόνη να ξέρεις. Πιθανώς να περνάς και επιλόχειο κατάθλιψη είναι αρκετά συνηθισμένο. Ψάξτο και αναζήτησε βοήθεια κάποιου ειδικού. Είναι σημαντικό να σε στηρίζει ο άντρας σου
Αχ Άννα μου μπορώ να σε νοιώσω τόσο πολύ. Περνάω ακριβώς το ίδιο. Ταυτίζομαι απόλυτα μαζί σου. Δεν είσαι μόνη σου είμαστε πολλές. Ο δικός μου είναι 25 ημερών και ακόμα δεν έχει στρώσει τίποτα,νιώθω σαν ζόμπι όλη μέρα και είναι στιγμές που λέω που θα πάει θα κοιμηθεί κάποια στιγμή και θα νιώσω καλύτερα. Ύπνος για το πρωί ούτε λόγος γιατί έχω και ένα γιο πεντέμισι χρόνων οπότε πρέπει να είμαι στο πόδι όλη μέρα. Στον πρώτο μου γιο δεν ένιωσα έτσι τώρα όπως μου λέει και ο γυναικολόγος και ο παιδίατρος έχω μια ήπια μορφή κατάθλιψης. Αυτό που… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ αχ! Γλυκιά μανούλα να σας ζήσει το μωράκι σας! ΔΕΝ ΕΊΣΑΙ Η ΜΟΝΗ ΠΟΥ ΝΙΏΘΕΙ ΈΤΣΙ! Ταυτίστηκα τόσο πολύ με την δική σου ιστορία αλλά κ με τα σχόλια από κάτω! Δεν θέλω να σου γράψω την δική μου καθημερινότητα η για τα συναισθήματα μου. Το μόνο που θέλω να σου πω πώς είχα διαβάσει ένα υπέροχο άρθρο που έλεγε ότι η αϋπνία ” κλείνει την πόρτα” στους θαλάμους του εγκεφάλου,όπου επεξεργάζεται τα συναισθήματα. Με βοήθησε τόσο πολύ για να καταλάβω γιατί ένιωθα σα να με είχαν στραγγιξει από τα συναισθήματα μου! Ήμουν σαν ένα άβουλο ον. Που τα… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπημένη Άννα, Συγχαρητήρια για το κουράγιο σου να μοιραστείς τόσο δύσκολα και δυνατά συναισθήματα μαζί μας! Σε ευχαριστώ πολύ, προσωπικά, γιατί έτσι νιώθω κι εγώ λιγότερο μόνη! Να είσαι γερή και υγιής, να είστε μονιασμένοι με τον άνδρα σου, και να είναι πάντα καλά το παιδάκι σας. Με αυτή τη σειρά οι ευχές. Πρώτη εσύ, είτε φανεί εγωιστικό, είτε όχι. Μπορεί τώρα να μην το βλέπεις, η αλήθεια είναι πως ακόμα και αν δώσεις εσύ αυτή την συμβουλή, μπορεί για τον εαυτό σου να μην το καταφέρνεις. Έχω ένα αγοράκι 2 ετών. Που μου φώναζε όλη μέρα, για πολύ καιρό!… Διαβάστε περισσότερα »