Χαιρετώ την αμποπαρέα!
Κάθε βράδυ μου κρατάτε συντροφια καθώς χαλαρώνω στο τέλος της ημέρας.
Τον Μάιο έκλεισα τα 39, οπότε βαδίζω στα δεύτερα άντα. Δεν είμαι παντρεμένη, ούτε έχω παιδιά. Έχω μια σχέση εδώ κ 3 χρόνια. Δεν συζούμε. Απλά βρισκόμαστε χαλαρά στο σπίτι μου κάθε μέρα.
Αυτός μένει ακόμα στο παιδικό του δωμάτιο (έχουμε την ίδια ηλικία) και έρχεται σπίτι μου , μόνο για παρέα. Από την αρχή της σχέσης, δεν ένιωθα έντονα συναισθήματα για αυτόν. Απλά μετά από έναν έρωτα που έζησα με κάποιον, δεν προχώρησε και έτσι κλείστηκα στον εαυτό μου κ είπα από εδώ και πέρα τέρμα οι έρωτες και οι προσδοκίες.
Έτσι τα έφτιαξα με κάποιον που είναι ούτε κρύο ούτε ζέστη, έτσι ώστε να μην ξανά πληγωθώ. Και ερχόμαστε στο τώρα. Πλέον με έχει κουράσει η όλη κατάσταση γιατί δεν έχουμε ούτε ερωτική χημεία. Νιώθω λες κ είμαστε φίλοι. Δεν μπορώ να του πω να το τελειώσουμε καθώς δεν μου έχει κάνει κάτι το οποίο να είναι αιτία χωρισμού.
Είναι σωστός σε όλα. Δεν μπορώ όμως να τον πληγώσω. Δεν θέλω όμως άλλο. Θέλω να τον χωρίσω. Δεν του αξίζει να είναι με κάποια που δεν τον γουστάρει. Τι μου προτείνετε;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Απελπισμένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μπορείς να χωρίσεις για όποιους λόγους θέλεις εσύ, ακόμα και για τους λάθος λόγους. Ακόμα και χωρίς λόγο.
Το ότι δεν θέλεις να είστε μαζί δεν είναι αρκετά σοβαρός λόγος για εσένα να χωρίσετε?
Ανεξάρτητα με το πως θα δουλέψεις το φορτίο που κουβαλάς από την προηγούμενη σου σχέση, πρέπει να καταλάβεις πως από τη στιγμή που δεν θες να είστε πλέον μαζί μία είναι η λύση. Δεν γίνεται να κρατήσεις μία σχέση από οίκτο.
1.να μην ξανακάνεις σχέση χωρίς να θέλεις
2.να χωρίσεις γιατι έχεις κουραστεί και δεν τον θες ερωτικά.Μια χαρά θα το ξεπεράσει και αυτός.
Εχεις λόγο να χωρίσεις. Δεν έχετε ερωτική χημεία. Το λες και μόνη σου. Αυτός είναι υπεραρκετός λόγος. Δεν ξέρω που το είδες πως για να χωρίσουμε πρέπει να μας έχει κανει κάτι φοβερό ο άλλος. Ξεκίνησες μια χλιαρή κατάσταση εν γνωσει σου και όπως ήταν φυσικό θα καταπιεζόσουν κάποια στιγμή. Με αυτο που κάνεις δεν κάνεις μόνο κακό στον εαυτό σου αλλά κοροϊδεύεις και τον άλλον. Σταμάτα να τον πληγώνεις έτσι. Δεν αξίζει σε κανέναν ένας τέτοιος σύντροφος. Ίσως χρειάζεσαι και θεραπεία γιατί ο φόβος σου μην πληγωθεις είναι υπερβολικός και σε βάζει σε σχέσεις με ανθρώπους που δε θες.
Το ότι είναι 39 και μένει ακόμα στο παιδικό του δωμάτιο είναι αρκετός λόγος, ανεξαρτήτως του τι (δεν) αισθάνεσαι :p
Εντάξει παιδιά, μην δικάζετε τόσο εύκολα. Μπορεί να παίρνει 450 ευρώ μισθό. Από το να μένει στην γκαρσονιέρα και να τα βγάζει με το ζόρι, καλύτερα το παιδικό δωμάτιο με τις εφηβικές αφίσες
Ίσως τα 450 ευρώ είναι χειρότερο.
Αν τον σέβεσαι όπως λες θα του πεις ότι θέλεις να το διαλύσετε.
Ψυχικά δεν κάνουμε όπως δεν θέλουμε να μας κάνουν.
Γιατί να κάνεις σχέση με κάποιον με τον οποίο δεν έχεις ερωτική χημεία;
Μην χάνεις το χρόνο σου έτσι. Καλύτερα να βρεις ένα χόμπι, πιο καλά θα περνάς. Δεν χρειάζεται να σου κάνει κάτι ο άλλος, για να χωρίζεις. Χωρίζεις και επειδή νιώθεις ότι δεν περνάς καλά.
Πέρασα απλά να πω ότι αυτή η επιστολή και η αμέσως προηγούμενη της στήλης είναι η τέλεια απάντηση στους ανθρώπους που αναρωτιούνται τι τους χρειαζόμαστε τους ψυχολόγους και ότι είναι μόνο μόδα
Σωστή.
Η ψυχολογία δεν μπορεί να κάνει και θαύματα.
Μπορεί να δώσει θαυμαστά εργαλεία, ωστόσο. Οι αποφάσεις και η ζωή παραμένουν δικά μας. Όποιος περιμένει θαύματα από το πουθενά θα έπρεπε να απευθύνεται σε θεϊκές δυνάμεις και όχι σε ψυχολόγους.
Δε νομίζω ότι μπορεί να αλλάξουν χαρακτήρες και πεποιθήσεις.
Πού τα είδατε εσείς αυτά γραμμένα; Εκτός κι αν θεωρείτε ότι το να καταλαβαίνει κανείς τι του συμβαίνει και να αρχίσει να τα διαχειρίζεται συνιστά αλλαγή χαρακτήρα και πεποιθήσεων.
Κι όμως, κάποιες συμπεριφορές πηγάζουν από δομικά στοιχεία του χαρακτήρα μας.
Καταλαβαίνουμε αυτό που θέλουμε.
Αν αυτό έχετε να πείτε εσείς σε μια γυναίκα σχεδόν 40 χρονών που βρίσκεται σε μια σχέση που δεν τη θέλει εδώ και 3 χρόνια και δεν καταλαβαίνει ότι μπορεί να χωρίσει επειδή απλούστατα έτσι θέλει, τότε πάω πάσο. Αν πάλι πιστεύετε ότι επειδή θα της πούμε εδώ ένα “χώρισε” της έχουμε λύσει το πρόβλημα της ζωής της, τότε πάω πάλι πάσο.
Αν όμως μιλάτε γενικά και αόριστα παρακαλώ πολύ δεν χρειάζεται να μπαχαλεύετε άλλο το σχόλιό μου.
Και πάλι σωστή.
Χώρισέ τον. Θα το αντέξει.
Το ότι το θες πολύ είναι ο λόγος. Δε χρειάζεται να σε δείρει, το ότι δε σου κάνει κουκου αρκεί.