Καλημέρα σε όλη την παρέα….
Θα ήθελα να μοιραστω μαζί σας το δικό μου πρόβλημα μιας και δεν έχω που αλλού να μιλήσω.
Είμαι παντρεμένη με ένα μωράκι και από τότε που έμεινα έγκυος ξεκίνησαν τα προβλήματα με τον πεθερό μου η τουλάχιστον ξεκίνησα να βλέπω πόσο τοξικος άνθρωπος είναι.
Αποφασισε λοιπόν να βγάλει διαζύγιο λίγες μερες πριν γεννήσω αν κ ζούσε χρόνια χωρίς τη γυναίκα τ διότι πόσο να αντέξει κ η πεθερά μ τον πικρόχολο κ μίζερο χαρακτήρα τ.ου,
Μιλάμε πέρασα όλη την εγκυμοσύνη μέσα στη γκρίνια να βρίζει την πρώην γυναίκα τ να φωνάζει να κατηγορεί ποτε το ένα παιδί ποτε το άλλο ότι είναι η αιτία που χώρισε κ άλλα πολλά. Σημειωτέον το τελευταιο χρόνο έχει σύντροφο αλλά αυτός εκεί να ασχολείται με την πρώην γυναίκα του, οπότε τον βλέπουμε γκρίνια κ το παίζει θύμα σε όλους.
Να μην τα πολυλογώ γενναω δεν σεβάστηκε ότι ήμουν λεχωνα κ ξεκίνησε τα ίδια.
Εγώ μετά από 2 εβδομάδες??? μαντέψτε επιλόχειος κατάθλιψη… η απάντηση τ?? Ααα δεν είναι τίποτα από την κούραση είναι.
Ήθελε να βγάλουμε το όνομα τ στο παιδί κ ας ήταν άφαντος από τότε που γεννήθηκε. Δεν τον νοιάζει το εγγόνι τ μόνο το όνομα.
Έφυγε για διακοπές δεν ξέρω κ εγώ πόσους μήνες κ άρχισα να νιώθω καλύτερα. Εννοείται πως δεν έδωσα το ονομα του όμως το πρόβλημα μ είναι πως δεν αντέχω να τον βλέπω. Ίσως είμαι υπερβολική αλλά δεν μπορώ με την αρνητική τ ενέργεια.
Θέλω το παιδί να έρχεται σε επαφή με τον παππού τ άλλα ας μην είμαι κ εγώ μαζί.
Ο άντρας μ δεν το δέχεται κ έχουμε μαλώσει πολλές φορές γι αυτό. Κατανοώ ότι είναι πατέρας τ όμως δεν αντέχω άλλο.
Έχω ξενερώσει πολύ με τον άντρα μ κ έχουμε απομακρυνθεί. Δεν ξέρω τι να κάνω.
Πείτε μου καμιά συμβουλή…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κατερινα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Μωρέ όλα τα δίκια του κόσμου έχεις, που και να μην είχες, δικαίωμα σου να μη γουστάρεις όποιον θέλεις αλλά δεν μας τα εξηγείς ξεκάθαρα. Πως ακριβώς είναι παρόν αυτός ο άνθρωπος στη ζωή σας; Γιατί σας απασχόλησε σε πρακτικό επίπεδο το ότι έβγαλε το διαζύγιο του όταν εσύ γεννούσες; Γιατί του δίνετε λογαριασμό για τη δική σας ζωή (πχ τι τον αφορά που εσύ είχες επιλόχειο κατάθλιψη, γιατί έπρεπε να το μάθει), τι όρια έθεσες στον άντρα σου και δεν το δέχεται; Είπες πήγαινε μόνος με το παιδί εγώ δεν έρχομαι μαζί και σε πήρε σηκωτή; Γενικά κακώς ασχολείσαι… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ μαζί σου ότι πρέπει να απομακρυνθεί, αλλά δε θεωρώ ότι πρέπει να το κάνει με πλάγιο τρόπο όπως λες. Κι ακόμα κι αν βρίσκει δικαιολογίες προς τον πεθερό, που οκ, άντε, για να γλιτώσει τις τριβές να το δεχτώ, τουλάχιστον προς το σύζυγό της πρέπει να είναι ειλικρινής. “Δε γουστάρω το μπαμπάκα σου και δε θα κάτσω να βγάλω καρκίνο για την πάρτη του. Δε σου αρέσει; Έχει ξύδι στο ντουλάπι του νεροχύτη.”! Πόσο πιο απλό ρε παιδιά; Ημαρτον πια να νυχοπατούμε γύρω από τον κάθε μαλ@κα μην τυχόν και γίνουμε δυσάρεστοι!
Δεν θα χαλάσεις την οικογένειά σου για έναν τρίτο, ακόμα και εάν είναι ο παππούς. Άσε πίσω σου τι έγινε με το διαζύγιο ενώ ήσουν έγκυος και μην σκας για το παρελθόν. Την όποια κατανόηση να την περιμένεις από τον άντρα σου και όχι από άλλους, ο καθένας λέει για κούραση και για ό,τι νομίζει, δεν σου έχει ξανασυμβεί με άλλα θέματα; Εφόσον είναι εξαφανισμένος με τη νέα σύντροφο, κάνει ταξίδια κτλ φαντάζομαι δεν είναι συνέχεια μέσα στα πόδια σας. Τις λίγες φορές που τον βλέπετε, να είσαι αποστασιοποιημένη και προσηλωμένη στο στόχο σου, δλδ είναι μια κοινωνική υποχρέωση για… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν χαλάει την οικογένειά της για κανέναν τρίτο. Χαλάει η σχέση της γιατί δεν είναι μια ομάδα με τον σύζυγό. Δεν υπολογίζονται τα συναισθήματα της, καθώς επιλέγει να μην δυσαρεστήσει τον πατέρα του. Απ ό,τι φαίνεται, ούτε συστάσεις δεν του έχει
Αυτό εννοούσα, ότι χαλάει με αυτή την κατάσταση η σχέση (λέει αποστασιοποίηση) και κατά συνέπεια χαλάει η οικογένεια, είναι το επόμενο στάδιο. Είμαι της εντύπωσης ότι οι άντρες δεν παρατηρούν τόσο ενδελεχώς πράγματα που γίνονται και λέγονται και μετά όταν τους επισημαίνονται, θεωρούνται ως υπερβολές. Πόσο μάλιστα αν προέρχονται από την οικογένειά τους. Δεν θα έλεγα αυτόματα δηλαδή δεν υπολογίζονται τα συναισθήματά της. Πρέπει να εκτεθεί παραπάνω ο σύζυγος στην υπόθεση για να το κατανοήσει.
Απάντηση στην Κασσάνδρα .Ειμαι 75 και δεν θέλω να πεθάνω σε μία πενταετία.
Ε εντάξει κι εσύ, μην το παίρνεις προσωπικά. Ναι, το είπε λίγο χύμα η Κασσάνδρα, αλλά είναι ειλικρινής. Είναι από αυτές τις ενδόμυχες σκέψεις που δεν βγαίνουν παραεξω. Άλλωστε, σκέψου ότι αν γνωρίζαμε τις σκέψεις των άλλων, θα ήμασταν όλοι τσακωμενοι μεταξύ μας. Ας μην κοροιδευομαστε, δεν είμαστε άγιοι, πόσες από εμάς δεν σκεφτήκαμε, έστω στο πίσω μέρος του μυαλού μας, την ώρα που μας βασάνιζαν τα πεθερικά, “πότε θα πεθάνεις να ησυχάσουμε;” Κι εγώ το έχω σκεφτεί κι έχω ντραπει γι’αυτό, αλλά τι να κάνουμε, είμαστε άνθρωποι, και σε κοινωνίες όπως η ελληνική πολλά πεθερικά ταλαιπωρούν όντως. Ας φέρονταν… Διαβάστε περισσότερα »
(αχ ήθελα και εγω να το σχολιάσω αυτό)
Ε πάντως για τους άνδρες τα 75-80 ειναι το μεσο προσδόκιμο ζωης. Να κρυβομαστε πισω απο το δάκτυλο μας; Την αληθεια ειπε
Ούτε εγώ θέλω να πεθάνεις σε μια πενταετία. Και η μάνα μου που είναι 75 προτιμώ να μην πεθάνει σε μια πενταετία. Ούτε ο πεθερός της Κατερίνας είπα ότι θέλω να πεθάνει σε μια πενταετία. Εδώ που ζω, τα παππούδια φτάνουν άνετα τα 90, φαντάσου χαρά που θα έκανε η Κατερίνα. Αυτό που έγραψα ήταν ότι αν ο πεθερός είναι μεσήλικας, μάλλον πρέπει να σκεφτεί κάτι πιο ριζικό από το να κάνει την πάπια γιατί, στατιστικά, θα τον λούζεται μέχρι να αποφοιτήσει το παιδί της από το 3ο μεταπτυχιακό. Αν είναι μεγαλύτερης ηλικίας, με το μέσο όρο ηλικίας εκεί που… Διαβάστε περισσότερα »
Το πρόβλημα το έχεις με τον άντρα σου που δεν παίρνει θέση, όχι με τον πεθερο σου. Να κάνεις αυτό που θέλεις κι αν θέλει να βλέπει τον πατέρα του, μπορεί να τον βλέπει και μόνος του. Δεν θα καταλάβω ποτέ γιατί ο γάμος πρέπει να είναι συνώνυμο της καταπίεσης και οι σχέσεις των μελών μιας οικογένειας να είναι τόσο ασφυκτικες.
Το πιο σωστό σχόλιο!
Η γραφουσα πέρασε επιλοχειο κατάθλιψη από την συστηματική πίεση του πεθερού και αυτός ολόκληρος ανδρας τρομάρα του με παιδί και γυναίκα δεν μπορεί να πάει κόντρα στο μπαμπακα του σαν να είναι ακόμα μικρό παιδί.
Δηλαδή πώς εμπιστεύεσαι μετά έναν τέτοιο άνδρα ως σύζυγο και ως πατέρα; Αναπόφευκτα μετά δεν σου κάνει και πολύ κούκου μαζί του…
Κ κόντρα του έχει πάει και είχε σταματήσει να τ μιλάει για ένα διάστημα κ μετά φτου κ απ την αρχή… το καλό της υπόθεσης είναι ότι μένει μακρυά… αχ αυτή η πεθερουλα μου πως άντεξε τόσα χρόνια!!!!
Δυστυχώς έχει πάρει πάρει θέση κ με ήρεμο τρόπο κ με πιο άγριο αλλά δεν….. έχει θέματα πολλά ο πεθερος μου … κ ο άντρας μ για να μην χαλιεται έχει φτάσει στο σημείο να μην του δίνει σημασία κ να μην απαντάει… όμως πέρα από,όλα αυτά είμαι πολύ τυχερή γιατί έχω μια πεθερά θησαυρό!!!
👏👏👏
Του αντρα σου δεν του πέφτει λόγος τι θα κάνεις και τι όχι. Μόνο στο παιδί έχει λογο-ισάξιο με τον δικό σου. Και σου δίνω το δικό μου παράδειγμα: όταν ήμασταν μικρά εγώ και η αδερφή μου(πριν 40+ χρονια) ,η πεθερά της μάνας μου,δεν την ήθελε. Δογματική και αυταρχικη γυναίκα τη θυμάμαι. Μας έστελνε σπίτι της μόνο με τον πατέρα μου συνοδεία. Όταν πέθανε δεν ξαναπατησαμε ποτε-ουτε μόνα μας. Κάνε το ιδιο-στειλε το παιδί, μόνο με τον πατέρα του συνοδεία,στον παππού. Εν ανάγκη βρες την πιο ηλιθια δικαιολογία για να μην πας. Μία, δύο, τρεις, θα το πάρουν το μήνυμα… Διαβάστε περισσότερα »
Σωστό!
Κ αν για κάποιο λόγο βρεθεί μπροστά σου κ σου αρχίσει τα ίδια, πες του “αχ ας τα αφησουμε τώρα αυτά.. μην ασχολούμαστε άλλο με τα πικρα. Καλέ πείτε μας για το ταξίδι σας. Τι κάνατε,πως περάσατε…” κ γενικά άλλαξε του την κουβέντα.
Κ αν σου κάνει σχολια για σένα μην του δίνεις σημάδια. Κλείσε τα αυτιά σου κ άκουσε πουλάκια.
Από αυτά που λες μάλλον είναι τύπος που θεωρεί ότι είναι το μόνο δραματικό θύμα σε αυτόν τον κοσμο κ θέλει απλά να ασχολούνται όλοι μαζί του..
Εγώ θα τη συμβούλευα να απαντάει στα ίσια και να νιώθει ελεύθερη κι αυτή να εκφραστεί, όπως νιώθει και ο πεθερός της. Γιατί να καταπιεστεί; Στη χειρότερη θα την αποφεύγει κι ο πεθερός αν τα ακούει χύμα και σταράτα και θα ησυχάσει η κοπέλα.
Βρε Κατερίνα, γράφεις γράφεις, το πιο σημαντικό άφησες απέξω. Ηλικίες, καλή μου. Αν ο μίζερος είναι 50, τη γ@@@σες. Αν είναι 75, λίγη υπομονή θέλει, θα αποχωρήσει σε καμιά 5ετία. Μέχρι τότε, μην τον βλέπεις. Ούτε ο σύζυγος μπορεί να σε αναγκάσει. Πες του ότι η ψυχική σου υγεία είναι πιο πολύτιμη από το αν θα προσβληθεί ο μάπας και τράβα πιες καφέ με φίλες όταν έρχεται.
Ο καθείς μπορεί να γίνει πατέρας, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια, και ναι μπορεί να είναι και μαπας
Δεν χρειάζεται να του το πει έτσι. Οι σχέσεις κατ’εμέ χτίζονται με το να μην πρίζει το ένα το άλλο με τα σόγια του. Δεν κάνουμε σχέσεις με τους γονείς του άλλου κι όταν σου εκφράζει το έτερο ήμισι τη δυσαρέσκειά του, το ακούς και δεν επιβάλεις τη συναναστροφή.
Όταν παντρευόμαστε, ουσιαστικά επιλέγουμε κάποι@ χωρίς δεσμούς αίματος (που είναι υπερεκτιμημένοι καθώς η οικογένεια παίζει και να είναι από αδιάφορη και αταίριαστη έως κακοποιητική) για να γίνει η νέα, πρωταρχική μας οικογένεια. Αν οι γονείς δημιουργούν προβλήματα στ@ νέ@ σύντροφο, παίρνουμε το μέρος τ@, ειδικά να πρόκειται για λεχώνα με επιλόχειο, η οποία δεν έχει καμία υποχρέωση να τρώει τον μίρλα πεθερό στη μάπα. Ας τον λουστεί ο γιος του χωρίς την Κατερίνα.
Ο άνθρωπος είναι 59 αλλά δεν,νομίζω ότι παίζει κανένα ρόλο αυτό… δεν θα σκεφτόμουν ποτε κάτι τέτοιο ούτε στο χειρότερο εχθρό μου ( που δεν έχω δηλαδη) μακρυά από μένα αυτά..
Δεν είσαι υποχρεωμένη να ανέχεσαι οποιονδήποτε σε κάνει να νιώθεις άσχημα. Ακόμα κι αν είναι ο ίδιος σου ο πατέρας. Ο άνδρας σου δεν το δέχεται και μαλώνετε. Και έχεις ξενερώσει. Μάντεψε με ποιον έχεις πρόβλημα.
Κανονικά θα έπρεπε να βρίσκεστε μόνο τα Χριστούγεννα, Πάσχα και σε καμία γιορτή. Ο σύζυγος μπορεί να τον επισκέπτεται με το παιδί αλλά και αυτό με την προϋπόθεση ότι δεν θα ακούει το παιδί τυχόν αθυροστομίες και φωνές από τον παππού. Δεν βρίσκω τον λόγο να τον συναναστρέφεσαι και να γνωρίζει τα του οίκου σας. Αλλά αυτό είναι θέμα που πρέπει να λύσεις με τον σύζυγο με τον οποίο έχεις ουσιαστικά το πρόβλημα.
Ο πεθερός σου είναι απο αυτά τα αξιαγάπητα πλάσματα της φύσης καταλαβαίνω (νοτ). Στη ζωή καλό είναι να επιλέγουμε τις μάχες τις οποίες θέλουμε, αντέχουμε και κυρίως αξίζει να δώσουμε. Είσαι σίγουρη πως αυτή είναι μια μάχη που αξίζει να δώσεις; Δεν έχεις καλύτερα πράγματα να κάνεις;
Σε καταλαβαίνω, αλλά αν σε παρηγορεί σκέψου ότι υπάρχουν πολύ χειρότερα. Εγώ για παράδειγμα, είναι σαν να έχω παντρευτεί και τα πεθερικά μαζί, και είναι και οι δύο παναθεμα τους. Πρέπει να τους εξυπηρετώ σε διάφορα, να ανέχομαι το ότι χώνονται σε όλα και θέλουν να κάνουν κουμάντο, και είναι και αχάριστοι, θεωρώντας ότι είμαι υποχρεωμένη να κάνω ο,τι κάνω. Μπροστά σ’ αυτούς, η περίπτωση του πεθερού σου μου φαίνεται παράδεισος. Φυσικά και για σένα αποτελεί πρόβλημα, αλλά εννοώ ότι είναι μια κατάσταση που τη ζουν πολλές και σε πολύ χειρότερο βαθμό. Είναι βλακεία να παγωσετε με τον άντρα σου… Διαβάστε περισσότερα »
Ξέρεις τι πιστεύω πλέον?? Δεν είναι η αγάπη που τον ανέχεται… άλλα η λύπηση… κ στεναχωριέμαι γτ ο άντρας μου είναι τόσο καλό παιδί κ έχει περάσει τόσα από αυτόν τον άνθρωπο… κ όχι μόνο αυτός όλη η οικογένεια… πλέον δεν τον θέλουν τον πεθερο μ ούτε οι αδερφές του ούτε το άλλο του το παιδί…