Γεια σε όλους.
Αποφάσισα να γράψω το προβλημά μου μιας και πάλι χτες δεν μπρορούσα να κοιμηθώ από το άγχος. Ζω και δουλεύω στο εξωτερικό εδώ και 7 χρόνια. Εδώ και ένα χρόνο είμαι με ένα τύπο γύρω στα 30.
Πρόσφατα μου είπε να μετακομίσουμε μαζί και του είπα οκέι θα έρθω να μείνω κάποιες μέρες να δούμε πως είναι, να δω και την πόλη κτλπ. Πριν από αυτό για 2 μήνες έμενε στο σπίτι μου και όλα καλα τότε. Οπότε είπα να το δοκιμάσω. Εγώ μένω μαζί με την γάτα μου την οποία ξέρει εδώ και καιρό και όσο έμενε σπίτι μου δεν είχε θέμα.
Τώρα που ήρθα σπίτι του την έφερα μαζί να μην μένει μόνη της και τον ενοχλούν τα πάντα σε σχέση με αυτήν. Του έχω δώσει όλες τις λύσεις που θέλει (πχ η γάτα δεν παέι σε συγκεκριμενους χώρους, να βάλουμε κάλλυμα στον καναπέ κτλπ). Αλλά πάλι αυτός αηδιάζει λέει δεν μπορεί να είναι στο ίδιο σπίτι με την γάτα.
Χτες το βράδυ σηκωνόταν κάθε 10 λεπτά και πήγαινε στο σαλόνι να δει αν η γάτα είναι στον καναπέ και με φώναζε να έρθω να δω και εγώ. Μου λέει θέλει να είναι η γάτα μόνιμα στο μπαλκόνι και του λέω δεν γίνεται. Μου λέει δεν βλέπω πως θα είμαστε στο ίδιο σπίτι και του λέω ότι δεν προσπάθησε καν και να κάνει λίγη υπομονή να δει πως είναι (είναι μια εβδομάδα περίπου). Κάθε φορά που η γάτα ανεβαίνει στον καναπέ τινάζει το μαξιλαρι και την φοβίζει.
Του είπα θα την αναλάβω εγώ να την κατεβάζω κάτω να μην ασχολείται. Όποτε συμβαίνουν αυτά μετά είναι πολυ απόμακρος μαζί μου και οριακά δεν μου μιλαει, λέει θέλει χρόνο να σκεφτεί. Δεν ξέρω τι να κάνω για να βρούμε μια λύση, εγώ έχω την καλή διάθεση. Θέλω να είμαι μαζί του, το ίδιο λέει και αυτός. Όποια συμβούλη θα με βοηθούσε πολύ καθώς είμαι και κάπως μόνη μου εδώ.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Στεναχωρημένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Προσωπικά μου φαίνεται απαράδεκτο ότι φοβίζει την γάτα σου κι εσύ το ανέχεσαι αυτό. Η γάτα σου έχει ήδη αρκετό στρες με την αλλαγή περιβάλλοντος. Δεν σχολιάζω καν την “πρόταση” να είναι η γάτα μονίμως στο μπαλκόνι. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί εσύ έχεις την καλή διάθεση ενώ αυτός δεν δείχνει να κάνει καμία προσπάθεια. Την λύση στο πρόβλημά την γνωρίζεις. Η συγκατοίκηση με αυτόν τον άνθρωπο δεν είναι καλή ιδέα. Κι όχι μόνο λόγω της γάτας.
Ξεκάθαρα με τη γάτα. Δεν καταλαβαίνω τους τύπους που, ενώ ξέρουν ότι έχεις ζωάκι, προτείνουν συγκατοίκηση ενώ δεν το θέλουν. Και αυτή η τιμωρία της αφωνίας, σαν να είναι πεντάχρονο, είναι καθαρός εκβιασμός για να γίνει το δικό του. Θα το κάνει και με άλλες διαφωνίες. Πήγαινε σπίτι σου με τη γάτα σου και δώστου χρόνο να σκεφτεί αν σε θέλει όπως είσαι, με μία γάτα, όπως σε γνώρισε.
Θα μπορούσα να γράψω διατριβή ως απάντηση, ελπίζω ότι θα με συμπληρώσουν. Για τη γάτα σου θα πω μόνο ότι καταλαβαίνεις τι σημαίνει για αυτό το πλασματακι να είναι συνέχεια στο μπαλκόνι. Το θέμα μου είναι το τεφαρικι που έχεις πετύχει. Δεν μου λες καλή μου, όταν συμβεί κάτι άλλο στη ζωή σας, έτσι θα το αντιμετωπίσει; Σαν 5ρονο; Θα κάνει μούτρα και δεν θα σου μιλάει; Επίσης, αν υποχωρήσεις τώρα στο θέμα της γάτας, σε τι άλλο θα σου ζητήσει να υποχωρήσεις στο μέλλον; Και θεωρείς καλό σύντροφο, τον άνθρωπο που σε σκάει από το άγχος και σε κάνει… Διαβάστε περισσότερα »
Και εγώ με το μέρος των απανταχού γατιών είμαι, αλλά τι να κάνουμε, κάποιοι δεν θέλουν τρίχες στον καναπέ τους. Δηλαδή και αυτός μπορεί να σκέφτεται, αν υποχωρησω τώρα τι θα γίνει μεταβ
Εεεε συγγνωμη κιολας αλλα τι ακριβως εννοεις…??? Αυτος της ειπε να μεινει εκει, ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ , ξαναλεω, ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ, οτι εχει γατα. Για ποια ακριβως υποχωρηση μιλας??? ΤΟ ΟΤΙ ΓΝΩΡΙΖΕ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΓΑΤΑ? Δεν την εμφανισε στην πορεια, και αυτος στο σπιτι της μια χαρα την εβρισκε με τη γατα, δεν υπηρχε θεμα, απλα το πηγαινε πλαγιως για να την ξεφορτωθει…. Δεν ειναι θεμα υποχωρησης, θεμα κουτοπονηριας ειναι.
Το πλασματακι δεν πλαστηκε για να ζει σε διαμερισμα αλλα εξω. Αρα το μπαλκονι καλυτερα. Αν ηταν η φυση του πλασματακιου να ζει σε διαμερισμα θα ειχε μαθει να χτιζει!
Δεν μπορούν να συμβιώσουν όλοι οι άνθρωποι με ζώα. Θα το καταλάβουμε κάποια στιγμή αυτο; Εγώ είμαι με το μέρος του συντρόφου σου. Δεν θα μπορούσα να ζήσω σε σπίτι με γάτα, θα ζουσα συνέχεια με άγχος και στο σπίτι μας δεν πρέπει να αγχώνομαστε. Στο σπίτι σου ήταν διαφορετικό ακολουθούσε τους κανόνες σου κι αισθανόταν φιλοξενουμενος γι αυτό δεν είχε θέμα. Επισης, αλλά να το φαντάζεσαι κι αλλο να ζεις με ενα ζώο στο σπίτι. Στο σπίτι του όμως θέλει να νιώθει άνετα. Εξάλλου ήταν κατι δοκιμαστικό. Το δοκιμασατε και ειδατε πως δεν μπορείτε να συγκατοικησετε. Πρέπει να σταματήσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Το πρόβλημα δεν είναι με τους ανθρώπους που δεν θέλουν ζώα στο σπίτι τους. Το πρόβλημα είναι φέρθηκε μουλωχτα και τώρα σαν κακομαθημένο.
Και αυτό είναι το πρόβλημα εκτός αν δεν τα θέλουν επειδή λόγω συνθηκών δεν μπορούν να τα φροντίσουν. Είναι άνθρωποι με κάποιο συναισθηματικό κενό που έχει και άλλες εκφάνσεις. Το ότι μπορεί κάποιος να σιχαίνεται μου φαίνεται επίσης τρελό, τις περισσότερες αν όχι όλες τις ασθένειες από ανθρώπους τις κολλάμε ακόμα και αν ακολουθούμε όλους τους κανόνες υγιεινής. Αντίθετα με τα κατοικίδια αν ακολουθούμε βασικούς κανόνες υγιεινής (πχ να καθαρίζουμε την άμμο της γάτας τακτικά) δεν διατρέχουμε κανέναν τέτοιο κίνδυνο.
Ο σύντροφος της γράφουσας είναι εντελώς λάθος. Ήξερε από την αρχή ότι έχει γάτα και για να την έφερε μαζί, προφανώς δεν της το απαγόρευσε. Ίσως σκέφτηκε ότι θα τη στρώσει σιγά σιγά. Επίσης, από τη στιγμή που της πρότεινε να συγκατοικήσουν, το σπίτι ΤΟΥ θα γίνει σπίτι ΤΟΥΣ.
Βασικά, κακώς δεν ξεκαθάρισαν και οι δύο κάποια πράγματα απ την αρχή.
Μπορεί και αυτός να μην το ήξερε και να του βγήκε τώρα. Δεν είχα ποτέ μου κατοικίδια αλλά θεωριτηκά δεν θα είχα πρόβλημα να συγκατοικήσω με κάποιον που έχει μιας και πάντα ήθελα και το ευχαριστιέμαι όταν φιλοξενούμαι σε σπίτι φίλων μου που έχουνε. Θεωριτικά όμως… Στην πράξη δεν ξέρω πως θα μου έβγαινε και πόσο μάλλον σπίτι μου, στον χώρο μου, που μου χτυπάει κάπως μέχρι και να μου αλλάξουν την θέση στο τηλεκοντρολ (που λέει ο λόγος) όταν έχω επισκέψεις..
Μπορει να το προσπάθησε και να μην του βγήκε. Από τη μια η γράφουσα τον κατηγορεί πως δεν προσπαθεί όμως το οτι δεν είπε τίποτα από την αρχή μπορεί να σημαίνει ότι προσπάθησε. Δεν είναι όλες οι περιπτώσεις τύπου ξέρω πως με καμία δύναμη δεν μπορώ ένα ζώο μέσα στο σπίτι σε περίπτωση πχ αλλεργίας άρα το ξεκοβω από την αρχη. Κι εγώ που έχω φοβία με τα ζώα, έχω διαβαθμίσεις με αλλα ζώα μπορώ πιο εύκολα με αλλά όχι. Μπορεί να το προσπαθούσε μέχρι να είδε πως δε γίνεται.
Ασχέτως αν προσπάθησε ή όχι, υπάρχουν 2 μεγαλύτερα προβλήματα εδώ:
1) Τρομάζει τη γάτα (δεκτό να μην τη θέλει, απαράδεκτο να τη φοβερίζει – εδώ φταίει η γράφουσα που δεν έχει σηκωθεί ακόμα να φύγει)
2) Κρατάει μούτρα στη γράφουσα και δεν της μιλάει, λες και του βούτηξε το κολατσιό στο νηπειαγωγείο
Υπό αυτές τις συνθήκες, δύσκολα θα έχει επιτυχή έκβαση αυτή η συγκατοίκηση. Είναι θεμελιώδης διαφωνία.
Ειναι στη φυση καθε εμβιου οντος να τρομαζει. Ετσι κατανοει οτι καπου το παιρνει και καπου οχι. Ακομα κι ο ανθρωπος ετσι μαθαινει. Μονο οι νεκροι και τα λουτρινα γατια δεν τρομαζουν
Εφόσον δε μπορεί να συμβιώσει, ας μην το πρότεινε. Δε του την έφερε απο το πουθενά, γνώριζε για την ύπαρξη της. Έμενε 2 μήνες σπίτι της και δεν είχε θέμα και ξαφνικά τον αηδιάζει. Η συμπεριφορά αυτή είναι τουλάχιστον αλλοπρόσαλλη και κατ’ εμε τεράστιο red flag. Επίσης, το να τρομάζει το ζώο είναι red flag. Άλλο δε τα θέλω άλλο τα τρομοκρατώ.
Όταν δεν μπορείς τα ζώα,δεν κάνεις σχέση με άνθρωπο που έχει ζώο.
Ούτε συγκατοικεις με τη σχέση αυτή.
Εδώ έχουμε ένα χειριστικο γομάρι που προσπαθεί να πατροναρει τη γραφουσα ώστε να περάσει το δικό του.
Ο τύπος δεν θέλει να χωρίσουν, να την κουμαντάρει και να την κάνει ότι θέλει είναι ο στόχος του.
Και το πρώτο θυμα θα είναι η γατούλα της.
Μετά θα συνεχίσει με τις φίλες,με τα ρούχα, με τα χόμπι…το έχουμε ξαναδεί το εργακι εδώ μέσα.
Όπως είπα και παραπάνω δεν είναι όλες οι περιπτώσεις άσπρο ή μαύρο, ή λατρεύω τις γάτες η δεν θέλω να τις βλέπω μπροστά μου. Δεν ξέρεις πάντα με ποιο ζώο μπορείς και με ποιο οχι και ποιες είναι οι αντοχές σου. Κι εγώ έχω φοβία με κάποια ζώα, με άλλα όχι αλλα θα το προσπαθούσα. Αν δε ζήσεις με ενα ζώο όλα είναι στη θεωρία.
Ναι αλλά ζούσε για δύο μήνες με τη συγκεκριμένη γάτα και δεν είχε πρόβλημα. Μπήκε η ίδια γάτα στο σπίτι (ΤΟΥ) και σε λιγότερο από μία εβδομάδα έγινε νευρωτικός. Μάλλον ένας οπό τους δύο φορούσε προσωπείο τόσο καιρό. Και δε νομίζω αυτή να ήταν η γάτα.
Aren’t they all? (χειριστικά γομάρια).
Στείλε μου λίγο το διάταγμα γιατί όπως πάντα τα λες με τόση αυστηρότητα
Σε μια σχέση όπου υπάρχει αμοιβαία αγάπη και διάθεση για συμβίωση, είναι σημαντικό να υπάρχει συζήτηση, συμβιβασμός και κατανόηση και από τις δύο πλευρές. Όταν ένα ζευγάρι αποφασίζει να ζήσει μαζί, είναι φυσιολογικό να υπάρχουν διαφορές στις συνήθειες και στις προτιμήσεις τους. Το σημαντικό, όμως, είναι η διάθεση και των δύο να προσπαθήσουν να βρουν λύσεις που να είναι αποδεκτές και για τους δύο, χωρίς να επιβάλει ο ένας τη δική του άποψη στον άλλο. Το γεγονός ότι η γάτα ήταν μέρος της ζωής της συντρόφου του από την αρχή, σημαίνει πως ήξερε την ύπαρξή της και ήταν ενήμερος για… Διαβάστε περισσότερα »
Δυο μηνες μια χαρα βολευτηκε σπιτι της, ουδεν προβλημα με τη γατα. Μολις ηρθε σπιτι του, “ιου δε μπορω τις τριχες”… Και στο σπιτι της ειχε τριχες, απλως εκει δεν μπορουσε να εχει το πανω χερι. Κλασικη περιπτωση χειριστικου μ@λ@κα, που φαιρεται κουτοπονηρα μπας και νιωσει λιγο αλφα αρσενικο. Ουσιαστικα δε θα γινει ποτε σπιτι της.
Eγώ είμαι με τη γάτα φυσικά. Που ήταν στο σπίτι της και ξαφνικά βρέθηκε σε ξένο σπίτι με κάποιον που όχι μόνο δεν τη θέλει-και η γάτα το ξέρει αυτό- αλλά την φοβίζει κιόλας. Πάρε τη γάτα σου και γύρνα σπίτι σου, δεν θα μακροημερεύσει αυτή η σχέση. Εκτός αν είσαι διατεθειμένη να δώσεις τη γάτα σε άλλον, για να μην χάσεις αυτό το “κελεπούρι”.
Εγώ νευρίασα με αυτά που διάβασα. Εσύ όχι ακόμα; Μέσα σε όλα τα άλλα που αναφέρθηκαν να συμπληρώσω κάτι που αναφέρει επιγραμματικά η Daria. Όταν συγκατοικούμε με κάποιον ο οποίος θεωρεί το χώρο σπίτι του και τον εαυτό του εκείνον που θα ορίζει και τους κανόνες που θα το διέπουν, δε μιλάμε για συγκατοίκηση. Στην καλύτερη μιλάμε για φιλοξενία, στη χειρότερη για μ@λ@κα. Δεν βρέθηκες ξεσπιτωμένη άρα στην ανάγκη του. Υποτίθεται πήρατε μια απόφαση συμβίωσης στον ίδιο χώρο. Κοινώς θα είναι το σπίτι ΣΑΣ. Αλήθεια, ποια ήταν τα κριτήρια επιλογής του χώρου; Είναι δικό του ενώ εσύ είσαι στο ενοίκιο;… Διαβάστε περισσότερα »
Λυπάμαι πολύ τη γάτα σου, η οποία βρέθηκε ξαφνικά σε ένα άγνωστο περιβάλλον, με έναν ανθρωπο που ξαφνικά τον αηδιάζει όπως λέει (αλήθεια, 2 μήνες στο σπίτι σου δεν αηδίαζε;) και εσύ ως φροντιστής της αντί να τη πάρεις να πάτε στο καλό, συζητάς κι έχεις καλή διάθεση προς έναν άνθρωπο που τρομάζει το ζώο σου, σε στρεσάρει και κάνει και μούτρα σαν τον μπέμπη. Από εμένα είναι όχι.
Τον τύπο σε κάνα 6μηνο θα τον έχεις στείλει στο καλό,την γάτα όχι.
Φως φανάρι ειναι ότι θα χωρίσετε,τι δεν καταλαβαίνεις?
Με την γάτα πάντοτε!
Εννοείται παίρνεις την γάτα κ φεύγεις. Δεν θα επέτρεπα ποτέ κ σε κανέναν να φοβίζει τις γάτες μου. Σε αντίστοιχη περίπτωση, ο σύντροφός μου κάποια στιγμή στην αρχή της σχέσης μας, μου ζήτησε οι γάτες να μη κοιμούνται στο κρεβάτι. Δοκίμασα να τις περιορίσω εκτός δωματίου το βράδυ, με αποτέλεσμα να μην κοιμόμαστε γιατί έκλαιγαν έξω από την πόρτα. Επειδή θέλαμε πολύ να συγκάτοικησουμε του είπα ότι πως θα γίνει αυτό αν δεν αντέχει τις γάτες μου. Μου είπε να μην τις πάρω σπίτι του. Με έβαλε να διαλέξω ανάμεσα σε εκείνον κ τις γάτες μου. Εννοείται ότι διάλεξα τις… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν υπάρχει σωστό και λάθος εδώ. Θες να ζεις με τη γάτα σου και πολυ καλα κανεις κι αυτός δεν αντέχει την παρουσία της. Έχω ζωάκι στο σπίτι, δεν θα έκανα συμβιβασμό για κανένα σύντροφο να το αποχωριστώ αλλά σέβομαι κι όλους όσους δεν το μπορούν. Πριν χρόνια ήμουν με έναν άνθρωπο που είχε δύο γάτες στο σπίτι του. Δεν είχα πρόβλημα όταν ήμουν εκεί (υπήρχε περιορισμός να μην μπαίνουν στο υπνοδωμάτιο) αλλά δε θα συγκατοικούσα ποτέ με γάτες. Δεν τις μπορώ κι εγώ. Στη θέση σου θα έπαιρνα το ζωάκι μου και θα πήγαινα σπίτι μου. Πιέζεστε κι οι… Διαβάστε περισσότερα »
Μήπως σου βρίσκεται πρόχειρο το τηλέφωνο του ανθρώπου με τις γάτες;
Αν και, για να μην τον έχεις κρατήσει εσύ στη ζωή σου…