Αγαπητή αμπα, δε μπορώ να καταλάβω γιατί αφήνω πράγματα στη μέση χωρίς να τα τελειώσω ποτέ. Είναι απλά βαρεμάρα; Αναβλητικότητα; και γιατί;
Έχω αφήσει σπουδές στη μέση στο εξωτερικό, δε τις τέλειωσα ποτέ. Παρακολουθούσα ετήσιο σεμινάριο απ’ το οποίο δε πήρα ποτέ βεβαίωση γιατί δεν είχα τότε την τελευταία δόση. Επέστρεψα Ελλάδα στα όρια της κατάθλιψης (ο λόγος που άφησα τη σχολή), γράφτηκα σε ιεκ και δεν έχω κάνει ποτέ την πρακτική για να πάρω το χαρτί, διότι ήρθε ο κόβιντ και μετά έλεγα σιγά μη χάσω χρόνο απ’ τη ζωή μου στα 30 μου, ενώ παράλληλα δουλεύω, για να πάω κάπου που δε θα πληρώνομαι και θα καταντήσω να δουλεύω όλη μέρα (δουλειά κανονική και πρακτική) για ένα μισθό. Αποτέλεσμα; Δεν έχω κανένα χαρτί, δεν έχω πάει ποτέ μου σε καμία συνέντευξη!
Νιώθω ώρες ώρες μειονεκτικά σε σχέση με άλλους ανθρώπους. Εργάζομαι στην εταιρεία του πατέρα μου περίπου 8 χρόνια. Ο μόνος κλάδος στον οποίο έχω προϋπηρεσία και που όμως αν έκλεινε αύριο, ο τελευταίος που θα ήθελα να ξανά εργαστώ!
Θέλω να βρω μία έξτρα τετράωρη δουλειά και πραγματικά δεν έχω να γράψω τίποτα στο βιογραφικό μου!!! Τι να γράψω “απόφοιτος λυκείου”;;;;; Σκέτο!!! Αλήθεια ντρέπομαι. Όπου κι αν πάει αυτό το βιογραφικό και σε ένα σούπερ μάρκετ. Και γενικά δεν έχω να προσθέσω τίποτε άλλο. Ή μήπως να γράψω και για το ξεκίνημα των 18 μου που εργάστηκα σε καφετέριες; Δεν τo υποτιμώ, εξάλλου δούλεψα και ήταν ότι έπρεπε για τότε. Απλά δεν είναι βιογραφικό για 30 χρονών άνθρωπο.
Κάνω λάθος; Σκέφτομαι τα χειρότερα για μένα; Βγάζει κανείς άκρη; Είμαι τόσο ανίκανη;
Θα ήθελα πάρα πολύ να διαβάσω τη γνώμη σου. Ανυπομονώ πραγματικά!!!
ΑΠΟ ΤΗΝ – αναβλητική για πάντα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Όλα αυτά φωνάζουν από μακριά ότι είσαι άνθρωπος στο φασμα-συγκεκριμενα adhd.
Ένας εξειδικευμένος ψυχαναλυτής θα σε βοηθούσε να βάλεις κάπου μια αρχή και ένα τέλος.
Μην διστάζεις, πηγαινε να βοηθήσεις τον εαυτό σου!
Το φάσμα (του αυτισμού) και η διαταραχή ελλειμματικης προσοχής είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Μπορεί να συνυπάρχουν σ ένα άτομο στοιχεία και από τα δύο, αλλά εδώ η γράφουσα δεν παρουσιάζει τόσο στοιχεία που παραπέμπουν στο φάσμα, αλλά περισσότερο στη ΔΕΠ-Υ. Ένας ειδικός που θα την αξιολογήσει, θα μπορούσε να το διαλευκάνει αν είναι αυτό ή κάτι άλλο που προκαλεί την αναβλητικοτητα και τις εναλλαγές αποφάσεων και δράσεων.
το ειλικρινέστατο κειμενο που εγραψες εδω, αυτη η συντομη καταθεση ψυχης , ειναι το καλυτερο βιογραφικο.
Βλέπεις ολα αυτα τα ονοματα στα νεκροταφεια ; κανενας τους δεν προλαβε να τελειωσει τίποτα. όλοι άφησαν δουλειές στη μεση.
Η ζωη δεν εχει πανω “οδηγείες χρήσης”
that is your way
Έχεις 8 χρόνια προυπηρεσία και αυτό από μόνο του είναι ένα αρκετά καλό προσόν. Στην ηλικία σου σχεδόν είχα ως εμπειρία μόνο απλήρωτη εργασία και κάτι ολιγοήμερα εργόσημα και ενώ είχα πολλά “χαρτιά” ένιωθα αρκετά μειονεκτικά ως προς την αγορά εργασίας και “ζήλευα” οποιονδήποτε είχε προυπηρεσία (ακόμα και αν δεν είχε πτυχίο). Επίσης, είσαι μόνο 30 και έχεις όλη την ζωή μπροστά σου να κάνεις όσες σπουδές επιθυμείς και να εργαστείς στο να πετύχεις τα όνειρά σου. Ωστόσο, θα πρότεινα να αναζητούσε κάποια εξειδικευμένη επαγγελματική βοήθεια για την ψυχική σου υγεία. Επίσης, είχα ακουστά πως στις πρακτικές του ΙΕΚ είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Ειλικρινά διάβασα το κείμενό σου και ταυτίστηκα απόλυτα. Με μια μικρή διαφορά όμως: ολοκλήρωσα προτυχιακό, μεταπτυχιακό, οριακά δεύτερο μεταπτυχιακό καιιιιι νιώθω πιο άχρηστη από ποτέ. Σε όλα καθυστέρησα, ποτέ τίποτα στον χρόνο του, πάντα τελευταία στιγμή, πάντα θεωρώντας ότι δεν θα βγει, πάντα πιστεύοντας ότι δεν είναι καλό αυτό που παράγω και εν τέλει ότι και εγώ δεν είμαι καλή. Από δουλειά, λίγη προϋπηρεσία αφού με κυριεύει ο φόβος ότι δεν μπορώ να ανταπεξέλθω στα πράγματα, αν και ακόμα και όταν μπορώ, πάλι κάπως τα ψιλο-παρατάω, καθυστερώ και αναβάλλω τα πάντα. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι και να… Διαβάστε περισσότερα »
Πρακτικά, στο βιογραφικό σου θα βάζεις τα 8 χρόνια προυπερησίας και τις περιόδους σπουδών. Και ας μην τις τελείωσες, θα απέκτησες γνώσεις και εμπειρία όσο καιρό ασχολήθηκες.
Γενικά, αφού είναι ένα πάτερν που σου δημιουργεί προβλήματα στη ζωή, θα σε συμβούλευα να το ψάξεις με ψυχολόγο.
Εφόσον σε απασχολεί σημαίνει ότι είσαι στον σωστό δρόμο για να βρεις την λύση.
Όπως λένε κι άλλοι στα σχόλια, πρέπει να πας σε ψυχίατρο/ψυχολόγο.
Θα σε ξεκλειδώσει και σιγά σιγά θα πάρεις την ζωή σου στα χέρια σου!
Αρχικά εφόσον από μόνη σου εχεις καταλάβει ότι κάτι δεν πάει καλά ,θα ήταν καλό να πας σε κάποιο ψυχολόγο. Θα ξεκαθαρίσεις πράγματα μέσα σου. Εμενα με είχε βοηθήσει πολύ σε αποφάσεις που έπρεπε να πάρω για τα επαγγελματικά μου. Δυστυχώς καλούμαστε σε πολύ νεαρή ηλικία να αποφασίσουμε τι θελουμε να κάνουμε στη ζωή μας, επαγγελματικά τουλάχιστον. Αν εργάζεσαι κ σε οικογενειακή επιχείρηση δεν είναι κ το καλύτερο για την αυτοπεποίθηση σου,οπότε σε καταλαβαίνω. Ήμουν interviewer στον τομέα μου μια περίοδο.Αν έβλεπα 8 συνεχόμενα χρόνια προϋπηρεσία οπουδήποτε σε ενα cv, θα μου έδειχνε άτομο που έχει θελήσει να εργαστεί οπότε… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν βρίσκω κανέναν λόγο να αισθάνεσαι μειονεκτικά για το βιογραφικό σου λόγω της 8ετους προϋπηρεσίας που έχεις και που για τους περισσότερους εργοδότες μετράει περισσότερο από ένα πτυχίο. Αν μπορέσεις να ολοκληρώσεις τις σπουδές σου στο ΙΕΚ να το κάνεις για να μην αισθάνεσαι άσχημα όσον αφορά τον τίτλο που θέλεις να προσθέσεις στο βιογραφικο σου. Εγώ θα πρόσθετα ακόμα και την δουλειά στο καφέ αν ήμουν νόμιμα ασφαλισμένη. Ή αν δεν ολοκλήρωνα το ΙΕΚ θα ανέφερα τις σπουδές στο εξωτερικό στο τάδε αντικείμενο. Στις δύσκολες εποχές που ζούμε πάντως η 8ετη προϋπηρεσία σε οικογενειακή επιχείρηση δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητη… Διαβάστε περισσότερα »