Καλησπέρα σας,
Θα μπω κατευθείαν στο θέμα, γιατί νιώθω την ανάγκη να το μοιραστώ. Είμαι 30 ετών, όπως και ο σύντροφός μου. Είμαστε μαζί περίπου 4,5 χρόνια και τους τελευταίους έξι μήνες συγκατοικούμε. Η σχέση μας είναι γενικά σταθερή και έχει περάσει από διάφορες φάσεις ωρίμανσης.
Το τελευταίο διάστημα, όμως, με απασχολεί έντονα η σκέψη της δημιουργίας οικογένειας. Όταν έθεσα αυτό το ζήτημα στον σύντροφό μου, ήταν ξεκάθαρος: δεν νιώθει καθόλου έτοιμος για ένα τέτοιο βήμα – τουλάχιστον όχι μέσα στα επόμενα δύο χρόνια.
Μιλήσαμε ανοιχτά και καταλήξαμε σε μια συμβιβαστική λύση: να επανεξετάσουμε το θέμα και να ξεκινήσουμε τις προσπάθειες γύρω στα 33. Ξέρω πως αυτά τα θέματα δεν προγραμματίζονται με ακρίβεια, και πως οι συμφωνίες στις σχέσεις δεν είναι «συμβόλαια». Παρ’ όλα αυτά, είχα ανάγκη από ένα χρονικό πλαίσιο, ώστε να μη νιώθω ότι βρίσκομαι σε μια αόριστη αναμονή.
Παρόλο που συμφώνησα, η αλήθεια είναι πως αυτή η ηλικία μου φαίνεται μακρινή και ταυτόχρονα αναρωτιέμαι: Ποιος μου εγγυάται ότι όταν φτάσουμε στα 33, δεν θα μου πει πάλι πως δεν είναι έτοιμος; Επίσης θέλω να αναφέρω ότι πολλές από τις δικές μου φίλες έχουν παιδάκι ενώ κανένας από τους δικούς του δεν έχει.. Το λέω αυτό γιατί, καλώς ή κακώς, είμαι σίγουρη ότι επηρεάζει σε ένα βαθμό τις επιθυμίες και των 2 μας.
Ο σύντροφός μου έχει πολλά από τα χαρακτηριστικά που θα ήθελα να έχει ο άνθρωπος με τον οποίο θα κάνω οικογένεια. Αλλά δεν μπορώ να αγνοήσω και αυτή τη φωνή μέσα μου που με ρωτά: αξίζει να περιμένεις; Χάνεις πολύτιμο χρόνο; Και αν τελικά δεν μπορείς να περιμένεις, ποια είναι η λύση; Το να χωρίσεις; Και είναι τόσο εύκολο να βρεις τόσο καλούς ανθρώπους στις μέρες μας;
Αν κάποιος έχει βρεθεί σε παρόμοιο σταυροδρόμι, θα χαρώ να διαβάσω τις σκέψεις του.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Προβληματισμένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγγυήσεις δε νομίζω ότι μπορεί ένα σου δώσει κανείς. Εδώ δεν έχεις εσύ που τον ξέρεις. Αλλά ακόμα και ναι να έλεγε πάλι δε θα μπορούσες να έχεις εγγυήσεις ότι θα παραμείνει και μετά το παιδί. Το τι θα κάνεις εξαρτάται από εσένα. Είπατε ότι θα το ξανά συζητήσετε σε δύο χρόνια. Αυτά τα δύο χρόνια πως θα είναι για εσένα? Θα είναι δύο χρόνια ακόμα ανεμελιάς? Ή θα σβήνεις μέρες όπως οι φυλακισμένοι? Μπορεί όντως να περάσουν τα δύο χρόνια και να θέλει. Μπορεί να του περάσει η καψούρα και να χωρίσετε. Μπορεί στον ένα χρόνο να το αφήσετε… Διαβάστε περισσότερα »
Θες εγγυήσεις ενώ δεν μπορεί να σου τις δώσει. Οταν φτάσεις στα 33 μπορεί η σχέση σας να μην είναι πια τόσο καλή και να μη θες εσύ οικογένεια με αυτόν τον άνθρωπο. Δε θέλει παιδί αυτή τη στιγμή ήταν ξεκάθαρος και φυσικά και δεν μπορεί να ξέρει αν θα θέλει στο μέλλον. Αν δεν σου κάνει αυτό ως απάντηση τότε χώρισε. Η συμβιβαστική λύση γιατί να χρειάζεται; Αυτό που παρατηρώ πάντα όταν ο ένας θέλει παιδί κι ο άλλος όχι είναι οτι αυτός που θέλει θεωρεί ότι έχει ένα δίκιο παραπάνω και πρέπει να πειστεί ο άλλος και μάλιστα… Διαβάστε περισσότερα »
Και όμως είναι παρά πολλές (και πολλοί) που μπαίνουν στη διαδικασία να κανουν παιδί επειδή εχουν κανει οι φίλοι τους. Και φυσικά αυτό είναι τεράστια ανωριμότητα και ανευθυνότητα και ξεκαθαρο δείγμα οτι καποιος δεν πρεπει να κανει παιδί.
Δικαίωμα του καθενός αλλά θα πρέπει να ξεκαθαρίζεται από νωρίς.
Όταν την τρενάρει της δημιουργεί ανασφάλεια.
Αυτός μπορεί και σε 20 χρόνια να κάνει παιδί, η κοπέλα δε μπορεί.
Η σχέση τους δοκιμάζεται. Θα τον πιστέψει ή όχι;
Μα της το ξεκαθάρισε. Δεν θέλει να κάνει παιδί τώρα. Θα διαβάσει το μέλλον να δει τι θα θέλει σε δύο χρόνια; Ναι μπορεί αυτός κάποια στιγμή να θέλει αλλά που να το ξέρει; Δεν μπορούμε να υπογράψουμε συμβόλαια σε αυτά. Αν θέλει οπωσδήποτε παιδί τώρα θα πρέπει να χωρισει
Ναι, είναι δίλημμα.
Το ερώτημα σας δεν έχει ασφαλή απάντηση. Ο,τι και να επιλέξετε εμπεριέχει ρίσκο. Τι είναι πιο σημαντικό για εσάς; Ο συγκεκριμένος άνθρωπος ή ένα παιδί τώρα; Πόσο τον εμπιστεύεστε; Το παιδί το θέλετε πραγματικά τώρα ή το θέλετε γιατί έτσι κάνουν οι φίλες σας; Η σχέση σας είναι υγιής ή όσο πάει και “ξεθυμαίνει”; Αν μη τι άλλο, μετά από 4,5 χρόνια λογικά έχετε σχηματίσει μια αρκετά καλή εικόνα του ανθρώπου και της οικογένειας του. Τι βαραίνει περισσότερο μέσα σας; Αν η οποία απόφαση σας είναι συνειδητοποιημένη, θα μπορείτε να την υποστηρίξετε μέσα σας ακόμα και αν δεν σας βγει… Διαβάστε περισσότερα »
Με το σύζυγό μου παντρευτηκαμε πριν ένα χρόνο μετα από 5 χρόνια σχέσης και 4 συγκατοίκησης. Παρομοίως, δεν ένιωθε έτοιμος στα 30 μου (32 για αυτον), αλλά δύο χρόνια μετα το ένιωσε. Φέτος κάναμε και το πρώτο μας παιδί. Αυτό που με κράτησε ήταν ότι ήθελε να κανουμε παιδια και οτι ηθελε να ειναι μαζι μου, απλα δεν ηθελε το γαμο κατα βαση (εγω παλι ηθελα να παντρετουμε πριν κανω παιδια). Απλά σε καταλαβαίνω, γιατί κι εγώ δεν ένιωθα ασφάλεια όσο δεν ήξερα αν θα νιώσει ποτε έτοιμος και τα πράγματα θα μπορούσαν να έχουν εξελιχθεί πολύ διαφορετικά. Νομίζω ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Χαίρομαι που για εσάς πήγαν όλα κατ ευχήν. Δυστυχως έχω ακούσει και αντιθετες ιστορίες…
Πάντως κάθε σχέση ειναι διαφορετική και βεβαια δυναμική
Όπως λέτε η δική σας σχεση ήθελε παιδιά. Της γράφουσα όχι. Αυτές οι “λεπτομέρειες” κάνουν τη διαφορά και το ξέρουν μόνοι οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές
Εγώ νομίζω ότι θα φανεί σε λίγο καιρό πώς θα πορευτείς σε αυτή τη σχέση. Αν σε τρώει μέσα σου το θέμα του παιδιού και της επισημοποίησης σε οικογένεια κλπ, θα αρχίσεις να το αναζητάς και δεν θα σε καλύπτει ο τωρινός σύντροφος. Αν το βλέπεις λίγο πιο αόριστα, δεν καίγομαι τώρα αλλά θα ήθελα ένα παιδάκι στο σύντομο μέλλον, το ξανασυζητάτε. Και όχι σε τρία χρόνια, αλλά νωρίτερα, γιατί όλα αυτά θέλουν προετοιμασία – σταθερό τόπο κατοικίας, εισόδημα, οικονομική ανεξαρτησία κλπ. Αυτό το έλα πάλι σε τρία χρόνια να το συζητήσουμε, το βρίσκω εγωιστικό και ανεύθυνο απ’ τη μεριά… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν συμφωνώ ότι της λέει απαραίτητα δικαιολογίες. Και εμένα αν με ρωταγν στην ηλικία του κάτι ανάλογο το ίδιο θα απαντούσα. Της απάντησε ότι δεν θέλει. Το αν και τι μπορεί να θελήσει στο μέλλον κανείς δεν μπορεί να το ξέρει.
τι γίνεται ρε παιδιά στην ερωτηση και στα σχόλια; δεν ερωτεύεται κανείς πιά; όλοι ψάχνουν σύντροφο ;
Ερωτεύομαι = σταματώ να σκέφτομαι τι θέλω στη ζωή μου και προτεραιοποιω σε κάθε περίπτωση και με καθε κόστος το αντικείμενο του έρωτά μου; Από πότε;🙂
Από πάντα μάλλον.
Ποιος έρωτας μετά από 4,5 χρόνια κι εσύ?
Οπως καταλαβαίνεις κι εσύ, αυτό που ουσιαστικά αποφασίσατε είναι ότι δεν θα προσπαθήσετε για παιδί τώρα. Το τώρα είναι και το μόνο που μπορείτε να ελέγξετε, ολα τ αλλα ειναι να χαμε να λεγαμε. Εισαι οκ με αυτο; Κανείς δεν μπορεί να σου πει αν χάνεις τον χρόνο σου, κανείς δεν μπορεί να σου πει τι θα γίνει σε 3 χρόνια. Αυτό που μπορώ να σου πω εγώ είναι να κάτσεις να σκεφτείς γιατί θέλεις παιδί. Στο λέω γιατί απ την επιστολή αφήνεται να εννοηθεί ότι επηρεαζεσαι αρκετά απ το κοινωνικό σου περιβαλλον κι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε τραγικά… Διαβάστε περισσότερα »
Το αν αξίζει (άξιζε) να περιμένεις θα το μάθεις μόνο εκ των υστέρων. Δεν μπορεί να σου δωθεί αυτή η απάντηση, είναι σαν να ζητάς ασφαλή προβλεψη για το μέλλον. Δεν γίνεται. Εάν δεν μπορείς να περιμενεις ναι η λύση είναι να χωρίσεις; Πως αλλιως θα γίνει δηλαδή; Νομίζω πως αυτο που πρεπει να σκεφτείς είναι το καταπόσο θες περισσότερο ενα παιδί -τώρα- απο το να είσαι με αυτο τον ανθρωπο. Απο αυτό κρίνεται η αποφαση σου. Οχι απο τι θα μαντεψουμε εμεις εδω, ουτε απο το γεγονός οι φιλες σου εχουν κανει παιδιά. Πρεπει να σκεφτείς με τι θα… Διαβάστε περισσότερα »
Αν είναι να περιμένεις σε αναμμένα κάρβουνα, καλύτερα να χωρίσεις. Σε 2 χρόνια ποιος ζει ποιος πεθαίνει και μπορεί πάλι να μην θέλει. Θα εμένα μόνο αν περνούσα υπέροχα, τόσο που να μην μπορώ να χωρίσω. Στα 4-5 χρόνια σχέσης (να μην σου πω και νωριτερα) ή αποφασίζεις το για πάντα μαζί, οικογένεια κτλ ή το διαλύεις. Δυστυχώς έτσι είναι. Καταλαβαίνω ότι φοβάσαι που θα βρεις άλλον συντροφο, συμβατο με σενα. Θα βρεις και καλό είναι να κάνεις και ένα ξεγνοιαστο διάλειμμα πριν δεσμευτεις με φάση σχέση- οικογένεια. Γιατί να το καθυστερήσεις 2 χρόνια; Και μετά να αγχωνεσαι; Προφανώς εσύ… Διαβάστε περισσότερα »
Καλά έκανες και το μοιράστηκες. Είναι δικαιολογημένες όλες οι σκέψεις σου και οι προβληματισμοί σου. Είστε αρκετά χρόνια μαζί, προχωρήσατε στη συγκατοίκηση. Φαντάζομαι αυτά τα θέματα δε χρειάζεται να τεθούν, πλανώνται στον αέρα. Προφανώς έχετε κάνει συζητήσεις και πριν συγκατοικήσετε, πώς βλέπετε το κοινό μέλλον, τί σχέδια κάνετε. Εξαρτάται από πολλά, πού θέλετε να δώσετε βάρος, αν είστε καλά στα εργασιακά, οικονομικά σας. Είναι συνομήλικος κι έχει περιθώριο. Θα φανεί στην πορεία, θα βγει και σε άλλα αν υπάρχει διαφορετική εξέλιξη στις ζωές σας. Είναι πολύ δύσκολο να εγκλωβιστείς. Θα πρέπει να κάνετε σχετικές συζητήσεις ανά τακτά διαστήματα. Δυστυχώς αν… Διαβάστε περισσότερα »