Ονομάζομαι Ευγενία και είμαι 22 ετών.
Είμαι σε σχέση εδώ και 4 χρόνια και αποφασίσαμε να συζήσουμε στην πόλη που σπουδάζω, μια σκέψη την οποία επεξεργαζόμασταν καιρό. Το αγόρι μου, όπως κι εγώ φυσικά, συζήτησε την απόφαση αυτή με τους γονείς του, παρ’ όλα αυτά αντιμετώπισε αρνητική αντίδραση από τον πατέρα του.
Η σχέση τους είναι ”φορτισμένη” και ο πατέρας του ανέκαθεν του εκδήλωνε χειριστικές συμπεριφορές με κυριότερη το ότι τον πιέζει να συνεχίσει τη δουλειά που αυτός ”έχτισε” με διάφορες δικαιολογίες όπως η άμεση αποκατάσταση και η οικονομική άνεση που θα έχει.
Ενώ το αγόρι μου έχει διαφορετικές βλέψεις, δεν έχει το θάρρος να τον αντιμετωπίσει με αποτέλεσμα να καθυστερεί την μετακόμιση και να έχει ξεσπάσματα θυμού και απογοήτευση εξαιτίας της καταπίεσης.
Η μητέρα του έχει προσπαθήσει ουκ ολίγες φορές να τον μεταπείσει χωρίς αποτέλεσμα. Τι να κάνω για να βγει από αυτό το αδιέξοδο ο σύντροφός μου;
ΑΠΟ ΤHΝ – Ευγενία
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Το αγόρι σου δεν είναι έτοιμο να συγκατοικήσει κι αυτά τα πράγματα πρέπει να γίνονται με μεγάλη χαρά και αμοιβαιότητα. Οι γονείς, γονείς είναι. Θα πουν το μακρύ και το κοντό τους. Εμείς αποφασίζουμε εν τέλει για τη ζωή μας
Τα ξεσπάσματα θυμού ελπιζω να μην τα έχει πάνω σου γιατί αν είναι έτσι αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να φύγεις και όχι να τον δικαιολογείς. Τα προβλήματα με την οικογένειά του δεν μπορείς να του τα λύσεις εσύ, ούτε να τον βοηθήσεις να τα λύσει. Ο ίδιος πρέπει να πάρει την απόφαση να ανεξαρτητοποιηθει οικονομικά, αφού θέλει να ακολουθήσει άλλη πορεία από τον πατέρα, αλλά και συναισθηματικά. Σίγουρα δεν είναι εύκολο αλλά είναι καθαρά στο χέρι του για το πως και πότε θα το κάνει. Η σκέψη σας να συζησετε και να μοιραστείτε τα έξοδα τον βοηθά στην… Διαβάστε περισσότερα »
Κορίτσι μου γλυκό, αν δεν το πάρει απόφαση ο ίδιος, να γίνει ανεξάρτητος, δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Ισα-ισα, θα σου τρώει κ εσένα την ψυχή , ότι δεν μπορεί να κόψει τον ομφάλιο λώρο. Σήμερα είναι αυτό, αύριο κάτι άλλο. Πάντα θα υπάρχει το αγκαθι “πατέρας”. Έχεις ακούσει την φράση “πηγαίνουν σε ψυχολόγο, όσοι δεν πρέπει, γιατί δεν πήγαν αυτοί που έπρεπε;” Αυτό θα συμβεί νομοτελειακά. Αν μπει όμως μια τέλεια, θα υπάρξουν δυσκολίες, επιτυχίες, απογοητεύσεις, ονειρα αλλά θα είναι δικα σας, κ κανενός αλλου. Όσο για τα ξεσπάσματα είναι φυσιολογική αντίδραση,(ακούγεται κοινότυπο αλλά είναι), θα σου πρότεινα να… Διαβάστε περισσότερα »
Ο σκοπός της μετακόμισης ποιος ακριβώς είναι;
Είναι θέμα μεταξύ του συντρόφου σου και των γονιών του, δεν μπορείς εσύ να κάνεις και πολλά. Μπορείς να ακούσεις τους προβληματισμούς του και να τον στηρίζεις στις επιλογές του, αλλά η απεξαρτοποίηση από τους γονείς του είναι δική του ευθύνη. Μπορεί να μη γίνει και ποτέ.
Φαντασιωθηκατε να συζησετε δεν το αποφασισατε! Συζω σημαινει πως εχω 1. Την οικονομικη δυνατοτητα να συμβαλλω στο νοικι και 2. Την συναισθηματικη ψυχολογικη ικανοτητα να αποχωριστω την οικογενεια μου ( απο γονεις εως κατοικιδια οτι διαολο θεωρει ο καθεις οικογενεια) και να δημιουργησω κατι νεο. Η πρωτη προυποθεση μπορει να παρακαμφθει στο φοιτητιλικη αν ο ενας τουλαχιστον εκ των δυο σπουδαζει σε τοπο διαφορετικο απ το πατρικο του. Η δευτερη ειναι απαραβατη! Και τι ακριβως επι του πρακτεου πρεπει να αντιμετωπισει δηλαδη για να ρθει να μεινει σπιτι σου που διχαστηκε η οικογενεια του η μαμα απο δω ο μπαμπας… Διαβάστε περισσότερα »
Ποιο είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί αν βρει το θάρρος να τον αντιμετωπίσει;
Είναι οικονομικά ανεξάρτητος ο σύντροφός σου ή βασίζεται στη βοήθεια του πατέρα του για να μετακομίσει; Εσύ λες ότι σπουδάζεις. Εκείνος;