Καλησπέρα παρέα! Θα θελα τα φώτα σας.
Είμαι γυναίκα στα 30 και εδώ και λίγα χρόνια έχω επιστρέψει στον τόπο καταγωγής μου. Ζω σε μια μικρή πόλη πόλη πλέον, όχι με τους γονείς μου, μονη μου και αντιμετωπίζω το πρόβλημα αναζήτησης συντρόφου.
Ανοιξα τον πρώτο χρόνο τη γνωστη εφαρμογή, αλλά αυτός που βρήκα ήταν ότι και η πλειοψηφία των αντρών εκεί μέσα. Επειτα οι επιλογές στην εφαρμογή αυτη είναι ελάχιστες σε ένα μικρό μέρος σαν αυτό.
Στις δουλειές που έχω κάνει πάλι δεν έτυχε. Ήταν όλοι δεσμευμένοι ή παντρεμένεοι. Στο γυμναστήριο έκανα πάλι κάποιες προσπάθειες αλλά ως επί το πλείστον ήταν όλοι μικρότεροι και πάρε τον έναν και χτύπα τον άλλον, δεν ευδοκίμησαν ούτε εκεί. Και έρχομαι στο σήμερα και ερωτώ.
Τι μπορώ να κάνω από εδώ και πέρα; (Α, επίσης δικτυώθηκα και με άτομα αρκετά χιλιόμετρα μακριά αλλά, τζίφος, δεν είχαν σκοπό να βρεθούμε ποτέ από κοντα).
Είμαι στη φάση αναζήτησης εργασίας άλλο δύσκολο κομμάτι κ αυτό, αλλά σε αυτό πιστευώ πιο εύκολο να βρω κάτι. Με τον σύντροφο όμως τι γίνεται σε τέτοιες περιπτωσεις; Ευχαριστώωω
ΑΠΟ ΤΗΝ – ΜόνηΓυναίκαΨαχνειΣτηνΕπαρχία
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Στις επαρχιακές πόλεις η εναλλαγή πληθυσμού γίνεται μέσω των μετακινήσεων δημοσίων υπαλλήλων. Αναπληρωτές δάσκαλοι και καθηγητές συμβασιούχοι αρχαιολόγοι αστυνομικοί κυρίως. Στους δήμους και στις περιφέρειες παίζουν ντόπιοι συνήθως. Επίσης η ηλικία γάμου ξεκινά συν πλην (και κυρίως πλην) στην ηλικία που είσαι. Ως εκ τούτου σταδιακά από δω και στο εξής θα αρχίσεις να χάνεσαι από τον παιδικό σου κύκλο και τους ανθρώπους που ξέρεις ως ντόπια καθώς θα παντρεύονται και θα κάνουν παιδιά. Οι μικρότεροι που γνώρισες στο γυμναστήριο είναι καλή μαγιά για την δημιουργία νέου κύκλου ο οποίος θα χρειαστεί εντός της επόμενης πενταετίας. Το νταλαβέρι στις επαρχιακές… Διαβάστε περισσότερα »
Aυτό δεν είναι απάντηση. Αυτό είναι κοινωνιολογική/ ανθρωπολογική μελέτη.
Τωρα σοβαρά αυτό το κατεβατό θα το διαβάσει ποιός και γιατί?
Εξαιρετικές συμβουλές, θα προσθέσω και τους γιατρούς καθώς σε αυτές τις ηλικίες είναι ειδικευόμενοι/επικουρικοί και στα ενδιάμεσα των εφημεριών συνήθως είναι έξω από καφέ σε φαγητό σε ποτό. Και στο πλαίσιο της τελευταίας παραγράφου μια σχετική διακριτικότητα θα ευνοήσει φιλίες και σχέσεις καθώς οι πολλές πληροφορίες εύκολα γίνονται κουτσομπολιό.
Χαχαχα πες μου μονο οτι δεν εισαι γιατρεσσα! Σκοπιμη παραλειψη… αν εισαι να ξερεις μας εχω φανταστει να παντρευομαστε στα 80…αφου δεν εκατσε τοτε!
Είμαι γιατρός, δεν νομίζω όμως ότι έχουμε συνυπάρξει … με βάση προηγούμενες περιγραφές…
Μια χαρά τα περιγράφεις! Ειδικά αυτό το βγαίνω έξω και σκαλώνω σε τραπέζια με γνωστούς είναι πολύ συνηθισμένο. Όλες οι σχέσεις μου με αυτόν τον τρόπο έχουν προκύψει ζώντας σε επαρχία.
Την τελευταία φορά επέστρεφα σπίτι μου από τη δουλειά και τελικά το σπίτι μου με είδε το επόμενο πρωί 😅
Εκανα λογαριασμο μονο και μονο για να δωσω ενα μπραβο σαυτη την εξαιτετικη και ολιστικη αναλυση
Πολύ ενδιαφέρον κείμενο. Δεν μένω επαρχία αλλά αν εξαιρέσουμε Λάρισα, Πάτρα, Ηρακλειο και ίσως Γιάννενα, που έχει νόημα να βγεις 4 φορές την εβδομάδα; Ειδικά χειμώνα; Από πόλη 10.000 κατοίκων περίπου που έχω εμπειρία, χειμώνα δεν κυκλοφορεί γάτα έξω. Όσοι έχουν όρεξη για socializing μαζεύονται σε σπίτια
Στην πόλη που ζω εγώ, που ο χειμώνας είναι ατελείωτος, μια χαρά κυκλοφορεί ο κόσμος έξω. Και μιλάω για κόσμο κάθε ηλικίας. Το περασμένο Σάββατο μάλιστα πηγαίνοντας για το καθιερωμένο τσιπουράκι αυτό συζητούσαμε, πώς σε μια μικρή πόλη υπάρχει τόσος κόσμος έξω. Περιττό να πω οτι βγήκαμε δυο άτομα και μέχρι να έρθει η παραγγελία μας είχαμε ενώσει τραπέζια για να καθίσουν φίλοι και γνωστοί που έτυχε να περνούν.
Αυτό δεν είναι σχόλιο. Αυτό είναι ο
“Οδηγός επιβίωσης στην ελληνική επαρχία”.
Θα μπορούσες να γράψεις βιβλίο!
Γιατί; 😄
Εδώ έχει γράψει (και ξαναγράψει) βιβλία αυτο-βοήθειας ο Bodo Schäfer που είναι χρηματοοικονομικός σύμβουλος.
Everybody else is doing it, so why can’t you?
Θα είναι το side – project σου, εκτός από τη δουλειά σου.
Θα μοσχοπουλήσει! 💰💰💰 Θα σου κάνω τη μετάφραση για τη γερμανική έκδοση και θα το προμοτάρουμε σε Γερμανούς που γυρεύουν ν’αγοράσουν στέγη για να περάσουν τα γηρατειά τους στην Ελλάδα. 🤣
Τι ωραία και αναλυτικά που τα είπες! Θα μπορούσες να δώσεις συμβουλές και για μας που μένουμε Αθήνα;
είναι εξαιρετική η απάντηση και μελετημένη, αλλά αλήθεια, ποιος έχει τέτοια όρεξη κοινωνικοποίησης; ειδικά στην επαρχία, τι να πω εύγε και μακάρι να επιθυμείτε πάντα τόσο πολύ τους ανθρώπους!
Δεν θέλω να είμαι απαισιόδοξη, αλλά μια φίλη που έχω σε μικρή επαρχιακή πόλη, τα τελευταία 15 χρόνια (είναι 45) πέφτει μόνο σε παντρεμένους. Είναι θέμα στατιστικού δείγματος. Εκεί οι άνθρωποι παντρεύονται στα 20-25, γιατί τι θα πει ο κόσμος, και δεν χωρίζουνε ποτέ γιατί επίσης τι θα πει ο κόσμος (οι εξωσυζυγικές σχέσεις δεν μας πειράζουνε). Όσοι δεν είναι αυτής της νοοτροπίας, φεύγουνε από νεαρές ηλικίες για μεγαλύτερες πόλεις/άλλες χώρες (μιας και στη μικρή επαρχιακή πόλη οι προοπτικές εξέλιξης είναι πολύ περιορισμένες για κάποιον που δεν αρκείται στους “παραδοσιακούς” ρόλους). Οπότε ήταν εξ αρχής στατιστικά πάρα πολύ δύσκολο να… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι θέμα στατιστικού δείγματος.
Επιλογή λέγεται.
Μια χαρά νέοι υπάρχουν στην επαρχία.
Αν επιλέξουμε ελεύθερη ζωή μέχρι τα 45 να έχουμε το θάρρος της επιλογής μας.
Η Ελλάδα δεν είναι Ολλανδία και Δανία…
Κυλούν διαφορετικά τα πράγματα.
Δε θα ήταν η Αθήνα 5 εκατομμύρια, αν η επαρχία εκμεταλλευόταν τις “ευκαιρίες” της.
Υπάρχουν τα θετικά και τα αρνητικά της επαρχίας.
Ευτυχώς έχουν ανοίξει τα σύνορα.
Και που να βρει ελεύθερο να επιλέξει τώρα όταν οι περισσότεροι παντρεύονται από τα 20; Α ναι… Και η φίλη μου τον ίδιο δρόμο θα ακολουθούσε, και θα παντρευόταν και εκείνη από τα 20 από τον αρραβωνιαστικό που είχε από τα 17, αλλά μάλλον ήταν πολύ επαναστάτρια για τα δεδομένα την μικρής πόλης. Δεν ανεχτηκε τα κερατα που της φόραγε με ότι θρυλικό υπήρχε στον ορίζοντα και τον χώρισε. Ε μετά ήταν όλοι πιασμένοι εφ όρου ζωής
Λάθος επιλογή…
Γι αυτό πάντα πρέπει να υπάρχει plan b.
Και ποια θα ήταν η σωστή επιλογή κατά την γνώμη σου;
Αυτό είναι ένα γενικό πρόβλημα αλλά επειδή κατάγομαι από μικρή πόλη θα σου πω μόνο, καλή τύχη! Απίστευτα δύσκολο αυτό που προσπαθείς να κάνεις. Είναι δύσκολο σε μεγαλύτερες πόλεις πόσο μάλλον σε μικρές… Και εννοείται δύσκολα κάποιος που μένει ακόμα και λίγα χιλιόμετρα μακριά να επενδύσει σε αυτό… Από την στιγμή που επέλεξες να μείνεις σε μικρότερη πόλη, δυστυχώς θα πρέπει να σκεφτείς ότι θα σου πάρει ίσως και χρόνια να βρεις κάτι…
Κάθε φορά που ακούω πως κάποια επέστρεψε σε ένα μικρο μέρος και δε βρίσκει σύντροφο αναρωτιέμαι τι διαφορετικό περιμένε. Εδώ δε βρίσκουμε στις μεγάλες πόλεις, θα βρείτε στα μικρά μέρη; Είναι όπως τα λες, όλοι δεσμευμένοι και οι ελάχιστοι ελεύθεροι δύσκολο να ναι της προκοπής και να έχουν μεινει εκεί. Η μόνη λύση που βλέπω εγώ είναι να συνεχίσεις να προσπαθείς μέσω εφαρμογών κοιτάζοντας σε κοντινές πόλεις, ελπίζοντας πως θα φανείς τυχερή κάποια στιγμή. Όχι πολύ μακριά γιατί η απόσταση πιθανόν θα ναι εμπόδιο για τον άλλον. Θα υπάρχει κάποια σχετικά κοντινή πόλη και μετά μια πιο μεγάλη.
Εννοείς να βρεις ποιοτικό σύντροφό δυσκολεύεσαι.Γιατι αν θες να βρεις μετριο και κάτω θα βρεις . Για να το κάνουμε συγκεκριμένο. Ειμαι χοντρή και μαύρη .Τώρα δεν είναι ώρα να πω τα καλά εξωτερικα χαρακτηριστικά.Και μένω σε χωριό ,οι σύντροφοι που βρήκα από το 2015(δε θα βάλω τα φλερτ μέσα μόνο σχέσεις από 6 μήνες και μέχρι 3,5 έτη ):Α)Μεσήλικες που ήταν ανώριμοι . Β)Δέκα χρόνια μικρότερο ανώριμο Γ)Αλλοδαπό καθικι και ψεύτη και μπλεγμένο . Δ)Πρώην χρήστη χασίς με θέματα θυμού και συμπεριφοράς Ε)Ιδιότροπο με νευρολογικό πρόβλημα ο τελευταίος που χωρίσαμε πριν μερες Φυσικά και υπήρχαν καλές στιγμές.Δε θα καθόμουν.Υπηρχαν… Διαβάστε περισσότερα »
Καλή τύχη,παίζεις σε δύσκολη πίστα…
Θέμα τύχης είναι. Δε φταίει η επαρχία. Εξαρτάται βέβαια πόσο μικρό είναι το μέρος, αλλά αν είναι >50000 κατοίκους, ε, όλο και κάτι θα υπάρχει.
Αν ήταν θέμα το μέγεθος της πόλης, δε θα υπήρχαν σινγκλ στην Αθήνα.
Αλλά υπάρχουν μπόλικες μάλιστα, και λένε τα ίδια με σένα, δε βρίσκω, όλοι παντρεμένοι, χαμηλού επιπέδου κλπ…
Στα μικρά μέρη οι εφαρμογές δεν είναι καλή επιλογή κατά τη γνώμη μου. Θα συμφωνήσω με τη συμβουλή να ψάξετε για γνωριμίες μέσω συλλόγων χόμπυ που σας αρέσουν π.χ. ορειβατικό ή χορευτικό σύλλογο κ.τ.λ.
Εγω πάλι πιστευω στο κάρμα και πιστεύω ακράδαντα πως αυτό που επιθυμούμε δίχως να γίνεται αυτοσκοπός αλλά έκφραση πραγματοποιείται.
Μη σκέφτεσαι αρνητικά,κάνε θετικές σκέψεις μόνο και για την δουλειά και για τον κατάλληλο σύντροφο.💗
Ειναι ολα σχετικα… Κι εγω μετα τις σπουδες μου (σε μια απο τις μεγαλυτερες φοιτητουπολεις) γυρισα στην (μικρη, επαρχιακη) πολη καταγωγης μου με σκεπτικο να φυγω κατευθειαν στην πρωτευουσα που εχω δικο μου σπιτι. Την ΠΡΩΤΗ εβδομαδα που γυρισα στην πολη μου βγηκα με μια φιλη μου και την παρεα της και γνωρισα τον τωρινο συντροφο μου (ο οποιος ηταν ξενος στο μερος μας). Απο τοτε περασαν 9 χρονια. Σε καμια περιπτωση δεν πιστευα οτι θα μου τυχει μια γνωριμια, ειδικα οταν τοσα χρονια σπουδαζα σε μια πολη με τοσες χιλιαδες φοιτητες και δεν ειχε προκυψει κατι ουτε σε εμενα,… Διαβάστε περισσότερα »