Αγαπητή μου, δεν συνηθίζω να μιλάω για τέτοια θέματα, αλλά ειλικρινά κάπου πρέπει να τα πω, έστω και απλά για να τα πω κα να βγούν από μέσα μου- τι κλισέ!
Είμαι 54 ετών, σύζυγος και πατέρας δίδυμων κοριτσιών ηλικίας 15 ετών. Με τη σύζυγό μου τα πράγματα δεν πάνε καλά και ο λόγοι είναι διάφοροι αλλά σκοπός μου εδώ δεν είναι να την κατηγορήσω για τις μεταξύ μας διενέξεις: κατά την απουσία μου αλλά και κατά την παρουσία μου με κατηγορεί μπροστά στα παιδιά, με βρίζει με άσχημο τρόπο και χρησιμοποιεί γεγονότα που συνέβησαν μεταξύ μας ”για να δείξει στα παιδιά ποιός είναι πραγματικά ο παρέρας τους” (sic).
Αποτέλεσμα είναι ότι και τα δύο κορίτσια μου έχουν εδώ και καιρό αρχίσει να απομακρύνονται από μένα και μάλιστα η μια λόγω του ότι έχει, ας πούμε, εκρηκτικό χαρακτήρα με κατηγορεί για πράγματα που δεν την αφορούν ως άτομο και ως τέκνο, με κατηγορεί για πράγματα που της αφηγήθηκε η μητέρα της (αν πω ότι τα μισά τουλάχιστον είναι υπερβολές ή ακόμα και ανυπόστατα δεν θα είμαι υπερβολικός) και – ω, του θαύματος – σε ένα ξέσπασμά της μου αποκάλυψε ότι και η πεθερά μου σε κουβέντες τους τηςέχει πει διάφορα για μένα.
Σε γενικές γραμμές, η σύζυγος με κατηγορεί για οτιδήποτε (απο βλάβες οικιακών συσκευών, για ακαταστασία στο σπίτι, για αδιαφορία για τον κόπο της να μας κρατά συμμαζεμένους, για αδιαφορία προς το άτομό της, για το ότι δεν κοίταξα ένα προίόν στο σούπερ μάρκετ, για ”εγκληματική συμπεριφορά” προς την ψυχολογία των παιδιών κλπ).
Να σημειώσω ότι φεύγω από το σπιτι στις 06:40 και γυρνάω το νωρίτερο στις 18:00, οπότε είναι αρκετά δύσκολο να ”βρωμίσω” το σπίτι αφού είμαι απών. Υπάρχουν ημέρες δε, που αμέσως με την επιστροφή μου ξαναφεύγω με τη μια μικρή για κάποια δραστηριότητα.
Η ”εκρηκτική” μικρή μου, ένα θαυμάσιο , πανέξυπνο πλάσμα, με κατηγορεί για πράγματα που κανονικά δεν θα επρεπε να γνωρίζει, της μεταφέρθηκαν κατά την απουσία μου και σαφώς δεν άπτονται της γνώμης της μιας και είναι ιδέες της μητέρας της – ενώ χρησιμοποιεί και ακριβώςτις εκφράσεις της.
Με δυο λόγια : τα προβλήματα που έχω με τη σύζυγο με ακολούθησαν ακόμη και όταν έλειπα από το σπιτι για μεγάλο χρονικό διάστημα στο εξωτερικό με σκοπό να φέρω περισσότερα χρήματα – χυδαίες εκφράσεις στο τηλέφωνο και πάντα σε ανοιχτή ακρόαση ώστε αν πω κάτι να ακούσουν τα παιδιά, εκφράσεις του στυλ ”λείπεις και έχουμε βρεί την ηρεμία μας”, συνεχής προπαγάνδα εναντίον μου με αναφορές για αληθινά ή κυρίως παρατραβηγμένα γεγονότα του κοινού μας παρελθόντος σαν ζευγάρι (από το αν κοιτούσα άλλες γυναίκες, μέχρι του ότι δεν χτύπησα μια φορά το γάλα καλά στο μπιμπερό όταν τα παιδιά ήταν μωρά και φυσικά ο λόγος ήταν ότι δεν τα αγαπώ!)
Συμπέρασμα: κάθε μέρα είναι κόλαση γιατί αντιμετωπίζω επιθέσεις καθημερινά από τη σύζυγο και τη μια κόρη (η άλλη απλά δεν μου μιλάει και πολύ…) με κουβέντες του στυλ: δεν είσαι ποτέ εδω να με βοηθήσεις στο σπίτι, δεν ήθελες να κάνεις παιδιά για αυτό είσαι κακός πατέρας, είσαι ένας άχρηστος, ”μπαμπά σήκω φύγε από το σπιτι, μου έχεις καταστρέψει τη ζωή”, για ότι συμβαίνει στην εφηβική ψυχή των παιδιών ακόμα και εξαιτείας των φίλων τους φταίω εγώ, είμαι τεμπέλης, ”μας έχει πει η μαμά ποιός πραγματικά είσαι”, ”είσαι αυτιστικός!” από μητέρα και παιδιά, δέχομαι επιθέσεις στα καλά του καθουμένου μόλις μπω στο σπίτι, ακόμα και κρατώντας ψώνια στα χέρια είμαι ένας τεμπέλης και άχρηστος, ενώ η μητέρα όποτε ένα από τα παιδια΄μου προσάψει κάτι δεν προλαβαίνω να απαντήσω και μπαίνει στη μέση ως συνήγορος υπερθεματίζοντας και με την επωδό ”τέτοιος είναι!”
Δεν έχω ποτέ κατηγορήσει τη μητέρα τους στα παιδιά μου, κάτι το οποίο παραδέχονται κι εκείνα, όποτε έχω να πω κάτι μαζί της σχεδόν ψιθυρίζω ενώ αυτή αμέσως φωνάζει με σκοπό να ακούσουν τα παιδιά τη συζήτησή μας (ακόμα κι αν αφορά μια δουλειά στο σπίτι!) και φυσικά με έξαλλο τόνο και τα κατάλληλα κοσμητικά επίθετα!
Αντιμετωπίζω μια ομαδική επίθεση από σύζυγο, δύο παιδιά και μια πεθερά (η τελευταία κρυφά βέβαια) ενώ όποτε πάω να μιλήσω για να με υπερασπιστώ ακούω το θρυλικό ”σκάσε, μη μιλάς!” και συνεχίζει ένας καταιγισμός κατηγοριών τις οποίες δεν προλαβαίνω, οι περισσότερες μα εφήνουν έκπληκτο και οφείλω να ”σκάσω!”
Όποτε δεν άντεξα και σήκωσα τον τόνο της φωνής μου τρεις μαζί μου λένε να το βουλώσω και ακολουθει ο καταράκτης κατηγοριών ότι ”όλη μέρα ξύνομαι”, ενώ ειλικρινά λείπω όλη μέρα και βοηθώ όσο είμαι εκεί σε ότι δουλειά προκύψει.
Μου λένε ότι δεν κάνω τίποτα, αλλά όταν ζητώ να μαγειρέψω – ξέρω να μαγειρεύω, χρόνια στο εξωτερικό εγώ μου μαγείρευα -δεν με αφήνουν. Σιδερώνω, αλλά δεν με αφήνουν.
Για να το κλείσω με ένα παράδειγμα: όταν έχω άδεια και βρίσκομαι σπίτι ή τα Σαββατοκύριακα η σύζυγος όταν ξυπνήσει θα βρεί να την περιμένουν δύο (!) καφέδες γνωστής εταιρείας στο ψυγείο, ένα καινούριο πακέτο τσιγάρα στο τραπέζι και το σπίτι συμμαζεμένο όσο το δυνατόν καλύτερα.
Δεν εργάζεται, κλαίγεται συνεχώς για τυχούσες οικονομικές δυσκολίες, κουράζεται στο σπίτι αλλά δεν νομίζω περισσότερο από άλλες μητέρες που εργάζονται κιόλας, αλλά καπου έλεος!
Έχω μπεί σε περίοδο εξεταστικής διότι καταρτίζομαι ώστε να απασχοληθώ με κάτι άλλο επαιοδή η σύνταξη πλησιάζει και δεν έχω ούτε διάθεση να διαβάσω, αλλά ούτε και χρόνο γιατί κάθε απόγευμα με την επιστροφή μου κάτι καινούριο αρχίζει…
Ό,τι συνέβη με εμένα και εκείνη αφορά μόνο εμάς τους δύο (είναι άλλο ένα μεγάλο κεφάλαιο – τονίζω δεν ήμουν άπιστος και έχω κι εγώ να προσάψω πάρα πολλά) όμως δεν το μετέφερα ποτέ στα παιδιά.
Συνήθως σιωπαίνω. Απόλυτα. Τέλεια σιωπή. Και βρίσκουν την ευκαιρια να διανθίσουν κι άλλο όσα έχουν να μου πουν.
Βοήθεια.
ΑΠΟ ΤΟΝ – Αστέριος
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
‘O,τι χειρότερο που η σύζυγος σε κατηγορεί στα παιδιά και τα στρέφει εναντίον σου.
Γιατί σωπαίνεις; H πιθανότητα να ζητήσεις διαζύγιο δεν παίζει; Μίλα για αρχή σε δικηγόρο, γιατί κακοποιείσαι συστηματικά. Πόσο καιρό ακόμα θα ζεις έτσι; Χίλιες φορές μόνος σου και να έχεις την ησυχία σου, όταν γυρίζεις σπίτι.
Σιωπηλό ΑΤΜ με ψυχολογικά προβλήματα
Αγαπητέ φίλε δυστυχώς ο γάμος σας έχει τελειώσει. Ρωτά έναν δικηγόρο τι θα χρειαστεί να επωμιστείς οικονομικά για την οικογένεια σου σε περίπτωση διαζυγίου. Αν το αντέχεις έστω και οριακά τότε ζήτησε διαζύγιο. Η ζωή είναι υπέροχη όταν έχεις να φας και δεν έχεις κάποιον να σε κρίνει 24/7. Δεν έχει σημασία αν φταις εσυ ή η σύζυγος, ο γάμος σου έχει τελειώσει Αν εκείνη δούλευε θεωρώ ότι θα είχε ζητήσει πολλά χρόνια τώρα διαζύγιο. Δύσκολο να το δεχτείς τώρα που στο προτείνουν άγνωστοι. Αλλά σε καποιο καιρό που θα έχεις χωρίσει, γατί ΘΑ ΧΩΡΙΣΕΙΣ σίγουρα. Προσπάθησε να ανατρέξεις σε… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι προσπαθούν όλες μαζί να σε εξωθήσουν στο διαζύγιο, μοιάζει με το εργασιακό μπούλινγκ που σε εξωθεί στην παραίτηση
Εδώ όμως αξίζει, για την δική του ψυχική υγεία. Όπως θα πρέπει να ρωτήσει και την γυναίκα του, γιατί δεν τον χωρίζει κι εκείνη αφού του προσάπτει τα όσα μύρια “κι είχε βρει την ηρεμία της” όσο έλειπε ο σύζυγος?
Και που ξέρεις ότι “δεν τον χωρίζει”; Σε τέτοιες περιπτώσεις που το σκοινί έχει τραβήξει τόσο πολύ η λέξη διαζύγιο έχει πέσει πολλές φορές στο τραπέζι όπωςκαι το “να πεθάνω να ησυχάσω”.
οχι δεν είναι το ίδιο. Εδώ ο γάμος έχει τελειώσει, σε περιπτωση διαζυγίου δεν υπάρχει οικονομικό όφελος για κανέναν πια, ίσα ίσα. Όλοι οικονομικά θα χάσουν αλλά θα έχουν το κεφάλι τους ήσυχο.
Στην περίπτωση της εργασίας τα αφεντικά σε εξωθούν σε παραίτηση για να γλιτώσουν να σου δώσουν αποζημίωση στην απόλυση.
Όπως σωστά επεσήμαναν η Μαρία κι η Fani, η σύγκρισή σας είναι άκυρη και μπερδεύετε την βούρτσα με τον π@ο. Τα 16χρονα τέκνα δεν είναι το ίδιο με τον εργοδότη ή τον προϊστάμενο αλλά είναι ανήλικα και σε ευάλωτη θέση κι ο Αστέριος φαίνεται σύμφωνα με την περιγραφή του ότι τα αντιμετωπίζει ως μέλη γυναικείας συμμορίας με αρχηγό την πεθερούλα και υπαρχηγό την σύζυγό του. Και οι δύο γυναίκες δεν ακούν Νταλάρα, πάντως.
Αυτό που βλέπω εγώ είναι μια σχέση που έχει πλέον καταστραφεί. Και αυτή η καταστροφή μεταφέρεται προς τα κορίτσια σου με λυπηρές συνέπειες. Τα οποία κορίτσια όσο σε βλέπουν να υποχωρείς τόσο θεωρούν ότι η μαμά και η γιαγιά έχουν δίκιο. Η αξιολόγηση και η απόδοση ευθυνών είναι μια εργασία που πρέπει να κάνεις μόνος σου, ότι και να πούμε εδώ δεν έχει σημασία. Αναφέρεις μια σειρά από πολύ σοβαρά ζητήματα και πολύ άσχημες επιθέσεις, που αν ήμουν στη θέση σου θα τα έλυνα με το μοναδικό τρόπο που μπορούν να λυθούν, με τη διακοπή της συμβίωσης. Δεδομένου όμως του… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητέ Αστέριε, σας συμπονώ ειδικά γι’αυτό εδώ: “Δεν έχω ποτέ κατηγορήσει τη μητέρα τους στα παιδιά μου, κάτι το οποίο παραδέχονται κι εκείνα, όποτε έχω να πω κάτι μαζί της σχεδόν ψιθυρίζω ενώ αυτή αμέσως φωνάζει με σκοπό να ακούσουν τα παιδιά τη συζήτησή μας (ακόμα κι αν αφορά μια δουλειά στο σπίτι!) και φυσικά με έξαλλο τόνο και τα κατάλληλα κοσμητικά επίθετα!” Κρατήστε την ίδια στάση και με τον χωρισμό και τότε υπάρχει πιθανότητα οι μικρές σας να δουν καλύτερα την διαφορά περνώντας χρόνο πότε με σας και πότε με την μαμά τους. Αν πάλι δεν εκτιμούν την παρουσία… Διαβάστε περισσότερα »
Διαζύγιο. θα δώσεις την απαραίτητη απόσταση στα παιδιά να κρίνουν καλύτερα, αν θες.
Τα πράγματα δεν πρόκειται να διορθωθούν από μόνα τους. Μόνο αν πάτε σε σύμβουλο θα βγουν τα πραγματικά αίτια για τις συγκεκριμένες συμπεριφορές. Τα παιδιά με τον καιρό θα καταλάβουν, σε αυτές τις ηλικίες είναι εύκολο να κατηγορούνε τους γονείς. Το θέμα είναι να καταλάβουν ότι αυτή η συμπεριφορά δεν θα είναι και τόσο αποδοτική στο εγγύς μέλλον με την επερχόμενη ενηλικίωσή τους. Όπως μας περιγράφεις την κατάσταση, είσαι θύμα κακοποίησης και θα πρέπει να προστατέψεις τον εαυτό σου και να μπορέσεις να δίνεις το σωστό παράδειγμα και στα παιδιά σου. Χρειάζεται βαθειά συζήτηση με καθοδήγηση, το τελικό αποτέλεσμα δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Το πήγαινες καλά μέχρι που ειπες” δεν πιστεύω ότι κουράζεται περισσότερο από μια εργαζόμενη γυναίκα “.
Δεν θα πω τίποτα άλλο,μόνο πες στη γυναίκα σου,να μας στείλει και τη δική της πλευρά να κρίνουμε σωστά.
Τη συζήτηση για το διαζύγιο,γιατί την αποφεύγεις τοοοοσα χρόνια που έχεις πρόβλημα?🙂
Θεωρώ ότι δεν έχει κανένα νόημα. Αν του κάνει ψυχολογικό bullying στην οικογένειά του και την δική της, θα τον στολίσει με τα χειρότερα και απλά δεν θα ξέρουμε ποιος από τους δύο είναι αντικειμενικός. Θα συμφωνήσω στο ότι άργησε να ζητήσει διαζύγιο. Μπορεί να έκανε υποχώρηση λόγω διδύμων (διαφορετική θα ήταν η περίπτωση με ένα παιδί).
Έλα μωρέ,βρωμάει η ιστορία .
Και ένα 10χρονο θα καταλαβαινε ότι κάτι απ αυτά που λέει δεν κολλάει.
Πολύ αθώος για όλα αυτά που του προσάπτουν,δεν νομίζεις?
H παράγραφος για τη μικρή με έπεισε ότι μάλλον δεν τα βγάζει από το μυαλό του και δε θα είχε στείλει ποτέ τέτοια ερώτηση σε τέτοιο site:
Αν ήταν γυναίκα μάλλον δε θα υπήρχε αμφισβήτηση.
Υπάρχουν γυναίκες σαν τη γυναίκα του που τους τα χώνουν όλη μέρα και οι άντρες δε μιλάνε και δεν κάνουν τίποτα. Τα έχω δει από φίλους και τα έχω ακούσει από φίλες για τις μανάδες τους.
Τι εννοείτε με το ότι δεν θα υπήρχε αμφισβίτηση αν ήταν γυναίκα; Υπάρχουν σίγουρα κακοποιητικές γυναίκες και άντρες θύματα αλλά συνήθως όλοι και κυρίως οι γυναίκες έχουν φάει και οι ίδιες τόνους κακοποιητικής πατριαρχίας στην μάπα και κερνούν αυτό που τις κέρασαν γιατί δεν γνωρίζουν κάτι άλλο. Από την άλλη η συστηματική και ΣΥΧΝΟΤΑΤΗ κακοποίηση γυναικών εδώ και αιώνες θα έπρεπε όντως να μας κάνει να μην αμφισβητούμε τα θύματα γυναίκες αλλά εδώ μία καταγγελία πας να κάνεις στο ΑΤ και σε αντιμετωπίζουν ως σκ@τό και η κοινωνία ως θηλυκό που τα ήθελε ο πισινός του ή αναρωτιούνται γιατί δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Αν έστελνε την ιστορία γυναίκα δε θα λέγαμε κάτι δεν κολλάει σε αυτά που λέει.
Ναι κυρίως οι γυναίκες περνάνε κακοποίηση αλλά συμβαίνει και σε άντρες όπως είπα και πιο πάνω
Ε, φυσικά αν έστελνε γυναίκα δεν θα μας παραξένευε ή θα λέγαμε ότι κάτι δεν κολλάει γιατί τι πιο σύνηθες να κακοποιείται γυναίκα/σύζυγος, αφού εδώ μας καίνε, μας σφάζουν, μας πυροβολούν, μας βιάζουν, μας χτυπούν μες τη μέση του δρόμου, μας βρίζουν, μας εκβιάζουν ως ελεύθερες κι ως δεσμευμένες, μας πετούν στα βράχια και μας δολοφονούν γιατί έτσι ή επειδή θέλαμε να φύγουμε ή επειδή γουστάρουμε έναν (άλλο) Γιακουμή. Όλα τα παραπάνω συμβαίνουν και σε άνδρες; Ίσως; Ναι; Και αν ναι, ΠΟΣΟ ΣΥΧΝΑ;
*αμβισβήτηση. Πρωί χωρίς τσάι, αφού.
Εχετε πολύ σοβαρά προβλήματα με την σύζυγο κι το διαζύγιο είναι μονόδρομος αν θες να φτιάξεις κάπως την σχέση με τις κόρες σου. Τα προβλήματά σας έχουν δημιουργηθεί εδώ και χρόνια, δεν έχει σχέση ποιος φταίει. Στο μόνο που σου δίνω δίκιο είναι η συμπεριφορά της συζύγου προς τα παιδιά σας. Ειναι απαράδεκτο να φορτωνει τα παιδιά με τις δικά σας προβλήματα ως σύζυγοι. Χωρίστε λοιπόν και ας ξεκινήσουν να βλεπουν έναν θεραπευτή οι κόρες σας για να καταλάβουν οτι είσαι και μπαμπάς και σύζυγος, είναι δυο διαφορετικοί ρόλοι και το αν είσαι καλός/κακός στον έναν δεν σημαίνει οτι είσαι… Διαβάστε περισσότερα »