in

Προσωπική ιστορία: Ανησυχώ για τους άλλους σε τεράστιο βαθμό

Έχω ξεκόψει σχεδόν με όλους γιατί δεν άντεχα την μόνιμη ανησυχία που ένιωθα.

Έχω ξεκόψει σχεδόν με όλους γιατί δεν άντεχα την μόνιμη ανησυχία που ένιωθα. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Δεν αντέχω την ανησυχία για τους άλλους. Ανησυχώ για τους άλλους σε τεράστιο βαθμό. Όταν λέω τεράστιο, τιτανοτεράστιο. Σαν να είναι δικό μου πρόβλημα το δικό τους πρόβλημα ή σαν να είναι δικά μου συναισθήματα τα δικά τους. Δεν έχω δικά μου συναισθήματα ούτε ταυτότητα εκείνη την στιγμή, εξαφανίζονται όλα.

Έχω τον συνεχή φόβο πως θα αυτοκτονήσουν όλοι και με τρελαίνει. Σε φάση, βλέπω έναν άνθρωπο με θλιμμένη έκφραση στο δρόμο και η αυτόματη σκέψη μου είναι πως πάει να αυτοκτονήσει και πως φταίω που δεν σταμάτησα να του μιλήσω.

Εχω ξεκόψει σχεδόν με όλους γιατί δεν άντεχα την μόνιμη ανησυχία που ένιωθα.

Την έζησα πάλι με μια κοπέλα που έχω κρατήσει επαφές όχι γιατί θέλω αλλά γιατί είμαι τόσο ενοχική που πνίγομαι να κόψω. Δεν θέλω να την κρατήσω στη ζωή μου, αλλά δεν θέλω ούτε να πιστεύω πως θα πεθάνει και πως την εγκαταλείπω και τελικά, κάνω πράγματα που δεν θέλω να κάνω.

Δεν αντέχω ακριβώς αυτό το πράγμα, την μόνιμη σκέψη πως όλοι θα αυτοκτονήσουν.

ΑΠΟ ΤHΝ – Φόβος

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

11 Comments
δημοφιλέστερα
νεότερα παλαιότερα
Ενσωματωμένα σχόλια
Δείτε όλα τα σχόλια
yvris
yvris
2 χρόνια πριν

Αγάπη χρειάζεσαι επειγόντως ειδικό ψυχικής υγείας. Νομίζω πως αυτό που περιγράφεις έχει συγκεκριμένο όνομα και υπάρχουν τρόποι αντιμετώπισης, σε συνεργασία με επαγγελματία.

Juanita
Juanita
2 χρόνια πριν

Κλείνεις ραντεβού με ειδικό άμεσα, και χωρίς δικαιολογίες.

asxetos
asxetos
2 χρόνια πριν

Γλυκιέ μου Φόβε, είμαι το αδερφάκι σου ο Θάρρος. Είμαι καλά στην υγεία μου αν και καμμιά φορά κι εγώ στεναχωριέμαι για πράγματα. Δεν χρειάζομαι όμως βοήθεια από σένα Φόβε μου. Θέλω να μάθω να αντιμετωπίζω τις στεναχώριες μου ανεξάρτητος. Ξέρεις γιατί? Διότι η μάνα μας, το Συναίσθημα, μας γέννησε αλλά δεν έχει την δυνατότητα να είναι αιωνίως εκεί για να μας βοηθήσει. Γι’αυτό θέλω να σταθώ στα πόδια μου για να μπορέσω να ζήσω ένα κλάσμα χρόνου μέσα στην συμπαντική τυχαιότητα, μιας που μας δόθηκε η ευκαιρία. Αν όμως ποτέ δω ότι δεν μπορώ μόνος μου, θα σου γράψω… Διαβάστε περισσότερα »

Τελευταία επεξεργασία 2 χρόνια πριν από asxetos
Memoria
Memoria
2 χρόνια πριν

Αυτό που έχεις δεν λύνεται με λόγια και συμβουλές, χρειάζεται να επισκεφτείς ειδικό. Μόνο εκείνος θα μπορέσει να σε βοηθήσει και να σε κάνει να καταλάβεις τι γίνεται μέσα σου. Όλα θα βγάλουν νόημα κάποια στιγμή!

galini17
galini17
2 χρόνια πριν

Σε μια εποχή που ο καθένας σκέφτεται την πάρτη του, πραγματικά μου έκανε εντύπωση που υπάρχουν άτομα με τη δική σου διαταραχή. Πρέπει να το αντιμετωπίσεις όμως κοπέλα μου, γιατί είναι ακριβώς αυτό, διαταραχή, και πρόσεχε γιατί κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει και ψύχωση. Μα γιατί άλλωστε να αυτοκτονήσουν όλοι; Δεν έχεις σκεφτεί ποτέ ότι στην ουσία όλοι νοιάζονται για το τομάρι τους και υπεραγαπουν τον εαυτό τους; Πιο πιθανό είναι να κάνουν κακό σε σένα, παρά να αυτοκτονήσουν. Παράδειγμα έφερα, μην τρομάξεις. Ούτε μπορείς να σταματήσεις και να σώσεις τους άλλους αν δεν θέλουν να σωθούν, εσύ πρέπει πρωτίστως… Διαβάστε περισσότερα »

Τελευταία επεξεργασία 2 χρόνια πριν από galini17
Mara2187
Mara2187
2 χρόνια πριν

Καλησπέρα! Αρχικά, μπράβο σου που μοιράστηκες δυνατά αυτή σου την ανησυχία. Δεν είναι εύκολο ούτε να το αναγνωρίζεις, ούτε και να το εκφράζεις δημόσια και όποιος το έχει βιώσει, μπορεί να καταλάβει. Από τα χρόνια της καραντίνας και έπειτα λοιπόν, ξεκίνησα να αισθάνομαι όπως εσύ, σε κάποιο (μεγάλο) βαθμό. Δε σκεφτόμουν το κομμάτι της αυτοκτονίας όπως αναφέρεις, αλλά έπαιρνα το πρόβλημα του άλλου και το ενσωμάτωνα μέσα μου, σαν να ήταν δικό μου. Έφτασα σε σημείο με τα δικά μου άτομα, να ανησυχώ περισσότερο και από τους ίδιους για δικά τους ζητήματα σε σημείο να με πιάνει πανικός. Όπως σου… Διαβάστε περισσότερα »

Τελευταία επεξεργασία 2 χρόνια πριν από Mara2187
Kloklo
Kloklo
2 χρόνια πριν

Κι εγώ το είχα σε μικρότερη ηλικία, ήμουν πεπεισμένη ότι η μισή πόλη θέλει να πεθάνει (ειδικά με τα αστικά λεωφορεία, το μυαλό μου κεντούσε σενάρια). Επίσης, πάντα νόμιζα πως όταν κάποιος έκανε κριτική στοιχείων χαρακτήρα, απευθυνόταν εμμέσως σε μένα. Και το ακόμα χειρότερο; Για ό,τι έγκλημα ακούω στην τηλεόραση, το προσαρμόζω στο μυαλό μου σε μένα ή στην οικογένειά μου, ως θύτες (ακόμα το κάνω, όχι τόσο άρρωστα όπως παλιά όμως). Νομίζω πως μια βάση αυτού, είναι η πολύ ανεπτυγμένη κοινωνική ευθύνη, αυτοκριτική αλλά και η αίσθηση πως πρέπει να παλεύουμε για το σωστό, να εντοπίσουμε/προλάβουμε το λάθος, γιατί… Διαβάστε περισσότερα »

Καπετάνισσα Μαριγώ
Καπετάνισσα Μαριγώ
2 χρόνια πριν
Απάντηση σε  Kloklo

Τα ίδια πάνω-κάτω κι εγώ! Και πολλές φορές στο παρελθόν έμπαινα στη διαδικασία να λυπηθώ τον θύτη γιατί έκρινα με βάση το δικό μου αξιακό σύστημα.

Santy
Santy
2 χρόνια πριν

Μια ειδική ψυχοθεραπεύτρια ή ψυχίατρο να σε απαλλάξει σιγά σιγά από το φόβο

Mperdeway-
Mperdeway-
2 χρόνια πριν

Σε παρακαλώ πήγαινε σε έναν ψυχίατρο άμεσα να μιλήσεις για αυτά που σκέφτεσαι. Σε μια παρόμοια φάση με σένα, διαγνώστηκα με ocd και χρειαστηκα φαρμακευτική αγωγή. Και τότε ανακουφιστηκα. Κάνε το καλό για τον εαυτό σου. Μην το αφήνεις γιατί χειροτερεύει. Οκ? Σου στέλνω μια αγκαλιά.

Metaksi
Metaksi
2 χρόνια πριν

Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι κανένας δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τη δική σου συμβολή?
Θα ήταν καλή ιδέα να το ανακαλύψεις με μια ψυχοθεραπεία,δοκίμασε σε δημόσια δομή ,υπάρχουν πληροφορίες στο διαδίκτυο.
Ίσως η περίπτωση σου να είναι περισσότερο πολύπλοκη από το σύνδρομο του Σωτήρα και παρόλες τις καλές μας προθέσεις και διαθέσεις,δεν είμαστε σε θέση να σε βοηθήσουμε ,θέλει δουλειά από εσένα σε συνεργασία με ειδικό ψυχικής υγείας.
Περιμένω την ανανεωμένη σου ιστορία,να είσαι καλά 🥰