Ένιωσα την ανάγκη να γράψω και εγώ. Είμαι 44 χρονών, πρώην μπαλαρίνα με πολλούς τραυματισμούς. Η ζωή μου τα έφερε όλα πολύ δύσκολα. Είμαι εντελώς μόνη, έχασα το πατέρα μου, κακή σχέση με τη μάνα, οπότε απομακρύνθηκα και άσχημες συμπεριφορές από συγγενείς που επίσης έβγαλα από τη ζωή μου.
Παρόλο που πάντα είχα κατακτήσεις πολλές, είμαι πάντα μόνη μου γιατί ποτέ δεν έχω νιώσει κάποιον αληθινό απέναντι μου και να με νοιάζεται και δυστυχώς πάντα βγαίνω αληθινή….Είχα πολύ καιρό να γνωρίσω κάποιον που να μου αρέσει…πράγμα που συνέβη πριν λίγο καιρό. Δυστυχώς το ίδιο διάστημα απολύθηκα καθαρά λόγω φύλου γιατί αποφάσισαν ότι θέλουν μόνο άντρες, άσχετα αν τα χρόνια που ήμουν εκεί ήμουν άψογη στη δουλειά και καλύτερη από όλους.
Αυτή τη στιγμή παίρνουν μόνο άντρες στη θέση μου που στη βδομάδα τους διώχνουν γιατί δεν μπορούν να κάνουν τίποτα από ότι έκανα. Άδικο…Μια ζωή στηρίζομαι στον εαυτό μου και με διέλυσε αυτή η απόλυση. 44 χρονών, μόνη, άνεργη σε δύσκολες εποχές σε έναν ρατσιστικό κόσμο και με το φύλο και με την ηλικία. Ο άνθρωπος που γνώρισα ευκατάστατος και με καλή δουλειά. 4 χρόνια μεγαλύτερος, ανύπαντρος.
Αρχισε να μου λέει ότι θέλει να είναι δίπλα μου σε όλα και να με στηρίζει και να μου κρατάει το χέρι για πάντα. Ότι είμαι ό,τι καλύτερο είχε ποτέ και θα είναι δίπλα μου, ήθελε να μου δώσει λεφτά και να με ταξιδέψει παντού. Εννοείται πως δεν δέχτηκα…δε μπλέκω με ανθρώπους για να γίνουν χρηματοδότες μου ,ούτε για να τους εκμεταλλευτώ.
Ηθελα να τον γνωρίσω και να έχω και εγώ ένα σύντροφο που με τρώνε άπειρες ώρες μοναξιάς και κλεισούρα στα ντουβάρια. Τελικά αποδειχτηκα πάλι αληθινή….όπως είπα να μη μου τάζει πράγματα που το ίδιο εύκολα θα πάρει πίσω.
Πραγματικά νιώθω σα να μου έδωσε τη χαριστική βολή….Όσο και να παλεύω, ότι και να κάνω τρώω άδειασμα από παντού. Και δεν ανήκω στους ανθρώπους που ανέχονται τοξικές χειριστικές συμπεριφορές. Απλά δε μπορώ άλλο….τόση μοναξιά, τόση αδικία, τόσο τίποτα και δεν μου αξίζει….
Τελευταία φορά που τον είδα αφού τον ικανοποίησα με έδιωξε με σπρωξιά στο δρόμο γιατί τον έπαιρνε ο μπαμπάς του ότι τον θέλει. Γονείς γιατροί, με φοβίες από ό,τι έχω καταλάβει που τον τρέχουν από ανασφάλεια παρόλο που και ο ίδιος δουλεύει άπειρες ώρες και έναν αδερφό μικρότερο, τεμπέλη που δεν έχει δουλέψει ποτέ και χρηματοδοτούν και νταντεύουν συνέχεια. Και εγώ σπρωξιά στο δρόμο και μετά με κατηγόρησε και από πάνω ότι είμαι παρτάκιας και έπρεπε να είχα φύγει που τον χρειαζόταν ο μπαμπάς.
Εννοείται ότι δεν του ξαναμίλησα. Τον σκέφτομαι όμως, επειδή είμαι πολύ μόνη και άνεργη και μου άρεσε και μου έταξε πολλά…και νιώθω και θυμό για τη ξεφτίλα του να με σπρώξει…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Άνεργη, μόνη και θυμωμένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Νομίζω ότι είναι ώρα να σταματήσει το αυτομαστίγωμα και η αυτολύπηση. Είναι οκ να είσαι λυπημένη για τη σχέση που δεν προχώρησε, είναι οκ να είσαι θυμωμένη για το γεγονός ότι έχασες τη δουλειά σου χωρίς λόγο (αν και θεωρώ προσωπική σου επιτυχία το γεγονός ότι δε σταυρώνουν υπάλληλο ικανό όσο εσύ), αλλά…. #1 θεωρώ ότι αν προχωρούσε η σχέση σου με τον κύριο τάδε, θα υπήρχαν πάρα πολλά προβλήματα που θα αφορούσανε την οικογένειά του και τα όρια που δεν υπάρχουν στις μεταξύ τους σχέσεις. Και δεν εννοώ φυσικά ότι πρέπει να τους παρατήσει στη μοίρα τους, αλλά ξαναδιάβασε… Διαβάστε περισσότερα »
Κατσε, σου εταξε πολλα αλλα λες δεν ψαχνεις χρηματοδοτη πιο πανω. Συμβουλη μου να μην στηριζεσαι σε κανεναν, ποσο μαλλον στην αρχη που δεν ξερεις τις προθεσεις του καθενος. Ειδικα οταν εχουν και ας το πουμε “αξιολογες θεσεις στην κοινωνια”, ειτε λογω επαγγελματος, ειτε λογω ονοματοςκαι κοιτανε να το προστατευσουν.
Κάθε φορά που θα σου λείπει, σκέψου πόσες σπρωξιές (για αρχή) χρειάζονται, ώστε να απαλλαγείς από τη μοναξιά σου.
Η λέξη “ξεφτίλα” ούτε καν περιγράφει αυτό που έκανε.
Ευχαριστώ κορίτσια για τις απαντήσεις. Εδώ και καιρό που διαβάζω ιστορίες βλέπω πόσα προβλήματα αντιμετωπίζουμε όλες, αλλά κυρίως από τις απαντήσεις βλέπω ότι σελίδα είναι μια παρέα από ευφυείς γυναίκες με απόλυτη επίγνωση της πραγματικότητας γύρω μας…
Καλή μου περνάς δύσκολα ,το βλέπω .ωστόσο πρέπει ν παλέψεις για το εργασιακό κομμάτι που θα σε καταστήσει ανεξάρτητη ,κι ίσως πρέπει ν μείνεις λίγο μόνη λίγο περισσότερο μέχρι να μη χρειάζεσαι συναισθηματικά δεκανικια.Οτσν είμαστε ευαλωτ@γινετσι πιο εύκολο να πιστέψουμε τον οποιονδήποτε,και να μας κσκομεταχειριστουν…..κάνε υπομονή .