Καλησπερα θελω να μοιραστω την ιστορια μου και αν εχετε αποψεις πανω στο θεμα θα με ενδιεφερε να τις ακουσω.
Λοιπον,ειμαι 20 ετων και περασα σε ενα τμημα στο οποιο δεν μου αρεσε και πιστευα πως δεν με ενδιεφερε.
Γενικα δεν μπορουσα να ενσωματωθω στην πολη, επαθα καταθλιψη με αποτελεσμα να χροσταω μαθηματα και να απογοητευσω εμενα και τους δικους μου καθως συνεχεια υπηρχαν καυγαδες σχετικα με το τι θα γινει με το μελλον μου.
Ετσι λοιπον εκανα 10% και περασα βιβλιοθηκονομοια και αρχειονομια.Εκει απογοητευτηκα ακομη περισσοτερο καθως πιστεψα πως μπορει ουτε εκει να μου αρεσει αλλα και να μεινω ανεργη ενω θα εβαζα τοσο κοπο.
Πλεον εχω πολλες αμφιβολιες για το τι θελω να κανω και περισσοτερο απολα οτι νιωθω ενα μεγαλο αισθημα αποτυχιας.
Ολοι γυρω μου οι συγγενεις μου με υποβιβαζουν και θεωρω πως μπορει να εχουν δικιο.
Νιωθω τυψεις για οτι εχω προκαλεσει σε μενα και τους δικους μου.
Ολα αυτα μου φαινονται σαν ενα μεγαλο βουνο σαν ενα φαυλος κυκλος που δεν εχει τελος.
Εγγραφηκα στη σχολη με την ελπιδα για ενα νεο ξεκινημα.
Ομως οταν θα ξερω τι θελω ισως να ειναι λιγο αργα για να το εξασκησω.
ΑΠΟ ΤHΝ – Μαρια
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Άφησα δύο σχολές στο τρίτο έτος, στην τρίτη δεν γράφτηκα ποτέ και τελικά πήγα σε τέταρτη σε μεγάλη ηλικία. Περίπου στα τριάντα. Την οποία τελείωσα και ήταν σχετική με το επάγγελμα που έκανα μέχρι το 2020. Τώρα όμως αλλάζω εντελώς επάγγελμα και ετοιμάζομαι να κάνω ένα μεταπτυχιακό που μου δίνει μια άλλη κατεύθυνση πιο ενδιαφέρουσα. Επίσης, σε όλα αυτά έχω κάνει τρεις φορές μια μεγάλη αλλαγή στα επαγγελματικά με εντελώς άλλη εργασία, αντικείμενο και ωράριο. Πολλοί άνθρωποι δεν με καταλαβαίνουν. Ούτε οι γονείς μου τα πρώτα χρόνια που άφησα δύο πολύ σημαντικές σχολές στο τρίτο έτος. Για την μια το… Διαβάστε περισσότερα »
Ειναι αξιοθαυμαστο που σε μια τετοια χωρα καταφερες ηδη απο τα 19 σου να εισαι ανεξαρτητη και να μην εχεις κακους γονεις να υποστεις.
Μπορεις αν θες να μας πεις τις σχολες που αφησες;
Τουριστικές επιχειρήσεις Αθηνών
Κοινωνική Εργασία Αθηνών
Νοσηλευτική Αθηνών
Επίσης, έπιασα δουλειά από τα 18 κανονική οχταωρη και part time το απόγευμα. Το ποσό από όλους τους μισθούς ενός έτους πήγε στην άκρη εκτός από κάποια μικροποσα για τα προσωπικά μου έξοδα. Οπότε όταν έφυγα είχα ένα σεβαστό ποσό να δώσω εγγυήσεις και να πάρω τα πρώτα έπιπλα κ να έχω για μια ώρα ανάγκης. Επίσης να πω ότι το έκανα με συγκάτοικο και τα πρώτα χρόνια συμπληρωνα το ποσό του μισθού μου με δουλειά από το σπίτι όπως δακτυλογραφήσεις και απομαγνητοφωνήσεις.
Πρώτον, ελπίζω να λαμβάνεις θεραπεία για τη δική σου ευημερία. Σχετικά τη σχολή βιβλιοθηκονομίας, νόμιζα ότι η μοναδική διέξοδος είναι να τακτοποιείς βιβλία σε βιβλιοθήκες (γελάστε ελεύθερα). Πρόσφατα γνώρισα απόφοιτη η οποία πήρε κατεύθυνση για digital data management και εργάζεται εδώ και χρόνια σε θέσεις στην ΕΕ. Μήπως να το ψάξεις λίγο παραπάνω; Και κυρίως μην περιορίζεσαι σκεπτόμενη ότι θα εργαστείς στη ζωή σου μόνο σε αυτό που σπούδασες.
Ακριβώς, έχω φίλη που ασχολείται με το δεύτερο που λες σε τμήμα πανεπιστημίου στο ΗΒ.
Εγώ παράτησα δύο σχολές. Η πρώτη ήταν μάλιστα Πολυτεχνείου. Την παράτησα μάλιστα μετά από δύο προσπάθειες να μετακομίσω στην πόλη όπου βρισκόταν. Η δεύτερη ήταν ιδιωτική. Τόσο χρήμα χαμένο, σκέψου ενοχές. Οι γονείς δεν βοηθούσαν την κατάσταση ψυχολογικά. Τελικά αυτό που πέτυχα ήταν να αρρωστήσω. Στην κυριολεξία. Πολύ άσχημα. Τελικά ξεκίνησα να δουλεύω ό,τι να ‘ναι και αυτό μου προσέφερε πολύτιμη εμπειρία ως προς το τι μου αρέσει και τι δεν μου αρέσει σε ένα επάγγελμα, σε τι είμαι καλή και σε τι όχι. Στα 25 βρήκα αυτό που μου άρεσε να κάνω και συνέχισα αυτό να κάνω από τότε.… Διαβάστε περισσότερα »
Ειναι εγκληματικο. Διοτι κατεστρεψαν χιλιαδες ζωες.
Εμας μια ζωη μας ετυχε και μας βαλανε να χαραξουμε πορεια ζωης τοτε που ειχαμε τα μυαλα στα καγκελα κι ολα ηταν τραλαλα τραλαλο.
Το οτι στην ελλαδααρα πρεπει να πας 4 ολοκληρα χρονια σε σχολη για κατι τετοιο με ξεπερνα.
Οπως επισης και το οτι απαιτουνται 4 ολοκληρα ετη φοιτησης για να απασχολεις παιδακια προσχολικης ηλικιας ενω αλλου αρκουν τα 3.
Σε λιγο θα απαιτειται πτυχιο τριτοβαθμιας και για να ανοιξεις μαγαζι για μανικιουρ.
Τρελάδα.
Περιττο να σου πω οτι το να απασχολεις παιδακια προσχολικης ηλικιας ναι μεν μπορει να το κανει και ενας ανθρωπος χωρις σπουδες αλλα με σωστο ενστικτο, τρυφεραδα και ενσυναισθηση, αλλα και 100 χρονια σπουδες να ειχε απο πισω, παλι σωστο θα ηταν! Το πιο σημαντικο σε αυτη τη ζωη ειναι πώς θα διαμορφωθει η επομενη γενια. Στην προσχολικη ηλικια δεν “απασχολουνται” μονο, διαμορφωνονται. Οποτε στα 1000 κακα που εχει η Ελλαδαρα, αυτο με την 4ετη φοιτηση δεν συμπεριλαμβανεται, κατα την ταπεινη μου αποψη. Οσο για τη συγκριση με το μανικιουρ, ειναι τουλαχιστον ατυχης. Οσο για τη γραφουσα, κοπελια νομιζω οτι… Διαβάστε περισσότερα »
Ευτυχώς, στην Ελλαδάρα δεν έχουμε -ακόμα- υιοθετήσει το ευρωπαϊκό μοντέλο. Γιατί εκεί, το 3ετές πτυχίο δίνει στους περισσότερους κλάδους περιορισμένα (έως πολύ περιορισμένα) επαγγελματικά δικαιώματα, ενώ τα πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα αποκτώνται μόνο με μάστερ (το οποίο, ακόμα και στις λιγοστές χώρες που έχει μικρό κόστος, δεν είναι αυτονόητο για όλους, είτε λόγω έλλειψης θέσεων για όλους, είτε λόγω μεγαλύτερου χρόνου σπουδών, είτε λόγω έλλειψης πόρων).
Στη δε Γαλλία, η τεράστια έλλειψη καθηγητών οφείλεται στο γεγονός ότι η “μεταρρύθμιση” Σαρκοζί καθιέρωσε ως προϋπόθεση συμμετοχής στον διαγωνισμό πρόσληψης την απόκτηση ενός μάστερ.
Πίστεψε με από προσωπική εμπειρία, ποτέ δεν είναι αργά να εξασκήσεις αυτό που πραγματικά θες, όποια ώρα και να το βρεις! Φθάνει μόνο η θέληση και το πείσμα! Στο λέω γιατί το πρώτο πτυχίο μου αναγκάστικα να το τελειώσω μιας και είχα περάσει και στα 26 μου βγήκα την κλίση μου! Στα 30 μου έκανα μεταπτυχιακό σε κάτι που μου ήρθε καινούριο εκείνη την στιγμή και τώρα τα απολαμβάνω όλα! Με πολύ πείσμα όμως, με όνειρα, με κατραπακιές και ξανάμανα προσπάθεια! Κουραστικό ακούγεται το ξέρω αλλά η χαρά που νιώθω μέσα μου με την προσπάθεια μου δεν περιγράφεται! Εμπιστεύσου με,… Διαβάστε περισσότερα »
Το προβλημα ειναι να μην σου αρεσει αυτο που κανεις καθημερινα και να μην εχεις βρει τι ακριβως σου αρεσει για να το κηνυγησεις.
Είναι λογικό στα 20 σου να μην ξέρεις τι θέλεις σε θέμα σχολής, χρειάζεσαι λίγο παραπάνω χρόνο να το σκεφτείς, να το ψάξεις, να δοκιμάσεις νέα πράγματα ώστε να βρεις που έχεις κλίση και τι σε ενδιαφέρει να κάνεις. Άσε τους συγγενείς κατά μέρος, βάλε παρωπίδες γιατί δεν ξέρουν αυτοί καλύτερα τον εαυτό σου απ ότι εσύ, δεν ξέρουν πως νιώθεις και το μόνο που κάνουν είναι να σχολιάζουν αρνητικά.
Μην παρατήσεις κι αυτή τη σχολή διότι δεν ξέρεις τι θέλεις, είσαι μικρή, και είναι κρίμα αν τυχόν μετανιώσεις. Βρες μια απασχόληση παράλληλα με τις σπουδές και θα έρθουν όλα φυσικά κι αβίαστα. Η βιβλιοθηκονομία έχει πολλές παραμέτρους.
Δεν το λέω για να σε πιέσω, απλά πάρε τον χρόνο σου πριν την εγκαταλείψεις. Εγώ εγκατέλειψα μια και το μετάνιωσα και μετά και στις επόμενες είχα τάσεις φυγής αλλά έβαλα πείσμα και τις τελείωσα και είμαι οκ. Μην εγκαταλείψεις κα αυτή τη σχολή, άκου τη συμβουλή μου, δοκίμασε την καλά διότι καμία φορά είναι όλα παιχνίδια του μυαλού. Ίσως, μας τρομάζει η αλλαγή οπότε για να καταφέρεις να την βγάλεις κάνε όπως εμενα, βρες κάτι παράλληλα και θα βγει και ίσως προκύψει κάτι σχετικό ή ασχετο. Τίποτα δεν πάει χαμένο. Αυτή η σχολή προσφέρει πολλα, μπορείς να γίνεις π.χ.… Διαβάστε περισσότερα »
Και εγώ είχα περάσει σε σχολή που ήταν το όνειρο μου αλλά για διάφορους λόγους την παράτησα στο 4ο έτος και σπουδάζω κάτι εντελώς διαφορετικό σε ιδιωτική που μπορώ να πω ότι μου ταιριάζει καλύτερα…. Σίγουρα στην αρχή υπάρχει το αίσθημα της απογοήτευσης και της αποτυχίας και είναι απόλυτα λογικό…Εάν δεν ρισκάρεις δεν μπορείς να ξέρεις….ο καθένας θα πει την βλακεία του αλλά αν δεν περπατήσει τα παπούτσια σου δεν μπορεί να ξέρει τι περνάς…. Προσπάθησε να μην δίνεις βάση σε κακεντρεχη σχόλια και σιγά σιγά θα βρεις τον δρόμο σου…. Εχε πίστη και υπομονή και όλα θα γίνουν ❤️❤️