Γεια σε όλη την αγαπημένη μου αμποπαρεα !
Είναι η δεύτερη φορά που παίρνω το θάρρος να γράψω δημόσια όλα όσα με απασχολούν. Το θέμα είναι για ακόμα μια φορά οικογενειακό , ας τα πάρουμε όμως από την αρχή .
Ζω και εργάζομαι στην Αθήνα και οι γονείς μου μένουν σε πόλη της Βορειας Ελλάδας. Κάθε δύο μήνες συν Χριστούγεννα – Πασχα- Καλοκαίρι (χ2 εβδομάδες) επισκέπτομαι το πατρικό μου .
Τα τελευταία δύο χρόνια γενικά τα πράγματα για εμένα δεν ήταν τόσο εύκολα, διότι χάσαμε τον παππού μας, ο μπαμπάς μου έκανε ένα σοβαρό χειρουργείο , ο σύντροφός μου χρειάστηκε και εκείνος υποστήριξη σε κάποια προσωπικά ζητήματα που αντιμετώπιζε , οπότε λίγο πολύ ότι σχέδια για διακοπές ,ταξίδια ή ο,τι άλλο είχαμε κανονίσει …ακυρώθηκε .
Δεν παραπονιεμαι , θα τα έκανα όλα από την αρχή ξανά και ξανά όσες φορές χρειαστεί , απλά φέτος τον Ιούλιο που αποσυμπίεσαμε λίγο με τις υποχρεώσεις είπαμε όλα τα ΠΣΚ με τον σύντροφό μου να φεύγουμε κάπου για να ηρεμούμε.
Η μητέρα μου ξαφνικά και χωρίς προειδοποίηση αποφάσισε ότι θέλει να έρθει να μας επισκεφτεί.
Δεν της το απαγορευσαμε , ωστόσο της είπαμε να έρθει καθημερινές γιατί τα ΠΣΚ θα λείπουμε.
Από τότε μέχρι και σήμερα, ξεκίνησε ένα τεράστιος ψυχολογικός πολεμος του στυλ “καταλαβαίνω την αξία μου για εσένα και τα αδέρφια σου, θέλω να περνάς καλά και ας με έχεις σε δεύτερη μοίρα, τετοια είσαι και εσύ, εγώ δεν παραπονιεμαι άδικα απλά λέω τα πράγματα όπως είναι κλπ” Να σημειώσω ότι θέλει να έρθει ΠΣΚ γιατί καθημερινες δουλεύω οπότε δεν μπορώ να την πηγαίνω βόλτες ή δεν θα έχει παρέα όπως εκείνη λέει.
Προφανώς της εξήγησα τι συμβαίνει, ωστόσο δεν θελει να καταλάβει πως πλέον έχω προσωπική ζωή, δεν γίνεται να έρχεται τελευταία στιγμή και ας υποστηρίζει ότι έχει να έρθει δύο χρόνια και δεν μπορεί να καταλάβει ότι έχω ανάγκη να περναω χρόνο με τον σύντροφό μου γιατί μου λείπει και του λειπω.
Και σας ρωτάω ….γιατί λοιπόν από την στιγμή που της εξηγώ με όμορφο τροπο, ξέρω ότι έχω δίκιο και δεν πρόκειται να αλλάξω γνώμη, από τότε που της είπα όχι ( όχι να μην έρθει καθολου…να έρθει μια εβδομάδα πιο μετά από τότε που μου είπε ) εγώ έχω τύψεις;
Πραγματικά με τρώει όλο αυτό. Θέλω να έχω μια καλή ζωή χωρίς γκρίνιες και μιζέρια. Δεν γίνεται να λέω συνέχεια ναι στα θέλω του καθενός γιατί τότε δεν θα ζω για μένα . Βλέπω συνομηλίκους μου να είναι περισσότερο αδιαφοροι προς την οικογένεια τους και να μην τους νοιάζει και να περνάνε τέλεια.
Εγώ που προσπαθώ ,όσο μπορώ και τους νοιάζομαι και εντάξει έχω κάνει και εγώ τα λάθη μου …γιατί να έχω να τύψεις;
Γιατί να κάθομαι να κλαίω τα βράδια; Γιατί να χαλάω την διάθεση του συντρόφου μου;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Χρύσα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Χρύσα, ο μόνος τρόπος να σε δει ως ενήλικη η μάνα σου είναι να παντρευτείς και να κάνεις παιδιά. Τότε θα αγιοποιηθεις στα μάτια της γιατί θα γίνεις μανούλα αφού και θα εκπληρωθεί η ευχή-κατάρα κάθε τοξικής μανούλας “όταν κάνεις παιδιά, θα με καταλάβεις” γιατί τότε θα γίνεσαι κι εσύ θυσία για να μπορείς να σπας αρχ@@@α όταν περάσεις τα 60. Στην απίθανη περίπτωση που δε θέλεις αυτό για την εαυτή σου, θα πρέπει να γίνεις πολύ δυσάρεστη και να εξηγήσεις στη μάνα σου ότι έχεις ζωή, σύντροφο, ανάγκες που έρχονται πριν από εκείνη. Μάλλον θα χρειαστείς βοήθεια ψυχολόγου, όχι… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εμένα μου το έλεγε αυτό η μάνα μου αλλά έκανα παιδί κι ακόμα δεν την έχω καταλάβει :p
Είναι στο ΤΟΡ 3 βλακωδών πραγμάτων που άκουγα σε όλη την παιδική και εφηβική μου ηλικία. Μαζί με το “κάνε ότι νομίζεις” (μετάφραση: θα σου βγάλω την ψυχή μετά) και το “φάε το φαΐ σου, τα παιδάκια στην αφρική πεινάνε” (απάντηση για την οποία είμαι περήφανη: κάντο πακέτο να τους το στείλεις).
Διαβάζοντας τον τίτλο, περίμενα να διαβάσω κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που διάβασα μόλις. Η στάση της μαμά σου χειριστική, και προφανώς έχεις μεγαλώσει έτσι και για αυτό νιώθεις ενοχές. Οι γύρω σου το πιο πιθανό είναι να μην είναι αδιάφοροι με τις οικογένειες τους, απλά έχουν μάθει να περνούν καλά χωρίς κάποιος να τους φυτεύει σπόρους ενοχής. Όλο αυτό που νιώθεις τώρα είναι ριζωμένο μέσα σου, και πίστεψε με , θέλει πολλές συνεδρίες προκειμένου να ξεριζωθεί, το λέω εκ πείρας. Μη κάνεις πίσω, να βάζεις τα θέλω σου σε προτεραιότητα , να φροντίζεις τον εαυτό σου όσο μπορείς, αυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Πραγματικά μπράβο γιατί το να ξεπεράσεις αυτή την αυτόματη αντίδραση και να αναπτύξεις άλλη ούτε ευκολο είναι ούτε αυτονοητο.
Σε ευχαριστώ.
Καθόλου εύκολο δεν είναι, έχω ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μου, όμως έχω κάνει μία καλή αρχή.
Η μητέρα σου πρέπει να αισθάνεται τύψεις με τον ψυχολογικό πόλεμο που σου ασκεί. Μην υποκύψεις, κράτα τα όρια σου που πολύ σωστά έθεσες! Δεν είναι εύκολο, για αυτό ξεσπας σε κλάματα, αλλά με τον καιρό θα νιώσεις πως έχεις δίκιο!
Χρύσα, κάποια πράγματα λύνονται με θεραπεία. Είσαι ενοχικό άτομο μάλλον και η passive agressive συμπεριφορά της μάνας σου δεν βοηθάει. Εμείς θα σου πούμε οτι έχεις χίλια δίκια και να μην χαλιέσαι αλλά δεν θα αλλάξει αυτό που νοιώθεις επειδή στο λένε 10 άτομα online. Εσύ η ίδια πρέπει να δουλέψεις με τον εαυτό σου για να καταλάβεις γιατί αισθάνεσαι έτσι και πως να το ξεπεράσεις.
Η απάντηση στο “γιατί” σου, είναι ενοχές που μας φορτώνει η οικογένεια από την ώρα που γεννιόμαστε. Είναι η ανατροφή μας που είναι προσανατολισμένη στην ισόβια υποχρέωση προς τους γονείς (και όλο το σόι), να εκπληρώσουμε τις προσδοκίες τους και να ζήσουμε την ζωή που αυτοί ονειρεύονται και σχεδιάζουν για εμάς. Και η ζωή αυτή περιλαμβάνει πάντα- μα πάντα την “ιερή” υποχρέωση (ειδικά αν είμαστε κόρες) να τους “κοιτάξουμε” στα γεράματα. Τι μπορείς να κάνεις? Να τηρήσεις την συμφωνία με τον σύντροφό σου, και να επιβραβεύσεις τον εαυτό σου για το κόψιμο του ομφάλιου λώρου με ένα ωραίο δώρο για… Διαβάστε περισσότερα »
Έτσι ήμουν κι εγώ, αλλά με τα χρόνια έβγαλα από πάνω μου το στοιχείο του οσιομάρτυρα και η υπομονή μου εξαντλήθηκε. Σε πολλούς είναι θέμα χρόνου να συμβεί. Χρύσα, η μάνα σου σου κάνει έμμεσο ψυχολογικό πόλεμο, το παίζει θύμα κι εκείνη σου βάζει τις τύψεις. Πολλοί γονείς έχουν ταλέντο σ’αυτα τα πράγματα. Παλαιότερα εγώ νόμιζα ότι όσο πιο πολύ προσφέρεις, όσο καλύτερα φέρεσαι, τόσο θα το εκτιμήσουν οι άλλοι και θα σου φέρονται αναλόγως, ειδικά η οικογένεια σου. Αμ δε, εντελώς το αντίθετο μου συνέβη. Αχαριστία και εκμετάλλευση από τους γονείς μου. Εσύ απ’ότι καταλαβαίνω είσαι άτομο που στηρίζει… Διαβάστε περισσότερα »