Γεια σου αγαπητο αμπα,
Αισθάνομαι πολύ άσχημα για μια επιλογή μου που αφορα το επάγγελμά μου, αλλά όχι επειδή δε με γεμίζει. Είμαι νηπιαγωγός. Παίρνω πολύ ενέργεια από τα παιδιά, βρίσκω τρομερό ενδιαφέρον στη δυναμική της ομάδας που αναπτούσσουμε, όμως πιάνω τον εαυτό μου να μην αντέχω πολλές φορές το να συναναστρέφομαι με κάποιους από τους γονείς.
Γίνονται επικριτικοί με το παραμικρό, έχουν την αίσθηση ότι μόνο με το παιδί τους πρέπει να ασχολείται κανείς, τυχαίνει πολλές φορές να πηγαίνω σπίτι και να κλαίω από την πίεση, αλλά και την αδικία, καθώς δεν θεωρώ ότι μπορώ να κάνω κάτι περισσότερο για το κάθε παιδί ξεχωριστά. Ξέρω πώς δουλεύω και ειλικρινά ό,τι μπορώ το κάνω, παραπάνω δεν μπορώ. Ένα κομμάτι είναι αυτό.
Ένα άλλο είναι ότι η δουλειά μου από τη μια με βοηθάει να ανακαλύπτω πολλά πράγματα, από την άλλη κάποια από αυτά είναι πράγματα που δεν θέλω να σκέφτομαι, όπως η αδιαφορία και η παραμέληση που έχω βιώσει η ίδια από τους δικούς μου γονείς.
Βλέπω πώς μεγαλώνουν οι σημερινοί γονείς τα παιδιά τους, και ναι μεν δεν συμφωνώ με όλα, ειδικά με την υπερπροστατευτικότητα πολλών, που σε τρίτους κάνει μπαμ πόσο κακό προκαλεί ( οι ίδιοι οι γονείς δεν το συνειδητοποιούν ), όμως από την άλλη όταν υπάρχει μέτρο στο σπίτι, βλέπεις την αυτοπεποίθηση των παιδιών και χαίρεσαι και λες απλά μπράβο σε αυτούς τους ανθρώπους.
Βρίσκω ότι είχα απωθήσει μέσα μου όλη αυτήν την παραμέληση από τους δικούς μου, είχα πει μωρέ η πρώτη είμαι ή η τελευταία που έχει τέτοιους γονείς, αλλά να που ξαφνικά ήρθαν πάλι στην επιφάνεια. Βλέπω μπαμπάδες να φέρνουν τα παιδάκια τους σχολείο, μαμάδες που τα πάνε στο πάρκο, και μου έρχεται να κλάψω που εγώ δεν είχα τέτοια βιώματα.
Κι ενώ είναι μια δουλειά που κατά τα άλλα εκτιμώ πολύ και μου αρέσει, η πίεση των γονιών των παιδιών και οι δικές μου αναμνήσεις, σε συνδυασμό και με τη σωματική ταλαιπωρία με κάνουν να θέλω να φύγω μακριά.
Νιώθω ένα συναισθηματικό ράκος και πώς να αντιμετωπίσω μετά την καθημερινότητα? Πώς να είμαι μια ισορροπημένη νηπιαγωγός? Και προσωπική ζωή? Είχα πολύ διαφορετικά όνειρα όταν επέλεγα τη σχολή μου…
Αν διαβάζει κάποια εκπαιδευτικός, ταυτίζεται ίσως?? ευχαριστώ πάρα πολύ
ΑΠΟ ΤΗΝ – Φωτεινή
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Γονείς, αυτή η μάστιγα… Δεν είμαι εκπαιδευτικός, έχω όμως αντιληφθεί από νηπιαγωγούς και δασκάλ@ μια αμυντική στάση που με κάνει να σκέφτομαι πόσα έχουν ακούσει. Οι πιο έμπειρ@ έχουν βρει τρόπους να χειρίζονται την πίεση των γονέων. Θυμάμαι την ατάκα ενός, είπε σε έναν πατέρα ότι ναι μεν η επιτήρηση των παιδιών είναι υποχρέωσή του, αλλά ένα εξίσου σημαντικό μέρος της δουλειάς του είναι τα βοηθήσει στην ανεξαρτητοποίηση και να τα αφήνει να κάνουνε πράγματα μόνα τους. Το επανέλαβε, με ήρεμο τόνο, χαμογελαστά με υπομονή, τουλάχιστον 3 φορές μέχρι να ηρεμήσει ο άλλος. Η δουλειά του νηπιαγωγού είναι πάρα πολύ… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό ακριβώς.
Ηρεμία, αταραξία, χαμόγελο, ήρεμη επανάληψη, υπό τον όρο φυσικά ότι έχεις κάνει σωστά τη δουλειά σου.
Το επάγγελμα του εκπαιδευτικού είναι συναρπαστικό και πολύτιμο, αλλά -δεδομένου ότι τίποτα σε αυτόν τον κόσμο δεν είναι τέλειο- έχεις να υπομείνεις τους γονείς (και τα κακομαθημένα που αυτοί ανατρέφουν).
Προσπάθησε να πάρεις συμβουλές και να μάθεις τεχνικές διαχείρισης από τους παλαιότερους συναδέλφους, εάν έχεις πέσει σε καλό σύλλογο.
Σε περίπτωση που γονιός έχει βγει εκτός ελέγχου και ουρλιάζει τι θα έκανες; Εγώ μικρότερη συνέχιζα τη συζήτηση. Πλέον,αν μου ξανασυμβεί θα πω σταματάμε εδώ και τα λέμε μια άλλη φορά.
Για να βγει ο γονιός εκτός ελέγχου προφανώς κάποιος σοβαρός λόγος υπάρχει. Θυμάμαι στο δημοτικό των παιδιων μου που οταν ο μικρος μου που ειναι αμεα πηγε στην πρώτη μια ομάδα παιδιων από την πεμπτη κ έκτη καθημερινά χτυπούσαν και τραμπουκιζαν τα πρωτάκια. Τα έριχναν κατω και πατουσαν πανω τους, σε ενα κοριτσάκι του εκαναν ζημια στον αυχενα. Έπρεπε να φτάσουμε πριν τα δικαστήρια για να αποφασίσουν επιτέλους να βάλουν σε τάξη τα μεγάλα. Κι αυτό το ανέλαβε αλλος δάσκαλος από άλλη ταξη οχι απο εκείνα τα παιδιά. Ο διευθυντής μας δούλευε μέσα στα μούτρα μας. Μην το παίζετε πάντα… Διαβάστε περισσότερα »
“Μην το παίζετε πάντα θύματα.”
Jesus
Δεν είναι πάντα καλές οι συμβουλές από τους παλιούς…είναι πολλοί αυτοί που κάνουν πλεον το επάγγελμα βιοποριστικα και χωρίς κανένα ενδιαφέρον και ενσυναισθηση ,λένε αντε να ξεμπερδέψω να παω σπιτι μου και χάνουν εντελος το νόημα του επαγγέλματος τους….τι να της πουν οι παλοοι; μη δίνεις σημασια;; βγαλε κι εσυ το γονιό που αγωνία για το παιδι του άχρηστο γονέα ότι το κάνει κακομαθημενο;; αυτό είναι το νόημα του να είσαι δασκαλος;;; και μονο που υπάρχει ο χαρακτηρισμό κακομαθημένο για παιδάκια νησιού μου προκαλεί θλιψη πραγματικά…ειδικά από τους εκπαιδευτικούς…. Το επάγγελμα σας είναι λειτουργικμά…όποιος κι αν είναι ο γονεας οτι… Διαβάστε περισσότερα »
“ο δακσλαος πρπει να σταθει διπλα του και να του μαθει το αψστο να επισημανει στο γονιο τι να δουλεψουν σπιτι πως πρπει να βοηθησει το παιδι του” Συγγνώμη αλλά ο δάσκαλος κάθε βαθμίδας είναι εκεί για να εκπαιδεύσει το παιδί. Τα νηπιαγωγεία δεν είναι σχολές γονέων και εν τέλει οι νηπιαγωγοί δεν έχουν ούτε τις γνώσεις ούτε το δικαίωμα να επεμβαίνουν στη δυναμική κάθε οικογένειας, εκτός κι αν μιλάμε για περιπτώσεις κακοποίησης. Όποιος γονέας έχει θέματα με την ανατροφή του παιδιού του, ας απευθυνθεί σε παιδοψυχολόγο. “επρεπς να ειναι προαπαιρουμενη η ψυχοθεραπια για την προσληψη” Προφανώς και υπάρχει ψυχιατρική… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν λέω ππυθρνα να απέμεινε ο δάσκαλος είπα να συμβουλεύει και να βοηθάει…περνάει ώρες με το παιδι και σαφώς είναι σε θέση λόγω εμπειρίας και εκπαίδευσης να διακρίνει θέματα όπως ΔΕΠΗ και αυτισμό και θέματα που χρήζουν έργο θεραπείας πολύ πιο αποτελεσματικά από πολους γονείς και με όμορφο τρόπο να τους πλησιάσει και να τους συμβουλέψει…το να χαρακτηρίζει ένα παιδι άτακτο η κακομαθημένο σαν δάσκαλος είναι τραγικό.. από πίσω μπορεί να κρύβεται ένα παιδι στο φάσμα και εκει να είναι το πρόβλημα. Όσο για το δεύτερο που ξεχωρισατε….δεν έχω ιδεα ποτε ανανεωνο ται οι άδειες και αν αυτές οι γνωματεύσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Αν πρόσεξες, είπα “εάν έχεις πέσει σε καλό σύλλογο”.
Όπου ο καλός σύλλογος είναι κατ’ εξοχήν αυτός που είναι υποστηρικτικός με τους νέους συναδέλφους, που προσπαθεί να κάνει καλά τη δουλειά του και στον οποίο επικρατεί η καλώς νοούμενη αλληλεγγύη.
Ακόμα και τώρα που η Γάτα μου είναι “παλιά” και λειτουργεί συχνά ως η “μάνα του λόχου” για νεαρούς συναδέλφους, όταν συμπληρώνει ώρες σε σχολείο με κακό σύλλογο, η ψυχολογία της και η δουλειά της επιβαρύνονται πολύ.
Ξεκίνησα να δουλεύω (με πιο μικρές ηλικίες βέβαια, σε παιδικό σταθμό δούλευα) με παιδάκια κάποιους μήνες μετά από έναν βιασμό. Έπρεπε να προσέχω τρίχρονα ενώ στο κεφάλι μου ζούσα πάλι αυτό το πράγμα. Στην αρχή πήγε πάρα πολύ καλά, παραδόξως. Όμως αφαιρουμαι, κάνω αυτό που λένε οι γονείς και είναι ότι πιο λάθος μπορείς να κάνεις, εστίαζα σε ένα παιδί την φορά, και όσο εγώ εστίαζα στο ένα, τα άλλα έκαναν επικίνδυνα πράγματα, άρα καταλαβαίνεις. Ευτυχώς δεν επικοινωνούσα με τους γονείς, αυτό το αναλάμβαναν άλλοι. Αλλά άκουγα κάθε μέρα να λένε αυτό που λες εσύ, τις απαιτήσεις που έχουν, για… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή Φωτεινή, νιώθω το πρόβλημά σου, ως ενήλικας που κάποτε υπήρξε συναισθηματικά παραμελημένο παιδί. Πόσο πρέπει να σε πονάει η συνεχής σύγκριση με παιδιά που παίρνουν μόνο αάπη, μόνο να φανταστώ μπορώ. Ο ρόλος της νηπιαγωγού είναι ιερός κ πολύτιμος, είσαι μια δεύτερη μάνα για τα παιδιά. Εχουμε μια νηπιαγωγό στη γειτονιά που αγαπαει τόσο τα παιδιά, που σταματάνε κ τη χαιρετούν όλα όσα πέρασαν από τα χέρια της, παιδιά που πηγαίνουν τώρα πια γυμνάσιο κ λύκειο. Τα παιδιά νιώθουν την αγάπη. Κ τολμώ να πω ότι έχοντας αυτή την τόσο αρνητική εμπειρία, θα είσαι πολύ καλύτερη στη δουλειά σου.… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εγώ εκπαιδευτικός είμαι (μεταξύ άλλων), “πολυτελείας” όμως, ιδιαιτεράς ή στην επαγγελματική κατάρτιση, πολύ πιο εύκολη δουλειά από εκείνη των μάχιμων εκπαιδευτικών.
Και σε μας όμως, το πρόβλημα είναι οι γονείς, κυρίως ο “γονιός μάνατζερ” που έχει καταρτίσει λεπτομερέστατο πλάνο για το μέλλον του παιδιού του, ήδη από το μαιευτήριο, και δεν ανέχεται την παραμικρή απόκλιση από αυτό.
Τουλάχιστον εμείς, τους πιο πρήχτες, τους ξαποστέλνουμε κανονικά, προτιμώντας μια οικονομική απώλεια από το σπάσιμο νεύρων που υπερβαίνει κάποια όρια.
Πιστεύεις ότι η αποκλειστική ενασχόληση με ιδιαίτερα είναι η λύση μετά από χρόνια σπάσιμου νεύρων; Πώς το βιώνεις,είναι καλύτερη η ποιότητα ζωής; Όσο για το άλλο σκέλος που λες,την επαγγελματική κατάρτιση ή εν γένει τα μαθήματα με ενήλικες,ναι δεν συγκρίνεται,όαση.
Εδώ και πολλά χρόνια, ασχολούμαι με πολλά πράγματα ταυτόχρονα, πράγμα που δίνει ποικιλία και σου επιτρέπει να μην έχεις όλα τα αυγά σε ένα καλάθι: ιδιαίτερα μαθήματα σε έφηβους, φοιτητές και επαγγελματίες, τμήματα εξειδικευμένης επαγγελματικής κατάρτισης, μετάφραση (λογοτεχνική και νομική), επιμέλεια κειμένων, διερμηνείες (όποτε τύχουν)…
Εμένα αυτός ο συνδυασμός με βόλεψε μια χαρά.
Κατάλαβα! Είμαστε σε ίδια φάση ακριβώς. Κι εγώ κάνω κάτι παρόμοιο πια. Είσαι ξενόγλωσσος λοιπόν. Ποια είναι η γνώμη σου για τα κέντρα ξένων γλωσσών μετά από χρόνια απασχόλησης και αφού εχεις αρκετή εμπειρία ως εκπαιδευτικός;
Με λιγοστές εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα, πολύ λυπημένη ιστορία, από όπου και να το πιάσεις το θέμα. Μετά από δύο ατυχείς εμπειρίες, σταμάτησα να δουλεύω σε αυτόν τον τομέα εδώ και πααααάρα πολλά χρόνια. Προέχει η αξιοπρέπεια και η ψυχική υγεία!
Φυσικά, υπάρχουν και τα ιδρύματα όπως το Γαλλικό Ινστιτούτο, το Γκέτε, το Βρετανικό Συμβούλιο, κλπ, με αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και αμοιβές, αλλά εκεί οι θέσεις είναι λιγοστές.
Το ότι επέλεξες το συγκεκριμένο επάγγελμα δεν είναι καθόλου τυχαίο….Προτείνω να απευθυνθείς σε έναν ειδικό Ψυχικής Υγείας.
Γεια σου γράφουσα. Τα λόγια σου αντικατοπτρίζουν αυτά που ζει και αισθάνεται ο μέσος νέος εκπαιδευτικός τα πρώτα χρόνια. Άμα δεν το ζήσει κανείς,δεν μπορεί να καταλάβει τι λες. Καταδεικνύεις όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στο σχολικό περιβάλλον,σε όλες τις βαθμίδες,όπως σωματική κούραση,επικριτικότητα γονιών,τριγκαρίσματα. Εγώ θα προσθέσω τις ιδιαίτερα χαμηλές αμοιβές που δεν κινητοποιούν ιδιαίτερα να συνεχίσει κανείς. Κι εγώ παλιά είχα θέμα με την επικριτικότητα των γονιών,είναι ένα σύγχρονο φαινόμενο,με τα χρόνια,αφού θα συναναστρέφεσαι και μεγαλύτερους συναδέλφους αλλά και με την εμπειρία που θα σε κάνει να αποστασιοποιηθείς,ίσως καταφέρεις να μη σε νοιάζει και πολύ. Και κάπως έτσι θα… Διαβάστε περισσότερα »
Θυμάμαι στην καραντίνα που ο γιος μου έκανε τηλεκπαίδευση αναρωτιόμουν κάθε μέρα γιατί κάποιος να επιλέξει να γίνει νηπιαγωγός, ειλικρινά, μου φαίνονταν τόσο δύσκολο όλο αυτό.
Γραφούσα θα σου πως μόνο πως η παρεμβατικότητα των γονέων δεν σταματάει στο νήπιο, στο δημοτικό είναι ακόμα χειρότερα τα πράγματα. Δυστυχώς.
Σχετικά με τα δικά σου προσωπικά θέματα, ο ψυχολόγος θα ήταν μία καλή λύση.
Όσο είσαι νέα ψάξε για κάτι άλλο. Μη χαραμίζεις τα νιάτα σου σ’ αυτό το επάγγελμα που το κατάντησαν μίζερο. Δεν αξίζει τον κόπο.
Αγαπητή Φωτεινή, Αγωνιστικούς χαιρετισμούς στο τόσο σημαντικό επάγγελμα που κάνεις! ΟΙ νηπιαγωγοί κατά τη γνώμη μου είναι από τους τελευταίους εκπαιδευτικούς που δεν ακολουθούν υστερικό αναλυτικό πρόγραμμα, αλλά ακολουθούν παιδαγωγικές αρχές για την απόκτηση βασικών δεξιοτήτων, αυτο-εξυπηρετήσεων κτλ. Για την ψυχική σου υγεία, θα παρότρυνα -αν θες, υπάρχει και η επιλογή να αναζητήσεις και άλλες ευκαιρίες- να αγκαλιάσεις και το κομμάτι της συνεργασίας με τους γονείς, είναι αναπόσπαστο από το description job σου. Μαζί με το φροντιστικό περιβάλλον ο/η εκπαιδευτικός κάνει θαύματα. Ναι έχεις δίκιο, οι γονείς και φροντιστές είναι λαλημένοι και βλεπουν συχνά από το άγχος τον εγωισμό ή… Διαβάστε περισσότερα »
Μπραβο που αγαπάς το επάγγελμα σου….με πολύ αγάπη θα στο πω…. Ψυχολογο ψυχολογο ψυχολο χτες!!!! Όχι ίσως θα δούμε αν…τωρα παρε και κλείσε ραντεβού….διάλεξες ένα δύσκολο επάγγελμα και τα δυο σου θέματα θέλουν πολύ βοήθεια από ειδικό για να τα λύσεις επειδή σχετίζονται με την παιδική σου ηλικία… Το πρώτο θέμα αφορά την ψυχολογική σου ενδυνάμωση και την τόνωση της αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση σου…μεσα σου εισαι ακομα εκείνο το φοβισμένο παραμελημένα παιδι που ζαρωνε και έκλαιγε όταν του έκαναν παρατήρηση και επρπε να είναι τέλειο να οικανοποιησει τους γονείς ώστε να πάρει αγαπη ππυ του στερούν…….άρα ψυχοθεραπεία.. μόλις νιώσεις καλα… Διαβάστε περισσότερα »