Γεια σε όλες – είστε μεγάλη παρηγοριά να το ξέρετε. Εγώ είμαι η Γεωργία, 35 ετών νέα μαμά, όχι παντρεμένη και ούτε σκοπεύω. Ο σύντροφός μου ενώ είναι καλός άνθρωπος, δυστυχώς είναι ο τυπικός Έλληνας 30άρης που έχει καλομάθει από τη μαμά, όλα τα έβρισκε στο χέρι και τώρα μαζί μου ζορίζεται, το προσπαθεί, αλλά δυστυχώς το βάρος σχεδόν πάντα πέφτει σε εμένα.
Έχω δική μου επιχείρηση που έστησα με άλλες δύο φίλες, με πολύ μεράκι και αγάπη και μας πήγε καλά, αλλά μας βγαίνει η ψυχή, γιατί κάνουμε σχεδόν τα πάντα μόνες μας. Ενίοτε και το ντελίβερι των παραγγελιών. Όταν έμεινα έγκυος, μπορώ να πω ότι εκείνες χάρηκαν περισσότερο από εμένα και το ακόμα καλύτερο; Σ’ εκείνες βρίσκω μεγαλύτερη στήριξη απ’ ό,τι στη μαμά μου και σ’ εκείνον.
Ο μπέμπης είναι μια γλύκα, όμως, είναι μια ευθύνη που πέφτει κυρίως επάνω μου καθώς εκείνος δουλεύει και όταν επιστρέφει σχεδόν ανόρεχτα βοηθάει σε κάποιες υποχρεώσεις. Μη ρωτήσετε αν ήταν προγραμματισμένο να αποκτήσουμε παιδί. Δεν ήταν. Όμως εγώ ήθελα κάποια στιγμή να γίνω μητέρα αν και δεν φανταζόμουν ότι τελικά η μητρότητα είναι μία τόσο μοναχική ιστορία…
Είναι γλυκομίλητος, πρόθυμος, υποστηρικτικός ΄΄ομως με τις δουλειές δεν το έχει καθόλου και όταν αναλαμβάνει να κάνει κάτι, γίνεται τέτοιο χάος στο σπίτι που προτιμώ να το κάνω εγώ. Το να πάρουμε γυναίκα να βοηθάει το έχουμε συζητήσει και συμφωνούμε ότι δεν είμαστε ΟΚ ακόμη με αυτό (κυρίως δικές μου ανασφάλειες και κακή εμπειρία από το πατρικό μου) και ειλικρινά έχω φτάσει σε ένα σημείο που νιώθω να καταρρέω.
Ώρες ώρες τρομάζω στην ιδέα ότι φλερτάρω με το σενάριο να πάρω τον μικρό και να εξαφανιστούμε απ’ όλα. Να τα αφήσω όλα πίσω μου, γιατί είναι σα να μη νιώθω τίποτα πια. Σαν να μην τον ερωτεύτηκα, σα να μην με ενδιαφέρει αυτός ο τρόπος ζωής. Η ξεκούραση μου έχει γίνει εμμονή και όλα μου φαίνονται βουνό. Κι αν εξαιρέσεις τις κολλητές και συνεταίρους αισθάνομαι ότι δεν παίρνω ουσιαστική βοήθεια από κανέναν. Οι γονείς του είναι από χωριό και οι δικοί μου αρκετά ηλικιωμένοι και σχετικά πηγμένοι με υποχρεώσεις και δικά τους προβλήματα, άλλη μεγάλη ιστορία.
Πέρασε καμία κάτι αντίστοιχο; Είναι νορμάλ αυτή απόγνωση που νιώθω; Πώς γίνεται ας πούμε η δουλειά μου που έστηνα από φοιτήτρια ακόμη, να μου φαίνεται αγγαρεία; Περνάει ποτέ αυτό το συναίσθημα;
Σας ευχαριστώ
ΑΠΟ ΤΗΝ – Γεωργία
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αχ ναι μωρέ ο κακομοίρης γυρίζει κατακοπος απ τη δουλειά και του πέφτει βαριά η καλογερικη να ασχοληθεί και με το σπίτι που μένει….αλήθεια τώρα?? Γιατί εσύ δεν είσαι κατακοπη με δικιά σου επιχείρηση, με όλο το σπίτι και το μωρό πάνω σου?? Τι τον δικαιολογείς? Αποφάσισε να συγκατοικησει? Θα κάνει δουλειές σπιτιού. Αποφάσισε να κάνει παιδί? Θα ασχολείται με αυτό. Αποφάσισε να δουλέψει? Θα δουλεύει αναγκαστικά. Έτσι είναι η ζωή,πληρώνουμε τις επιλογές μας και κάνεις δεν ξεφεύγει από αυτό. Αν δεν θέλει αυτός θα σου πληρώσει γυναίκα και κάμερες στο σπίτι για να έχετε το κεφαλάκι σας ήσυχο! Αντε… Διαβάστε περισσότερα »
Μήπως δεν κατάλαβα καλα? Η σούπερ μαμά δεν θέλει βοήθεια γιατί ΄είχε κακές εμπειρίες΄αλλά φταίει ο μπέμπης? Μην τα ρίχνετε όλα στους μπέμπηδες κορίτσια, ειδικά αν δεν ήθελαν και τόσο να γίνουν μπαμπάδες.Πάρτε βοήθεια όπως και από όποιον μπορείτε και συνειδητοποιήστε οτι ένα μωρό είναι η δυσκολότερη δουλειά, διαλύει σχέσεις και ψυχική υγεία και χρειάζεστε υποστήριξη. Αλλιώς, όπως λέει και η Pili παραπάνω ‘ μαζοχίζεστε’. Και θα την πληρώσει το παιδί, άσκημα.
Επίσης η συγκεκριμένη απ’οτι γράφει, άσχετα με τον τίτλο “δεν έχω βοήθεια από κανέναν” η φίλες της της κρατάνε συχνά τα παιδί για να ξεκουράζεται. Υπάρχουν γυναίκες που όντως δεν έχουν καμία βοήθεια και αγγιζει τα όρια της αδικίας το να γράφει ότι δεν έχει βοήθεια από κανέναν. Όσο για τον τύπο τι να πω…. Δεν τους βλέπετε πριν τους “πάρετε”? Έτσι γουρούνι στο σακί??? Προφανώς ήξερε η κοπέλα με τι έχει να κάνει πρώτου κάνει παιδί μαζί του…. Κ μην ακούσω έτυχε.. γιατί στα 35 αν δεν ξέρεις πως να μην σου τύχει μια εγκυμοσύνη είσαι το λιγότερο απαράδεκτη… Διαβάστε περισσότερα »
Να σε ενημερώσω κάπου εδώ ότι οι φίλες δεν έχουν καμμια απολύτως υποχρέωση να τις κρατάνε το παιδί,δεν είναι δικό τους να το φορτωθούν από το πουθενά. Συνιστώ επαγγελματική βοήθεια από μια ειδικό και αναληψη ευθυνών από τον εταίρο ενήλικα που έχει βολευτεί βρίσκοντας μαμα-καθαριστρια-πλυστρα-μαγειρισσα-ερωμενη όλα στην τιμή τους ενός! Η ενηλικη ζωή έχει μόνο ευθύνες. Τίποτε άλλο. Άμα έχεις και παιδί, αυτές οι ευθύνες πολλαπλασιαζονται κάθε μέρα. Και το χειρότερο της υπόθεσης όταν γίνεις γονέας είναι ότι δεν μπορείς να αγνοήσεις η να αποτιναξεις από πάνω σου καμμια ευθύνη(ισχύει και για τα 2 φυλα).
Αν δεν ήθελαν να γίνουν μπαμπάδες δεν θα έπρεπε να γίνουν, ανεξάρτητα από το τι ήθελε η σύντροφος. Είναι κρίσιμη απόφαση που δεν πρέπει να την παίρνει κάποιος ελαφρά. Εφόσον την πήραν έχουν υποχρέωση ανατροφής του παιδιού τους.
Και επειδή ξαναδιαβάζω με προσοχή την αρχική ανάρτηση: η γράφουσα ήθελε η ίδια παιδί ΄αν και δεν φανταζόταν”. Παρακαλώ πριν θέλετε οι ίδιες παιδί και το φέρετε στον κόσμο ΄ενώ δεν ήταν προγραμματισμένο’ να είστε ενήμερες για όλα όσα αυτό συνεπάγεται και να είστε έτοιμες να αναλάβετε πολύ σοβαρές ευθύνες. Επίσης, η άρνηση επαγγελματικής βοηθείας όπως και η κριτική στην βοήθεια που προσφέρει ο σύντροφος – ‘τα κάνει όλα τόσο άσκημα που τελικά τα αναλαμβάνω όλα εγώ’- υποκρύπτει διάφορα θέματα που η γράφουσα καλά θα κάνει να διερευνήσει.για το δικό της καλό και του μωρού της. Δεν αρνούμαι οτι είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Είπα κάτι αντίθετο και σχολιάζεις κάτω από το pοst μου?
Αυτό που κάνει ο σύντροφος λέγεται weaponized incompetence και είναι μορφή κακοποίησης, γκουγκλαρε το ,θα δεις πολλά παραδείγματα κακοποίησης μέσα στη σχέση.
Ακριβώς τις ίδιες ευθύνες που αναφέρεις εχει και ο πατέρας. Και αυτός αντίστοιχα θα πρέπει να είναι ενήμερος και έτοιμος να αναλάβει πολύ σοβαρές ευθύνες.
Δυο παρατηρήσεις:
Προσωπική ιστορία: Αισθάνομαι ότι δεν έχω καμία βοήθεια στο σπίτι. Από κανέναν! Σχόλιο: Το να προσλάβετε έναν / μία επαγγελματία να βοηθάει με τις βαριές δουλειές του σπιτιού 1 φορά την ημέρα / εβδομάδα κ.ο.κ. (αναλόγως την οικονομική σας δυνατότητα) θα σας παρέχει πολύ περισσότερα οφέλη από όσο φαντάζεσαι. Η αίσθηση του να γυρνάς στο σπίτι σου μετά από μία εξαντλητική ημέρα και να το βρίσκεις καθαρό και τακτοποιημένο βοηθά στην μείωση του άγχους και συγχρόνως μπορεί να ενισχύσει τις οικογενειακές σχέσεις καθώς απελευθερώνεστε από ένα πολύ σημαντικό βάρος και θα σας δώσει την ενέργεια & τον χρόνο να αφοσιωθείτε… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν εισαι η μονη που νιώθεις ετσι. Αλλα ας τα παρουμε απο την αρχη. Οταν κανεις σεξ χωρις προφυλάξεις τοτε ειναι θεμα χρονου να μεινεις εγκυος. Το θεμα ειναι αν ο φιλος σου ηταν και πριν τον ερχομό του μωρού αμέτοχος στις υποχρεώσεις του σπιτιου. Μεγαλώνω 4 παιδια σχεδον μονη. Ο αντρας μου εχει επωμιστεί το μεγαλυτερο κομματι των οικονομικών υποχρεώσεων οποτε και λείπει διαρκως. Το σαββατοκυριακο ομως που ειναι εδω απαιτώ τη συμμετοχή του σε ολα. Του ειχα τονίσει απο την ερχη αλλωστε πως θελω ενα σύντροφο διπλα μπυ και οχι ενα 5ο παιδι. Κατανοώ πως ειναι κουρασμένος αλλα… Διαβάστε περισσότερα »
“Από κανέναν”. Πιο κάτω: “όταν κάποια από τις συνεταίρους μου μπορεί να μου κρατήσει το παιδί (και το κάνουν συχνά). Ακόμη πιο κάτω: “Κι αν εξαιρέσεις τις κολλητές και συνεταίρους αισθάνομαι ότι δεν παίρνω ουσιαστική βοήθεια από κανέναν.” Υπάρχουν εκατοντάδες, μη πω και παραπάνω, γυναίκες που δεν έχουν ούτε συνεταίρους και κυριολεκτούν όταν λένε “από κανέναν”. Όπως λέει και η Kona97, λίγο άδικο δεν είναι; Επίσης, τι ακριβώς χάος προκαλεί ο σύντροφός σου όταν αποφασίζει να βοηθήσει; Έχει π.χ. καταστρέψει ρούχα στο πλυντήριο, δε πλένει καλά τα πιάτα, σφουγγαρίζει πριν βάλει σκούπα ή απλά δεν τα κάνει όπως εσύ; Μήπως… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι δυνατόν να δικαιολογείται ο άντρας του σπιτιού επειδή γυρίζει κουρασμένος από τη δουλειά; Εσύ δηλαδή πως γυρίζεις; Φρεσκαδούρα και μέσα στην ενέργεια; Είναι δυνατόν να επαναπαυόμαστε επειδή ο άντρας του σπιτιού φέρνει δυο γάλατα και δυο πατάτες από το σούπερ; Και στο τσακίρ κέφι κάνει κι ένα κούκου-τζα με το μωρό; Ήμαρτον! Αν θέλει ο άντρας να είναι η κολώνα του σπιτιού πρέπει να το στηρίζει ουσιαστικά, να ασχολείται: να βάζει πλυντήρι, να απλώνει (ναι και τα βρακιά και τα σουτιέν της γυναίκας και τις φούστες και τα αρκουδωτά πιζαμάκια των παιδιών), να στρώνει τραπέζι, να βάζει τα πιάτα… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς αυτο
Τα πρωτα χρονια ενος μωρου ειναι εξαιρετικα δυσκολα! Ας ξεκινησουμε απο αυτο… ακομη και να χεις βοηθεια… ακομη και να μη δουλευεις… Το να χεις δικη σου δουλεια κ μωρο ειναι αθλος! Δλδ το να σαι πτωμα δε μου προκαλει εκπληξη, το αντιθετο θα με παραξενευε… Οσον αφορα στη βοηθεια απο τον συντροφο θα σου πω τη δικη μου αποψη ως μανα δυο παιδιων 10 κ 12 ετων. “Αξιοποιησε τον” σε ο,τι μπορει να κανει καλυτερα κ του ειναι πιο ευχαριστο. Ψωνια? Εξωτερικες δουλειες? Να βγαλει βολτα το μωρο ή να παιξει μαζι του? Ωστοσο θα λεγα κ σε σενα… Διαβάστε περισσότερα »
Γεωργία έχω ακούσει πολλές φορές την ιστορία σου, γυναίκες που αποκτάνε παιδιά και συνειδητοποιούν οτι το μεγαλώνουν μόνες τους κι ας έχουν σύντροφο. Η μόνιμη καραμέλα “έρχεται κουρασμένος από την δουλειά” δεν είναι δικαιολογία. Κι εσύ δουλεύεις, κι εσύ κουράζεσαι! Οσο και να κουράζεται έχει ευθύνη για το παιδί, μαζί το κάνατε. Κι εγώ είμαι εργαζόμενη μητέρα με μικρό μωρό, δεν ξέρω πόσο είναι το δικό σου αλλά όποτε μπορέσεις στείλτο σε παιδικό για να μην είσαι 24/7 με το μωρό σου (τα μωρά είναι αξιολάτρευτα αλλά όταν είσαι συνέχεια μαζί τους σε κουράζουν, κυρίως ψυχολογικά). Αν είναι πολύ μικρό… Διαβάστε περισσότερα »
Καλησπέρα κορίτσι μου. Οχι δεν είσαι η μοναδικη π τα περναει αυτα. Εγω γεννησα τελη Ιουνίου και ο άντρας μ ειναι ψυκτικος. Καταλαβαίνεις τι περασα ολο τ καλοκαίρι μονη μου με επιλοχειο και ενα νεογεννητο. Τωρα που επεσε η δουλειά του στον ελεύθερη του χρονο ναι μεν θ ασχοληθεί μ το παιδι να το ταισει κ καπου εκει τελειωνει η βοήθειά του. Εγω τωρα δν εχω επιστρέψει στη δουλειά μου νομιζω αν μ πιανει το 9μηνο θ γυρισω τον Ιούνιο. Εχω αποφασισει να βρω μια κοπελα εμπιστοσύνης κ ν μου φυλαει τη μικρή. Βοήθεια δν εχω ούτε εγω απο κανέναν… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι βοήθεια στο σπίτι. Είναι καθαριότητα και φροντίδα του δικού του σπιτιού (!) και φροντίδα και ανατροφή του δικού του παιδιού! Αν δεν ξεκινήσετε να τα βλέπετε έτσι οι επαγγελματίες δεν θα λύσουν τα προβλήματα.
Χαμήλωσε τα στανταρντ σου και φρόντισε να σου αρέσει ο τρόπος που κάνει ο σύντροφός σου τις δουλειές, πες του μια καλή κουβέντα για να τις κάνει συχνότερα, πάρε και λίγη εξωτερική βοήθεια, για το σπίτι και για το παιδί 1-2 φορές τη βδομάδα και θα είσαι τζετ. Δεν έχεις κάποιο δυσεπίλυτο πρόβλημα, μόνη σου βασανίζεις τον εαυτό σου.