Το κείμενο μου θα σας επιβαρύνει ίσως αλλά ήθελα πολύ την συμβουλή σας.
Αφορά ανίατη ασθένεια που οδηγεί στον θάνατο. Μου μένουν λίγοι μήνες ζωής.
Παραδόξως από σωματική δύναμη αισθάνομαι καλά και δεν φαίνομαι άτομο που ωδευει στο τέλος. Έχω πάρει 2 γνώμες επιπλέον. Δεν κάνει λάθος ο γιατρός.
Έψαξα κ στο εξωτερικό αλλά οι ελπίδες είναι λίγες. Μπορεί να το τολμήσω.
Η ψυχολογία μου είναι σαν να έχω αδειάσει.
Θέλω λοιπόν να μου πείτε τι μπορώ να κάνω ώστε να το αποδεχθώ και να ζήσω ευχάριστα για όσο καιρό αντέξει ο οργανισμός μου.
Σας ευχαριστώ και ειλικρινά χίλια συγγνώμη. Αν παίζει κάποιο ρόλο η ηλικία μου είναι 42.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αγαπώ την ζωή
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Σοκαριστικό το κείμενο σας,οι λέξεις φτωχές μπροστά στην δύναμη σας.
Θα σας πρότεινα εφόσον το επιτρέπει η φυσική σας κατασταση να κάνετε ένα ταξίδι μακρινό,κοντινό δεν έχει σημασία,να περιπλανηθείτε,να γεμίσετε εικόνες.
Να πάρετε το παρεακι σας και να αποδράσετε.
Σας στέλνω την αγκαλιά μου🌷
Έχω διαβάσει από το πρωί την ιστορία αυτή τουλάχιστον 3-4 φορές. Μάλιστα βούρκωσα και βρίσκομαι στο γραφείο μου. Το σκέφτομαι όλη τη μέρα και τώρα που έφτασα στο σχόλασμα πιστεύω μπορώ κάπως να απαντήσω. Γιατί πέρασαν πάρα πολλές σκέψεις από το μυαλό μου. Θα ήθελα βέβαια να μάθω αν έχετε δική σας οικογένεια και τι σκέφτονται και εκείνοι ως προς τις λίγες ελπίδες που υπάρχουν στο εξωτερικό. Περίεργο αλλά ως μια overthinker, έχω σκεφτεί αρκετές φορές στη ζωή μου, αν μου έλεγαν πχ πως σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα θα σταματήσει η υπαρξή μου, τι είναι αυτά που θα έκανα;… Διαβάστε περισσότερα »
🌷Δεν έχω λόγια.
Λυπάμαι πολύ για αυτό που περνάς. Έχω ένα βιβλίο να σου προτείνω του Yalom “Στον Κήπο του Επίκουρου”.Παραθέτει διάφορες μεθόδους για να συμφιλιωθούμε με το θάνατο και το βρήκα ιδιαίτερα εύστοχο.Εύχομαι να σε βοηθήσει έστω και λίγο.
Λογω εποχης θα πηγαινα καπου στην εξοχη με αγαπημενα ατομα και θα καθομουν στον ηλιο, θα εκανα κανενα μπανακι αν ημουν κοντα στη θαλασσα και ειχα αντοχες, θα ετρωγα νοστιμο φαι ολη μερα… Εννοειται θα χαιδευα πολλες γατες.. Η ορεινο η πεδινο χωριο αν προτιμας. Η, εναλλακτικα, ομορφες ευχαριστες βολτες στην πολη. Συναυλιες, θεατρο, σινεμα, καφεδακια, μπαρακια, ακομα κι ασκοπες βολτες. Μια μεγαλη αγκαλια απο μενα. Οτι αλλο επιθυμεις κι εχεις να γραψεις, θα μου αρεσε πολυ να το διαβασω. Οτι κι αν ειναι αυτο <3
Λυπάμαι πολύ. Ίσως θα είμαι η μοναδική που θα προτείνει να το προσπαθήσεις στο εξωτερικό. Αν έχεις την οικονομική δυνατότητα, διότι φαντάζομαι είναι κάτι που θα στοιχίζει, γιατί να μην το κάνεις; Ναι, λίγες ελπίδες αλλά είναι ελπίδες. Όχι;
Διαβάζω την επιστολή σου κάπως astonished. Έχεις μια ησυχία που με συγκλονίζει.
Δεν έχω συμβουλή που να μπορούσε να σου φανεί χρήσιμη. Είμαι σίγουρη γι αυτό.
Μόνο να σου πω ότι με έκανες λίγο να σηκώσω τα μάτια μου πιο ψηλά.
Εύχομαι το καλύτερο για σένα. Τίποτα λιγότερο
(Φαίνεται ότι την αγαπάς τη ζωή. Ακόμα και στις αδικίες της)
Νιώθω τιποτενια και μικρή .Αυτές τις μέρες στενοχωριέμαι για γκομενικα.Δέν ξέρω τι να πω ,γιατί ποτέ δε μου άρεσαν οι ψεύτικες παρηγοριες.Σε θαυμάζω.Και με όλο το θάρρος …αν και δε σε ξέρω ,σου σφίγγω το χέρι αυτήν την στιγμή νοερά.
Θα σου πω. Μπορεί να είναι κάποιος 30, 40, 60 και να νοιώθει ότι δεν έχει ζήσει αυτά που θα ήθελε. Υπάρχουν άλλοι που ιδιαίτερα με μια τέτοια αρρώστια αισθάνονται έτοιμοι, πλήρεις, ότι έζησαν αρκετά καλά, αρκετά πράγματα. Στο σημείο αυτό εκτιμάς τα σημαντικά στη ζωή, καταλαβαίνεις ότι ουσιαστικά είσαι μόνος όμως. Σε όλες τις φάσεις η εσωτερική ηρεμία και η κατανόηση του φθαρτού και της αξίας του δώρου της ζωής είναι σημαντικά. Κάνε ό,τι μπορείς από την πλευρά της επιστήμης. Όμως έχε πίστη, βάλε γαλήνη στην ψυχή σου. Κάποιοι έχουν απωθημένα, θέλουν να ζήσουν τη ζωή όπως τη βλέπουν… Διαβάστε περισσότερα »
Κορίτσι μου γλυκό, ζητάς συγνώμη από εμάς, είσαι τόσο γλυκός άνθρωπος Το γράμμα σου με απλά κ ξεκάθαρα λόγια μας ξυπνάει από τα μικροπροβληματα της ατομικής μας ζωής που τα φουσκωνουμε κ μας φαίνονται βουνά. Ζητάς το απλό κ όμως τόσο δύσκολο πως να ζήσεις ευχάριστα… Έχω δουλέψει σε γηροκομείο κ οι πιο χαρούμενοι ήταν οι συνειδητοποιημενοι, αυτοί που είχαν αποδεχτεί την ανημπορια, το γεγονός ότι δεν ήταν αυτόνομοι, ότι έπρεπε να στηρίζονται σε βοηθεια από άλλους κ όλα αυτά σε ένα ξένο περιβάλλον, με πολλους ξενους που δεν ταιριαζουν η δεν θελουν κ μακριά από τους δικούς τους. Κ… Διαβάστε περισσότερα »
Να κάνεις αυτό που θέλεις να ζήσεις. Θεραπεία στο εξωτερικό; ποιότητα ζωής για λίγο ακόμη; άκουσε την καρδιά σου. Στο στενό μας περιβάλλον έχουμε χάσει σγαπημένο πρόσωπο, που ενώ δεν ήθελε να κάνει χημειοθεραπεία,πείστηκε και αντί να ζησει τους επόμενους 8-10 μήνες που οι ειδικοί θεωρούσαν ότι είχε, πέθανε 1 εβδομάδα μετά την διάγνωση, έχοντας κάνει μόνο 1 χημειοθεραπεία. Κι ενώ η διάγνωση ήταν σοκαριστική, έφυγε με γαλήνη, κι ενώ θεωρητικά ήταν στη μέση ηλικία. Είχε βαθειά πίστη στο θείο, και τα τελευτάια χρονια είχε κάνει αμέτρητα ταξίδια, έκανε κι ένα επάγγελμα μέσω του οποίου βοηθούσε πολύ κόσμο, ένιωθε πλήρης.… Διαβάστε περισσότερα »