Ούτε μες το σπίτι μου δεν μπορώ να φορέσω ο,τι θέλω ή να κάτσω όπως θέλω. Πρέπει να προσέχω, μην φανεί το εσώρουχο μου, μην φανεί το στήθος μου.
Ούτε μες το σπίτι μου δεν είμαι ελεύθερη. Δεν μπορώ να κυκλοφορήσω μόνο με το βρακι. Κι αν αποφασίσω να το κάνω θα πρέπει να είμαι ολομόναχη, να κλείσω τις κουρτίνες. Δεν πρέπει να με δει ο γείτονας.
Κι όταν μπαίνω στο λεωφορείο, την πάτησα αν φοράω ένα λίγο πιο ανοιχτό μπλουζάκι ή μια κοντή φούστα. Το σώμα μου, το δέρμα μου, είναι πολύ ερεθιστικό. Ηδονικό θέαμα για τον κάθε λιγούρη.
Ομοίως και όταν περπατώ στον δρόμο, προκαλεί η κίνηση μου, αναστατώνει, σφυρίγματα και βλέμματα, αηδιαστικά μάτια να καρφώνονται πάνω μου.
Στην εργασία μου θα πρέπει να είμαι αναλόγως ενδεδυμένη κι αν θέλω να σκύψω θα πρέπει να προσέξω πως θα το κάνω. Η θέα μιας σκυμμένης γυναίκας σε ένα μόνο πράγμα παραπέμπει.
Ακομη κι όταν πάω στη θάλασσα θα πρέπει να προσέχω. Πως θα κάτσω, πως θα ξαπλώσω, πως θα κολυμβήσω. Γίνεται το κορμί μου στόχος σχολιαστών. Πω πω κοίτα κυτταρίτιδα, κοίτα ραγάδες, κοίτα τι μεγάλο στήθος, κοίτα τον κώλο της πόσο πεσμένος είναι. Κοίτα κι εκείνην πόσο αδύνατη είναι, ίσως έχει κάποιο πρόβλημα. Κοίτα κοίτα τες τι μικροσκοπικά μαγιό φορούν. Έτσι θέλω να ουρλιάξω “Συγνώμη κύριε και κυρίες δεν έχετε ξανά δει βυζιά, κώλους και μουνιά;”
Όταν θέλω να ανεβάσω μια φωτογραφία πρέπει να το καλό σκεφτώ. Αν δείξω κάτι λίγο παραπάνω σημαίνει μόνο ένα πράγμα… Για αυτό ζούμε οι γυναίκες να ξέρετε, ξυπνάμε το πρωί και ψάχνουμε τρόπους για να σας γκαυλώσουμε.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μ.Ζ.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κι όλα αυτά τα προβλήματα λύνονται αν μάθεις να μην σε ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων, από εκεί προκύπτουν. Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν και λιγούρηδες αλλά δεν χρειάζεται να τους δίνουμε αξία και να μας περιορίζουν.
Πραγματικά, δεν καταλαβαίνω πώς είναι αποδεκτό και κουλ ένας άνδρας να είναι ημίγυμνος ακόμα και με την τρίχα να μην έχει αφήσει εκατοστό για εκατοστό στο δέρμα του και εμείς να νιώθουμε άβολα ακόμα και όταν φαίνεται λίγο η κοιλιά. Ασταδιαλα κάπου.
Χαχαχαχα συμφωνώ απόλυτα. Λίγο έλεος που κάποιοι άντρες κυκλοφορούν συνέχεια χωρίς μπλούζα απλά επειδή μπορούν! Άσε δε τις ξεμπλουζες σελφι…. Είναι μάστιγα στα social
Ξεμπλουζοι τύποι στο ινστα που φλεξαρουν κοιλιακούς.. ιιχχχ!
Συμφωνω, εκτος απο το κομματι της εργασιας. Εκει εκτος απο τον εαυτο μας, εκπροσωπουμε και καποιον αλλον και καλο ειναι να ειμαστε ολοι, αντρες γυναικες, καταλληλως ντυμενοι. Αν η δουλεια ειναι δικη σου, οκ, πραξε οπως νιωθεις. Αλλα σε μια υπηρεσια/εταιρεια/δομη κλπ θεωρω πως πρεπει απαντες να δειχνουμε τον δεοντα σεβασμο σε ολους, εργοδοτες και πελατες. Απαντες, αντρες γυναικες.
Εμενα ,ξερετε τί με εξοργιζει; που σε τούτον τον…φαινομενικα δικαιο κοσμο,συντασσομεθα πολλες φορες με το..γυπισιο ματι των ανδρων,εμεις οι γυναικες! Καπου…ώπα! Φτανει και αρκετα!κάνεις δεν κάνεις κατι,παντα καποιοι καλοπροαίρετοι θα βρεθουν να σχολιάσουν και απο το να ευχαριστήσω τον Καθένα, προτιμω να ευχαριστησω εμενα!
Σαν κάποια που ζει εξω γυρω στα 15 χρονια κ έρχομαι Ελλάδα μόνο για διακοπές, εκπλήσσομαι συνεχώς απο τον συντηρητισμό, το ποσο judgmental κ hostile είναι ακόμη άντρες και γυναίκες κ με πόση ενέργεια παρατηρουν και κριτικάρουν το γυναικείο σώμα, λες και καποιος τους ανέθεσε το ρόλο κριτή.. θυμάμαι να περνάω εξετασεις κάθε χρόνο από οικογένεια/φίλες για ποσο άλλαξα, περιττα κιλά, κυτταρίτιδα κλπ, ενώ σε εξοδους άπειρα τα σχόλια τύπου «μα πως έγινε έτσι αυτή», «πως φοράει αυτό, δεν της πάει» λες και χρωστάμε σε κάποιον μια συγκεκριμένη εικόνα. Χαίρομαι που εδώ που ζω βλέπω άτομα να απολαμβανουν το σώμα… Διαβάστε περισσότερα »
Προσωπικά κυκλοφορώ στο σπίτι με το βρακί και με ανοιχτές τις κουρτίνες. Βγαίνω από το μπάνιο γυμνή και ντύνομαι άνετα με ανοιχτή κουρτίνα χωρίς να με νοιάζει αν κάποιος κάπου μπορεί και να με βλέπει. Δεν αισθάνομαι ότι γίνομαι στόχος. Φοράω μαγιό στην παραλία και όταν αλλάζω να βάλω στεγνό συχνά φαίνονται όλα αλλά δε με νοιάζει. Φυσικά υπάρχουν κάποιες κοινωνικές νόρμες αναφορικά με το ντύσιμο. Αυτές σιγά σιγά αλλάζουν αλλά σίγουρα δεν μπορείς να πας σήμερα σε μία επαγγελματική παρουσίαση με μπραζίλιαν σορτς και μπουστάκι. Το ότι οι νύφες φοράνε συνήθως λευκά, στη δουλειά φοράμε συνήθως business ή business… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ πρόσφατα είχαμε μία συζήτηση με το σύζυγό μου με ερωτήσεις δικές του τύπου «όταν ντύνεσαι έτσι όμορφα, είτε σε μία βόλτα είτε στη δουλειά σου (σημ. είμαι μόνη στο χώρο που εργάζομαι) γιατί το κάνεις?» Του φαινότανε παράλογο η απάντησή μου ότι το κάνω καθαρά για εμένα. Γιατί μου αρέσει να περιποιούμαι τον εαυτό μου και κάνει καλό στην ψυχολογία μου. Είναι άκρως εκνευριστικό να μην μπορώ να βάλω μία φούστα ή ένα φόρεμα ή μία μπλούζα με ντεκολτέ χωρίς να αρχίσει να με πασπατεύει με την πρώτη ευκαιρία. Ακόμα και τα βράδια, όταν καθόμαστε στον καναπέ και φοράω… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ξέρουμε τον άντρα σου, δεν ξέρουμε εσένα, δεν ξέρουμε την ποιότητα της σχέσης σας, οπότε πως μπορούμε να βγάλουμε ένα συμπέρασμα από ένα μεμονωμένο γεγονός; Είναι σαν να τσακώνεται ένα ζευγάρι κοντά στην εξώπορτα και ο γείτονας που βγαίνει εκείνη την ώρα από το διπλανό διαμέρισμα και κατευθύνεται προς το ασανσέρ ή τις σκάλες, να βγάζει το αυθαίρετο συμπέρασμα ότι η σχέση του ζευγαριού είναι χάλια και να παίρνει το μέρος του ενός ή του άλλου, λες και βρίσκεται σπίτι τους όλο το 24ωρο και ξέρει τι γίνεται μεταξύ τους. Από εκεί και πέρα το ότι εξέφρασες στον άντρα… Διαβάστε περισσότερα »
Κατανοητή και δικαιολογημένη η όποια καταπίεση. Όμως το να ”ταμπελοποιούμε” χαρακτηρίζοντας γυναίκες ή άντρες με μία συγκεκριμένη αρνητική λέξη πχ ”λιγούρηδες” όπως έτυχε να γράφει το κείμενο, ρίχνοντάς τους όλους και όλες στο ίδιο τσουβάλι, με γενικεύσεις, δεν προάγει κάτι, αντίθετα δημιουργεί έμμεσα εντυπώσεις, γιατί δεν έχουν όλοι τις ίδιες πεποιθήσεις ή εμπειρίες και στην τελική δεν είμαστε όλοι/όλες ίδιοι/ίδιες.