Προσωπική ιστορία: Μου πήρε πολύ χρόνο να καταλάβω πως δεν έφταιγα εγώ, όπως με είχε πείσει, για όλα

Η επόμενη ημέρα

Οχτώ χρόνια, παρά τρεις μήνες, σε μια σχέση συγκατοίκησης με έναν νάρκισσο και μόλις χτες κατάφερα να βρω τη δύναμη να φύγω από αυτή την σχέση.
Με το μόνο τρόπο που μπορείς να βγεις από μία τέτοια σχέση, κλείνοντας κάθε πόρτα, παράθυρο, χαραμάδα για να αποφύγεις κάθε επαφή, κάθε επιστροφή.

Μου πήρε πολύ χρόνο να καταλάβω πως δεν έφταιγα εγώ, όπως με είχε πείσει, για όλα. Πως όλες οι αλλαγές που έκανα στον εαυτό μου, για να είμαστε καλά, δεν είχαν νόημα γιατί δεν ήθελε να είμαστε καλά. Πως το να υποχωρείς σε όλα για να μην βρεις τον μπελά σου και να αποφεύγονται οι τσακωμοί δεν είναι λύση. Πως δεν είμαι τρελή και αυτά που θυμόμουν ό,τι συνέβησαν όντως έγιναν όπως τα θυμόμουν. Πως ο διάλογος δεν είναι αδύνατος. Πως τα νεύρα και οι φωνές δεν είναι η κανονικότητα και δεν κερδίζω τίποτα με το να τα υιοθετώ. Πως έχω δικαίωμα να έχω άποψη και αντίλογο. Πως υπάρχει ομορφιά στον κόσμο και πως δεν είναι όλα μαύρα – γκρι. Πως δεν χρειάζομαι νουθεσίες για κάθε μου κίνηση, πράξη, λόγο. Πως η αγάπη δεν είναι αδύνατη και δεν πρέπει να την κυνηγάς σαν το ιερό δισκοπότηρο. Πως όταν συγκατοικείς με έναν άλλο άνθρωπο επτά χρόνια, αυτό είναι δέσμευση, θέλει αμοιβαίες υποχωρήσεις και δεν μπορείς να φέρεσαι σαν να είσαι μόνος σου. Πως η παραμονή σου σε μια τέτοια σχέση μπορεί απλά να είναι τραυματικό δέσιμο.
Πως καλύτερα να είσαι μόνη παρά με έναν άνθρωπο που δεν σε βλέπει σαν ίσο του.
Πως μία σχέση μπορεί να είναι και φυλακή.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Α. Κ.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News