Ειμαι 26 εχω δουλεψει μια φορα στη ζωη μου και τωρα θα πάρω ενα πτυχίο απο το οποίο σίγουρα(!) δεν εφοδιάστηκα κατάλληλα για την επαγγελματική μου ζωη. Το θέμα μου είναι πως νιώθω μια αποτυχία. Όταν το ξεκίνησα είχα άλλες βλέψεις και αλλά μετά απο δυο χρόνια καραντίνα νιώθω οτι δεν καταλαβαίνω τίποτα. Εχω χάσει το παιχνίδι ,διαβάζω αλλά δεν είναι το ίδιο όπως παλιά, νιώθω οτι πιάνω τα επιφανειακά και ξεχνάω πολύ γρήγορα. Διαβάζω μόνο τα βασικά μαθήματα και πάλι με κουράζουν.
Νιώθω τεράστια πίεση κυρίως απο τον εαυτό μου που δεν τα κατάφερε και δεν προσπαθεί αρκετά για να φτάσει σε ενα οκ επιπεδο (αναπληρώνοντας τα κενα κτλ).
Νιώθω τεράστια πίεση που πρέπει να μου δίνουν λεφτα οι γονείς μου, ειναι για μένα εξευτελιστικό.
Κάθε πρωι ξυπνάω απο το άγχος το οποίο δεν με αφήνει να δω καθαρά, να σκεφτώ να ζήσω την υπόλοιπη ζωη μου. Δε ξέρω τι να κάνω. Προσπαθώ να μην το βλέπω έτσι,οτι με επιμονή θα επανέλθω και καλά, αλλά η πίεση του να βρω δουλεία ,η πίεση του να γίνω καλή με κατατρώει.
Νιώθω ανίκανη να στηρίξω τον εαυτό μου.
Οκ,ειναι λιγο νταρκ το θεμα μου αλλα, γενικα εχω διαβασει καλες αποψεις σε αυτο το site και θα ήθελα και τη δικη σας ματια.
ΑΠΟ ΤΟΝ – καταθλιψη_η_ιδια
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Το παρακάτω δεν αποτελεί συμβουλή, καθώς ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός. Ίσως όμως βοηθήσει στο να δεις τα πράγματα πιο ψύχραιμα. Μετά από προσωπικής φύσεως προβλήματα (ναρκωτικα) μέχρι τα 24 μου, πήγα τελικά στη σχολή μου στα 25 και πήρα πτυχίο στα 29. Απόγοητευμενος από το αντικείμενο, τον εαυτό μου και νιωθωντας ανικανος να βγω στην αγορα εργασιας, μπήκα με κατατακτηριες σε νέα σχολή. Σε όλο αυτό το διάστημα είχα δουλέψει συνολικά… 4 μήνες. Από τα 24 ως τα 32, πάλευα συνεχώς με ακριβώς αυτό το συναίσθημα που περιγράφεις. Τρομερό άγχος για το μέλλον, ποιος θα με πάρει σε αυτή… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είναι εξευτελιστικο να σε βοηθάνε οι γονείς σου.ειναι υποχρεωμένοι μέχρι να σταθείς στα πόδια σου.η υποχρέωση δεν τελειώνει στα 18.ζεις Ελλάδα ξέροντας όλοι πως έχουμε εργασιακό μεσαίωνα και εργοδότες που εκμεταλλεύονται.ειχες σπουδές και ήρθε και η καραντίνα.
Δεν ήταν εύκολο για πολλούς.παρε το πτυχίο σου και βρες μια ημιαπασχοληση.
Όλο αυτό χωρίς να το παίξω ειδικός μοιάζει σαν αρχικό στάδιο κατάθλιψης