Καλησπέρα! Σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας τους προβληματισμούς που έχω για την σχέση μου μιας και δεν έχω κάποιον να μιλήσω. Θέλω πολύ να γίνω μαμά αλλά εδώ και καιρό εκείνος αποφεύγει κάθε συζήτηση. Λόγω δουλειάς θα πρέπει να είμαστε σε απόσταση για περίπου 4 μήνες και έτσι αποφάσισα να ανοίξω εγώ συζήτηση για το θέμα του παιδιού. Ευτυχώς συμφώνησε ότι και εκείνος το θέλει και πως όταν γυρίσω θα αρχίσουμε τις προσπάθειες. Θα αναρωτιέστε τώρα πιο είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ότι νιώθω πως με έχει βαρεθεί ή γενικά πάει κάτι λάθος! Μιλάμε λίγο στο τηλέφωνο και κυρίως μόνο εγώ γιατί αυτός στην ερώτηση μου “τι κάνεις τι νέα?” απαντά “καλά αγάπη μου, τα ίδια δεν έχω κάτι να πω”, συνεχώς είναι κουρασμένος, είναι ζαλισμένος, θέλει να αράξει στον υπολογιστή. Παλιά όμως δεν ήταν έτσι. Μιλούσαμε συνεχώς με τις ώρες και δεν ήθελε να το κλείσουμε, μου έλεγε ότι του λείπω, και σχέδια που είχε για μας στο μέλλον. Τώρα τίποτα! Είμαι πολύ απογοητευμένη και δεν ξέρω πως να το χειριστώ όλο αυτό. Τον αγαπώ πάρα πολύ αλλά δεν μου αρέσει που είμαστε έτσι!
ΑΠΟ ΤΗΝ – love1990
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Υπάρχει μια κατηγορία ανθρώπων που αντιμετωπίζουν μεγάλο στρες στην σκέψη να ζητήσουν από τ@ν άλλ@ν να χωρίσουν. Η τακτική που συνήθως ακολουθούν είναι να αποτραβιούνται και να εύχονται ότι θα βαρεθεί ή θα τσαντιστεί @ άλλ@ και θα φύγει. Στο μεσοδιάστημα συμφωνούν χλιαρά με όλα, λέγοντας με τις λέξεις “ναι”, αλλά με το σώμα “όχι”. Σταδιακά απομακρύνονται όλο και πιο πολύ και βρίσκουν άπειρες δικαιολογίες για αυτό. Ότι πρόκειται για τέτοιον άνθρωπο είναι η αίσθηση που αποκομίζω από την περιγραφή σου…
το τεραστιο προβλημα σημερα , ειναι η ασταματητη επικοινωνια. δεν αφηνει κανεναν να οργανωθει, να αποκτησει επαφη με τη ζωη και την πραγματικοτητα, ουσιαστικη και βαθεια. Θεραπευτικη της ροης της καθημερινοτητας δηλαδη. Οι συντροφοι δεν ειναι για συνεχη επικοινωνια. Γι αυτο ειναι οι φιλοι, η μαμα μας και οι ψυχολογοι και τα ζωακια μας. Η απαιτηση για συχεχη επικοινωνια ειναι παραβιαση της προσωπιοτητας και της ιδιωτικοτητας του αλλου. Ο βασικος λογος που οι αντρες κυριως , σημερα δεν φλερταρουν και δεν δινουν ευκολα ευκαιριες , ειναι η τεραστια ενοχληση απο την υπερεπικοινωνια , που καθιστα υπερογκο το κοστος , εναντι… Διαβάστε περισσότερα »
Μια συμβουλή θα δωσω: αν δεν κάνει κάτι για να σε κρατήσει,τότε περιμένει να φύγεις οικειοθελώς.
Τα συμπεράσματα δικά σου.
Και γιατι να πει ναι στο παιδι τοτε; Αυτο με παραξενευει εμενα. Εκτος και αν ειναι απο τους ανθρωπους που θελουν μια συμβατικη, χλιαρη σχεση και το παιδι θα ειναι κατι να σπαει τη ρουτινα.
Ή γιατί νομίζει ότι έτσι θα σοβαρεψει αυτός…κουνια που την κούναγε εν ολίγοις..
ασταα
Έχω σκαλώσει τώρα. Θέλω κάπ@ να μου εξηγήσει για ποιον λόγο η γράφουσα άνοιξε το θέμα παιδιού την συγκεκριμένη χρονική στιγμή και πώς αυτό σχετίζεται με το υπόλοιπο κείμενο. Διαισθάνομαι οτι κάτι δεν καταλαβαίνω.
Ακόμα και όταν γυρίσει όταν είναι να γυρίσει, ακόμα και να κάνετε παιδί, πάλι κάτι θα πηγαίνει λάθος απλά θα υπάρχει και το παιδί. Ένα μωρό δεν θα αλλάξει ως δια μαγείας την κατάσταση, ίσα ίσα μπορεί και να γίνει χειρότερη η κατάσταση λόγω παραπάνω ευθυνών. Χρειάζεται δουλειά από το ζευγάρι και δεν ξέρω αν αυτός είναι πρόθυμος να προσπαθήσει
Γιατί δεν του κάνεις ανοιχτά την ερώτηση ; Ανάλογα με την αντίδραση του θα καταλάβεις και εσυ αν και τι πάει τελικά λάθος