Προσωπική ιστορία: «Σκέψου ο πατέρας σου να πάθαινε εγκεφαλικό, όταν του αποκάλυπτες πως είσαι γκέι».

Καλησπέρα, σε όλη την παρέα. Είμαι έξαλλος.

Είσαι τυχερός μου είπε. «Σκέψου ο πατέρας σου να πάθαινε εγκεφαλικό και να πέθαινε όταν του αποκάλυπτες πως είσαι γκέι. Εσένα πέθανε έτσι χωρίς να το μάθει. Έχω ακούσει πολλές ιστορίες με πατεράδες που είχαν αυτή την κατάληξη, όταν έμαθαν για την διαφορετικότητα του γιου τους. Να σκέφτεσαι πως είσαι τυχερός».

Εκείνη τη στιγμή πείτε από αμηχανία, από ντροπή, δεν ξέρω και εγώ από τι σιώπησα. Και όμως η σιωπή δεν ήταν η απάντηση που ήθελα να του δώσω. Ήθελα να του πω πόσο ντρεπόμουν για εκείνον, πόσο ντρεπόμουν για όσα μου είχε πει. Πώς είναι δυνατόν σκέφτηκα ένας γκέι άντρας να λέει σε ένα γκέι αγόρι πως πρέπει να νιώθει τυχερός που ο πατέρας του πέθανε από εγκεφαλικό χωρίς να ξέρει την αλήθεια για την σεξουαλικότητά του, επειδή θα μπορούσε να είχε αυτή την κατάληξη μόλις θα άκουγε τη φράση μαμά, μπαμπά είμαι γκέι.

Σιώπησα αλλά στην πραγματικότητα ήθελα να του πω. Πως ναι είμαι τυχερός, γιατί αν ο πατέρας μου σήμερα ζούσε και του αποκάλυπτα πως είμαι διαφορετικός από τα άλλα αγόρια, καθώς εμένα μου αρέσουν οι άντρες και όχι οι γυναίκες, όπως και σε χιλιάδες αγόρια πάνω σε αυτό τον πλανήτη δε θα χαιρόταν, δε θα γλεντούσε αλλά δε θα πάθαινε εγκεφαλικό. Θα χρειαζόταν χρόνο για να το αποδεχτεί, όπως χρειάστηκα και εγώ για να αποδεχτώ τον εαυτό μου. Θα χρειαζόταν χρόνο για να μάθει πως θα με προστάτευε από τους συγγενείς, από τους γείτονες, από όλους αυτούς που φοβούνται οι γονείς όταν μαθαίνουν πως τα παιδιά τους είναι γκεί. Ναι, δε θα του ήταν εύκολο. Δεν θα του ήταν εύκολο στο χωριό που ζούμε να μην τον κοροϊδέψουν για τον πούστη γιο του. Ναι, θα έλεγε στη μητέρα μου εσύ φταις. Ναι, θα μου έλεγε να είμαι όσο πιο διακριτικός γίνεται. Θα μου έλεγε και άλλα όπως δεν χρειάζεται να το μάθουν οι άλλοι. Θα με εξόργιζαν τα λόγια του. Ξέρω όμως πως δεν θα πάθαινε εγκεφαλικό ούτε θα με πετούσε έξω από το σπίτι, ούτε θα μου έλεγε να πάω στη Συγγρού να κάνω το επάγγελμα που μου αξίζει.

Ξέρετε δεν είμαι τυχερός, γιατί όταν θα είμαι σαράντα χρονών δε θα είναι εδώ για να δει πως επέλεξα να ζήσω τη ζωή μου, όπως ήθελα, χωρίς να κρυφτώ μέσα σε ένα ψεύτικο γάμο για να κρύψω την αλήθεια. Δε θα είναι εδώ να με δει να φωνάζω για όσα δικαιώματα μας στερούν, δε θα είναι εδώ για να με ακούσει να μιλάω και να μη σιωπώ μπροστά σε κάποιον που θα λέει σε ένα αγόρι πως πρέπει να μην πει την αλήθεια του και να ζήσει μια ψεύτικη ζωή, γιατί η αλήθεια μπορεί να σκοτώσει τους γονείς του.

Ας αναρωτηθούν επιτέλους οι «κανονικοί», γιατί τα ΛΟΑΚΤΙ+ άτομα κάνουν φασαρία, Ας καταλάβουν τι διεκδικούν.

Δεν κατηγορώ τον γκέι άντρα που μου είπε να νιώθω τυχερός. Κατηγορώ όλους αυτούς που του είπαν το ίδιο και τον έμαθαν να σκέφτεται έτσι. Κατηγορώ την κοινωνία μας.

Ας προσπαθήσουμε τα ΛΟΑΚΤΙ+ άτομα να γίνουμε πιο συμπονετικά μεταξύ μας. Να δημιουργήσουμε ασπίδες για να προστατευτούμε από μια κοινωνία που λέει στα διαφορετικά άτομα να κρυφτούν για να μην σκοτώσουν τους γονείς τους.

ΑΠΟ ΤΟΝ – Κουράστηκα

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News