Υποφερω απο κρισεις πανικου και ΓΑΔ
Τώρα που ολα ειναι καλα στη ζωη μου, τωρα ηρθαν οι κρισεις πανικου. Πλεόν όλη την ημέρα εχω εναν μονιμο κομπο στο στηθος, η ανασα κοβεται οι παλμοι ανεβαινουν και εχω και πολλα αλλασυμπτωματα που ψυχολογος και ψυχιατρος μου ειπαν οτι ειναι κρισεις πανικου
Περασαμε μια πολυ δυσκολη φαση υγειας μαζι με τον συντροφό μου, η οποια πλεον ομως πέρασε και όλα καλά τωρα. Αλλα τωρα εγω δεν μπορω να διαχειριστω τιποτα, πανικοβαλομαι συνεχως.
Ξεκινησα να παιρνω zanax για να κοιμηθω αλλά νομιζω οτι τωρα εθιχομσι σε αυτα. Το τελευταιο χρονο πηγα σε 2 ψυχολογους που μου ειπαν τα κλασικα να αλλαξω τον τροπο σκεψης και οτι ολα ειναι θεμα οπτικης κλπ,εμενα ομως αυτο δεν με βοηθησε.
Πριν μια βδομαδα πηγα σε ψυχιατρο μου ειπε οτι εχω ΓΑΔ και μου εγραψε enlift για 6 μηνες και να κοψω σταδιακα το zanax. Δεν το εχω ξεκινησει ακομη γιατι φοβαμαι οτι θα εθιστω χειροτερα απο το zanax και δεν θα μπορω να το κοψω.
Θεωρω τον εαυτο μου πολυ αποτυχημένο που θα χρειαστει να παρω ψυχοφαρμακα για να γινω καλα.
Ειναι τα ψυχοφαρμακα η μονη οδος πλεον;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Elpida
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Ναι. Έχω πολύ περισσότερες διαγνώσεις, και παίρνω 5 την ημέρα (μου είπαν ότι μου έκαναν χάρη να μη μου βάλουν περισσότερα). Συνήθως ήταν 8-9 χάπια την ημέρα μόνο για τα ψυχολογικά. Μου τα πρότειναν 9 χρόνια και δεν τα έπαιρνα. Για αυτό κατέληξα τόσο κοντά στον θάνατο. Μου έσωσαν την ζωή οι γιατροί πολλές φορές, ειδικά την τελευταία με πολλή κούραση και κόπο, και συγκεκριμένα μια γιατρός μου μίλησε με πολλή καλοσύνη, κι εκείνη τα είχε χρειαστεί για ένα διάστημα, μου είπε όταν μας συμβαίνουν άσχημα πράγματα, τα χάνουμε, είμαστε άνθρωποι και πως όλοι περνάμε από αυτή τη φάση. Μου… Διαβάστε περισσότερα »
Ήθελα να πω ότι το xanax είναι ηρεμιστικό, βενζοδιαζεπίνη, και είναι όντως εθιστικό. Το άλλο, είναι αντικαταθλιπτικό (SSRI) και δεν δημιουργεί εθισμό. Όχι περισσότερο από οτιδήποτε άλλο δηλαδή, όπως το φαγητό κλπ. Είναι αρκετά ασφαλές ως προς αυτό. Θα χρειαστεί να διαβάσεις και να ενημερωθείς για το πώς δουλεύουν, ώστε να μη φοβάσαι για τυχόν εθισμό. Πέρα από αυτό όμως, τα αντικαταθλιπτικά έχουν αργή δράση και δε θα την καταλάβεις άμεσα όπως τα xanax. Κάποιο πρωί, μετά από κάποιους μήνες, απλώς θα σηκωθείς το πρωί ανακουφισμένη, ίσως και χαρούμενη, με ένα γνήσιο τρόπο. Δε θα υπάρχει θολούρα, μαστούρα ή τίποτα… Διαβάστε περισσότερα »
Αν είχες πίεση ή διαβήτη, θα θεωρούσες τον εαυτό σου αποτυχημένο γιατί θα χρειαζόσουν φάρμακα;
Βρε Ελπίδα, αν σου έλεγε ο γιατρός ότι πρέπει να παίρνεις αντιυπερτασική αγωγή θα πίστευες ότι εθίζεσαι γιατί την παίρνεις και δεν ανεβαίνει η πίεσή σου πια στο 18; Και αν σου άλλαζε την αγωγή στη συνέχεια (πες ό,τι σου έδεινε ένα αντιδιουρητικό αντί για πυροσβεστική αγωγή) και σου έλεγε να αλλάξεις διατροφή και να προσθέσεις άθληση στη ζωή σου, θα φοβόσουν να το πάρεις μήπως και εθιστείς χειρότερα; Θα έκανες μόνη σου επιλογή να ακολουθήσεις μόνο την αλλαγή στον τρόπο ζωής και δεν θα έπαιρνες το φάρμακο; Ελπίζω όχι, τα εγκεφαλικά δεν είναι μόνο για τους άλλους, είναι για… Διαβάστε περισσότερα »
Τα αντικαταθλιπτικά δεν είναι εξαρτησιογονα, όπως τα ζαναξ ή άλλα ηρεμιστικά. Θα σε βοηθήσουν να βάλεις το άγχος σου σε λογικά πλαίσια και σε κλίμακα. Έχω το ίδιο και με βοήθησαν πάρα πολύ. Όταν διαταραχτεί η χημική ισορροπία του οργανισμού, γιατί τα συναισθήματα μας είναι χημικές ενώσεις, πρέπει να την επαναφέρουμε. Θα νιώσεις αποτυχημένη οταν μετά τα 50 θα χρειαστεί φαρμακευτική αγωγή πχ για τη χοληστερίνη; Το ίδιο είναι.
Μα τι λέτε τώρα,τα αντικαταθληπτικα δεν είναι εξαρτησιογονα???
Σας παρακαλώ μη γράφετε ανακρίβειες.
Τα αντικαθλιπτικά δεν προκαλούν εξάρτηση, ενημερωθείτε για να μην γράφετε ανακρίβειες.
Αφήστε καλύτερα να μιλήσουμε άνθρωποι που τα έχουμε χρησιμοποιήσει και σωθήκαμε. Ξέρετε πόσοι έχουν βάλει τη ζωή τους σε πάγο γιατί τρομοκρατούνται από απόψεις σαν τη δική σας;
Είστε γιατρός, ψυχίατρος, φαρμακοποιός, ασθενείς που τα έχει χρησιμοποιήσει;
Όλα τα φάρμακα ,όλα, έχουν σοβαρές παρενέργειες ξεκινώντας από την απλή ασπιρίνη ή την παρακεταμόλη.
Πρέπει να κάνουμε όλες τις απαραίτητες ενέργειες πριν φθάσουμε στο σημείο να πάρουμε το οποιοδήποτε φάρμακο.
σύμφωνοι, αλλά όταν έχεις μονίμως κρίσεις πανικού και ψυχοσωματικά που θα σε στείλουν σίγουρα σε άλλους γιατρούς, έχεις ξεπεράσει κατά πολύ το σημείο που πρέπει να πάρεις φαρμακευτική αγωγή. Δεν θα τα πάρει για πάντα, ένα 6μηνο ή χρόνο και παράλληλα θα την βοηθήσουν να βρει τους εναλλακτικούς τρόπους να το διαχειρίζεται. Η χημική ουσία του στρες όταν επιδρά στο σώμα μας για πολύ καιρό προκαλεί πολλά προβλήματα. Προσωπικά εκτός των άλλων, έβγαλα και φλεγμονή μέσα στο στήθος που μου έκοψε το αίμα. Αν ο γιατρός βρει τη χοληστερίνη σου υψηλή, δεν μπορεί να περιμένει να το λύσεις με τη… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή οι γιατροί γενικά δεν ασχολούνται με την προέλευση των συμπτωμάτων και επικεντρώνονται στη θεραπεία είναι φαύλος κύκλος.
Αν δε λυθεί το πρόβλημα στη γένεσή του ,ώστε να μπορέσει να υπάρξει πρόληψη ,μετά είναι μονόδρομος, χωρίς επιστροφή.
( Τα φάρμακα αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και δεν ξέρεις τί προκάλεσε τί )
Οι ψυχίατροι κυριολεκτικά ασχολούνται με την εύρεση και επίλυση της αιτίας του προβλήματος..
Μακάρι ,εύχομαι να το ακολουθούν οι περισσότεροι
Θα τολμήσω να προτείνω ριζική αλλαγή ζωής σε κάποιον που έχει μονίμως κρίσεις πανικού.
Πιστεύεις ότι κάποιος που είναι στο στάδιο των κρίσεων πανικού μπορεί να διαχειριστεί ριζική αλλαγή ζωής, το οποίο από μόνο του μπορεί να πυροδοτήσει τις κρίσεις πανικού; Αυτό και αν είναι φαύλος κύκλος. Η ριζική αλλαγή ζωής θα πρέπει να γίνει πριν φτάσει κάποιος σε αυτό το στάδιο. Άμα έχει ήδη φτάσει τα φάρμακα πολλές φορές είναι απαραίτητα ώστε να μπορέσει να διαχειριστεί αυτή την ριζική αλλαγή ζωής.
Η όποια διαδρομή είναι επίπονη και απαιτεί μεγάλη προσπάθεια ,επιμονή και υπομονή για την επίτευξη του στόχου.
Για αυτό το λόγο εμπιστεεύομαστε τους γιατρούς μας και δεν προτρέπουμε ούτε αποτρεπουμε ασθενείς από φαρμακευτική αγωγή. Μόνο την εμπειρία μας μπορούμε να πούμε.
Άποψή σας
Δική μου κι ολόκληρης της επιστημονικής κοινότητας.
Ναι, όπως ας πούμε, να ακολουθήσουμε τη συνταγή του γιατρού. Απίστευτο.
Έχει κι ο ασθενής λόγο για τη ζωή του και μάλιστα το σημαντικότερο ,αυτός αποφασίζει τί θα ακολουθήσει.
Δεν ακολουθούμε αυτό που μας λέει ο κάθε γιατρός.
Για εθισμό λέει, όχι παρενέργειες
Οι παρενέργειες προηγούνται ,ο εθισμός έπεται.
Μαρία ,χτυπάς το κακό στη ρίζα του ,αν την ξέρεις ,κι αν δεν ξέρεις ψάχνεις να την βρεις. Αν είσαι παχύσαρκος και κινδυνεύεις από καρδιά ,είσαι υπερτασικός ,με χοληστερίνη υψηλή ,αν θέλεις να ζήσεις αλλάζεις ζωή ,αλλάζεις διατροφή. Τα αποτελέσματα φαίνονται άμεσα… Αν επιθυμείς να είσαι καπνιστής με επιβάρυνση της τσέπης και της υγείας σου ,αναλαμβάνεις την ευθύνη. Αν σε μια κρίση άγχους ,πανικού πηγαίνεις στο γιατρό για φαρμακευτική αγωγή και δεν αναρωτιέσαι τί συνέβη ,τί άλλαξε κι έφτασες σε αυτό το σημείο, λίγα θα διορθωθούν νομίζω. Παλιά που δεν υπήρχαν ψυχολόγοι πώς έλυναν τα προβλήματά τους οι άνθρωποι; Μήπως… Διαβάστε περισσότερα »
“Μήπως να ψάξουμε λίγο στο τί άλλαξε κι έχουμε αυτά τα ψυχολογικά προβλήματα;”. Μπορώ να σου εξηγήσω επ ακριβώς τι άλλαξε και οι αγχώδης διαταραχές κάνουν πάρτυ στην σύχγρονη εποχή του, κυρίως, δυτικού πολιτισμού. Ο άνθρωπος εξελήχθηκε ανά τις χιλιετίες ώστε να λειτουργεί εκ φυσικού του σε μια μόνημη fight or flight response για να μπορέσει να επιβιώσει σε έναν επικίνδηνο κόσμο. Στο σήμερα υπάρχουν κοινωνίες όπου πολλοί άνθρωποι (φυσικά υπάρχουν και οι μη προνομοιούχοι που δεν ανήκουν σε αυτή την κατηγορία) δεν έχουν να αντιμετωπήσουν στην καθημερινότητά τους κίνδυνο. Το fight or flight response όμως είναι διαγενετικό, συνεχίζει να… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ωραία…
Μήπως επομένως να φύγουμε από το comfort zone μας και να αγωνιστούμε ξανά για τα σημαντικά; να μην είμαστε προνομιούχοι;
Δική μας επιλογή είναι…
Πώς γίνεται από τη μια να παραπονιόμαστε ότι τίποτα δε μας πηγαίνει καλά και από την άλλη να έχουμε κρίσεις πανικού;
(Είναι οι κρίσεις άγχους και πανικού πολυτέλεια; )
Μήπως πρέπει να ξανανοίξουμε το manual της ζωής;
Να φύγουμε από την comfort zone μας: Δηλαδή τι προτίνεις; Να επιστρέψουμε στις εποχές που οι άνθρωποι κινδυνεύανε στην καθημερινότητά τους να πεθάνουνε από πολέμους, πείνα, μολύνσεις, επιδημίες για να μην υποφέρουμε από αγχώδης διαταραχές; Και αυτή σου φαίνεται λειτουργική λύση δηλαδή; Αν εσύ θέλεις πάντως υπάρχουν πολλά μέρη στον κόσμο που οι κοινωνίες τους δεν είναι τόσο προνομοιούχες και οι άνθρωποι εκεί ακόμα κινδυνεύουν στην καθημερινότητά τους από τα παραπάνω και δεν υποφέρουν από αγχώδης διαταραχές. Επειδή όμως έχω ζήσει και επισκεφτεί τέτοια μέρη σε προειδοποιώ ότι δεν είναι καθόλου ευχάριστο.
Φαντάζομαι εφόσον βρήκαμε πιθανόν την αιτία ,η λύση κάπου στον τρόπο ζωής μας θα βρίσκεται και πώς εκτιμάμε κι αγωνιζόμαστε για τα σημαντικά.
Μια χαρά απειλούμαστε και τώρα ,από πολλά ,απλά είναι πιο ύπουλα κι αυτό ίσως αγχώνει, δεν το περιμένεις το κακό στον πολιτισμό…και σε βρίσκει επαναπαυμένο και απροετοίμαστο…
Συνειδητοποίηση απαιτείται…
Δε χρειάζεται να ζήσεις την ανέχεια και τη δυστυχία για να καταλάβεις τί σημαίνει να ζεις έτσι.
Δεν συγκρίνεται η ξεγνασιά της κοινωνίας στον σύγχρονο Δυτικό πολιτισμό με τον συνεχή αγώνα για επιβίωση που ήταν η καθημερινότητα σε παλαιότερες εποχές και ακόμα είναι σε πολλά μέρη του κόσμου. Και όχι οι άνθρωποι που ζούσαν και που ζουν στην ανέχεια ούτε ήταν, ούτε και είναι απαραίτητα δυστυχισμένοι. Δυστυχισμένος είναι αυτός που συνήθησε στις πολυτέλειες ή/και τις θεωρεί δεδομένο και κεκτημένο του. Οι άνθρωποι που δεν τις είχαν ποτέ, δεν τις φανταστήκανε ποτέ και δεν τις επιθυμήσανε ποτέ, οπότε μπορούν να είναι ευτυχησμένοι κα με λίγα. Η ευτυχία και η δυστυχία άλλωστε είναι εσωτερική διαδικασία. Και όπως λέει και… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ μαζί σου. Είναι unpopular opinion εδώ μέσα να λες το αυτονόητο, ότι δηλαδή τα ψυχοφάρμακα δεν είναι ακριβώς καραμέλες, είναι εθιστικά & πολλές φορές η διακοπή τους είναι πιο οδυνηρή κι απ´ την απεξάρτηση απ´τα οπιοειδή ( τα έχουν πει ειδικοί στο θέμα, δεν τα βγάζω απ´το κεφάλι μου). Χωρίς να ακυρώνω την ψυχοθεραπεία….οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι έχει γίνει και μόδα, και κανονικότητα. Δεν αναρωτιόμαστε όμως πώς φτάσαμε εκεί. Όταν τελειώσει η αγωγή , τι θα κάνεις άραγε; Τι ζωή θα ακολουθήσεις; Οι ανθρωποι δεν θέλουν να είναι ελεύθεροι. Περιμένουν το πάσο από τους γιατρούς για να τους πουν… Διαβάστε περισσότερα »
Άλλο παρενέργειες και άλλο εξάρτηση.
Εννοείται…
Σχετίζονται με τη φαρμακοληψία
Υπάρχει βέβαια και η άποψη (εννοώ επιστημονικη) ότι είναι εθιστικα καθότι η διακοπή της χρήσης του μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα στέρησης. [Δεν έχω προσωπική άποψη και δεν έχω διαβάσει τα papers απλώς το αναφερω].
Δεν προκαλούν συμπτώματα στέρησης, χρειάζεται σταδιακή διακοπή για αποφυγή κρίσεων πανικου κι αλλων συμπωμάτων. Όπως κι όταν τα ξεκινάς αυξάνεις τη δόση σταδιακά, δεν παίρνεις από την πρώτη ημέρα τη δόση που χρειάζεσαι.
Συμπτώματα στέρησης προκαλούν τα ηρεμιστικά και για να εθιστεί κάποιος απαιτείται μεγάλη δόση και χρήση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Όταν όλα γίνονται με την επίβλεψη του γιατρού σπάνια υπάρχει πρόβλημα.
Δεν περιορίζεστε στην εμπειρία σας
Εξηγώ τι συμβαίνει. Τυχαίνει να γνωρίζω 5 πράγματα και τα μοιράζομαι.
Δεν μιλάω αόριστα. Μόνο αν βρεθείς στη θέση μας θα μπορέσεις να καταλάβεις αλλά δεν στο εύχομαι. Καλύτερα ευτυχισμένη στην άγνοια σου.
Κατανοητό και απολύτως σεβαστό.
Η ερωτώσα ζητάει κάποιες απόψεις εδώ. Προφανώς έχει συμβουλευτεί γιατρούς.
Η άποψή μας είναι μια άποψη που κάπου στηρίζεται, σε εμπειρία ,σε παραστάσεις ζωής…,δε μπορεί δυστυχώς να εγγυηθεί την έκβαση στο μέλλον.
Αντιγράφω από τη σελίδα του NHS:
Withdrawal symptoms may include:
restlessness
trouble sleeping
unsteadiness
sweating
stomach problems
feeling as if there’s an electric shock in your head
changes to your mood, such as low mood or feeling irritable, anxious or confused
Με την πιο χαζή έρευνα που μπόρεσα να κάνω:
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7613097/
https://www.ukat.co.uk/addiction/antidepressants/
https://www.addictioncenter.com/antidepressants/
Λέει λοιπόν η avis, δεν είναι εξαρτησιογόνα όπως τα ζάναξ ή άλλα ηρεμιστικά.
Πού διαφωνείτε ακριβώς; Καλύτερα να μη γράφετε εσείς ανακρίβειες.
αν ηταν εξαρτησιογόνα θα ειχαν διπλη κοκκινη γραμμη στο κουτι
Δεν εχουν
Α, καλά…
Καλά ούτε τα τσιγάρα και ο καφές έχουν, χιχι
Πάντως τα αντικαταθληπτικά που έπαιρνα εγώ (Ladose) είχαν διπλή κόκκινη γραμμή. Πριν 20 χρόνια βέβαια, τώρα δεν ξέρω τι παίζει.
Δεν ειχαν ποτε
Λες να θυμάμαι λάθος; Τι να πω μπορεί, έχουν περάσει και 20 χρόνια… Πάντως κάθε μήνα για να τα πάρω έπρεπε να μου δίνει ξεχωριστή μηνιαία συνταγή ο γιατρός, αλλιώς δεν τα πουλάγανε. Αυτό το θυμάμαι σίγουρα γιατί όποτε ήμουν σε άλλη πόλη είχα μεγάλο πρόβλημα και έπρεπε να ταξεδεύω 600 χλμ μόνο για την συνταγή. Για αυτό και τα σταμάτησα τελικά γιατί ήταν ταλαιπορία.
Κάθε φάρμακο το παίρνεις για να σου κάνει κάτι που δεν μπορεί να κάνει ο οργανισμός σου, γι’αυτό το παίρνεις με τις οδηγίες του ειδικού, είτε είναι εξαρτησιογονα ή όχι.
Θα ένιωθες αποτυχημένη αν είχες να αντιμετωπίσεις έναν διαβήτη, έναν θυρεοειδή αδένα που δεν λειτουργεί, μια υψηλή χοληστερίνη; Όχι…οπότε γιατί να νιώθεις τώρα που ψάχνεις λύση σε ένα πρόβλημα υγείας; Από δική μου εμπειρία…έχω διάγνωση για γενικευμένη αγχώδη διαταραχή και κατάθλιψη εδώ και μια 10ετια. Επέλεξα ψυχίατρο-ψυχαναλυτή. Η αγωγή ΜΑΖΙ με τη ψυχανάλυση με βοήθησαν απίστευτα! Όχι απλά είμαι 100% λειτουργική, έχτισα καριέρα με τη βοήθεια της θεραπείας και τώρα που αντιμετωπίζω ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας το αντιμετωπίζω με καθαρό μυαλό και ψυχραιμία που ποτέ δεν είχα. Ναι, είναι διαδικασία που απαιτεί χρόνο, δεν είναι εύκολη αλλά είναι το… Διαβάστε περισσότερα »
Ασθενής ΓΑΔ εδώ. Έχω διαγνωσθεί και με μετατραυματικό σοκ. Δεν έχω πάρει καθόλου ψυχοφάρμακα σε μορφή αγωγής. Δεν τα αποκλείω, καθώς η ΓΑΔ έρχεται ξανά και ξανά, και ποτέ δεν ξέρεις. Παίρνω μόνο διαζεπάμη (βάλιουμ) αν πρέπει να ηρεμήσω πριν από κάποια ιατρική διαδικασία, καθώς και το δικό μου πρόβλημα οφείλεται σε ιατρικούς λόγους. Ο ψυχίατρος μου έγραψε και ζάναξ και αντικαθαθληπτικά, αλλά δεν τα πήρα χωρίς να προσπαθήσω για θεραπέια, καθώς ο οικογενειακός μου γιατρός που συμβουλεύτηκα, μου είπε πως δεν έχω σωματικά συμπτώματα και πρότεινε να προσπαθήσω χωρίς φάρμακα. Όμως, έκανα σοβαρή θεραπεία με εξειδικευμένο και πεπειραμένο ψυχολόγο… Διαβάστε περισσότερα »
Μα ψυχοφάρμακα έπερνες ήδη, τώρα σε πιασε ο καημός? Κ όχι μόνο έπαιρνες, έπαιρνες κ εθιστικό κ τώρα φοβάσαι το “καλό”.
Πως γίνεται οι γιατροί να σου έδιναν τόσο εύκολα ζάναξ για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα? Κ μήπως παρερμήνευσες τους ψυχολόγους? Όντως πολλά αλλάζουν με την αλλαγή αντίληψης, αλλά εδώ θέλεις θεραπεία. Δν μπορεί να σου είπαν απλά “σκέψου αλλιώς” κ να σε παράτησαν.
Δεν μπορώ να σου δώσω συμβουλή για τα φάρμακα, μπορώ όμως να σου πω ότι αυτό που σου συμβαίνει, συμβαίνει και σε πάρα πολύ κόσμο και δεν υπάρχει τίποτα κακό για το οποίο θα έπρεπε να ντρέπεσαι. Το σώμα σου αντιδράει τώρα που χαλάρωσε, πριν ήταν σε mood επιβίωσης και όλη η ένταση ξεσπάει στο παρόν. Προσωπικά βασανίζομαι χρόνια με πολλά ψυχοσωματικά κάθε φορά που στρεσάρομαι. Έχω περάσει από μεγάλο φάσμα άτυπων συμπτωμάτων και πόνων και έχω χαλάσει άπειρα λεφτά σε γιατρούς. Μου φαίνεται περίεργο που λες ότι και οι δύο ψυχολόγοι σου είπαν να αλλάξεις οπτική λες και αυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Λοιπόν, εγώ δεν θα κάνω σύγκριση του τύπου «εάν είχες αυτό θα ένιωθες αποτυχημένη;» Γιατί, όπως και να το κάνουμε, η κοινωνία στιγματίζει τα άτομα με ψυχιατρικές διαταραχές. Επίσης, αλλιώς αντιμετωπίζονται άτομα που παίρνουν «ψυχοφάρμακα» και αλλιώς άτομο που περνούν λεβοθυροξινη, όπως εγώ. Πες τις ανησυχίες σου στους γιατρούς σου, για να σε ενημερώσουν για την αγωγή σου. Δεν είσαι αποτυχημένη, είσαι ένας άνθρωπος που χρειάζεται βοήθεια, όπως όλοι οι ασθενείς. Το πρόβλημα σου έχει να κάνει με την βιοχημεία του εγκεφάλου σου και δεν φταις εσύ που δεν το καταλαβαίνει η κοινωνία. Δυστυχώς, η ανθρωπότητα έχει πολύ κακή ιστορία… Διαβάστε περισσότερα »