Καλησπέρα σε όλ@,
Παίρνω το θάρρος να μοιραστώ και εγώ μαζί σας τους προβληματισμούς μου μιας και σας διαβάζω καιρό!
Είμαι 24 ετών, μόνη μου τα τελευταία 3 χρόνια και σε μια φάση της ζωής μου που θα έλεγα πως είμαι έτοιμη να μπω σε σχέση. Πριν 2 μήνες, μέσω κοινής παρέας γνώρισα κάποιον με τον οποίο από την πρώτη στιγμή φάνηκε να αρέσουμε πολύ ο ένας στον άλλον. Ήξερα ήδη από τους φίλους μου πως πρόσφατα βγήκε από σχέση ωστόσο δεν υπήρχε και από τις 2 πλευρές καμία πιθανότητα επανασύνδεσης, ήταν χρόνια μαζί και τους είχε τελειώσει.
Αρχίσαμε να βγαίνουμε και ειλικρινά να περνάμε πολύ όμορφα ο ένας με τον άλλον, η εκδήλωση ενθουσιασμού ήταν τεράστια και εγώ ως από τη φύση μου άνθρωπος που κρατά “μικρό καλάθι” προσπαθούσα να καταλάβω αν πράγματι ειναι έτοιμος να μπει σε κάτι άλλο τόσο σύντομα ή απλώς νομίζει πως μπορεί. Ο ίδιος φυσικά, έλεγε πως είναι, πως πραγματικά περνά όμορφα μαζί μου και έκανε ό,τι μπορούσε να μου βγει από το μυαλό το ότι χώρισε πρόσφατα. Με κατάφερε πραγματικά να χαλαρώσω και να ζω τις στιγμές μου μαζί του χωρίς να νιώθω ανασφάλεια.
Μέχρι που, το εργάκι άλλαξε τελείως υπόθεση και ξαφνικά άρχισε να απομακρύνεται και επικοινωνιακά αλλά και όσον αφορά τις. συναντήσεις μας. Τον ρώτησα φυσικά ξεκάθαρα αν έχει συμβει κάτι, και μου απάντησε πως εν τέλει δεν ξέρει ουσιαστικά τι θέλει, δεν θέλει να βιαστούμε για σχέση και θέλει να δούμε το πράγμα λίγο πιο χαλαρά.
Στο σημείο αυτό του ξεκαθάρισα πως από την πλευρά μου είναι θεμιτό το να μην “ταμπελιάζουμε” το μεταξύ μας και να πάμε με το λεγόμενο go with the flow αλλά αν αυτό το χαλαρά σημαίνει να μπουν κι άλλοι στο παιχνίδι και να φτάσουμε στο λεγόμενο situationship, προφανώς δεν με βρίσκει σύμφωνη, ειδικότερα εφόσον ξεκινήσαμε με εντελώς διαφορετικές συνθήκες. Μου ξεκαθάρισε πως δεν εννοούσε σε καμία περίπτωση να πηγαίνουμε με άλλους αλλά δεν είναι έτοιμος εν τέλει, να μπει σε νέα σχέση.
Πραγματικά, το τελευταίο διάστημα έχω κάνει υπερπροσπάθεια να συμβιβαστώ γιατί τον θέλω πολύ αλλά κάθε μέρα που μπορεί να κλείνουμε το τηλέφωνο ή να γυρίζω σπίτι μου ή να φεύγει εκείνος από το δικό μου, νιώθω άσχημα αντί για καλά. Nιώθω ένα ανεξήγητο βάρος.
Παρότι συνεχίζουμε να περνάμε στιγμές μαζί, να βγαίνουμε, να κοιμόμαστε μαζί, η επικοινωνία μας κάπως έχει χαθεί και εκείνος ολοένα και κλείνεται σαν να αποφεύγει έως και σκόπιμα την επικοινωνία μαζί μου για να μη δεθεί. Φυσικά και εμένα, κάτι μέσα μου έχει αλλάξει από την ημέρα που η κουβέντα μας πήρε αυτή την τροπή.
Iσως πραγματικά εάν δεν είχε ξεκινήσει στην ένταση που ξεκίνησε και αν δεν μου έδινε από την αρχή την εντύπωση πως είναι έτοιμος να κάνει σχέση μαζί μου, να μην τα σκεφτόμουν όλα αυτά!
Θεωρείτε πως πρέπει να το τελειώσω; Λέγοντάς του πως μάλλον είμαστε σε άλλες φάσεις, εγώ ξέρω τι θέλω, εκείνος όχι (και είναι δεκτό), αλλά μάλλον όλο αυτό δεν οδηγεί κάπου; Ή να κάνω υπομονή, να πάω με τα νερά του και να δω που μπορεί να φτάσει; Απ’ τη μια, δεν θέλω να βάλω τα θέλω μου σε δεύτερη μοίρα, από την άλλη τον θέλω αρκετά και πεφτω πολύ εύκολα στην παγίδα του ας πάρω όσα μου δίνει και μπορεί να δώσει περισσότερα.
Θα χαρώ να διαβάσω τις απαντήσεις σας!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ιώ
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Οπωσδήποτε να το τελειώσεις. Αυτά τα κρύο ζεστό είναι παιχνίδια που δεν τα χρειάζεσαι και θα σου δημιουργήσουν προβλήματα. Πες του πως αν αποφασίσει τι θέλει, μπορείτε να το συζητησετε. Για όνομα του θεού, ΜΗΝ βάζεις τον εαυτό σου σε δεύτερη μοίρα και δέχεσαι ψίχουλα!
Έχεις αξία, είσαι σημαντική, ΑΞΙΖΕΙΣ μια κανονική, υποστηρικτική σχέση από έναν άνθρωπο που ΔΕΝ αμφιβάλλει.
Μην ακούσω να υποτιμήσεις τον εαυτό σου έτσι ΠΟΤΈ ΞΑΝΑ. Με θυμωσες.
“Έχω αξία και αξίζω περισσότερα από μερικά αβέβαια ψίχουλα. Αξίζω πολλά περισσότερα. “Διάβασέ το δυνατά.
Είσαι το ριμπάουντ, ενθουσιάστηκε που ένιωσε τόσο γρήγορα κάτι που του άρεσε γιατι δεν περιμενε τόσο σύντομα να του συμβέι. Πέρασε λίγος χρόνος και κατάλαβε οτι δεν είναι έτοιμος η δε του αρέσεις τόσο πολύ. Αυτόν τον βολέυει πολύ αυτή η κατάσταση για άπειρους λόγους. Εσένα σου κάνει?
Βρε παιδιά, πως με το “καλημέρα” απαιτείται να γνωρίζετε τι θέλει ο καθένας; Τον ξέρεις μόλις δύο μήνες και από ότι καταλαβαίνω, τον περισσότερο χρόνο τον έχεις περάσει σκεπτόμενη με το αν θέλει σχέση ή όχι. Αντί να γνωριστείτε, να περάσετε χρόνο μαζί, να αρχίσετε να μαθαίνετε ο ένας τον άλλον…απ’ έξω αυτό που βλέπω είναι δύο νέα παιδιά που ενθουσιάστηκαν αρχικά αλλά στην πορεία φάνηκε ότι θέλουν άλλα πράγματα. Αν ξεκινούσες χωρίς να ψάχνεις εγγυήσεις θα το έβλεπες και απλά θα πήγαινες παρακάτω. Οι σχέσεις έρχονται αβίαστα, χωρίς προγραμματικές δηλώσεις και χωρίς υπερπροσπάθειες.
Και γω απορω με το τι συμβαινει
Δεν συζηταμε τον πρωτο καιρο για τη σχεση. Ζουμε τη σχεση
Δεν συζηταμε και για σεξ. Κανουμε σεξ.
Δεν συζηταμε για το παρελθον μας. Δινουμε τα ελαχιστοτατα στοιχεια που απαιτουνται , για την καλη πορεια της τωρινης σχεσης μας
Οσες σκεψεις μας καινε τις κραταμε για τον εαυτο μας. Δεν ειναι φιλος μας ο/η αλλος/η . Και δεν θα πρεπει να γινει ποτε.
α… η ιστορια της ζωης μου, με οσους αντρες εκδληλωσα ενδιαφερον ή ερωτευτηκα. Θα σου ελεγα να φυγεις.. Διακρινω οτι εχεις το κουραγιο και τα κοτσια να το κανεις. Εγω δεν μπορουσα να φυγω. Καθισα οσο αντεξα, εκανα οτι μπορουσα, αλλα το αποτελεσμα δεν αλλαξε ποτε. Δεν με ερωτευτηκαν, δεν με αγαπησαν Απεναντιας.. σταδιακα επαψαν να με σεβονται και ως ανθρωπο. Αυτο που περιγραφεις ειναι μονο η αρχη. Οσο θα το δεχεσαι, δεν θα αντιδρας και θα προσπαθεις να τον κερδισεις, θα θεωρηθεις δεδομενη και δεν θα σε υπολογισουν. Και θα αρχισουν να το χοντραινουν.. Σε προσβολες πχ που θα… Διαβάστε περισσότερα »
Άρα δεν έβγαλες εσύ τον χειρότερο τους εαυτο (τι απαίσια έκφραση! Λες και είναι άμοιροι ευθυνών) αλλά ήταν ο πραγματικός τους.
Στην αρχή το ερωτικό μάρκετινγκ από όλους να δείχνουν τον καλύτερο τους εαυτό,την πιο προσιτή τους εκδοχή και μετά είναι που αρχίζει η πραγματικότητα. Συνήθως,με συχνή επαφή,οι άνδρες χρειάζονται ακόμα και 1-2 εβδομάδες μέχρι να ρίξουν τις μάσκες.
Ναι το κανει σκόπιμα αλλα οχι για να μην δεθεί αλλα γιατι μαλλον δεν του αρέσεις οσο αρχικά. Βαρεθηκε αλλα δεν θελει να στο κοψει μια και εξω μεχρι να βρεθει κατι καλυτερο. Εφοσον δεν εισαι ευχαριστημενη με την τροπή που πηρε η σχεση σας, χωρισε. Δεν ξερω σε τι ελπίζεις ακομα.
Hot take: Μάλλον δε σε θέλει τόσο πολύ. Δεν είμαι σίγουρος ότι φταίει πως βγήκε από σχέση προσφάτως..Οπότε, ξέρεις τι να κάνεις.
Από τη στιγμή που δεν νιώθεις καλά με όλο αυτό που συμβαίνει γιατί να πας με τα νερά του για να δεις μέχρι που μπορεί να φτάσεις??
Αυτό το ανεξήγητο βάρος που νιώθεις όταν μένεις μόνη είναι η φωνή που σου φωνάζει ”φύγε! φύγε!”!
Ναι, είστε σε τελείως διαφορετικές φάσεις, και δεν υπάρχει κανένας λόγος να υπομένεις μία κατάσταση τέτοια.
Ναι δεν είναι ανεξήγητο το βάρος που νιώθεις. Βρίσκεσαι σε μία κατάσταση που δεν σε ικανοποιεί. Ή θα το τελειώσεις και θα πας για άλλα η θα συνεχίσεις να βάζεις τον εαυτό σου δεύτερο. Δεν μπορώ να είμαι στο μυαλό κανενός, αλλά έτσι όπως μας τας λες του έχει φύγει ήδη ο ενθουσιασμός. Κι αν δεν υπάρχει τώρα που είστε στην αρχή, θα τον βρει μετά; Ξέρω κι εγώ; Λίγο απίθανο δεν είναι; Σχέση δεν θέλει, άλλους δεν θέλει, μάλλον για σταθερή fuck buddy ψάχνει κι αν στο μέλλον του προκύψει κάτι νέο, θα σου πει: α, εγώ σου είχα… Διαβάστε περισσότερα »
Άρχισε με ενθουσιασμό και ζέστη και πολύ γρήγορα έγινε παγοβουνο. Τι να περιμένεις και για ποιο πράγμα να κάνεις υπομονή βρε κορίτσι μου; Ο τύπος στο είπε ξεκάθαρα, “δεν ξέρει τι θέλει”. Όταν το ακούς αυτό, τρέξε μακριά. Κοίτα με τον καιρό να βρεις κάποιον που ξέρει η νομίζει ότι ξέρει τι θέλει. Ακόμα και τέτοιοι μετά σου κάνουν τη ζωή πατίνι, φαντάζεσαι κάποιος που είναι από την αρχή χαοτικος; Ξεκολλήστε πια οι γυναίκες από αυτό το “θα περιμένω, θα κανω υπομονή”, θα χαραμιστειτε και θα κλαιγεστε μετά. Η υπομονή αξίζει μόνο σε άντρα που έχει κάποιο είδος ελαττώματος, όχι… Διαβάστε περισσότερα »
Κρατά μόνο ότι ρολάρει χωρίς κόπο. Χωρίς έξτρα τηλεφωνήματα /μηνύματα, χωρίς προσδοκίες κ πλάνα, χωρίς να τον κανεις το επίκεντρο του κόσμου ή των συζητήσεων με φίλους, χωρίς υπέρ ανάλυση. Ρεαλιστικά, μετρημένα κουκιά. Το λέω γιατί ήδη δε βλέπω να δινει πολλά-πολλά αλλά εσενα εχει αρχίσει κ σε απασχολεί. Επίσης εχει μάλλον κάνει την μεταστροφή που κάνουν συχνά τα παλικαρακια (κάθε ηλικίας) κ είναι το σημείο μηδέν που -χειρισμός- που κάνει το άλλο ατομο να κολλάει οτι κάτι δν έκανε καλά και τέτοια. Μάλιστα… μάλιστα το παλικάρι…