Καλησπέρα σε ολ@ς!
Βρίσκομαι σε μία συναισθηματική παραζάλη και ήθελα να μοιραστώ την ιστορία μου όχι ακριβώς περιμένοντας απαντήσεις, ίσως κυρίως να τα εξωτερικεύσω λίγο γιατί δεν μπορώ να το κάνω αλλού .
Η φάση ξεκινάει αρκετά χρόνια πριν όπου μέσω εφαρμογής dating αρχίζει επικοινωνία με άτομο της ίδιας φάσης ( και επαγγέλματος), από χώρα της Ευρώπης.
Πολύ καλή επικοινωνία κλπ, που διατηρείται κατά περίεργο τροπο μέσα στα χρόνια με κυμαινόμενη συχνότητα, χωρίς ποτέ ανοιχτά ερωτικό πρόσημο ωστόσο πάντα με την έκφραση ασαφούς πρόθεσης για συνάντηση.
Αυτό έφτασε πολύ κοντά στην υλοποίηση 2-3 φορές ωστόσο για τον έναν ή τον άλλο λόγο δεν έγινε. Εν τω μεταξύ εδώ και τρία χρόνια έχω μια σχέση που έχει περάσει διάφορες φάσεις, εκ των οποίων και χωρισμό λόγω απιστίας του συντρόφου για λίγο καιρό, ωστόσο μετά από προσπάθεια, και συζητήσεις, λίγο δοκιμαστικά και λίγο λόγω πολύ συναισθήματος τέλος πάντων το ξαναβαλαμε μπρος, και γενικά ήμασταν καλά στο μεταξύ μας, και ερωτικά και σε επίπεδο επικοινωνίας.
Fast forward λοιπόν λίγους μήνες πριν όπου το άτομο που προανέφερα σκάει ταξίδι με φίλους και ενημερώνει για συνάντηση. Το boyfriend εν τω μεταξύ τυγχάνει να λειπει ( πως τα φέρνει η άτιμη η τύχη όταν είναι να γίνει ***!) . Γίνονται λοιπόν τα καθέκαστα χωρίς να το σκεφτώ ούτε δευτερόλεπτο καθώς ένιωθα ότι ήταν κάτι σαν χρωστουμενο, δεν ξέρω πως να το θέσω καλύτερα, αλλά ότι το περίμενα καιρό.
Απο τότε ξεκινάει μια κανονικά ερωτική επικοινωνία με τον τύπο , δηλαδή ήταν σαν όλη αυτή η επικοινωνία που είχαμε μέσα στα χρόνια να πήγε ένα λεβελ απ ( εκεί που περιμέναμε δηλαδή).
Στη σχέση μου βέβαια απ’ τη μια στιγμή στην άλλη ένα χάος καθώς εννοείται πως η προσοχή μου μετατοπίστηκε φουλ στο νέο αντικείμενο του πόθου ( όχι και τόσο νέο αλλά οκ), ωστόσο ότι έγινε ήταν τόσο ξαφνικό και απρόσμενο, χωρίς να υπάρχει κάποιο σαφώς υπαρκτό πρόβλημα στη σχέση προηγουμένως, που δεν μπορούσα και να σκεφτώ έτσι απλά χωρισμούς κλπ, περίμενα να εξελιχθούν τα πράγματα με κάποιον τρόπο.
Ο τρόπος που εξελίχθηκαν βασικά είναι ότι πήγα κι εγώ να τον δω εκεί που μένει όπου το ζήσαμε φουλ, και γύρισα με τη συνειδητοποίηση ότι αργά η γρηγορα πρέπει η να ληξω η τη μια η την άλλη κατάσταση καθώς δεν μπορούσα να το διαχειριστώ εννοείται, ωστόσο δεν έκανα κάτι.
Συνεχιζουμε να ανταλλάσσουμε εκφράσεις έντονης επιθυμίας να μπορουσαμε να μοιραστούμε παραπάνω πράγματα και να είμαστε μαζί και τετοια.
Η επικοινωνία με τον τύπο λοιπόν κάποια στιγμή άρχισε να φθίνει πολύ λογικά λόγω απόστασης, και κυρίως από την πλευρά του καθώς ένιωθε ότι δεν πάει κάπου όλο αυτό και τον μπερδευε, ενώ εγώ δεν πολυσκεφτομουν το μέλλον και το είχα ρομαντικοποιησει ακραία όλο αυτό λόγω και όλων των χρόνων επικοινωνίας που είχαμε, το πώς το κρατήσαμε, το ότι τελικά ήταν πολύ ωραίο και το από κοντά κλπ.
Κάπως μέσα σε όλες τις συζητήσεις περί αυτών εγώ του ξεκαθαρίζω ότι θα δώσω focus στη σχέση μου- στο παρόν μου τέλος πάντων – αφου διαφαίνεται κι από την επικοινωνία μας ότι δεν πάει καπου, ξανακανονίζεται ωστόσο μετα από δική του πρωτοβολια συνάντηση με σαφώς υποννοουμενη πρόθεση να ‘αποχαιρετιστουμε’ .
Λίγες μέρες πριν τη συνάντηση το ακυρώνει επειδή βγαίνει με κάποια και δεν θέλει να μπερδέψει τα πράγματα. Εγώ πληγωνομαι βέβαια ακραία, χωρίς να μπορω να επιρριψω ευθύνη η να μην το καταλαβαίνω καθώς όντως η κατάσταση μας ήταν πολύ μπερδεμένη και είχαμε εκφράσει ρητώς ότι δεν υπήρχαν δεσμεύσεις.
Μου λέει λοιπόν ότι ελπίζει να μπορέσουμε να κρατήσουμε επαφή παρόλαυτα κλπ. Και εγώ αυθόρμητα ανταποδίδω πως σίγουρα για κάποιο καιρό δεν θα μιλήσουμε γιατί το βλέπουμε διαφορετικά πλέον και είμαι πληγωμένη, ωστόσο με ερώτημα το αν θα μπορούσαμε όντως να φτάσουμε να έχουμε την επικοινωνία που είχαμε πριν βρεθούμε έστω, εφόσον ο χαρακτήρας της σχέσης μας άλλαξε.
Είμαι διχασμένη λοιπόν καθώς κλονίζομαι στην ιδέα να χάσω μια επαφή που κρατάει τόσα χρόνια, δηλαδή πλέον υπάρχουν συναισθήματα κατά έναν περίεργο τρόπο , τον ξέρω πιο πολύ καιρό κι από φίλους που έχω, κι από την άλλη νιώθω ότι οποία επικοινωνία θα μπορούσαμε να έχουμε από εδώ και πέρα θα με έκανε πάντα να θέλω να τον ξαναδώ, και ότι δεν μπορώ να το αναστρέψω αυτό.
Όταν μιλούσαμε πριν βρεθούμε υπήρχε πάντα στην ατμόσφαιρα αυτή η πρόθεση να βρεθουμε , τώρα αν δεν υπάρχει αυτή η πρόθεση καθώς συνειδητοποιήσαμε ότι δεν πάει κάπου, ποιος ο λόγος να επικοινωνούμε?
Νιώθω ότι ρομαντικοποιω την κατάσταση ακόμα και στη λήξη της , 00
Από τη σχέση μου βέβαια αντλώ ελάχιστη ευχαρίστηση πλέον και έχω αποφασίσει ότι αν και κάπως άδικα έτσι όπως ήρθε, θα χωρίσω. Ωστόσο το ερώτημα, αν υπάρχει ερωτημα ,δεν αφορά τη σχέση αλλά το υπόλοιπο τουρλουμπουκι.
Το πώς αφήνουμε πίσω μια φαντασίωση. Το πώς απο-ρομαντικοποιουμε μια κατάσταση. Η ίσως αντίθετα πως παλεύουμε γι’αυτη και το ρομαντικοποιουμε πιο πολύ? Δεν ξέρω. Αυτό είναι το μπέρδεμα μου. Και θα ήθελα να ακούσω αντίστοιχα βιώματα!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Φαντασιοπληκτη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αυτά συμβαίνουν όταν οι άνθρωποι κρατουν επικοινωνία από μακριά για χρόνια. Ειναι τεράστιο ρίσκο. Τα μεγεθύνεις όλα στο κεφάλι σου ενώ ουσιαστικά έχεις φαντασίωση με έναν άγνωστο. Γιατί άραγε αργησατε τόσο πολύ να κανονίσετε συναντηση; Μάλλον γιατί σας βόλευε η κατάσταση όπως ήταν. Κατά τη γνώμη μου, δεν η ιστορία δεν εφθινε λόγω της απόστασης αλλά γιατί δεν πήγαινε τελικά κάπου, γιατί και οι δύο δεν θέλατε πολύ. Όταν τελικά βρεθήκατε, ούτε εσύ φάνηκες διατεθειμένη να ρισκάρεις χωριζοντας τη σχέση σου ούτε αυτός σε διεκδικησε ιδιαίτερα. Καλύτερα να πας παρακάτω.
Ρομαντικοποιεις μια κατάσταση χωρίς να έχεις όλα τα δεδομένα και γι αυτό ακριβώς το λόγο ρομαντικοποιειται. Είναι πολύ εύκολο να βλέπεις μια ιδανική πλευρά κάποιου που δεν τον έχεις ζήσει κι επειδή τα λέτε ωραία γραπτώς και με φωνή, κάνατε και σεξ δυο φορές κ έγινε ο τέλειος. Εμ κατά πάσα πιθανότητα δεν είναι. Το να ζεις τον άλλο υπό το πρισμα του ταξιδιού χωρίς υποχρεώσεις κλπ δεν σου δίνει μια σφαιρική εικόνα. Νομίζω πως σου έδωσε κάτι που δεν σου έδινε η σχέση σου και γι αυτό οδηγήθηκες σε αυτό το σημείο. Λύση δεν έχω. Στο παρελθόν όσες φορές… Διαβάστε περισσότερα »
Σκεφτείτε τον -οπτικοποιήστε δηλαδή- 10 φορές τη μέρα να κάθεται στην τουαλέττα. Και θα απορομαντικοποιήσετε τον μακρινό άγνωστο που δεν σας θέλει και το έχει πει καθαρά. Σας το εύχομαι, τουλάχιστον!
Α εγώ εδώ!
Ίδια ιστορία,συνάντηση,χωρίς σχέση κανένας από τους 2,ξενερα στο σεξ και τον άκουσα όταν πήγε μετά τουαλέτα.αυτό ήταν!
Καταλαβαίνεις, φανταζομαι, πως η εξιδανίκευση αυτης της καταστασης όφειλεται στην απόσταση, στο γεγονος οτι η εξ αποστασεως επικοινωνία σας κι η μετεπειτα συντομη επαφη, δεν σας εχουν δωσει την ευκαιρια να δειτε ο ενας την καθημερινότητα του αλλου, με τα καλα και τα κακα. Το αισθανεσαι σαν ανεκπληρωτο ερωτα, στην πραγματικοτητα ομως ειναι απλα μια συνηθεια, που εχει γινει μερος της ζωης σου για χρονια. Επισης πιθανοτατα αυτη η κατάσταση σου δινει κατι που σου λειπει και δεν το εχεις βρει. Μια λυση ειναι να παρεις το ρισκο, να ειστε μαζι πηγαινοντας στη χωρα του, αν και νομιζω ο ιδιος… Διαβάστε περισσότερα »
Κάτι τέτοιες στιγμές καταλαβαίνω γιατί οι καθηγητές μας στη φιλοσοφική μας έλεγαν ότι ο 19ος αιώνας με το κίνημα του ρομαντισμού μάς έχει κάνει άπειρο κακό. Αγαπητή φίλη δεν είναι έρωτας,σου κάνει κανονικό conditioning ο τύπος,ψάξει τον όρο intermittent reinforcement.
Συγνώμη, τώρα πρόσεξα το ζεστό κρύο που σου έχει κάνει και βγάζει νόημα γιατί κόλλησες. Ξέκοψέ τον. Την μια σε θέλει, την άλλη όχι, την άλλη σου λέει να αποχαιρετήσει, μετά σου λέει έχει άλλη, μετά σου λέει να κρατήσετε επαφή. Μη δεχτείς. Ήδη σου έχει χαλάσει κάτι.
Εχω την εξής ερώτηση: είναι δυνατόν να παραμείνει η επικοινωνία με αυτό τον άνθρωπο (εφόσον τον συμπαθείς, ταιριάζετε γενικά,είστε σε παρόμοια φάση ζωής) και να φύγει η προσδοκία για μια μονογαμική σχέση από κοντά όπως τη βλέπουμε στις ταινίες; Θέλω να πω είναι ήδη ρομαντικό και ωραία ανθρώπινο να έχεις κοινή “γλώσσα ” , να έχεις κοινά με έναν ανθρώπο που έχεις μεγαλώσει διαφορετικά, σε διαφορετικό τόπο , που έχετε άλλη καθημερινότητα αλλά έχετε διάθεση να επικοινωνείτε γενικά και έχετε πράγματα να πείτε . Και έχετε από ότι κατάλαβα και σεξουαλική συμβατότητα. Όλη η κατάσταση μου φαίνεται ρομαντική. Όχι όπως… Διαβάστε περισσότερα »
Καβάτζα το λένε…..
Τα πράγματα φαίνονται ξεκάθαρα,όταν στη ζωή μας υπάρχει μόνο ένας άνθρωπος.
Αμφιβάλλω εάν η προσπάθεια με τον σύντροφό σου ήταν ουσιαστική ,εφόσον η διαρροή είχε ήδη ξεκινήσει και από τις δύο πλευρές.
Εκείνος σε απάτησε σωματικά κι εσύ τον απατουσες συναισθηματικά.
(Παραδέχτηκε ότι η συζήτηση έφτασε στο ζητούμενο,αυτό που είχες στο μυαλό σου λοιπόν,από την αρχή της επικοινωνίας)
Πού πας ? Και ποια από τις δύο καταστάσεις να ξεμπλέξεις τώρα .
Τα έχω ζήσει,αλλά πλέον
ζαλίζομαι και μόνο που τα ακούω.
Εύχομαι να αποφασισεις να μείνεις λιγάκι μόνη ,να ξαλαφρωσει η ψυχούλα σου 🥰
Όπως είπαν και οι υπόλοιποι, φταίει η απόσταση που εξιδανικεύεις τον άλλον. Τον έχεις ζήσει περισσότερο μέσα στο κεφάλι σου παρά τον ίδιο στην πραγματικότητα. Τώρα το αν κρατήσεις επικοινωνία… νοιάζεσαι για αυτόν τον άνθρωπο; Θέλεις να ξέρεις τι κάνει, πώς είναι, αν ζει, νέα του; Ή το μόνο σου ενδιαφέρον ήταν η σχέση; Έχεις δίκιο, αν το μόνο σου ενδιαφέρον ήταν αυτό, βασικά για το τι μπορείς να πάρεις και όχι απλό ενδιαφέρον για τον άλλον, γιατί να κρατήσεις επικοινωνία; Για εμένα αυτό δείχνει ότι ούτως ή άλλως δεν θέλεις αυτόν τον άνθρωπο, αλλά τον εγωισμό σου. Επειδή δεν… Διαβάστε περισσότερα »