Χαιρετώ το παρεάκι το όμορφο
Δεν περίμενα να έρθει η στιγμή να γράψω κ εγώ το στόρι μου αλλά ας οψεται η Ζωή που είναι φουλ οφ surprises. Είμαι σε σχέση εδώ κ 7 έτη με τον καλό μου συγκατοικούμε τα 6 και πριν ενα έτος ήρθε το μωράκι μας
Θα μπω στο ψητό, πάντα είχαμε ψιλοδιαφωνίες αλλά σε βασικα θέματα (οικογενεια, ελευθερία, υποχρεώσεις) οι απόψεις μας ήταν ταιριαστές. Δύο βασικά αγκαθάκια ήταν από την πλευρά του η μητέρα του με χρόνιο ψυχικό νόσημα (κ ολίγον εξαρτημένη από τον ίδιο) το οποίο το δουλέψαμε πολύ μαζί αλλά κ με ειδικό και η απώλεια του μπαμπά του πριν 2 έτη (ο οποίος θα τον βοηθούσε και οικονομικά σε κάποια θέματα) από την δική μου πλευρά οι γονείς μου μένουν μακρυά πλέον κ έρχονται μια φορά το χρόνο για δέκα μέρες κ μένουν σε εμάς (με συμφωνία)
Οκ την μαμά μου δεν την πολυχωνευει κ είναι οκ, όμως από τότε που γέννησα έχει δείξει ένα πρόσωπο κάπως διαφορετικό. Πχ ήρθε η μαμά μου να βοηθήσει μετά τη γέννα κ από τιςπρωτες μερες ειχε ξενερώσει, το καταλάβαινα αλλά του έλεγα ότι είναι για λίγο μέχρι να νιώσω καλύτερα κ πιο σίγουρο στο ρόλο μου (εμπειρία από μωρά μηδενική κ οι 2).εγώ επίσης δούλευα φουλ σε 2 δουλειές κ ξαφνικά βρέθηκα με ένα μωρό μόνη στο σπίτι (έφυγε τελικά η μαμά μου αφού μαλώσαμε όλοι παρέα) και με ένα σύντροφο μέσα στα νεύρα να θυμώνει αν πχ δεν έχω μαγειρέψει, αλλά να λέει ότι θα με βοηθάει αυτός.
Ευτυχώς φίλες βοηθούσαν καμία ωρίτσα τη μέρα να χαλαρώσω αλλά κ ο συντροφος μετά τη δουλειά. Οπότε τον ρωτάω πως θα γινει που θα επιστρέψω στη δουλειά όλο θα το δούμε περίμενε κτλ. ειρωνία για τους δικούς μου που βοήθησαν σε αγορές για το μωρό φουλ, ειρωνία απέναντι σε εμένα φουλ γενικά μια συμπεριφορά τύπου ωω γλυκιά μου σ αγαπώ, θατα λυσουμε όλα και από την άλλη ένταση με το μωρό, νεύρα αϋπνία, ασυννενοησία.
Ξεκινήσαμε θεραπεία αλλά θέλει χρόνο κ εγώ έχω υπερπιεστεί, σκέφτομαι να μείνω η να χωρίσω?
Άλλαξαν οι ισορροπίες, έξω ειναι σαν υπέροχος ευγενής και μέσα φουλ νεύρα. Κ εγώ είμαι περισσότερο ευερέθιστη και αναρωτιέμαι έτσι θα το πάμε? Το δόλιο το μωρό τι φταίει?
ΑΠΟ ΤΗΝ – Sameoldstory
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News


Έκανα την σύνδεση μόνο και μόνο για να σου απαντήσω. Η ιστορία που περιγράφεις είναι ίδια η δική μου. Αρκετά χρόνια μαζί πριν το παιδί, όλα καλά πριν το παιδί, συμμετείχε, συνεννοούμασταν, όλα καλά. Από την εγκυμοσύνη και μετά (την ήθελε την εγκυμοσύνη, έλεγε), του έφταιγαν όλα παρότι είχε παρατήσει και εμένα και το σπίτι και εννοείται καμία σημασία στο μωρό. Εγώ ήμουν η παράξενη που ήθελα “βοήθεια” (συμμετοχή ήθελα), η μάνα μου ήταν ο ορκισμένος εχθρός και ο ίδιος ή το πτώμα στον καναπέ ή ένα μαύρο σύννεφο που ρουφούσε την χαρά από το σπίτι. Στον κόσμο φαινόταν ο… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατι το παιδί το είχε περάσει για μπιμπελό, οπότε σου λέει γιατί όχι, το θελω.
Παρόμοια η ιστορία μου. Τα ίδια άκουγα. Είσαι τρελή και εσείς οι γυναίκες έχετε παράλογες απαιτήσεις. Μου πήρε χρόνια να καταλάβω πώς απλά αυτός ήταν πολύ λίγος και όλα αυτά ήταν τακτικές χειρισμού για να μην ζητάω ποτέ και τίποτα. Ανακάλυψα εντελώς τυχαία ότι είναι Νάρκισσος και έτσι μου λύθηκαν πολλές απορίες για τις συμπεριφορές του. Εκρήξεις θυμού, ανωριμότητα, διπλό προσωπείο, έλλειψη σεβασμού, ενσυναίσθησης και αγάπης.
Μα είναι δεδομένο ότι ένα παιδί θα αλλάξει όλες τις ισορροπίες στη ζωή του ζευγαριού. Έρχεται ένας άνθρωπος ξαφνικά ο οποίος εξαρτάται αποκλειστικά από εσάς. Η αυπνία και η ξαφνική πίεση αυτής της ευθύνης αρκούν για να αλλάξουν τα πάντα. Δεν χρειάζεται να σε ”βοηθάει ” , επιβάλλεται να συμμετέχει ενεργά στο μεγάλωμα του παιδιού και στις οικογενειακές υποχρεώσεις γενικότερα. Δεν θα σου κάνει χάρη, μη το βλέπεις έτσι. Ξεκίνα με τα απλά πράγματα, αφού πεινάει και θέλει φαγητό αντί να θυμώνει, μπορεί να μαγειράψει κάτι να φάτε και οι δύο σας. υγ: Αυτό το ”βοηθάει” με τους μπαμπάδες δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ ήθελα να κάνω ένα μικρό σχόλιο γενικού περιεχομένου, περισσότερο προς την sameoldstory. Η απόφαση του αν θα χωρίσεις ή όχι με τον άντρα σου, με ένα μωρό παιδί, είναι τεράστια απόφαση ζωής και λαμβάνεται με ωριμότητα και αφού έχουν σταθμιστεί όλες μα όλες οι παράμετροι, οι οποίες συχνά είναι πολύπλοκες και πολυδιάστατες. Το να κάνεις μια σύντομη και εκ των πραγμάτων αποσπασματική και πιθανότατα μονόπλευρη αναφορά στις συνθήκες ζωής σου, ζητώντας από τους σχολιαστές ενός site -όσο έγκυρο κι αν είναι αυτό, όσο σοβαροί και αν είναι οι σχολιαστές (και είναι ως επί το πλείστον)- να σου πουν εάν… Διαβάστε περισσότερα »
Κοιτα εφ οσον ξεκινησατε θεραπεια μαζι ειναι ενα θετικο βημα. Συνηθως βεβαια πολλοι αντρες πανε θεραπεια ζευγους για να αποδειξουν οτι η γυναικα ειμαι τρελη και εχουν δικιο. Κατι παρομοιο συνεβη σε εμενα που πηγαμε για ενα διμηνο και εοειδη ειδε οτι δεν υπηρχε βελτιωση το εκοψε πολυ αποτομα, εγω ηθελα να συνεχισουμε γιατι προφανως ηξερα οτι σε δυο μηνες δεν λυνεται τιοοτα, αλλα μετα καταλαβα οτι ο τυπος απλα νομιζε οτι θα αλλαξω εγω και θα κανω ο,τι θελει. Εφ οσον δεν ειναι κακοποιητικος ο δικος σου, ας ελπισουμε σε μια αλλαγη. Δυστυχως ολα αυτα τα ζουν πολλες. Δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Ρε κορίτσι πραγματικά έλεος. Το ακούω συνέχεια τα τελευταία τουλάχιστον 5 χρόνια. Γιατί πάτε και κάνετε παιδί με ένα παιδί; Αφού όπως λες είχατε διαφωνίες, πιστεύεις μετά το παιδί θα έστρωνε; Χώρισέ τον να ησυχάσεις, αφού δεν είναι πουθενά τι να τον κάνεις;
Καιρός, λοιπόν, να μπεις κι εσύ στα αλλαγμένα, που λέει η Δημουλά. Κατανοώ ότι το μωρό είναι μία άγνωστη και για τους δυο σας συνθήκη, η οποία απαιτεί υπομονή (που δεν βλέπω να έχετε). Σίγουρα η αϋπνία επισπεύδει όλο αυτό που βιώνετε και το γιγαντώνει σε ύψος και βάθος. Μου τσίνισαν λίγο κάτι πατριαρχικές αντιλήψεις τουτέστιν «δεν έχεις μαγειρέψει». Λίγο ο καύσων λίγο αυτό, τσιτώνομαι εύκολα. Καλό θα ήταν να τα μοιραστείτε και να κάνει και αυτός δουλειές. Το ότι ξεκινήσατε θεραπεία είναι πολύ καλό γιατί θα σας βοηθήσει στην οπτική. Ίσως πρέπει να επαναπροσδιορίσετε εκ νέου τη δυναμική της… Διαβάστε περισσότερα »
Πρεπει να αλλάξεις εσύ το πως το βλέπεις πρώτα.Δεν “βοηθάει” στο σπίτι.Κάνει τις δουλειές του σπιτιού ΤΟΥ. Πεινάει και μαγειρεύει το φαγητό του. Είναι και δικές του οι δουλειές, είναι και δικές του οι υποχρεώσεις που αφορούν το μωρό. Δεν είναι δικές σου και σε βοηθάει. Αφου το καταλάβεις εσύ, εξήγησε του ότι θα κάνει τις δουλειές του κανονικότατα. Αν είναι και για τους δυο σας πολλές πάρτε και επαγγελματική βοήθεια αν μπορείτε. Το να έχετε πιεστεί και οι δύο, με το μωρό είναι λογικό. Όμως δεν είναι μια ευθύνη που μπορεί να πετάξει ένας από τους δύο από πάνω… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι φοβερό πόσες πολλές είναι αυτές οι ιστορίες. Φαίνεται ότι οι άντρες συστημικά θέλουν τον έλεγχο,κοινώς να εγκλωβίσουν την γυναίκα ενώ στην αρχή δείχνουν έναν άλλον εαυτό. Αυτή την υποτίμηση την ζούμε πολλές ακόμα και σε σχέσεις,με τον άντρα να αλλάζει ριζικά μέσα σε 3 μήνες πχ. Το να γίνεται όμως μετά το παιδί,αφού δέσουν τον γάιδαρό τους είναι τραγικό. Λυπάμαι πολύ,με αυτά που διαβάζω τρέχω ακόμα πιο μακριά από γάμους και παιδιά.
Δεν έχω γνωρίσει ζευγάρι που να μην έπαθε κρίση με τον ερχομό ενός μωρού. Εάν ο σύντροφός σου είχε κακομάθει έχοντας την αποκλειστικότητα στη φροντίδα σου, τώρα θα συμπεριφέρεται περισσότερο ως μεγάλος αδερφός του μωρού που ναι μεν αγαπάει το αδερφάκι του, αλλά του πήρανε και τα κεκτημένα του. Καλό κουράγιο και στους δυο σας, μπράβο σας που επιλέξατε να ξεκινήσετε θεραπεία, να θυμάστε ότι πηγαίνετε για να τα βρείτε και όχι να βρείτε σύμμαχο για να αποδείξετε ότι έχετε δίκιο.
Να χωρισεις.
Η κατάσταση δεν θα γίνει ποτέ καλύτερη, μόνο χειρότερη.
Ούτε στη δουλειά σου θα θέλει να γυρίσεις,ούτε τη προσπάθεια σου με το παιδί θα αναγνωρίζει, θα είσαι όλη μέρα με ένα σφουγγαροπανο και μια κουτάλα στο χέρι…και θα έχει και απαιτήσεις ο πασάς!
Διωχτον!
Χωρίς αυτόν θα λυθούν αυτόματα πολλά προβλήματα.
Και τη μαμά σου από κοντά να έχεις!
Δεν βλέπεις ότι προσπαθεί να σε απομονωσει?
Οχι να μη χωρισει. Να κατσει εκει να τον φαει στη μαπα το μ@@@@@@.
Για να μαθει να διαλεγει ανθρωπους στη ζωη της . Αμαν πια με αυτη την ανεθυνοτητα. Ειναι ο αλλος ετσι κι ετσι…καλα αυτος ειναι , εσυ δεν εβλεπες ; Μη μου πεις οτι εφτιαξε ποτε κατι να φαει μονος του τα 6 χρονια. Η ζωη σας ειναι γεματη κοκκινες σημαιες γυρω σας σαν να βρισκεστε σε διαδηλωση του ΚΚΕ μονιμα , και σεις βλεπετε ροζ αστερακια.
Κοίτα εν μέρει συμφωνώ,αλλά η γραφουσα δεν μας λέει βασικά πράγματα: καταρχάς πόσο ετών είναι.
Μπορει να είναι μικρή και άβγαλτη.
Μπορεί επίσης να είναι η πρώτη σοβαρή της σχέση. Κακα τα ψέματα αν δεν έχεις 4-5 σοβαρές σχέσεις δεν έχεις δει πράγματα.
Οπότε τιμωριτικη απαντηση δεν θα δώσω ποτε.
Κάνεις δεν αξίζει να βασανίζεται.
Πολύ απόλυτη εισαι και αναρωτιέμαι, έχεις οικογένεια;
Πόσο ελαφρά τη καρδία λες σε καποι@ να χωρίσει, ενώ έχουν αποφασίσει να πάνε σε σύμβουλο από κοινού.
Μήπως κανείς προβολή των δικών σου θέλω και της δικής σου ζωής σε κάποια, η απόφαση της οποίας δεν θα επηρεάσει τη δική σου ζωή αλλά 3 άλλων ξένων προς εσένα ανθρώπων.
Ας είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί..
Αν εννοείς παιδιά,όχι δεν έχω. Αλλά έχω 4 διαζύγια αν αυτό σου κάνει.
Και ναι έφυγα από πολύ δύσκολες καταστάσεις που μου δίδαξαν 1 πραγμα: αν το πράγμα δεν τσουλαει ομαλά από μόνο του,δεν αξίζει να βάλεις κόπο.
Γιατί μόνο εσύ θα θελήσεις να το κάνεις να δουλέψει,όχι ο άλλος.
Ακριβώς τα ίδια λέω κι εγώ φίλε! Τώρα είδα το σχόλιό σου (δηλαδή αφού πρώτα είχα γράψει το δικό μου) και συμφωνώ απόλυτα.
ειδικά για το συγκεκριμένο account η default απάντηση σε 99.99% των περιπτώσεων είναι ΧΩΡΙΣΕ τον
Δεν ειναι απολυτη….
εχει θεμα σοβαρο αλλα σε ολους λεει να πανε να κοιταχτουν..αλλα αυτη δεν παει…γνωστη η ΚΥΡΑ ΜΑΡΙΑ …!
Αν καθησει και διαβασει ολα αττα που γραφει με εναν ψυχολογο ισως και να βρει το δρομο προς την ευτυχια
Είναι όντως απόλυτη και σκληρή κι εμένα με είχε παραξενεψει στην αρχή, αλλά πλέον θα υπερασπιστώ λίγο τη Marie γιατί όσο περνάει ο καιρός την καταλαβαίνω καλύτερα. Είναι θέμα ηλικίας και κακών εμπειριών. Πάει κλιμακωτά και το βλέπω και στον εαυτό μου, ενώ στα 20 ήμουν το γλυκό, ντροπαλό κορίτσι που θα έκανε τεράστια υπομονή και θα έδινε αμέτρητες ευκαιρίες σε βαθμό οσιομάρτυρα, πλεον με τα τόσα που έχω περάσει κι έχουν δει τα μάτια μου, η υπομονή μου έχει στερέψει και μου είναι πολύ πιο εύκολο να αποβάλλω τους τοξικούς ανθρώπους από τη ζωή μου χωρίς πολλά πολλά. Όταν… Διαβάστε περισσότερα »