Κορίτσια, συγχαρητήρια,
Βλέπω άνοιξε το θέμα προίκα και με τρώνε τα δαχτυλάκια μου, μιας που ένα αγκάθι θαμμένο άρχισε πάλι να με κρούει και τώρα σιγοβράζω πάλι.
Θα πω και τα δικά μου για να βγάλετε συμπέρασμα.
Με τον Γιώργο ήμασταν μαζί 12 χρόνια. Αγαπιόμασταν, είχαμε τρυφερότητα και συνεννόηση, είχαμε ταιριάξει, είχαμε τακιμιάσει, θέλαμε τα ίδια πράγματα και παιδάκια και βλέπαμε τα γηρατειά να τα περνάμε παρέα…
Όταν ήρθε, λοιπόν, η ώρα να ενώσουμε τις ζωές μας με γάμο, άρχιζε να κοχλάζει υπογείως το θέμα προίκα και μοίρασμα περιουσίας.
Για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, θα περιγράψω και τις δύο πλευρές.
Η οικογένειά μου: οι γονείς μου επιχειρηματίες που ξεκίνησαν από το μηδέν, δούλευαν ασταμάτητα μέρα νύχτα, εμένα και την αδερφή μου μας μεγάλωσαν οι παππούδες, και μετά από πάρα πολύ κόπο και χρόνο έκαναν σεβαστή περιουσία με αλυσίδα καταστημάτων και αρκετούς εργαζόμενους.
Η οικογένειά του: ομογενείς χρόνια που κάνανε περιουσία και μαγαζιά σε άλλη ήπειρο, κάνανε το ψωμί τους παξιμάδι και δουλεύανε σαν τα σκυλιά 14 ώρα και κάνανε 6 παιδιά, τα οποία κατόπιν τρέχανε τις επιχειρήσεις. Δεν αποδείχτηκαν όλοι άξιοι, η οικογένεια έβγαλε και κάτι τεμπελχανεία που σέρνονταν όλη μέρα με τις πιτζάμες.
Ο Γιώργος δεν ήταν κάνας άφραγκος. Ήταν εισοδηματίας, έπαιρνε κάποια ενοίκια από την αλλοδαπή, αλλά όταν ήρθε η ώρα να ανοίξει σπιτικό και να λάβει το οικογενειακό μερίδιο επί των ακινήτων, οι γονείς του γύρισαν και του είπαν: «Εσύ δεν έχεις ανάγκη, η Μαρία έχει λεφτά. Εμείς έχουμε κορίτσια να προικίσουμε». Λες και τα χρωστούσαμε. Αυτά στην Ελλάδα εν έτει 2010.
Αυτός παραπονέθηκε, τους έκραξε, είπε ότι είναι άδικο σε βάρος του, αλλά τον έπιανε και η ευθύνη «πώς να αφήσω τις αδελφές μου ανύπαντρες και να τις πετάξω έξω από το σπίτι τους;».
Από τότε, λοιπόν, ένιωθα ο μαλάκας της υπόθεσης. Έβλεπα ότι ήταν αδικία, έβλεπα ότι ήταν εκμετάλλευση, αλλά αυτοί παρέμεναν αμετακίνητοι να κρατάνε σφιχτά το πουγκί για το σόι τους και να κοιτούν τη δική μου οικογένεια με φιλοχρηματία.
Πρότεινα στον Γιώργο να πάμε να φύγουμε πίσω Αμερική, να κάνουμε την οικογένειά μας μακριά από όλα αυτά και το δοκιμάσαμε, αλλά δεν άντεχε αυτός τη ζωή εκεί. Μετά από πολλά σούρτα φέρτα χωρίσαμε.
Αυτό που ακόμα και σήμερα βλέπω ως λόγο είναι αυτό το «η Μαρία έχει λεφτά». Παρότι αυτός έπαιρνε το μέρος μου, εγώ ένιωθα ο μαλάκας της υπόθεσης, κορίτσια.
Όταν πια χωρίσαμε, εγώ το πήρα πολύ βαριά, αλλά δεν πήγαινε άλλο. Μου πήρε τρία – τέσσερα χρόνια να το ξεπεράσω. Άλλον δεν μπόρεσα να βρω, όλοι είναι για πέταμα εκεί έξω σε ηλικίες πάνω από 40. Δεν μετανιώνω που χωρίσαμε, μετανιώνω όμως που δεν έκανα έστω ένα παιδάκι μαζί του που το θέλαμε πάρα μα πάρα πολύ και ξέρω ότι θα ήμασταν καλοί γονείς. Κι ας χωρίζαμε μετά.
Και είναι θλιβερό που η προίκα χρησιμοποιείται άλλοτε ως δικαιολογία για να μην υποστηρίξουν οι γονείς τα παιδιά όταν παντρεύονται και άλλοτε αποτελεί κίνητρο για γάμο. Και είναι υποκριτικό που όλοι κάνουν ότι τάχα μου δεν ενδιαφέρονται και δήθεν κοιτάνε την ποιότητα του ανθρώπου (αφού προηγουμένως όμως έχουν βάλει επιμελώς κομπιουτεράκι κάτω).
Κι επίσης πολύ εύκολα λέτε σε μια γυναίκα να χωρίσει, αλλά επειδή το έζησα (δεν μιλάω δηλαδή έξω από το χορό) είναι πάρα πολύ δύσκολο να τα παρατήσεις όλα, επειδή η οικογένεια του άλλου ή η νοοτροπία είναι τέτοια. Ιδίως όταν η σχέση είναι καλή.
Τα περιουσιακά, όμως, πρέπει είναι να είναι διευθετημένα με δίκαιο τρόπο.
Σας ευχαριστώ πολύ αν μπείτε στον κόπο να το διαβάσετε και ευχαρίστως να το σχολιάσετε.
ΑΠΟ ΤHΝ – Η Μαρία με την προίκα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Έτσι όπως τα περιγράφεις δεν βλέπω να διαλύθηκε η σχέση επειδή είχες χρήματα. Έκανε τον κύκλο της. Δοκιμάσατε να ζήσετε μαζί και δεν σας βγήκε. Οι γονείς είχαν την άποψή τους αλλά ο Γιώργος εσένα ακολούθησε κι αυτό είχε σημασία. Τι είναι αυτό που δεν άντεχες άλλο στη σχέση σου ; Ζητούσε μέρος της περιουσίας σου ο σύντροφός σου; Μάλλον όχι, θα μας το έλεγες. Άρα άλλοι ήταν οι λόγοι. Όταν ένας άνθρωπος δεν είναι ευτυχισμένος μέσα σε μια σχέση, το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να χωρίσει, δεν το λέμε εύκολα, το λέμε όταν υπάρχει λόγος. Κι δεν… Διαβάστε περισσότερα »
“δεν είναι όλοι για πέταμα μετά τα 40 ή σε οποιαδήποτε ηλικία”
Πολύ σωστό, Καλύτερα φυσικά είναι να βρει κανείς το άλλο ήμισυ πριν τα 40 αλλά έχει η ζωή γυρίσματα.
ΥΓ: Έχει την ίδια γνώμη η γραφουσα ότι 40+ είναι για τα μπάζα και για τον εαυτό τής;
Σε ευχαριστώ που ενώ βρίσκομαι σε φάση που να σκέφτομαι ακόμα και τα 10 ευρώ, νιώθω πολύ τυχερή που οι γονείς μου δεν είχαν περιούσια και που ερωτεύτηκα ελεύθερα άφραγκους αλλά όχι εισοδηματίες!
Το εισοδηματίας είναι μια ευχάριστη συνθήκη, αλλά δεν περιέχει πράξη ή σκέψη για να θαυμάζεις κάποιον. Εσύ πρώτη έβγαλες το κομπιουτεράκι και ένιωσες μαλάκας. Εσύ βασίστηκες στην περιουσία που έβγαλαν δουλεύοντας όλη μέρα άσχετοι με σένα. Δική τους είναι η περιουσία, ό,τι θέλουν την κάνουν. Κάνε εσύ τη δική σου και διαχειρίσου την αλλιώς.
Εύγε!
Μάλιστα. Η γνωμη μου ειναι η εξης. Τα λεφτα ειναι το μεσο για να καλλυπτουμε αναγκες, να περναμε ομορφα και να εχουμε και καποια ασφάλεια για απρόβλεπτες αναταράξεις, δεν ειναι για να κοιταμε τον τραπεζικο μας λογαριασμο ή το Ε9 και να ηδονιζόμαστε γιατί μας τα μοιρασαμε ισόποσα. Οι περισουσιες πρεπει να μοιραζονται δικαια λες. Τι ειναι δικαιο; Γιατι για μενα το δικαιο ειναι να να μοιραστουν αναλογα με την αναγκη του καθενος και οχι ισοποσα. Εαν λοιπον η “Μαρια έχει λεφτά” και ο γιος εχει λεφτα “καθως ειναι εισοδηματίας” τοτε το δικαιο ειναι να οι αδερφές (που δεν εχουν… Διαβάστε περισσότερα »
Επίσης, δεν καταλαβαινω πως τελικα χωρισατε γι αυτο το λογο. Δεν καταλαβαινω γιατι φυγατε πισω για Αμερική, δεν καταλαβαινω πως αυτό που ειπωθηκε απο τους γονεις οτυ και η άδικη μοιρασια της περιουσιας επηρεασε τη σχεση σας σε τετοιο βαθμο. Απο τη σιτγμη ειδικα που λες οτι εκεινος σε υποστηριξε σε αυτό. Γιατι αν η αδικία στη μοιρασια και ενα “η Μαρια εχει λεφτά” απο τους γονεις του σταθηκε ικανό να σας διαλύσει τη σχέση, μάλλον η σχεση σας δεν ηταν και τοσο στέρεη, εφτανε δηλαδη μεχρι εκει, μεχρι το μοιρασμα μιας περιουσιας. (και απο τις δυο μεριές ομως, καθως… Διαβάστε περισσότερα »
Ξέρω ζευγάρι που έκανε το σκ@το του παξιμάδι για να κάνει δύο διαμερίσματα δεκαετία 90 και μετά να μαλώνουν τα αδέρφια ποιο θα πάρει ποιος γιατί το ένα είχε καλύτερη θέα!!! Προφανώς και τα χρήματα είναι ευκολία, μην κοροιδευόμαστε. Αλλά η ιδέα του να ζουν οι γονείς μου μια ζωή σαν σκλάβοι για να έχω εγώ περιουσία μεγαλύτερη από δύο χωράφια στο χωριό δεν με ελκύει καθόλου.
Είπες όλα όσα είχα στο μυαλό μου. Όλα! Ειδικά στον ίδιο τρόπο σκέψης. Γιατί δεν ξέρω τι την πείραξε περισσότερο το ότι την έβλεπαν με “λεφτά” ή το ότι δεν θα έπαιρνε αυτή την “προίκα” από το Γιώργο, που είχε φανταστεί;
Αδυνατώ να καταλάβω την αδικία ή βασικά αρνούμαι να τη δω. Δυο ενήλικες άνθρωποι ερωτεύονται παντρέυονται και κάνουν τη ζωή τους. Δυο άλλοι ενήλικες άνθρωποι (τα πεθερικά) που δουλεψανε σκληρά μια ζωή αποφασίζουν να κάνουν τα λεφτά τους ότι αυτοί γουστάρουν πχ να τα δώσουν προίκα στις κόρες ή να τα φάνε σε call girl και ναρκωτικά, ή να επενδύσουν κρυπτονομίσματα. Εσένα τι σε αφορά; Αρνούμαι να το δω ως αδικία κι αυτό με κάνει πιο ευτυχισμένη. Ξέρω πως και οι γονείς και τα πεθερικά μου έχουν στηρίξει οικονομικά και πρακτικά τα παιδιά τους που μείνανε στην Ελλάδα και όχι… Διαβάστε περισσότερα »
Μου θύμησες λίγο γάμος αλα Ελληνικά με τα πεθερικά.
Δίχως να θέλω να σε φορτώσω περισσότερο αλλα τα χρόνια πολλά για να στηρίξετε την σχέση σας στα δύσκολα…
Στο δια ταύτα αν δεν μετάνιωσες για τον χωρισμό το θέμα παιδί πλέον λύνεται και μονογονεικά.
Μην βλέπουμε πάντα την λύση κάνω παιδί και χωρίζω γιατί γεννάμε προβλήματα στα παιδιά που δεν ρωτήθηκαν στην τελική για τις επιλογές μας.
Μας είπες για τις οικογένειές σας.
Για εσάς δε μας είπες. 12 χρόνια σε ποιά φάση είσασταν; Αυτός μόνο εισοδηματίας; δεν εργαζόταν; Εσύ εργαζόσουν;
Από τόσο ευκατάστατες οικογένειες και δεν τα βρήκατε στη μοιρασιά;
Ακούγεται σαν αφορμή, η αιτία ποιά ήταν;
Κρίμα.
Δεν ξέρω, διανύω φάση που έχω αρχίσει να απογοητεύομαι και από τις γυναίκες σε μαζικό επίπεδο. Φίλη παρ’το αλλιώς. Όλο. Προσωπικά χαίρομαι που οι γονείς μου δεν ήταν δούλοι. Έκανα μόνη μου κάποια λεφτά (μπορεί αύριο να ξαναείμαι φτωχή) και πέρα από το αίσθημα “επιτεύγματος”, είναι ευδαιμονικό το συναίσθημα να ξέρω ότι και η ζωή των γονιών μου είχε αξία και δεν δημιουργηθηκε για να με υπηρετεί. Θα σου το πω όσο πιο απλά το σκέφτομαι. Όσο οι άνθρωποι σχετίζονται με όρους κενούς περιεχομένου, τόσο το κενό θα μεγαλώνει και θα απορούν γιατί. Είναι ευχάριστο το να έχεις οικονομική άνεση.… Διαβάστε περισσότερα »
«Και είναι υποκριτικό που όλοι κάνουν ότι τάχα μου δεν ενδιαφέρονται και δήθεν κοιτάνε την ποιότητα του ανθρώπου» Πραγματικά πρέπει να σαι ηλίθιος για να το πιστεύεις αυτό. Εδώ πουλάνε τις μάνες τους για το χρήμα. Υπάρχουν άτομα που καταλαβαίνουν πως είναι όλα ένα Ψέμα. Ψέμα στο ψέμα. Και μουναρα να ήσουν θα σε ήθελαν για την εμφάνιση. Και διάσημη να ήσουν θα σε ήθελαν για την δόξα. Και πλούσια που είσαι θα σε θέλουν γι αυτό. Μπορεί και γι αυτά. Μπορεί και για τίποτα. Κάποιοι έχουν ακόμα αξιοπρέπεια. Θέλω να πω δεν κοιμόμαστε όλοι τον ύπνο του δικαίου. Κακώς… Διαβάστε περισσότερα »
Οταν μια επιστολή ξεκινά με «κορίτσια…..» , κάπως μαζεύομαι. Καταλαβαίνω ότι η συνέχεια μάλλον δεν θα πάει καλά.
Η περιουσία των γονέων μας δεν είναι και δική μας. Τα σπίτια τους δεν είναι και δικά μας και γενικά ο καθένας μοιράζει όπως κρίνει ο ίδιος σωστό. Δεν μας είπες όμως τι δουλειές κάνατε, πως τα φέρνατε βόλτα, γιατί πήγατε Αμερική και τελικά από αυτές τις περιουσίες τι ανήκε αποκλειστικά και μόνο στον καθένα από εσάς. Δεν κατάλαβα πως από το μοίρασμα της δικής του περιουσίας που μας λέτε ότι είναι μεγάλη θα έμεναν στο ράφι απροίκιστες οι αδερφές. Περιμένατε να του δώσουν σπίτι να μείνετε; Μα αν είχαν λιγότερα από 7 σπίτια κάποιος λογικά δε θα κληρονομούσε σπίτι.… Διαβάστε περισσότερα »