Γεια σε όλη την ομάδα!.
Είμαι γύρω στα 45, παντρεμένη μ΄έναν υπέροχο άντρα κι έχουμε ένα παιδάκι 8 ετών. Είμαστε πολύ καλά.
Από τότε που έγινα μητέρα και όσο το παιδί μεγαλώνει και προχωρά στην σχολική ζωή έχω πλέον ξεκάθαρο στο μυαλό μου η αδελφή μου κι εγώ μεγαλώσαμε μόνες μας.
Τί εννοώ;
Δεν μας έλειπαν τα βασικά, αλλά η συναισθηματική σχέση όπως και οι συμβουλές των γονιών μας. Αυτό πιστεύω εγώ.
Ντρέπομαι που το λέω και κυρίως που το αισθάνομαι, αλλά δεν έχω πλέον συναισθηματικό δέσιμο με τους γονείς μου, ειδικά με τον πατέρα μου. ‘Ηταν αστυνομικός, μεγαλωμένος στην επαρχία, τρομερά συντηρητικός, εγωκεντρικός, αυταρχικός.
Η μητέρα μου ήταν παθητική κι έκανε ότι ήθελε εκείνος. Πλεόν εκείνη παραδέχεται πως το μεγαλύτερο λάθος της ζωής της ήταν που εγκατέλειψε την δουλειά της. Καταλήγω πως οι μόνες όμορφες αναμνήσεις που έχω με τον πατέρα μου ήταν οι βόλτες μας στο βουνό.
‘Ηταν πάντα απών και πρακτικά και συναισθηματικά.
Δεν μας πήγε ούτε μία φορά παιδίατρο, την έβγαζε στο καφενείο (πήρε νέος σύνταξη) και η μητέρα μας πάλευε με δύο παιδιά στο σπίτι, στα σχολεία, στα φροντιστήρια, παντού.
Πραγματικά απορώ γιατί τον παντρεύτηκε.
Σας ευχαριστώ. Είχα ανάγκη να τα βγάλω από μέσα μου.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Lotos
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η αλήθεια είναι πως όταν κάνεις παιδιά ξυπνάμε μνήμες και έρχεσαι αντιμέτωπος με τον τρόπο που μεγάλωσες. Δυστυχώς πολλοί πατεράδες αυτής της γενιάς ήταν συναισθηματικά και πρακτικά απόντες. Η ανατροφή των παιδιών ήταν αποκλειστικά γυναικεία υπόθεση. Θα σου πρότεινα να συζητήσεις με τη μητέρα σου και να δείξεις κατανόηση. Ίσως με τα δεδομένα που είχε αυτό μπορούσε να κάνει. Είναι ευχάριστο που ξέφυγες από αυτό το πρότυπο και δεν επανέλαβες τα ίδια λάθη.
Καλημερα!
Όπως λεει και ένας φίλος που βλεπει σινεμα, αλλος βλεπει το Full Metal Jacket και το λεει πολεμική ταινία, αλλός το βλέπει και το λεει αντιπολεμική ταινία.
Εξηγούμαι, μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει τα βιώματα σου ως άλλοθι για κατι χειρότερο, καποιος ως έναυσμα, για κάτι καλύτερο.
Ελπίζω να κανεις το δευτερο.
Αν είσαι κοριτσάκι κι έχεις φάει την πατριαρχία στην μάπα από την γέννησή σου τότε δεν πρόκειται για απλή διαχείριση βιωματων προς το καλύτερο αλλά για συστημική κακοποίηση κι εκμετάλλευση των γυναικών. Δεν ετυχε αλλά πέτυχε οι γυναίκες να είμαστε αναλώσιμα αντικείμενα αναπαραγωγής και προσφοράς υπηρεσιών. Έτσι μας μεγαλώνουν. Το πρόβλημα είναι συστημικό. Δεν ξεφεύγεις εύκολα. Καταπίεση, κακοποίηση, απαξίωση, κριτική και πατρονάρισμα ετών και δεκαετιών δεν είναι ενα δυσάρεστο βίωμα αλλά οι τρόποι με τους οποίους η πατριαρχική κοινωνία δαμαζει εδώ και αιωνες τις γυναίκες. Άλλα νέα;
Πρόκειται περί κλασσικής πυρηνικής πατριαρχικής οικογένειας όπου ο πεοφόρος αποφασίζει και διατάζει και τα λοιπά μέλη υποτάσσονται κι ακολουθούν τις εντολές του πατέρα πατριάρχη. Επίσης πολύ πιθανόν ο μπατσοπατερούλης να ήθελε αγόρια πεοφόρους ως τέκνα και γι’αυτό δεν ασχολήθηκε και ποτέ στα σοβαρά με τις θυγατέρες του. Την σύζυγο την είχε ως μηχανή αναπαραγωγής και δούλα. Τον παντρεύτηκε γιατί η πατριαρχούλα κοινωνία έτσι μεγαλώνει και διαμορφώνει τις γυναίκες, υποτακτικές, ανασφαλείς και αποπροσανατολισμένες. Δεν φταίμε εμείς. Πόση δυστυχία, πόσους εκβιασμούς, εγκλωβισμούς κι απόγνωση έχουμε φάει στην μάπα ως θηλυκά λόγω πατριαρχίας. Ενδυνάμωση κι αλληλεγγύη. Οι νέες γενιές παλεύουν για την αλλαγή.… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί αυτό ήθελε. Γιατί αυτό ήξερε. Γιατί αυτό άντεχε.
Πολλά γιατί.
Το σημαντικό είναι ότι εσύ διαχωρίστηκες από αυτό και έχεις φτιάξει τη δική σου οικογένεια στην οποία νιώθεις καλά.
Κάποια στιγμή πρέπει να μιλήσουμε για τους άντρες που πιέζουν τις γυναίκες τους να παρατήσουν την δουλειά τους μετά το γάμο και τα παιδιά. Είναι ένας υπέροχος τρόπος για να παγιδευσεις έναν άνθρωπο για πάντα. Αυτό έπαθε και η μαμά σου,παγιδεύτηκε. Παγιδεύτηκε σε ένα γάμο που δεν της άρεσε κατά πάσα πιθανότητα, μόνο και μονο επειδή δεν είχε λεφτά να φύγει. Γιαυτο σου είπε ότι το μεγαλύτερο λάθος που έκανε ήταν να αφήσει τη δουλειά της. Μπορείς όμως να την βοηθήσεις εσύ να φύγει. Να τον πάρεις κοντά σου. Αυτό το σκέφτηκες? Κάνε της μια νύξη να δεις τις προθέσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ξέρω αν θες να πεις να “την” πάρει κοντά της και γράφτηκε λάθος, σε κάθε περίπτωση η γυναίκα έχει ξεκαθαρίσει ότι αισθάνεται απόσταση και από τους δύο και η προσπάθεια της είναι να είναι αυτή σωστή γονέας.
“Την ” εννοούσα ναι .
Μας γράφει ολόκληρο γράμμα για τη μαμά της και πόσο εγκλωβισμένη είναι στο γάμο της και δεν νοιάζεται να την βοηθησει?
Θα μπορούσε έστω να της προσφέρει κάποια οικονομική βοήθεια ώστε να ξεφύγει.
Οι «πατέρες» της δεκαετίας του 80-90 ήταν λίγο πολύ έτσι. Με φωτεινές εξαιρέσεις γιατί πάντα θα υπάρχουν τρυφερές ψυχές εκεί έξω. Αλλά ας γυρίσω στο θέμα μας που είναι ο απόντας πατέρας ,τον οποίο είχα και εγώ , με αποτέλεσμα να μην γνωρίζω πώς συμπεριφέρεται πραγματικά ένας μπαμπάς. Όχι πατέρας. Αυτά. Τα έβγαλα και γω από μέσα μου για να μην νοιωθεις μόνη.
Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσιν τέκνα…Κατά πάσα πιθανότητα τόσο ο πατέρας σου όσο και η μητέρα σου αναπαρήγαγαν αυτό που βίωσαν από τους δικούς τους γονείς, οι οποίοι αναπαρήγαγαν αυτό που βίωσαν από τους δικούς τους γονείς, οι οποίοι αναπαρήγαγαν αυτό που βίωσαν από τους δικούς τους γονείς κ.ο.κ ad nauseam. Ευτυχώς στο δυτικό κόσμο οι γενιές φαίνεται ν’ άλλαξαν προς το καλύτερο ως προς αυτά που αναφέρεις. Η ιστορία θα δείξει μελλοντικά τα (νέα) δικά τους λάθη…
Η σύγκριση έρχεται αναπόφευκτα. κάπως έτσι ήταν οι οικογένειες τότε, εκτός από τη συναισθηματική σχέση που έλειπε συνηθως τρώγαμε και πολύ ξύλο. οι πατεράδες απόντες και οι μανάδες παθητικές. ας γίνουμε εμείς καλύτεροι γονείς για τα παιδιά μας, το παρελθόν δεν αλλάζει
θελει λιγη αλληλεγγυη η μητερα γιατι θυμα της πατριαρχιας υπηρξε και αυτη. δεν ξερω πώς ηταν συναισθηματικα μαζι σας, αλλα προσπαθησε περισσότερο, ενω ταυτοχρονα δουλευε στην χειροτερα αμοιβόμενη και χωρίς ενσημα εργασια, τα οικιακα