Αγαπητοί/ες αναγνώστες/στριες,
χρειάζομαι τη βοήθειά σας. Βρίσκομαι σε 4ετή σχέση με έναν άνθρωπο που αγαπώ βαθιά και ακόμα και σήμερα το χαμόγελό του με γοητεύει και το χιούμορ του μού φτιάχνει όλη την ημέρα. Ωστόσο, ενώ συναισθηματικά είμαι εκεί, η λογική μου μου λέει ότι πρόκειται για μία σχέση που πρέπει να λήξει, εφόσον έχουμε διαφορετικά όνειρα και νιώθω ότι γενικότερα προσπαθώ να “κουμπώσω” στον τρόπο σκέψης του. Πώς χωρίζεις από έναν άνθρωπο που αγαπάς και δε θες να αποχωριστείς;
Ευχαριστώ για κάθε απάντηση 
ΑΠΟ ΤΗΝ – Προβληματισμένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αν γινόσασταν πιο σαφής ίσως οι απαντήσεις σας βοηθούσαν, τώρα το δίλλημα που θέτετε πως να απαντηθεί εκτός απο την φράση”χωρίστε”.
Αν συνεχίσεις μαζί του και ο καθένας από εσάς μείνει προσκολλημένος στα δικά του όνειρα τότε μοιραία η αγάπη θα γίνει απογοήτευση, μιζέρια, απωθημένο και τελικά ματαίωση. Νομίζω γενικά όταν μπαίνουμε συνειδητά σε μια σχέση και σοβαρεύει το πράγμα, θα έπρεπε να έχουμε κατά νου και το ότι θα συμβιβαστούμε ως εκεί που δεν νιώθουμε οι συμβιβασμοί που κάναμε να μας πνίγουν. Δυστυχώς, συνήθως, καταλήγουμε όσοι ακολουθήσαμε τα όνειρα του άλλου από αγάπη και έρωτα να νιώθουμε μια τρομερή ματαίωση στο τέλος της διαδρομής…
Δείτε το lalaland, ίσως σας βοηθήσει. Δυστυχώς δεν υπάρχει καμία καλή συμβουλή εδώ. Νοιωθω σαν να σας καταλαβαίνω απόλυτα. Φαίνεται ότι το έχετε αποφασίσει ήδη οπότε – αν είναι έτσι, μην το καθυστερείτε καθώς δεν θα γίνει πιο εύκολο.
Είναι πολύ δύσκολο να χωρίσεις από κάποιον που αγαπας, αλλά πρέπει να το δεις πραγματιστικά. Να παραδεχθείς ανοιχτά στον εαυτό σου ότι δεν ταιριάζετε πλέον και όσο μένετε μαζί, θα μαραζωνεις και θα καταπνίγεις τα όνειρα σου. Αυτό θα σου κάνει κακό και στην ψυχολογία και στην υγεία σου, άσε που θα σιχαθείτε ο ένας τον αλλο, αφού θα έρθουν αργά ή γρήγορα στην επιφάνεια οι διαφορές σας. Πρέπει απλά να το κάνεις. Είναι πολύ δύσκολο να χάνεις κάποιον που σ αγαπάει και σε γνωρίζει καλά, νιώθεις ότι χάνεις ένα κομμάτι του εαυτού σου. Πρόσεξε και τη μετά φάση, σε… Διαβάστε περισσότερα »
Οταν τα όνειρά μας με του σύντροφου διαφέρουν
Όταν προσπαθούμε να κάνουμε fit στα θέλω/καθημερινοτητα/mindset του άλλου
Τότε δεν υπάρχει συμβατότητα απλά συνύπαρξη
Ή το συνεχίζεις έτσι ή το κόβεις.Αν είναι να το κόψεις το κάνεις άμεσα.Αν το συνεχίσεις το αποδέχεσαι και δεν σκέφτεσαι το εάν
Μια σχέση δεν χρειάζεται μόνο αγάπη, χρειάζεται και να μπορείς να χτίσεις μια κοινή ζωή χωρίς να χάνεις σιγά σιγά τον εαυτό σου. Εσύ γράφεις ότι νιώθεις πως προσπαθείς συνεχώς να “κουμπώσεις” στον τρόπο που βλέπει εκείνος τη ζωή. Μηπως το ερώτημα δεν είναι τελικά “πώς χωρίζω έναν άνθρωπο που αγαπάω;”, αλλά “τι θα συμβεί σε εμένα αν μείνω άλλα πέντε ή δέκα χρόνια προσπαθώντας να χωρέσω σε μια ζωή που δεν νιώθω ότι είναι και δική μου;”. Μακάρι να αρκούσε μόνο η αγάπη. Αν όμως τα όνειρα, οι αξίες ή ο τρόπος που θέλετε να ζήσετε είναι πολύ διαφορετικά,… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπήστε για αρχή τον ευατό σας…
Τελεία.
Θα σου πω την γνώμη μου γιατί το εχω ζήσει. Εγω έζησα όλη μου την ζωή με αυτόν για εμενα ήταν πιο εύκολο γιατί πρώτα ήμασταν φιλοι. Του λέω Αγάπη δε γίνεται ρε παιδί μου το σχεσιακο δεν μας πάει αλλο θελω αλλο θες. Επειδή όμως σε αγαπώ ως άνθρωπο σε θέλω για φίλο μου για παρέα μου κ να μοιραζόμαστε πράγματα όπως κ παλιά πριν κάνουμε σχέση. Μετα απο ώριμη σκέψη το κατάλαβε δικιο εχεις μου λεει κι ολα καλα. Δεν υπήρξε μετέπειτα τιποτα ερωτικό. Αν τον θες στην ζωή σου αλλα οχι ως σχέση σου πες το! Μη… Διαβάστε περισσότερα »
Ρίχνεις μαύρη πέτρα πισω σου και πας παρακάτω (ιδανικά αλλάζεις περιοχή, φίλους, στέκια κτλ). Εγώ το έκανα στα 6 χρόνια, μετά από γάμο, συγκατοικίσεις κτλ. κ ήταν μια χαρά. Λες σε αγαπώ αλλά αγαπώ περισσότερο τον εαυτό μου και δεν έχω δυο ζωές να σπαταλήσω τη μία για χάρη σου, αντίο!
Πολύ δύσκολο . Το έχω κάνει. Ήθελε οικογένεια , έφυγα εξωτερικό για συνέχεια σπουδών και γενικά ήθελα άλλη ζωή και όχι να κάνω παιδιά. Όμως κρατούσαμε επαφή για αρκετά χρόνια και μας κρατούσε πίσω. Πρέπει να κοπεί μαχαίρι
Κι εγώ έχω πέσει σε αυτή την παγίδα. Τελικά τα ξαναβρήκαμε και ξαναχωρίσαμε. Την δεύτερη μαχαίρι όλα, γιατί δεν γίνεται, κάπως πρέπει ο καθένας να πάρει τον δρόμο του.