Πως μπορώ να πω με όμορφο τρόπο ότι το παιδάκι μου όταν βρίσκεται σε καινούργιο περιβάλλον δεν θέλει πολλές αγκαλιές στην αρχή.
Θέλει το χρόνο της να προσαρμοστεί. Τους γονείς μου και τα αδερφια μου, τους βλέπει πιο συχνά λόγω ότι πάω στην δουλειά και την προσέχουν εκείνοι. Δεν έχω που να αφήσω το παιδί.
Όμως όταν είναι τα πεθερικα μου και άλλοι λοιποί συγγενείς με το που βλέπουν το παιδί μου θέλουν επιτόπου να το πάρουν αγκαλιά με αποτέλεσμα το παιδί να ξεσπάει σε κλάματα.
Μετά ακούω απο το σόι ότι το παιδί χρειάζεται κοινωνικοποιηση.. Είναι 7 μηνών το μωρό όταν πάω βόλτα στην καφετέρια το παίρνω μαζί μου, ή όταν πηγαινω στο σούπερ μάρκετ κάνει χαρές σε όλους. Απλώς θεωρω ότι θέλει το χρόνο της.
Τώρα λοιπόν, αναρωτιέμαι, θα είμαι κακιά αν τους πω σας παρακαλώ πολύ να την αφήνετε να δει το χώρο, να δει που βρίσκεται και έπειτα να την παίρνετε αγκαλιά;
Όπως επίσης δεν το αφήνω στην πεθερά μου να το προσέχει όταν πάω στην δουλειά διότι εργάζεται και εκείνη και κάποιες άλλες μέρες που δεν εργάζεται, απλώς δεν την εμπιστεύομαι.
Αν μεγαλώσει και δεν θέλει αλεσμένα και είναι λίγο πιο ανεξάρτητη τότε ναι. Βέβαια την πάω συχνά για επίσκεψη 2 με 3 μέρες για 2 με 3 ώρες.
Η μητέρα μου με βοήθησε από την ώρα που γέννησα. Ξέρει τις συνήθειες του παιδιού. Δεν ξέρω αν φταίω εγώ αλλά προσπαθώ να εξηγήσω στις συγγενείς γενικά ότι δεν θέλω να παίρνετε αγκαλιά το παιδί.
Πρόσφατα κάποιος συγγενης ήταν άρρωστος και δεν μου το πε ότι είχε πυρετό και σήκωσε το παιδί και το κόλλησε.
Έπαιρνε αντιβίωση το παιδί και 2 βδομάδες δεν έτρωγε και είχε πυρετό. Θεωρώ ότι είναι ανευθυνότητα αυτό.
Αλλά πως θα το πω με όμορφο τρόπο ” μην αγγιζεται το παιδί μόνο όταν θέλει εκείνο” θα είμαι υπερβολική αν το πω απότομα;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Fraoula
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πες το ευθέως, φίλη, ακριβώς όπως μας το λες εδώ. Έχεις απόλυτο δίκιο, είναι ανθρωπάκι, δεν είναι παιχνιδι, και έχει ήδη τη δική του προσωπική βούληση. Και αν δεν μπορούν να το σεβαστουν, κόβεις επαφή με το παιδι μέχρι να το σεβαστουν. Δηλαδή από τη στιγμή που βλέπουν ότι το παιδι κλαίει, τους αρέσει να το κάνουν να περναει άσχημα; τι φάση;
Επίσης αυτόν που κολλησε το παιδι θα τον ξεχεζα άσχημα.
Δεν χρειάζεται να απολογείσαι σε κανέναν για την αντίδραση του παιδιού σου, η οποία να σου πω πως είναι ΑΠΟΛΥΤΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ.
Προφανώς και όταν ένα μωρό 7 μηνών πάει από αγκαλιά σε αγκαλιά θα κλάψει! Σε ότι δεν του είναι οικείο με αυτόν τον τρόπο θα αντιδρά. Δεν ξέρω αν υπάρχει καλός ή κακός τρόπος να το πεις ,όμως δεν οφείλεις εξηγήσεις σε κανέναν.
Ένα μωρό 7 μηνών δεν έχει καμία ανάγκη για κοινωνικοποίηση!!! Ανάγκη να νιώθει ασφαλής με οικεία πρόσωπα έχει!! Η ανάγκη για κοινωνικοποίηση θα έρθει αργότερα.
Έλα πάλι αυτό το «θα είμαι υπερβολική;»!! ΟΧΙ, δεν θα είσαι! Πες αυτό που θέλεις σε όσους χρειάζεται να το πεις, ακριβώς όπως τα γράφεις εδώ σ’εμάς. Το παιδί σου είναι 7 μηνών και δεν μπορεί να μιλήσει για να πει «γιαγιά σόρι, με κάτσιασες», «ώπα, κάνε λίγο πίσω άρρωστε θείε», «ωχ, πού με πήγατε ξαφνικά ρε παιδιά, για όλοι κουλ λίγο μέχρι να τσεκάρω το μέρος». Μπορεί μόνο να κλαίει 😔 Είσαι η φωνή του και η προστάτιδά του, πράξε αναλόγως λοιπόν.
Καλέ στην αρχή νόμιζα ότι το παιδί θα είναι ξέρω γω 3 χρονων και μιλάνε για ανάγκη κοινωνικοποιησης. Μιλάμε για βρέφος δηλαδή. Κοίτα, πρέπει από τώρα να προπονείσαι στο να γίνεσαι δυσαρεστη γιατί και στο μέλλον της γονεικοτητας σε περιμένουν πολλά. Όσο πιο άνετα το πεις, με λιγότερες τζιριτζαντζουλες τόσο πιο γρήγορα θα το χωνεψουν. Την επόμενη φορά που θα μπεις στο σπίτι της πεθεράς κ εκείνη θα ανοίξει τα χέρια για αγκαλιά στο μωρό, θα πεις “κάτσε μισό λεπτό γιαγιά, να συνηθίσω λίγο το χώρο κ εσενα, και μετά θα έρθω για αγκαλίτσα”. Αν επιμείνει να της το δώσεις… Διαβάστε περισσότερα »
Έχεις πρόβλημα στο να γίνεσαι δυσάρεστη, αλλά τώρα είσαι γονιός και προτεραιότητα έχει το παιδί σου. Οπότε εξασκήσου στο καθρέφτη του πώς θα γίνεσαι δυσάρεστη για τα επόμενα τρία χρόνια. Μετά θα γίνεται από μόνη της η μικρή δυσάρεστη…
Αν κάτι χαίρομαι πολύ στον γιο μου είναι πως δεν φοβάται να γίνει δυσάρεστος όταν κάτι τον φέρνει σε άβολη θέση.
Αν κάτι χαίρομαι σε μένα είναι πως εγώ του έδειξα τον τρόπο!
Έχω γίνει πολλές φορές δυσάρεστη στους γύρω προκειμένου να προστατεύσω το παιδί μου.
Σήμερα είναι η αγκαλιά αύριο το φιλί (κάτι που τα παιδιά το σιχαίνονται πολύ ) και μεθαύριο κάτι άλλο!!
Συμφωνώ σε όσα λες!
Όπως είπαν κι άλλα κορίτσια, εφόσον το παιδί σου δεν έχει φωνή, θα γίνεις εσύ η φωνή του. Δηλαδή έχει φωνή και εκφράζεται με το κλάμα, αλλά κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι το μωρό εκφράζει δυσαρέσκεια και αρπάζουν την ευκαιρία να σε κράξουν. Ας το ξαναγράψω με κεφαλαία: ΚΑΝΟΥΝ ΠΩΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ! Ακόμα και τα ζώα καταλαβαίνουν ότι αν κάποιος κλαίει, κάτι τον δυσαρεστεί. Κάθεσαι λοιπόν εσύ και σκέφτεσαι πως να μιλήσεις ευγενικά σε ανθρώπους που δεν σέβονται το βρέφος και σου κουνάνε και το δάχτυλο γιατί δεν το έκανες βολικό για πάρτη τους… Αν ήμουν στη θέση σου τώρα,… Διαβάστε περισσότερα »
Θα το πεις όπως το λες εδώ, το παιδί δεν θέλει. Το παιδί κλαιει και θέλει τη μαμά του/μπαμπά/κύριο φροντιστή. Τα παιδιά δεν είναι κούκλες να τα παίρνουμε αγκαλιά όποτε μας αρέσει. Εφ οσον το παιδί είναι μωρό είσαι εσύ η φωνή του για να λες όχι, όταν μεγαλώσει λίγο και θα αρχίσει να λεει όχι να το στηρίζεις μην του λες έλα κάνε αγκαλιά την γιαγιά για να μην φανείς κακιά. Ξέρω οτι είναι δύσκολο γιατί κι εμένα με δυσκολεύει αλλά όσο μπορώ προσπαθώ να μην υπονομεύω τα συναισθήματα και τα θέλω της κόρης μου απλά γιατί είναι μικρή… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν υπάρχει ωραίος τρόπος. ΑΛΛΑ δεν σε απασχολεί αυτό. δεν πρέπει καν να το λαμβάνεις υπόψη σου αύτο! Δεν είναι αυτό που σε νοιάζει. Σε νοιάζει η υγεία και η ασφάλεια του παιδιού σου. Δεν θα το πεις, θα το δηλώσεις, θα το γνωστοποιήσεις απλώς. Δηλαδή, πως λες ότι με λένε Φράουλα, και that’s it? Έτσι και αυτό! Το παιδί δεν θα το παίρνετε αγκαλιά. Δεν είναι προς διαπραγματεύση.
(το σταματάω εδώ γιατί θα σηκώσω εγώ πυρετό…)
Φιλη, ήμουν εσυ όλη μου τη ζωή, μέχρι που έκανα παιδι. Φοβόμουν να γίνω απότομη, να λέω όχι μην τυχόν και στενοχωρήσω κανέναν. Όταν έκανα παιδι και ξεκίνησαν όλοι να κάνουν διαφορά πραγματα που με ενοχλουσαν, προσπαθησα αρχικά να βρίσκω τρόπους να πω αυτό που θέλω χωρίς να γίνομαι δυσάρεστη. Μάντεψε: δεν είδα αποτελέσματα 😅 από τη στιγμή που ξεκίνησα να γινομαι δυσάρεστη, δεν φαντάζεσαι πόσο έχω απελευθερωθεί! Σου το συστήνω ανεπιφύλακτα. Στην αρχή σκέφτεσαι “μήπως ήμουν πολυ απότομη;μήπως έχω άδικο;” Αλλά γρήγορα αποκτάς την απαραίτητη αυτοπεποίθηση και δεν θα ξεχνάς μετά ότι το παιδι είναι δικό σου κ αν… Διαβάστε περισσότερα »
Στα ίσια και κοφτά. Είναι έγκλημα να αγκαλιάζει και να φιλάει ο καθένας μωρά και παιδιά. Μικρόβια χέρια, στόμα, χαλασμένα δόντια απαπα.