Γεια σας αμπίστισσες και αμπίστες!!
Πώς μαθαίνουμε να θέτουμε όρια και να μη νιώθουμε και τύψεις?
Έχω έρθει πολλές φορές αντιμέτωπη με άτομα τα οποία δεν εκτιμάνε τίποτα και πάντα θεωρούν ότι οφείλει κανείς να τους βοηθήσει. Πέρυσι, στο τελευταίο έτος της σχολής μου, παρατήρησα ότι μου έστελναν τόσα άτομα να βοηθήσω σε εργασίες.. η φάση είναι ότι δεν προλάβαινα τα δικά μου καλά καλά και πάλι απαντούσα σα χαζή. Δεν έμπαιναν καν στον κόπο να διαβάσουν τις βασικές οδηγίες.. φυσικά όσοι εμφανίστηκαν για να λάβουν αυτού του είδους τη βοήθεια, όπως ξαφνικά εμφανίστηκαν για τη βοήθεια, εξαφανίστηκαν κιόλας.
Δεν περίμενα και κάτι άλλο.. μόνο που το ίδιο κάνανε και άλλα άτομα που θεωρούσα πιο κοντά μου.. έφυγα για εξωτερικό, και μια κοπέλα που βγαίναμε και έξω λέγαμε τα δικά μας, έστελνε πάντα μόνο μπας και την βοηθήσω να της πω καμία πληροφορία πως να φύγει και αυτή και τι παίζει από δουλειά. Εγώ καταλάβαινα ότι το πήγαινε προς τα εκεί και απέφευγα μόνο και μόνο για να το ρωτήσει ξεκάθαρα. Μέχρι που το ρώτησε. Και τι να κάνω, αφού είδα το μήνυμα, απάντησα. Από τότε ούτε φωνή ούτε ακρόαση.
Δεν είναι πως δε θέλω να βοηθάω κόσμο, αλλά κάπου καταλήγεις απλά να είσαι αυτός που απαντάει και βοηθάει και εν τέλει είναι μόνος. Όπως και είμαι. Το κατάλαβα ακόμα πιο έντονα αφότου έφυγα γιατί δεν είπε κανείς απ’ τους παλιούς μου φίλους να ρωτήσει τι κάνω, αν ζω ή αν πέθανα. Δεν είναι λόγω ελλειψης χρόνου και το ξέρω.. τι μπορώ να κάνω? Θέλω να είμαι καλή με τους φίλους μου ( που δεν έχω πια, αλλά για τους ενδεχόμενους μελλοντικούς) και δεν έχω πια κουράγιο. Είναι σαν όλοι απλά να θέλουν κάτι και όχι την ουσία της φιλίας. Και πραγματικά δε θέλω να πορευτώ έτσι στη ζωή μου και να σκέφτομαι ότι όλοι είναι τόσο ωφελιμιστες..
ΑΠΟ ΤΗΝ – Άλλη μια αμπίστισσα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αυτό που περιγράφεις δεν είναι αμφίδρομη σχέση. Είναι ότι εσύ σκίζεσαι να βοηθήσεις τ@ς πάντ@ς, σε βάρος των δικών σου υποχρεώσεων κιόλας, και οι άλλοι σε βλέπουν σαν doormat. Ξέρω πολλές γυναίκες που είναι/ήταν έτσι. Όσες το σταμάτησαν, έγιναν δυσάρεστες, ξινές και στρίγγλες (κατά τα λεγόμενα των άλλων) αλλά περνάνε πολύ καλύτερα. Αν δυσκολεύεσαι να το κάνεις μόνη σου, πήγαινε σε ψυχολόγο.
Συμπάσχω πλήρως αγαπητή μου, λες και διάβασα ένα κομμάτι της ζωής μου. Είμαι άλλο ένα κορόιδο που βοηθούσε τους πάντες και στο τέλος έπαιρνε μια μουντζα. Ήταν η φύση μου τέτοια που χαιρομουν να βοηθάω και το μόνο που ήθελα είναι να μου λένε ένα ευχαριστώ, μισώ την αχαριστία, και να με σέβονται λίγο (όχι απαραίτητα να με αγαπάνε γιατί η αγάπη σου βγαίνει, αλλά τον σεβασμό μπορείς να τον δείξεις κι ας μην τον νιώθεις.) Και μάντεψε, ευεργετηθηκαν, κι όχι μόνο δεν το αναγνώρισαν, αλλά κάποιοι στράφηκαν εναντίον μου και μου έκαναν κακό. Άλλοι μου γύρισαν απλώς την πλάτη… Διαβάστε περισσότερα »
Καλημέρα. Μπορεί να σε διευκολύνει η δημιουργία ενός αυτοματισμού για τέτοιες περιπτώσεις (γενικά είμαι υπέρ των αυτοματισμών στη συμπεριφορά). Μπορείς να δημιουργήσεις κάποιες κατηγορίες ανθρώπων που θα εξυπηρετείς πάντα, καποιες που θα είναι στο 50-50, καποιες που θα ειναι στο ποτέ, καποιες που θα είναι ανάλογα με τον χρόνο που έχεις να διαθέσεις κλπ κλπ. Έτσι θα αντιδράς αυτόματα ανά περίπτωση. Το εάν θα έχεις ενοχές, είναι και αυτό ένας αυτοματισμός που πρέπει να αποκτήσεις, φυσικά ανάλογα την περίπτωση. Δεν είναι κακό να έχεις τύψεις εάν δεν συμπαραστάθηκες σε κάποιον που εκτιμάς, αλλά δεν μπορείς να το φέρεις βαρέως για… Διαβάστε περισσότερα »
Τα κριτήρια για την κατηγοριοποίηση ποια θα είναι; Επίσης πως θα το μετράει;
Αυτό είναι υποκειμενικό. Η μεθοδος ακουγεται επιστημονική αλλά ο καθένας μας έχει διαφορετικό πρίσμα. Ας βρει αυτο που την εξυπηρετεί.
Η πραγματική ερώτηση δεν είναι πως θα βάλεις όρια, αλλά ο ς θα γίνεις, εφόσον το επιθυμείς, δυααρεστη.
Με αμφότερα όρια και αμφότερες αναζητήσεις χτίζονται οι σχέσεις. Δηλαδή όπως ζητάνε κάτι τώρα από εσένα έτσι μπορεί να ζητήσεις κάτι εσύ μεθαύριο. Έτσι μπορεί να κανονίσετε μια κοινή έμπειρια πχ που να σας δέσει κιόλα. Έχεις κάνει την σύνδεση ότι καθετί που μοιράζεστε σε μια σχέση πρέπει να έχει αλτρουιστικα κίνητρα αλλιώς τους βοηθάς και σε εκμεταλλευονται , αλλά δεν είναι έτσι. Απο την άλλη όταν πιστεύεις ότι δεν μπορείς η δεν θες να δώσεις κάτι ακόμα δωσε στον εαυτό σου το δικαίωμα να λέει όχι. Βάλε τα όρια σου ακόμα και αν αυτό ενοχλήσει , δεν γίνεται να… Διαβάστε περισσότερα »
Λυπάμαι για αυτό που ζεις. «αμπίστισσες και αμπίστες» ενδιαφέρον!! Είναι το λεγόμενο να μάθεις να λες όχι. Όταν κινδυνεύει η δική σου πρόοδος και η δική σου ψυχολογία, να μην τους βοηθάς. Να λες ότι δεν προλαβαίνεις (κάτι που ισχύει), έχεις πράγματα να κάνεις ή κάτι τέτοιο. Οι άνθρωποι πολλές φορές είναι άκαρδοι και σκληροί και δεν εκτιμάνε τίποτα. Προσπάθησε να μην βγεις εσύ πληγωμένη από αυτό!
Πραγματικοί φίλοι θα βρεθούν, κάποια στιγμή. Σου εύχομαι να βρεις το συντομότερο δυνατόν!!
Γκούγκλιασε How to set bountries. Μπορείς να βρεις πολλά βίντεο με πληροφορίες και στο YouTube. Επίσης μπορείς να βρεις βιβλία με αυτό το θέμα. Το πιο βασικό είναι να μάθεις να λες, ΌΧΙ δεν θα μπορέσω.,χωρίς να χρειάζεται να δίνεις καμία δικαιολογία. Κάνεις τον εαυτό σου προτεραιότητα και δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό ούτε είναι εγωιστικό. Αυτοπροστασία είναι.
Τύψεις ;;τι είναι αυτό ;;;;…..Όχι καλή μου μην έχεις ΒΑΛΕ όρια σε κάποιους ανθρώπους γιατί αυτοι σε (εσπρωξαν)..σε καταστάσεις” μπορεί να είναι συγγενείς γνωστοι οτιδήποτε πλάι σου …..οπότε όρια κ να τα βάλεις όπου κ οπότε χρειαστεί …