Καλησπέρα Ρένα και στην παρέα.
Αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα με το σύντροφο μου και θα ήθελα τις συμβουλές σας. Βασικά το θέμα είναι το οικονομικό.
Συγκεκριμένα, είμαστε πέντε περίπου χρόνια μαζί και έχουμε περάσει διάφορες φάσεις, πριν τρία χρόνια ήρθαμε στην Αθήνα μαζί λόγω δουλειάς δικής μου και για να ψαχτεί και αυτός με κάτι.
Εγώ έχω σταθερή δουλειά και με σχετικά καλό μισθό για τα δεδομένα, ωστόσο εκείνος είχε ένα πτυχίο φιλολογίας , προσπάθησε να κάνει κάποια ιδιαίτερα δεν βγήκε, είδε δε ότι δεν τον ενδιέφερε και τόσο, την έβγαζε πότε με προσωρινές δουλειές με βασικό μισθό, πότε με δανεικά γονέων, πότε δουλεύοντας και σεζόν.
Γενικά παρ’όλη αυτή την οικονομική δυσκολία προσπαθεί σε γενικές γραμμές να ανταπεξέλθει και να κάνουμε πράγματα, όχι κάτι τρελό, τα βασικά, καμιά έξοδο κανά ταξίδι εντός κλπ. Τον τελευταίο καιρό αποφάσισε να αλλάξει επαγγελματική κατεύθυνση και να πάρει άλλο πτυχίο κάνοντας μια μεγάλη επένδυση χρόνου και χρημάτων, και πάλι με μια δουλειά βασικού μισθού που δεν βγάζει πλέον το μήνα.
Εγώ προσπαθώ να τον στηρίξω σε όλες αυτές τις φάσεις με τα πάνω μου και τα κάτω μου, του έχω δανείσει και που και που, γενικά προσπαθώ να δείχνω υπομονή. Ωστόσο τον τελευταίο καιρό έχω απογοητευτεί πολύ καθώς όλο αυτό τον έχει επηρεάσει τόσο που δεν μπορεί να κάνει τίποτα, δεν μπορεί να βγει για μια μπύρα ή να πάρει έναν καφέ, θέλει μόνο να κάθεται μέσα και να πάει δουλειά.
Και η διάθεση βέβαια στα τάρταρα.
Ενώ λοιπόν γενικά περνούσα καλά μαζί του και η σχέση μας ήταν όμορφη, πλέον τα lifestyle μας νιώθω ότι είναι τελείως ασύμβατα.
Γενικά δεν έχω τα πολύ ακριβά γούστα αλλά είμαι άνθρωπος που θέλει να πάει κι ένα ταξίδι που και που με τον σύντροφο του, ή να βγαίνουμε για ένα φαγητό μια φορά στο τόσο, και δεν το θεωρώ πολυτέλεια, και για μένα δεν είναι τελος πάντων, αλλά για εκείνον είναι. Οπότε πως πορεύεσαι έτσι?
Η μήπως απλά αποφασίζεις ότι είναι αδύνατον να ξεπεράσεις τον ταξικό διαχωρισμό? Επιπλέον είμαι σε μια ηλικία (μόλις πάτησα τα 30) που νιώθω ότι δεν έχω πλέον τα περιθώρια να κάνω υπομονή και θα έπρεπε να κάνω αυτά που θέλω να κάνω ή τουλάχιστον να έχω την ευκαιρία.
Τον αγαπάω πολύ ωστόσο πολλές φορές νιώθω να βρίσκομαι σε τέλμα. Ευχαριστώ πολύ!
ΑΠΟ ΤΗΝ – τελματωμένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Τι δύσκολη ερώτηση. Προσωπικά (που δεν αφορά κανέναν, το ξέρω) δε θα με ένοιαζε να πάω ταξίδια ή δείπνα, αν μου άρεσε ο χρόνος που περνούσα με το σύντροφο, ακόμη και σε ένα δωμάτιο. Αρκεί να υπάρχει λίγη μουσική και είμαι οκ. Αυτό που με καίει πιο πολύ απ’όλα να σχολιάσω, είναι ότι νομίζεις ότι έχετε ταξική διαφορά. Στην ηλικία που είσαι, θα έπρεπε να έχεις κάποια ιδέα πόσο εύκολο είναι να χάσεις τα πάντα μέσα σε μια στιγμή. Πώς θα ήθελες να φερόταν ο σύντροφός σου, αν ήταν στην τωρινή θέση σου κι εσύ στη δική του; Απ’την άλλη… Διαβάστε περισσότερα »
Έρχεται μια τέτοια ερώτηση κι αρχίζεις να πιστεύεις πως πρέπει να σου πάνε όλα καλά και να ναι και τα οικονομικα σου καλά και στο ίδιο επίπεδο με τον αλλον για να,είσαι σε σχέση. Αν περνάς δύσκολη φάση, άστο καλύτερα.
Έχει μερίδιο ευθύνης και το καπιταλιστικό σύστημα, νομίζω. Έτσι όπως είναι στημένο δηλαδή, όπου όλα υπολογίζονται με μονάδα μέτρησης το χρήμα.
Ποιος ταξικος διαχωρισμος;
Αν ο συντροφος σου αυριο τελειωνοντας τις σπουδες του και εχοντας 2 πτυχια, βρει μια καλυτερη δουλεια, θα θεωρησεις οτι ανεβηκε ταξικα πολυ πιο πανω απο σενα;
Εσυ με την μια σου δουλεια, μπορεις να ανταπεξελθεις στα εξοδα της Αθηνας; η μηπως θα πεσεις ταξικα πιο κατω;
Αυτο που σε χαλαει ειναι οι εκδρομες; και ενα φαγητο εξω; Εκει τα πληρωνετε μισα μισα ή προτεινεις να τα πληρωσεις ολα εσυ αραια και που;
Προσωπικα παντως, ανθρωπο που το παλευει ετσι, δεν θα τον αφηνα
Παντως, αν ο συντροφος μου εβγαζε παραπανω κ δεν κερνουσε ουτε μια μπυρα, θα ξενερωνα τα μαλα.
Αγαπητη τελματωμενη, αν μενετε μαζι κ χωριζετε τα χρηματα θαρρεις κ ανοιξατε μπακαλικο, ασ ‘ τον ανθρωπο να παει στο καλο κ βρες ενα δημοσιο υπαλληλο. Η ζωη εχει αναποδιες που δεν φανταζεσαι, ελπιζω ολα να σου πανε καλα κ να μην βρεθεις ποτε χωρις λεφτα. Αλλα οταν στηριζουμε το συντροφο μας, δεν βγαζουμε το ζυγι. Αν το βγαζουμε, δεν ειναι συντροφος μας. ΥΓ. Εναν ανθρωπο που παλευει δεν θα τον αφηνα, να πανε να γ@μηθουν κ οι μπυρες.
Συμφωνώ σε όλα με εξαίρεση το “βρες ενα δημοσιο υπαλληλο.”. Στις εποχές υψηλής αβεβαιότητας και τεράστιας αλητείας όπου ζούμε, τίποτα δεν μπορεί να αποκλείσει ότι θα ξαναδούμε τα κύματα απολύσεων δημοσίων υπαλλήλων που είδαμε σε ένα όχι τόσο μακρινό παρελθόν (2.500 απολυμένοι στην τεχνική εκπαίδευση, απολυμένοι της ΕΡΤ και πολλών άλλων οργανισμών και ΝΠΔΔ…). Μην ξεχνάς επίσης ότι, εκείνη ακριβώς την εποχή, οι αποδοχές τους μειώθηκαν κατά 40-60%, δημιουργώντας σε πολλούς ένα σοκ. Το θεωρείς απίθανο να ξαναγίνει; Είχαμε φίλη που, από 3.600 μισθό Χ 14, ο μισθός της έπεσε τα 1.600 Χ 12 και είχε δόση 900 ευρώ για… Διαβάστε περισσότερα »
Να γιατί η πατριαρχια επηρεάζει και τη διαφορά στο λαιφσταιλ. Ποτέ δε θα διαβάζαμε ερώτηση από άντρα “η σύντροφός μου δεν μπορεί να πάει ένα ταξίδι ή να βγει για ενα φαγητό και να πληρώσει τα δικά της, νιώθω πως δεν μπορεί να ακολουθήσει το λαιφσταιλ μου, τι να κανω;” Κι αν διαβάζαμε, θα έτρωγε τρελο κράξιμο. Πιστεύω πως σε μια καλή σχέση αυτό που λες είναι πρόβλημα όταν υπάρχει τεράστια διαφορά αλλά αυτή δεν είναι η δική σας περίπτωση. Με τα δανεικά δε σύμφωνω, γιατι φέρνει προβλήματα στο ζευγάρι (ας δανειστει από άλλους, τι θα έκανε δηλαδη αν δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Διάβασε ξανά τι λέει : “όλο αυτό τον έχει επηρεάσει τόσο που δεν μπορεί να κάνει τίποτα, δεν μπορεί να βγει για μια μπύρα ή να πάρει έναν καφέ, θέλει μόνο να κάθεται μέσα και να πάει δουλειά”. Δεν είναι ίσως ότι η κοπέλα δεν θέλει ή δεν είναι σε θέση να καλύψει κάποια παραπάνω πράγματα, αλλά μάλλον τον έχει πάρει τόσο από κάτω που δεν θέλει αυτός να κάνει τίποτα. Και ναι, σαφώς την αντικειμενική δυσκολία της θέσης του τη χειροτερεύει η πατριαρχία.
Αν δεν είχε απλώς όρεξη για τίποτα, δε θα σχολιάζε την οικονομική διαφορά τους. Επίσης δε λέει ότι του προτείνει να βγουν και να κεράσει κι αυτός αρνείται, απλώς πως δεν έχει όρεξη.
Ο σύντροφός σου περνάει δύσκολη φαση. Επέλεξε μια σχολή που δεν του βγήκε, και τώρα προσπαθεί και -έχει κάθε δικαίωμα- να επαναπροσδιορίσει τον εαυτό του.( Όπως και εσύ έχεις κάθε δικαίωμα να θέλεις κάποια πράγματα.) Εγώ προσωπικά δε το βρίσκω παράλογο να μην εχει διάθεση για ταξίδια κλπ, εφόσον δεν έχει λύσει το ουσιαστικό θέμα του που είναι “τι θα κάνω στη ζωή μου;”. Και μπορεί να μην μπορεί ρε παιδί μου να ανταπεξέλθει οικονομικά και να μην θέλει άλλο να δανείζεται. Δεν μπορείς και δεν ξερω αν εχεις το δικαίωμα να του πεις κάτι για αυτό. Ειστε ζευγάρι, αλλά… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν νομίζω ότι εδώ τίθεται θέμα στήριξης στο σύντροφο, αλλά θέμα δυναμικής του καθενός. Στηρίζουμε για μια περίοδο και περιμένουμε να πατήσει στα πόδια του ο σύντροφός μας, αυτό με την προϋπόθεση ότι έπεσε από το στάνταρ του και ότι το στάνταρ του μας αρέσει. Αν κατάλαβα καλά, τον αγαπάς αλλά το στάνταρ του δεν σου αρέσει. Μπορεί να αγαπάμε ανθρώπους, αλλά να μην μας κάνουν για σύντροφοί μας.
Πολύ εύστοχο σχόλιο
Εχω την αισθηση οτι το πήγατε διερευνητικά μέχρι τώρα ‘πάμε κ βλεπουμε’… ε, τώρα είδατε κ καλείστε να πάρετε απόφαση. Έχουν γραψει κατά καιρούς συμμετέχοντες εδώ, λύσεις απασχόλησης για όσους έχουν αυτό το πολύπαθο χαρτί της φιλοσοφικής… από αποσταση μετάφραση- δν ξερω ίσως κάπου παίζει κ μεταφορά από αρχαία σε νέα (;), ή διόρθωση κειμένων κλπ. Δεν προτεινω λύσεις απλά γνωριζω κ εγώ άτομο που προκειμένου να έχει κάποιο στάνταρ εισόδημα δουλευει αντίστοιχα… θελω να καταλήξω οτι ο ιδιος προφανώς έχει αποφασίσει οτι μέχρι εκεί μπορεί/ θέλει… (Δν νομίζω οτι είναι θέμα ταξικό- δεν φαίνεται να αποκλίνουν οι βάσεις σας… Διαβάστε περισσότερα »
Από τη στιγμή που αγαπάς τον άνθρωπο σου του στέκεσαι. Μόνο αν τον έβλεπα να κ@λ#βαρ&ει θα ξενέρωνα. Μου αρέσει η δουλειά και χαίρομαι να βλέπω και τον άντρα μου έτσι.
Αν όμως βλέπεις ότι προσπαθεί και τον γουστάρεις και τον αγαπάς κάνε υπομονή και θα καρποφορήσει η προσπάθεια, προσωρινή κατάσταση θα είναι. Ειμαι άνθρωπος που δε χάνει εύκολα το ταξιδάκι του τριήμερο, διακοπές εξωτερικό εσωτερικό.. αλλά εχουν υπάρξει και συνθήκες που έγινε κι αυτό
Κάντε σεξ, καλέστε φίλους στο σπίτι, πιειτε τα μόνοι σας στο σπίτι, πικνίκ στο πάρκο, ποδηλατάδα….
Αχ κορίτσι μου. Δεν θέλω να σε στεναχωρήσω αλλά θα σε στεναχωρήσω. Ξέχνα τα ταξικά, κτλ. Ο άνθρωπος σου έκανε μια συνειδητή επιλογή, γύρω στα 30 είναι κι αυτός φανταζομαι? να ξανασπουδασει με επένδυση οικονομική (πού βρήκε τα χρήματα?), με συνέπεια να μην τον φτάνουν τα λεφτά και να δανείζεται από γονείς κι από εσένα. Οι φίλες λένε ότι παλεύει, εγώ βλέπω έναν άνθρωπο μη αυτόνομο που δεν ζυγίζει τα πράγματα. Ας δώσει εξετάσεις να σπουδάσει δωρεάν σε δημόσιο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Ας πιάσει δεύτερη δουλειά. Ας μαζέψει πρώτα χρήματα και μετά ας τα σκάσει για ιδιωτικό πτυχίο. Δεν ξέρω. Μαζί… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ δύσκολο και λεπτό αυτό το θέμα.. Από τη μία μου θυμίζεις την γκρίνια της πρώην κοπέλας του αδερφού μου επειδή εκείνος δεν είχε πολλά, και υπήρχαν και προβλήματα υγείας, μαζί με άλλα, και εκείνη γκρινιαζε γιατί δεν πάνε ταξίδι. Λίγο αναισθησία το λες; Λίγο δεν θέλω να χαλάσω τη ζωή μου για κάποιον άλλον το λες; Πολλές οπτικές. Όλες σωστές εν μέρει. Δυστυχώς αν δεν αλλάξει η κατάσταση, θα νιώθει άσχημα, ανάξιος, άχρηστος και ενοχές ακόμη και να του καλύπτεις κάποια έξοδα σε αυτά που θέλεις να κάνετε μαζί. Αν θέλεις να ζήσεις την ζωή σου, φύγε. Δίκοπο μαχαίρι… Διαβάστε περισσότερα »