Γεια σας.
Ας με πούμε Μαρία – ετών 32. Σας στέλνω επειδή χρειάζομαι άμεσα βοήθεια σε κάτι.
Είμαι στη συγκεκριμένη δουλειά εδώ και τρια χρόνια. Την ξεκίνησα επειδή είναι αυτό που σπούδασα. Από την πρώτη κιόλας μέρα που ξεκίνησα έπαθα σοκ με το πώς είναι στην πραγματικότητα και κατάλαβα απευθείας ότι δεν είναι για μένα. Ωστόσο με τον καιρό συνήθισα και έγινα και καλή σε αυτό που κάνω, παρότι συνεχίζει να μη μου αρέσει.
Το πρόβλημα είναι ότι εδώ και ενα μηνα κάποιες συνθήκες έχουν αλλάξει άρδην – πλέον πρέπει να δουλεύουμε όλη την εβδομάδα εκτός έδρας, και επιστρέφουμε μόνο για Σαββατοκυριακο. Φεύγουμε Δευτέρα αξημερωτα, γυρνάμε Παρασκευή βράδυ και μένουμε σε ξενοδοχεία. Εμένα προσωπικά αυτό με διαλύει από κάθε άποψη και με αποσυντονιζει στα πάντα. Νιώθω μετέωρη και εντελώς χαμένη. Ακόμα και όταν είμαι στο σπίτι δεν μπορώ να χαλαρώσω γιατί σκέφτομαι ότι Κυριακή βράδυ πρέπει πάλι να ετοιμάζομαι για το μαρτύριο. Είμαι πλέον και επισήμως πολύ δυστυχισμένη με τη δουλειά που κάνω. Δυστυχώς όμως δεν έχω την πολυτέλεια να παραιτηθώ και να ψάξω για κάτι άλλο, ζω μόνη μου και paycheck-to-paycheck. Δεν έχω οικογένεια ή κάποιον άλλο που να μπορεί να με φιλοξενήσει αν με διώξουν από το σπίτι που μένω επειδή δεν μπορώ πλέον να πληρώσω ενοίκιο.
Αυτά για εισαγωγή περισσότερο για να καταλάβετε. Τώρα, το πρόβλημά μου είναι το εξής: πλέον με πιάνουν τα κλάματα και στη δουλειά και δυσκολεύομαι πάρα πολύ να το κρύψω ωστε να μην το καταλάβει κανείς. Δεν έχω πάντα την πολυτέλεια να απομακρυνομαι μέχρι να μου περάσει δυστυχώς, και πλέον συμβαίνει να με πιανει όλο και πιο συχνά.
Μήπως κάποια ξέρει κάποιους τρόπους πώς να κόψω το κλάμα μαχαίρι πριν αρχίσει; Έχω διαβάσει για τεχνικές αναπνοής αλλά μέχρι στιγμής δε με έχουν βοηθήσει, ούτε και το να πιω νερό ή να κοιτάζω προς τα κάτω ή ό,τι άλλο έχω διαβάσει online ως τώρα. Ιδανικά νομίζω ότι για να το καταφέρω πρέπει να σταματήσω τις σκέψεις, οπότε θα πρέπει ισως να βρω έναν τρόπο να πετυχαίνω γρήγορα dissociation, αλλά δεν ξέρω πώς να το καταφέρω αυτό. Υπάρχουν τρόποι;
Ξέρω ότι σας ζητάω βοήθεια για να αντιμετωπίσω το σύμπτωμα και όχι το πρόβλημα, αλλά το πρόβλημα δεν αντιμετωπιζεται, ενώ το συμπτωμα πρέπει να αντιμετωπιστει άμεσα.
Σας ευχαριστώ,
Μαρία
ΑΠΟ ΤΟΝ – Μαρία
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Το κλάμα είναι εκτόνωση σε λογικές δόσεις,στην περίπτωση σας θα έλεγα να αναζητήσετε άλλη δουλειά.
Ζείτε ένα κολαστήριο,ήμαρτον!
Μαρία, το σύμπτωμα θα αντιμετωπιστεί άμεσα με ιατρική βοήθεια σε δημόσια δομή.
Τώρα, για την αιτία.
Θα βρεις πρώτα άλλη δουλειά και μετά θα παραιτηθείς.
Ξεκίνα να απομακρύνεσαι ψυχικά από την τωρινή δουλειά σου, αποστασιοποιήσου όσο είναι δυνατόν, δε χρειάζεται να είσαι καλή.
Άφησε μόνο τη σωματική κόπωση.
Είναι σίγουρο ότι θα αλλάξεις δουλειά, με όποιο κόστος. Δεν υπάρχουν αδιέξοδα.
Στείλε βιογραφικά, παντού…και σε τηλεφωνικά κέντρα, εξυπηρέτηση πελατών.
Θα λυθεί το κουβάρι.
Καλή ζωή
με βοηθάει να τσιρίζω στο αυτοκίνητο πηγαίνοντας και φεύγοντας από την δουλειά.
Ελπίζω να κάνεις κινήσεις να το αλλάξεις, Είναι τόσες πολλές οι ώρες της μέρας μας που αφιερώνουμε στην δουλειά μας, που πραγματικά μπορεί να μας αρρωστήσει το να μην περνάμε καλά σε αυτήν.
Απ’ότι φαίνεται η δουλειά αυτή σε έχει σπρώξει προς την κατάθλιψη, αυτό είναι πολύ δυσάρεστο. Δεν θεωρώ σωστό για την ψυχική σου υγεία το να τη συνεχίσεις για πολύ, ενώ σε φέρνει σε τέτοια χάλια. Άλλο το να μην μας αρέσει πολύ η δουλειά μας, κι άλλο να μην μπορούμε να συγκρατήσουμε τα κλάματα. Δεν ξέρω αν υπάρχουν κι άλλες συνθήκες στη ζωή σου που σε οδηγούν στη δυσφορία, πάντως θα μπορούσες να ψάξεις για κάτι άλλο και να στέλνεις βιογραφικά χωρίς να παραιτηθείς. Να παραιτηθείς μόνο αν προσληφθείς κάπου αλλού. Βέβαια λόγω των συνθηκών της συγκεκριμένης δουλειάς καταλαβαίνω ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Εδώ δεν έχει λεφτά να πληρώνει το ενοίκιο της πως να πληρώνει τις ψυχοθεραπείες; Κ μην αρχίσετε τα δωρεάν κ τις οικονομικές λυσεις γτ δε παίζουν, κακά τα ψέμματα. Απορώ γιατί συνεχίζει αυτή τη δουλειά αφού κ χάλια τη κάνει αλλά ούτε κ οικονομική άνεση της δίνει. Να έλεγα ότι βγάζει χρήματα όταν πάει να κατέβει το δάκρυ να σκεφτόταν τις απολαβές της αλλα ούτε αυτό συμβαίνει. Το κλάμα δε θα φύγει δυστυχώς θα είναι εκεί μέχρι να αλλάξεις εσύ εργασία. Μπορει να μετριαστεί όταν θα πλησιάζει η καλοκαιρινή σου αδεια ίσως. Αφού είδες ότι δεν είναι για σένα αυτή… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν μπορώ καν να φανταστώ τι δουλειά κάνεις που 5 μέρες την εβδομάδα είσαι εκτός και μόνο ΣουΚου σπίτι. Πραμγατικά δεν έχεις ζωή έτσι. Φυσικά πρεεπει να αρχίσεις να ψάχνεις για δουλειά όσο είσαι ακόμα εκεί. Αμα δεν αντέχεις ούτε λεπτό ακόμα δοκίμασε κάτι εντελώς διαφορετικό προσωρινά, όπως εστίαση, πωλήτρια ή κάτι αλλο που εγγυάται άμεση πρόσληψη. Για τεχνικές να αποφύγεις το κλάμα τώρα τι να πω. Εμενα με βοηθάει να κάνω βόλτες, να περπατάω μετά τη δουλειά ή και στο διάλλειμα της κυρίως στη φύση ή και χαζά μες την πόλη. Με βοηθάει η γυμναστική ήπια και με Youtube… Διαβάστε περισσότερα »
Δν ειναι λύση αυτο (για το ζ μιλάω). Καλύτερα να κλαις στην τουαλέτα παρα να το παίρνεις κάθε μέρα. Αυτό ειναι για εξαιρετικές περιπτώσεις. Ειναι εθιστικό κ δν μπορείς να το παίρνεις έτσι. Απορώ πως τα γράφουν λες κ είναι καραμέλες. Κ απορώ πως τα παίρνει κ ο κόσμος έτσι. Αν η δουλεια σου σε σπρώχνει σε τέτοιες τακτικές, δν ειναι για σένα. Ή το περιβάλλον φταίει ή η θέση/είδος εργασίας (ή κάτι άλλο, δν ξέρω, αλλά κάτι που πρέπει να αλλάξει. Γραφούσα, μη μάθεις τα ζ έτσι. Πραγματικά. Πήγαινε σε έναν ψυ, ίσως χρειάζεσαι καταθλιπτικα ώστε να ηρεμήσεις κ… Διαβάστε περισσότερα »
Στέλνετε που στέλνετε πείτε κάποιες παραπάνω πληροφορίες για να καταλάβουμε τι γίνεται. Δεν μπορώ να φανταστώ τι δουλειά είναι αυτή που σας ανακοίνωσαν, χωρίς να σας ρωτήσουν, αν θέλετε να δουλεύετε εκτός έδρας. Οι δουλειές εκτός έδρας συνήθως είναι συμφωνημένες από την αρχή και το ξέρεις. Δηλαδή είπαν σε παντρεμένους με παιδιά δε θα βλέπετε την οικογένεια σας, δε θα φροντίζετε τα παιδιά σας και κόψτε τον λαιμό σας; Κι έτσι απλά τους ανέτρεψαν τη ζωή; Αυτό είναι παράνομο καταρχάς. Πως άλλαξε η σύμβαση χωρίς τη συγκατάθεση σας; Επίσης πληρώνεστε πολύ παραπάνω από πριν για τα εκτός έδρας; Είναι κάτι… Διαβάστε περισσότερα »
Κάτι πρόχειρο που μου έρχεται στο μυαλό είναι μεγάλη κατασκευαστική εταιρία. Κάποιες αναλαμβάνουν έργα όχι μόνο πανελλαδικά, αλλά και πανευρωπαϊκά.
Υποτίθεται πως αν βάλεις την γλώσσα σου στον ουρανίσκο και πιέσεις προς τα πάνω τότε σταματάει. Σε εμένα δεν έχει πιάσει φυσικά, αλλά δοκίμασε το. Δεν κοστίζει ούτε σε χρόνο ούτε σε χρήμα. Αυτό που πιάνει σε εμένα όταν είμαι αγχωμένη (εγώ το κάνω κυρίως τα βράδια) είναι ότι έχω φτιάξει στο μυαλό μου τον παράδεισο μου. Τον έχω φτιάξει ακριβώς όπως τον θέλω εγώ. Δεν χρειάζεται να ισχύουν ούτε καν οι νόμοι της φυσικής. Κλείνω τα μάτια και είμαι εκεί. Αυτό βέβαια θέλει δουλειά και χρόνο και δεν σου κρύβω πως ούτε κι εγώ το έχω κάνει συστηματικά. Περισσότερο… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί δεν αντιμετωπίζεται το πρόβλημα;
Έχεις σπουδές και εμπειρία..ψαξου παράλληλα στον ιδιο τομέα ή ακόμη και κάτι εντελως άσχετο
Ξέρω είναι δύσκολο αλλά σκέψου κάθε φορά τι έχεις να κανεις,βήμα βήμα και όχι τι θα γίνει την επόμενη μέρα
Μιλά με συναδερφους για ο τι βλακεία και άσχετο με την εργασια,βγες να πάρεις ένα καφέ,άκου την αγαπημένη σου μουσική στα ακουστικά,τα σκ που επιστρέφεις βγες με φιλους
Θέλει προσπάθεια
Εμένα με δυσαρεστούν όλες οι δουλειές που έχω κάνει 😂
Πέρα απο την “πλάκα”, πρώτον πόσο σκοπεύεις να το ανεχεσαι αυτό; Εάν όχι πολύ δεν έχεις τίποτα να χάσεις! Πρώτον θα μιλήσεις με τον άμεσο προϊστάμενο σου ότι δεν μπορείς να το συνεχίσεις αυτό μήπως και σε αλλάξουν θέση κτλπ, εαν αυτός δεν καταλάβει θα μιλήσεις στον άμεσος επόμενο από πάνω του, εάν τυχόν δεν βγεί κάποια άκρη αναζητάς άμεσα εργασία σε άλλη εταιρεία, αυτές είναι οι πιο ρεαλιστικές επιλογές, ελπίζω να μην κολωσεις γιατί μόνο εσύ θα χάσεις
Χαζή ίσως η ερώτηση μου, αλλά έχεις μιλήσει με τον υπεύθυνο σου? Έχεις ρωτήσει (με ευγενικό τροπο) πόσο θα τραβήξει αυτή η ιστορία με τα εκτός έδρας? Γιατί αν πριν 3 χρόνια υπέγραψες για μια δουλειά με βάση την πόλη που μένεις, κ τώρα στα έχουν αλλάξει, έχεις το δικαίωμα να παραπονεθείς. Όσο για το κλάμα, δυστυχώς δεν ξέρω τι να σου πω. Επειδή περνάω κ εγώ δύσκολα στην δουλειά μου απο τη δεύτερη βδομάδα που ξεκίνησα (πριν 7 μηνες) θα σου αυτό που μου είπε ένας φιλος: στεναχωριέσαι κ αγχώνεσαι κ θυμώνεις γιατί νοιάζεσαι. Σταμάτα να νοιάζεσαι κ κοίτα… Διαβάστε περισσότερα »