Γεια σας φίλ@.
Λέω να γράψω και εγώ την ιστορία μου για να πάρω την βοήθεια του κοινού καθώς σας διαβάζω καθημερινά και θεωρώ ότι πολλ@ σχολιάστ@ έχουν φοβερή αντίληψη και προσπαθούν πραγματικά να βοηθήσουν. Επίσης με βάση κάποιες πρόσφατες επιστολές και σχόλια, νομίζω κάποι@ έχουν κοινές εμπειρίες οπότε θα με ενδιέφερε η οπτική τους. Πήρα λοιπόν το θάρρος και ας ξέρω ότι μάλλον θα δεχτώ και λίγη επίθεση.
Λοιπόν… έχω τον τελευταίο χρόνο σχέση με έναν άνθρωπο που έχει δύο μικρά παιδιά με καθεστός συνεπιμέλειας. Όπως έχω διαβάσει και σε προηγούμενες ιστορίες, κάπως δυσκολευόμαστε να βρούμε τις ισορροπίες. Ενώ υπάρχει ένα πρόγραμμα μες την εβδομάδα και με εναλλάξ σκ (με την απαραίτητη ελαστικότητα φυσικά ώστε να εξυπηρετούνται και οι δύο γονείς), κάπως έχουμε καταλήξει να έχουμε περάσει μήνες χωρίς ένα σκ οι δυό μας ή με φίλους. Με κάποιο τρόπο, πάντα ψιλοέχουμε τα παιδιά. – Εδώ να πω ότι δεν ζούμε μαζί.
Φυσικά και τα παιδιά έχουν προτεραιότητα αλλά καθώς η σχέση μας είναι αρκετά φρέσκια κάπως νιώθω ότι δεν έχουμε βιώσει επαρκή κοινό χρόνο ώστε να μπουν γερά θεμέλια. Κάνουμε πράγματα με τα παιδιά αλλά επειδή είναι τόσο μικρά, στην πραγματικότητα όλος ο χρόνος που περνάμε όλοι μαζί περιστρέφεται γύρω από το να μην πεθάνουν (φαντάζομαι οι γονείς ξέρουν πολυ καλά για τι πράγμα μιλάω). Δεν υπάρχει δηλαδή χρόνος να πεις μια κουβέντα όσο τα παιδιά είναι εκεί καθώς είναι απολύτως εξαρτώμενα.
Δεν το έχω συζητήσει μαζί του ακόμα καθώς θέλω πρώτα να το ξεκαθαρίσω στο κεφάλι μου. Κάτι απ’έξω αναφορές που έχω κάνει όταν άλλαξε το πρόγραμμα τελευταία στιγμή (την τελευταία φορά γιατί η πρώην του είχε ραντεβού με καφεντζού!!!) απλά πέρνω την απάντηση “Δεν πειράζει. Μ’αρέσει να περνάω χρόνο με τα παιδιά μου”. Και το καταλαβαίνω 100% αλλά θα ήθελα και αυτός να καταλάβει ότι όταν είμαστε με τα παιδιά, δεν περνάει ουσιαστικό χρόνο μαζί μου. Απλά είμαι εκεί. Καταλαβαίνω ότι πάντα θα είμαι δεύτερη στις προτεραιότητες του αλλά όσο να πεις άλλο δεύτερη με ποσοστό 30% και άλλο με 1%.
Fell free να με κράξετε στα σχόλια (το περιμένω γιατί αυτό έχει γίνει με όλες τις παρόμοιες ιστορίες) αλλά θα ήθελα πραγματικά να προσπαθήσετε να μπείτε και λίγο στη θέση μου για να μάθω και τις απόψεις σας καθώς δεν έχει κάποιος στον κύκλο μου παρόμοια βιώματα. Υπάρχει τελικά τρόπος να βρεθούν οι ισορροπίες;
ΑΠΟ ΤHΝ – Evil stepmother
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μας ήρθε update από τη γράφουσα και σας το αντιγράφω-/επικολλώ: ////////// “Καλημέρα Ρένα. Είμαι η κοπέλα αυτής της ερώτησης: https://ampa.lifo.gr/i-istoria-soy/pername-poly-chrono-me-ta-paidia-toy/ Στέλνω ένα “update” για να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες τις σχολιάστριες που ασχολήθηκαν με την ιστορία μου. Θέλω να στείλω μια τεράστια αγκαλιά στην A pretty mess που πραγματικά με συγκίνισε (εκλεγα στη δουλειά σαν το χαζό). Η κουβέντα θα γίνει πάντως όπως με συμβουλέψατε πολλές. Υ.Γ. Επειδή το θέμα καφετζού έκανε trigger νομίζω… Η σκέψη μου ήταν ακριβώς αυτή που ανέλυσε η Μαρία (λες και είσαι στο μυαλό μου!!!). Θα μπορούσα να γράψω “για μια χαζή αιτία”… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι πολύ δύσκολη η ύπαρξη παιδιών και δεν είναι κάτι που μπορούν όλοι να κάνουν. Εγώ θα έλεγα να μην είσαι εκεί όταν είναι τα παιδιά. Τύπου θα έχεις τα παιδιά το ΣΚ; Τέλεια τα λέμε από Δευτέρα. Χωρίς μούτρα και γκρίνια κτλ. Αν συμμετέχεις παντού με τα παιδιά δε θα προσυπολογιστεί χρόνος για εσένα και θα θεωρείσαι για πάντα δεδομένη. Και γενικότερα σκέψου αν θέλεις πραγματικά να περνάς την καθημερινότητα σου με παιδιά. Ίσως να μην είναι κάτι που σου ταιριάζει.
Κοίτα τωρα, εγώ θα σου μιλήσω από την άλλη πλευρά ,αλλά δε θα σε κραξω. Κακά τα ψέματα έχεις σχέση με έναν άνθρωπο που έχει παιδιά. Το ότι δε τα έκανε μαζί σου δεν έχει σημασία. Αυτόματα αποκτάς τη καθημερινότητα που έχει μια γυναίκα που έχει παιδια σαν να τα έκανες εσύ. Εγώ που έχω δε πάω διακοπές χωρίς το παιδί , δε περνάω το σκ χωρίς το παιδί, και όταν το παιδί είναι στο σπίτι θα προσέχω τι θα πω και σίγουρα αν δε βεβαίωθω ότι έχει κοιμηθεί δε θα κάνω σεξ . Δεν έρχομαι δεύτερη μετά το παιδί… Διαβάστε περισσότερα »
Είσαι η φωνή της λογικής!
Αυτόματη δεν είναι η συνεπιμέλεια; Γιατί να την διεκδίκησε;
Όχι όταν τα παιδιά είναι πολύ μικρά. Αν πάρω σοβαρά την φράση ” προσέχουμε να μην πεθάνουν” θεωρώ ότι τα παιδιά είναι στην ηλικία που προσέχεις μέχρι και το πώς θα φάνε για να μη πνιγουν. Το επισήμανε και η eliza. Είναι βρεφακια ή παιδάκια τελικά? Αυτόματη στην Ελλάδα είναι η συν- επιμέλεια για το αν συν- αποφασίζουν και οι δύο γονείς για τα παιδια . Το αν θα έχουν ίσο χρόνο και πως αυτός διανέμεται ,το κανονίζουν μεταξύ τους με δικηγόρους και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Στην Ελλάδα συνήθως συνεπιμελεια εννοούμε να τρώει όλο το αγγούρι η μαμά με… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό το η μαμά όλη την εβδομάδα και ο μπαμπάς σκ και καλοκαίρια μόνο για συνεπιμελεια δεν μου ακούγεται…
Άστο δεν είναι εύκολη υπόθεση. Στη περιοχή που μένω 2 στα 6 παιδιά στο σχολείο της κόρης μου έχουν χωρίσει οι γονείς τους. Μόνο ένα ξέρω που τηρείται η συνεπιμελεια και έχει το παιδί δύο σπίτια και μένει 15 στο ένα 15 στο άλλο. Μένουν όμως κοντά οι γονείς , το παιδί είναι 14 και αυτό εξυπηρετείται . Πάει μόνο του σχολείο, διαβάζει μόνο του , βάζει τρώει μόνο του , μαγειρεύει κτλπ. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις μένουν με τη μαμά και πάνε στον μπαμπά τα σκ. Και παλιότερα που ήταν πιο μικρά, αν έπεφτε κανένα πάρτι σε σκ… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν γίνεται ποτέ κ δεν θα γίνει η συνεπιμελεια να είναι 50-50. Ας μην παραβλέπουμε ουσιαστικές διαφορές για χάρη της στρογγυλοποίησης. Να ξεκαθαρίσω ότι συμφωνώ με την συνεπιμελεια για να ληφθούν κάποτε περισσότερες ευθύνες από τους πατέρες. Ωστόσο το 50-50 μόνο χοντρικά ισχύει και πάντα είναι υπέρ της μαμάς γιατί όσο καλος και να είναι ο μπαμπάς έτσι θέλουν τα παιδιά δυστυχώς ή ευτυχώς. Τα παιδιά έχουν συνήθως περισσότερη αμεσότητα με τη μητέρα. Το έχω ζήσει στα παιδικά μου χρόνια που έβραζε η σχέση της μητέρας μου κ του πατέρα μου με όλο το blaming επάνω της (κ όντως ακατανόητη… Διαβάστε περισσότερα »
Το 50/50 είναι ακατόρθωτο από πολλές απόψεις. Αυτό που εγώ επιμένω σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ένα σταθερό πρόγραμμα ώστε και ο πατέρας και η μητέρα να μπορούν να βάλουν σε τάξη τη ζωή τους και να μη χρησιμοποιείται ο χρόνος με το παιδί ως μέσο χειρισμού. Αλλά και το παιδί χρειάζεται σταθεροτητα. Να ξέρει πότε θα είναι με τον ένα και πότε με τον άλλο σε σταθερή βάση. Γιατί αλλιώς και απογοητεύεται όταν περιμένει να δει τον ένα γονιό και δεν τον βλέπει και υπάρχει περίπτωση να εκμεταλλευτεί και αυτό τη φλου κατάσταση . Ξέρουμε όλοι πόσο χειριστικα μπορούν… Διαβάστε περισσότερα »
Όχι μόνο δεν είναι αυτόματη, αλλά στις (συντριπτικά) περισσότερες περιπτώσεις διαζυγίων η επιμέλεια δίνεται στο ένα μέρος (συνήθως στην μητέρα) και απλώς ορίζεται η διαδικασία που αφορά τις σχέσεις του καθενός μέρους, κυρίως ως προς το παιδί, αλλά και με το άλλο μέρος.
Στην πραγματικότητα υπερισχύει η διασφάλιση των δικαιωμάτων του ανήλικου, δηλαδή ορίζονται οι υποχρεώσεις απέναντί του των 2 μερών και, σε συνέχεια, τα δικαιώματα του κάθε μέρους, όσον αφορά το γονεϊκό.
Λέγοντας συνεπιμέλεια αναφερόμαστε σε θεσμικό καθεστώς, ο χρόνος που θα μένει το παιδί μαζί με το κάθε μέρος είναι απλώς ένα μέρος της ρύθμισης.
Και τότε τι ήταν όλος αυτός ο χαμός που εγινε μερικά χρόνια πριν με την αλλαγή του νόμου; Δεν άλλαξε τελικά;
Άλλαξε!
Μέχρι την αλλαγή η επιμέλεια μπορούσε να δοθεί σε έναν από τους 2 γονείς.
Αυτό δεν σήμαινε ότι αυτός που δεν έχει την επιμέλεια στερείτο των δικαιωμάτων του (να έχει ουσιαστική επαφή με το παιδί κοκ), ούτε ότι δεν είχε υποχρεώσεις απέναντί του (και οικονομικές).
Αρκετοί άρρενες έκριναν ότι αυτό δεν αρκεί ζητούσαν να προβλεφθεί νομικά και η από κοινού επιμέλεια (συνεπιμέλεια), που δεν προβλεπόταν στον Νόμο.
Ο Νομοθέτης το δέχθηκε και έτσι τώρα ένα δικαστήριο μπορεί να δώσει συνεπιμέλεια.
Αυτά σε χοντρές γραμμές
Αυτός μια χαρά περνάει. Έχει κάνει τη ζωούλα του, τα παιδάκια του, έχει και δύο γυναίκες να τον βοηθάνε να τα μεγαλώσει στα πρώτα δύσκολα χρόνια. Εσείς; Ζείτε τη ζωή παντρεμένης χωρίς να έχετε παιδιά δικά σας και με κάποιον μάλιστα που δεν γνωρίζετε καλά. Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα βέβαια, αλλά κάνετε την πληροφορημένη επιλογή να είστε ο τελευταίος τροχός της άμαξας. Αν αυτό ήταν το όνειρο της ζωής σας πάω πάσο. Δεν ακούγεται όμως ότι είναι…
Αγαπητή φίλη, εμένα με προβληματίζει οτι παρόλο που η σχέση είναι φρέσκια, σε γνώρισε στα παιδιά του. Μου φαίνεται περίεργο: πώς γνωρίζεις έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζεις καλά, που δεν έχει δοκιμαστεί η σχέση στα παιδιά; Πόσες ευθύνες αναλαμβάνεις εσύ όταν έχει ο σύντροφος τα παιδιά; Πώς θα αντιδρούσε αν του έλεγες ότι δεν θα ήθελες να βρεθείτε τις μέρες πού έχει τα παιδιά; Όχι εκδικητικά ή εκβιαστικά, απλά να πεις δεν μπορώ να συμμετέχω. Δεν ξέρω, εμένα αυτό θα με έβαζε σε επιφυλακή.
Eμένα τώρα με τρίγκαρε το όλο θέμα με τα γερά θεμέλια… όταν μπεις να χτίσεις σε άδειο οικόπεδο βάζεις εσύ τα θεμέλια. Όταν μπεις να χτίσεις επιπλέον όροφο πάνω σε ήδη υφιστάμενη οικοδομή δεν ξαναβάζεις δικά σου νέα θεμέλια. Απλά φροντίζεις να πατήσεις πάνω στα ίδια στατικά απαραίτητα σημεία – δοκάρια της οικοδομής πάνω από την οποία συνεχίζεις το χτίσιμο. Ο κύριος έχει ήδη μία ζωή χτισμένη σε γερά θεμέλια με την πρώην σύζυγο και τα παιδιά του. Αν επιλέξεις να χτίσεις επιπλέον όροφο – σχέση, ο μόνος τρόπος να σου βγει γερή και σταθερή, είναι να δεχτείς ως δεδομένη… Διαβάστε περισσότερα »
Μ άρεσε η αναλογία θεμελίων-ορόφων.
Και να σου πω ρε συ, κάπως ψήθηκα κι εγώ τωρα για το ρετιρέ
Λανθασμένος ο παραλληλισμός.
Αν ήταν γερά τα θεμέλια δε θα χώριζε ο τύπος.
Εννοείται ότι θα χτίσει νέα οικοδομή και ο τύπος θα μεταφέρει το υπόλοιπο συντελεστή δόμησης της δικιάς του.
Κοιταξε, ουτε θα σε εκραζα ουτε θα σε χαρακτηριζα “evil” επειδη θες να περασεις χρονο μονη με τον συντροφο σου, ειτε ειναι φρεσκια η σχεση ειτε οχι. Κι εγω που ειμαι παντρεμενη με τον πατερα των παιδιων μου, την ιδια αναγκη εχω. Και να ειναι καλα οι παππουδογιαγιαδες που χαιρονται να περνουν κανενα Σαββατοβραδο με τα εγγονια πού και πού, ωστε να κανουμε κατι οι δυο μας ή με φιλους! Εκει που με εχασες λιγο ηταν στην αναφορα στο ραντεβου με την καφετζου. Αν μπεις σε αυτο το τρυπακι, πιστευω οτι θα βγεις σιγουρα χαμενη. Αν η μητερα και ο… Διαβάστε περισσότερα »
Θα σου μιλήσω με το πρώτο ριφλέξ που μου βγαίνει, και όπως έχω πολλές φορές μιλήσει στον εαυτό μου: Νομίζω ότι τα ‘προβλήματα’ στις σχέσεις σε μεγάλο βαθμό τα δημιουργούν οι τρόποι που σχετιζόμαστε. Και εξηγούμαι: τι σημαίνει σχέση; Δεν είναι ένα προκάτ πράγμα (διαφήμισης τύπου, και άντε να χωρέσει όλη η ανθρωπότητα μέσα του όπως όπως). Τις σχέσεις τις κάνουμε γιατί κάπου τις χρειαζόμαστε. Όταν αυτό το ‘κάπου’ αφορά ΜΟΝΟ πρότερες (της σχέσης) ανάγκες, ανάγκες που έχουν φτιαχτεί ΠΡΙΝ τη σχέση και όχι ΓΙΑ τη σχέση, εμένα αυτό μου δείχνει ότι δεν πολυκαταφέραμε να σχετιστούμε κιόλας. Και αφού εξάντλησα… Διαβάστε περισσότερα »
Puts things into perspective.. αυτο μου ήρθε όταν διάβασα το γράμμα σου και φυσικά συγκινήθηκα. Όπου υπάρχει ζωή όλα γίνονται
Έχω απορια:πως γίνεται να έχει καρκίνο τερματικού σταδίου και να υπάρχει τόση ενέργεια;
Ο καρκίνος ανάλογα το όργανο, τη βιολογία του κλπ (κακώς το αναφέρουμε ως μία παθηση, στην πραγματικότητα είναι ομπρέλα) μπορεί να μην προκαλεί σοβάρα “συμπτώματα”. Αυτό που διαλύει πολλούς ασθενείς είναι οι θεραπείες που προφανώς είναι πολύ βαριές. Εξού και πολλοί από ένα σημείο και μετά διαλλέγουν palliative care (ανακουφιστική φροντίδα;;;) και σταματαν να “παλεύουν” την ίδια ασθένεια. Θεωρούν ότι δεν αξίζει την ταλαιπωρία για την επέκταση της ζωής. Είναι πολύ case by case.
Ουσιαστικά δεν έχει σχεδόν καθόλου συμπτώματα από τον καρκίνο. Μόνο η κόπωση. Η χημειοθεραπεία τον διαλύει για 1 το πολύ 2 μέρες κατόπιν (την παίρνει κάθε 6 βδομάδες). Και του ρίχνει αιματοκρίτη/ και πια και αιμοπετάλια. Εκεί χρειάζεται νοσηλεία (1-2 μέρες τουλάχιστον). Ακτινοβολίες σταμάτησε. Το δέρμα του είναι πολύ ευαίσθητο και κάνει συνέχεια πληγές, αυτό ουσιαστικά θέλει προσοχή κυρίως. Ενέργεια δεν έχει γενικώς φοβερή. Κυρίως την προσπαθεί, δεν την έχει τόσο. Αν σου κάνει εντύπωση επειδή λέω για το σεξ. Μιλάμε για 1 (το πολύ 2 στύσεις την ημέρα), δεν είναι και κάτι φοβερό δηλ. Έχει όμως ένταση, και τη… Διαβάστε περισσότερα »
σας ευχαριστώ πολύ και τις δυο για τις απαντήσεις…
απλά έχω εικόνα τον ξάδερφο μου που ήταν σε αυτό το στάδιο και κουραζόταν ακόμη και να μας μιλήσει.
@πριτι μες
κουράγιο
Όταν ένας από τους δύο έχει παιδιά από προηγούμενο γάμο η κατάσταση θα είναι έτσι.
Δεν είναι διαγωνισμός, ποιος θα βγει πρώτος ή δεύτερος. Είναι παιδιά του, θα είναι πάντα πριν από οποιονδήποτε. Αυτό, είτε το δέχεσαι είτε όχι. Δεν μπορεί να υπάρξει κάτι ενδιάμεσο. Γνωρίζατε ότι υπάρχουν παιδιά, τι περιμένατε? Να μη τα βλέπει για να βγαίνετε παρέα? Ή περιμένατε ότι θα τα βλέπει κάθε δεύτερο σκ? Μπράβο του που δεν το κάνει, μπράβο και για την συνεπιμέλεια, δείχνει ότι έγινε συνειδητά γονέας, σπάνιο στην εποχή μας.
Ακουσε Evil Stepmother #not. Είμαι σε μια παρόμοια κατάσταση. Σύντροφος χωρισμένος με δύο παιδιά. Τα δικά του όμως έχουν ξεπεταχτεί, όπως επίσης το πρόβλημα πλέον είναι άλλο γιατί υπάρχουν διαφορες και δικαστήρια. Σίγουρα θέλουν λεπτούς χειρισμούς τα πράγματα. Εγω δεν έρχομαι σε πολλή επαφή με τα παιδιά για διάφορους λόγους, οπότε κατανοώ ότι θα σου είναι δύσκολο να διαχειριστείς την απόλυτη κυριαρχία τους στο πρόγραμμα τη στιγμή που βλέπεστε τόσο και είστε όλοι κοντά. Σκέφτομαι μήπως η σχέση σας δεν είναι τόσο δεμένη ακόμα ώστε να αναλαμβάνεις το ρόλο της τροφού ή παιδαγωγού έστω και περιστασιακά. Για να δέσεις με… Διαβάστε περισσότερα »
Θέλω να πω τόσα πολλά, δε ξέρω από που να αρχίσω Ο άντρας μου έχει παιδιά, είμαστε μαζί 11 χρόνια, χρειάστηκαν πολλές θυσίες και από την πλευρά του και απο τη δική μου για να δουλέψουμε. Υπήρχαν στιγμές που ήταν πάνω από τις δυνάμεις μου και ότι και να έκανε δεν μου ήταν αρκετό. Δουλέψαμε, έχουν περάσει τα δύσκολα. Πάντα θα έρχονται δύσκολες και απρόβλεπτες καταστάσεις να ξέρεις γιατί έτσι είναι η ζωή. Φυσικά τα παιδιά είναι προτεραιότητα και δε θα ήθελες ούτε εσύ να είσαι με έναν άνθρωπο που έχει τα παιδιά του παρατημένα ή τα βλέπει μια φορά… Διαβάστε περισσότερα »