Γεια σας!
Σκεφτηκα μονο κανενα 10λεπτο πριν παρω την αποφαση να σας γραψω.
Παντρεμενη εδω! Πολυ μακρια πλεον απο τον τοπο καταγωγης και διαμονης μου και νιωθω ακομα ξενη και ακαταδεκτη στην τοποθεσια”πατριδα συζυγου” .
Βεβαια να πω οτι δεν βοηθαει και ο χαρακτηρας μου. Ειμαι πολυ επιλεκτικη. Οταν βρω ατομο που γουσταρω την παρεα και το χιουμορ του ,γινομαι σαν παιδι… παραδινομαι. Περναω πολυ ευχαριστα σε αυτη την περιπτωση. Ελα ομως που αυτο δεν φτανει.
Περναμε χρονο με τους γονεις του, τα αδερφια του, το σοι του ολοκληρο και οι δικοι μου ειναι στην απεξω… ουτε που πηγαινουμε να τους δουμε.
Ειμαστε απο αυτους που δουλευουν και Σαββατα, οποτε λιγο δυσκολο, αλλα και ο συζυγος δεν κανει καμια κουβεντα. Στα…. παλια του τα παπουτσια. Ο πονος ομως μεσα μου μεγαλωνει .
Πολλες φορες σκεφτομαι αν θα επρεπε να ειμαστε σε σχεση η να ειμαι ελευθερη. Βλεπω τη ζωη καποιων φιλων που ειναι σε σχεση ,ομορφα και ωραια, και πιανω τον εαυτο μου να λεει “θελω κι εγω αυτη τη χαλαροτητα” .
Οχι σογια, συγγενεις και κουραφεξαλα. Παντα με κανουν στην ακρη γιατι λενε τα δικα τους, για ατομα που δεν ξερω, για καταστασεις που δεν γνωριζω, για inside joke αστεια… εγω μουτρωμενη και σιωπηλη.
Ο συζυγος δεν παιρνει χαμπαρι…
Τι στα κομματια να κανω;;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μοναξιά
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν μπορώ να καταλάβω πως προχωράτε σε γάμο όταν δεν επικοινωνείτε για αυτά που σας ενοχλούν αλήθεια. Κάθεσαι και τα θάβεις μέσα σου περιμένοντας διά μαγείας ο άντρας σου να καταλάβει ότι εσένα σου λείπουν οι δικοί σου αντί να του κάνεις μια κουβέντα. Πες του τι σε ενοχλεί, πες ότι θες να πάτε να δεις του δικούς σου γιατί σου έλειψαν και πιστεύω ότι θα το καταλάβει. Εάν δεν θέλει, πήγαινε μόνη σου, τι περιμένεις;
Να σου δώσει την άδεια;
Αυτό ακριβώς!
Να του μιλήσεις και να πεις και εσύ τι θέλεις. Αυτό να κάνεις. Περιμένεις μόνος του να φανταστεί τι θέλεις εσύ να κάνεις; Γιατί θέλεις να είσαι αόρατη; Αν δεν υπάρχει θάρρος να γίνει αυτή η κουβέντα, τότε υπάρχει άλλο πρόβλημα στη σχέση σας. Πάρε πρωτοβουλίες και πες αυτό το ΣΚ θα πάμε στους δικούς μου. Αν δεν θέλει πας μόνη σου. Δεν καταλαβαίνω γιατί απελπίζεσαι στα σιωπηλά.
Βέβαια από την περιγραφή καταλαβαίνω πολύ καλά σε τι περιβάλλον ζεις…
Δεν γνωρίζω την ηλικία σου, αλλά πρέπει να δυναμώσεις και να πάψεις να γίνεσαι έρμαιο στα χέρια των άλλων. Να θυμάσαι, ότι αν εσύ δεν διεκδικήσεις τα θέλω σου, αν δεν φροντίσεις τον εαυτό σου, κανείς δεν θα το κάνει για σένα. Μην παρασύρεσαι από ανόητες ρομαντικές σκέψεις, η αλήθεια είναι ότι σ’ αυτόν τον κόσμο, ο καθένας κοιτάει πρώτα την πάρτη του, εκτός από πολλούς (όχι όλους), γονείς, που βάζουν την αγάπη για τα παιδιά τους πρώτη. Οπότε αν δεν σου αρέσει η παρέα στο μεγάλο συζυγοσοι, απλά αραιωνεις και μένεις στα πολύ τυπικά. Κι ας ξινισει ο σύζυγος.… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό ακριβώς..
Αχ γλυκια μου.. αν σε παρηγορει εστω και λιγο, μια απτα ιδια εδω. Με τη διαφορα οτι οι δικοι μου ειναι κοντα, αλλα εχουμε μια υγιή σχεση που δεν κρεμιομαστε ο ενας απτον αλλον. Πραγμα που εχει βολεψει απιστευτα τον συζυγο, αλλα στους δικους του θα παμε οτι και να κανουμε. Καθομαστε σπιτι και βαριομαστε?? Δεν παμε στους δικους μου?? Γυρναμε απο μια εκδρομη?? Δεν περναμε λιγο και απτους δικους μου?? Δεν προνοησαμε για φαι?? Δεν παμε να φαμε στους δικους μου?? Οχι αγαπητε μου δεν θελω να παμε στους δικους σου… Θελω να κατσω στο σπιτακι μου ή να… Διαβάστε περισσότερα »
Μα πραγματικά δεν καταλαβαίνω πως το κάνετε αυτό.Περιμένετε ο άλλος να κάνει για εσάς πράγματα τα οποία ούτε εσείς ίδιοι κάνετε.
Δεν σας έχει προσκολλήσει ο γάμος την πατρική οικογένεια του άντρα σας, αλλά η νοοτροπία σας.
Λοιπόν,ο σύζυγος δεν έχει ενσυναισθηση…κρατα το αυτό.
ΟΜΩΣ εσυ πού είσαι σε όλο αυτό;
Μπορεις να κανεις τόσα…
Να προτείνεις να πάτε μαζί
Να ανακοινώσεις πως φεύγεις μόνη -αν δεν μπορεί/θέλει ο ίδιος
Να προσκαλέσεις τους δικους σου εκει
Να αρχίσεις να ανοίγεις τον κύκλο..σπάσε την επιλεκτικότητα
Τα μούτρα χωρίς να επικοινωνήσεις αυτό που θες που βοηθανε;αυτό που λες πως φέρεσαι σαν παιδί στις παρεες εγώ το βλέπω παντου
Με το ζόρι έκανες την επιλογή να ξενιτευτείς;
Πέρα απο όλα τα άλλα, τη σχέση σου με τον σύζυγο, την παρέα με τους δικούς του που σου επιβάλει αλλά στην πραγματικότητα ούτε ο ίδιος (έχει την μεγαλύτερη ευθύνη) ούτε και οι δικοί του ενδιαφέρονται στην πραγματικότητα να σε εντάξουν, γιατί μωρέ δεν πας μόνη σου να επισκεφτείς τους δικούς σου; Μπορείς. Δεν χρειάζεται να πηγαίνετε παντού μαζί σαν τους Χιώτες.
Και τίθεται το ερώτημα,έναν άγνωστο παντρευτηκες?
Λες και σε φύτεψαν,μάλλον η σχέση σου μπάζει νερά.
Εξ ουρανού δεν λύνονται αυτά,μιλάμε,συζητάμε και πάμε και μεις και βλέπουμε τους δικούς μας όταν νοσταλγουμε το μέρος μας σε γιορτές,άδειες κλπ.
Εδω δίνεις την εικόνα μιας φυλακισμενης και δεν το δέχομαι.
Πώς αποφάσισες να πας να μείνεις στον τόπο καταγωγής του; Από εκεί ξεκινά το πρόβλημα. Θεώρησες ότι η γυναίκα πρέπει να ακολουθεί πάντα τον άντρα; Υπήρξαν συζητήσεις για το πού θα μείνετε; Πως σε έπεισε; Είναι κάτι που δεν μας εξηγείς. Μπορείς να του δηλώσεις ότι δεν θες να βλέπεις τόσο συχνά τους δικούς του και νιώθεις καταπίεση. Αυτός μπορεί να συνεχίσει να τους βλέπει όσο θέλει. Και να πας ταξίδι να δεις τους δικούς σου μόνη σου αφού σου λείπουν. Γιατί πρέπει να πάτε οπωσδήποτε μαζί;
Λογικά το κλασικό που έγινε με πολλές από εμάς, “έχω δικό μου σπίτι εκεί γιατί να τα δίνουμε στα ενοικια, αν κάνουμε παιδιά θα μας βοηθανε, δε γίνεται να αφήσω τη δουλειά μου κλπ”. Βέβαια στην πραγματικότητα αν του εχουν σπίτι οι δικοί του σας το χτυπάνε μια ζωή, παρεμβαινουν παντου κι αν δεχτουν να προσφερουν βοήθεια με τα παιδιά σε χορεύουν στο ταψί.
Δηλαδή,περίμενες να σε παρακαλάει ο σύζυγος σου να πάτε να δείτε τους δικούς σου ή έστω να το προτείνει μόνος του ?
Εάν δεν εισασταν παντρεμένοι,τι θα έκανες,όπως λες ??
Θα πήγαινες να τους δεις,σωστά ?
Ε,πήγαινε και τώρα,είσαι παντρεμένη,όχι φυλακισμένη,δεν πιστεύω να σου έχουν απαγορεύσει την έξοδο από την πόλη