Γεια σας αγαπημένες μου!
Έχω πατήσει τα 30 και κάθε περίοδός μου με γ@μ@ει όλο και περισσότερο ψυχολογικά. Μικρότερη είχα αφόρητους πόνους, που δεν περνούσαν ούτε με παυσίπονα και πολύ αίμα, έφευγα από το σχολείο κι αργότερα όταν έπιασα δουλειά χαπακωνόμουν για να τη βγάλω.
Πλέον, ο πόνος είναι ελεγχόμενος, δηλαδή ρυθμίζεται με κάτι ζεστό και ένα καλό παυσίπονο, αλλά η ψυχολογία μου την εβδομάδα πριν έρθει η περίοδος είναι χάλια. Γίνομαι άλλος άνθρωπος, δυσάρεστη, αλλά δεν ελέγχεται.
Έχω νεύρα, ένταση, άσχημη διάθεση και αυτό το τρώνε στη μάπα και οι κοντινοί μου. Κάθε φορά που είμαι σε αυτή τη φάση λέω ότι μάλλον έχω ψυχολογικό θέμα και πρέπει να το δω με ψυχολόγο, μετά έρχεται η περίοδος όπου την πρώτη μέρα είμαι μέτρια και μετά όσο περνανε οι μερες η ψυχολογια φτιαχνει και τελικά είμαι μια χαρά.
Επίσης πλέον πονάω στις ωοθήκες και στο στήθος (που πρήζεται πολύ) και τα πόδια μου τα νιώθω βαριά, ενώ παλιότερα τον πονο τον ενιωθα καθαρά στη μέση και στην κοιλιά.
Δεν ξέρω τι να κάνω πλέον με αυτό, νιώθω ότι το σώμα μου μου δίνει σήματα και λέει: γονιμοποιήσου για να σταματήσουν όλα αυτά τα συμπτώματα (ψυχολογικά και σωματικά). Περνάω πολύ δύσκολα και κάθε μήνα είμαι και χειρότερα.
Ψυχολογία κατάθλιψης και νεύρων.
Σας έχει τύχει εσάς; τι μπορώ να κάνω λέτε;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Νέλη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
disclaimer ΔΕΝ είμαι γιατρός απλά ομοιοπαθούσα αλλά επειδή κανένας δεν μου έδινε απαντήσεις το έψαξα μόνη μου (με ό,τι αξία έχει αυτό). Αρχικά αυτό πλέον θεωρείται η πιο σοβαρή μορφή του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου και λέγεται Premenstrual Dysphoric Disorder (PMDD). Μιλάμε για τρέλα τις μέρες πριν την περίοδο κλάμα, νεύρα, η ζωή είναι χάλια, οι άνθρωποι ανυπόφοροι και μετά απο τις πρώτες σταγόνες αίμα η ζωή είναι πάλι ωραία και οι άνθρωποι απλώς υποφερτοί (μην υπερβάλλω κιόλας). Σε γενικές γραμμές (σε πολύ μπακαλίστικη περιγραφή αν το ψάξεις θα τα βρεις πολύ καλύτερα) οφείλεται σε ευαισθησία στις αλλαγές των ορμονών. Σίγουρα είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Με γυναικολόγο έχεις μιλήσει; Έχεις κάνει όλες τις σχετικές εξετάσεις; Αν δεν το έχεις κάνει αυτό προέχει. Αν είναι όλα κομπλέ και πρόκειται για δύσκολη περίοδο μόνο να ελπίζεις σε καλές αλλαγές όσο περάνε τα χρόνια. Γιατί η γονιμοποίηση δεν ξέρω αν παίζει ρόλο. Πέρα από τους τουλάχιστον 9 μήνες χωρίς περίοδο δηλαδή. Αν μετά την εγκυμοσύνη έπρεπε να έχω περίοδο με λιγότερους πόνος ή να είχε αλλάξει κάτι στο pms, ας ενημερώσει κάποιος το σώμα μου γιατί εγώ δεν είδα καμιά αλλαγή.
Μύθος είναι τελικά; Γιατί οσες εχω ρωτήσει μου έχουν πει οτι γίνεται πιο «ελαφριά» η περίοδος και τα pms μετά τη γέννα. Αντιθέτως όλες όσες είμαστε ανω των 35 και δεν έχουμε γεννήσει έχουμε παρατηρήσει έχει χειροτερεύσει. Επίσης εμένα η ωορρηξία μου που παντα την καταλάβαινα έχει γίνει πιο δύσκολη απο πέρσι. Συγκεκριμένα κάθε μήνα περνάω ενα 30λεπτο κατά το οποίο δεν μπορώ να κουνηθώ (ευτυχως κρατάει μόνο 30’ αλλά δεν μπορείς να κάνεις και κάτι μελχρι να παρεις παυσιπονο έχει περάσει).
Εμένα δε με βοηθήσε η γέννα. Έχω χειρότερο προεμμηνορυσιακο σύνδρομο, περισσότερους πόνους, σαφώς περισσότερο αιμα, και το κυριότερο μια εξάντληση που δεν είχα πριν. Ήξερα ότι θα μου έρθει περίοδος από την απίστευτη ενέργεια (και τα υπόλοιπα δηλαδή, πόνους πρήξιμο κτλ, αλλά η ενέργεια μου τη μέρα πριν έρθει ήταν στα ύψη. ) τώρα δεν μπορώ να πάρουμε τα πόδια μου μια βδομάδα πριν κι ειδικά με τη ζέστη φθάνω σε σημεία απελπισίας. Τις προάλλες με έπιασαν τα κλάματα γιατί δεν είχα το κουράγιο να περπατήσω μια απόσταση 15 ‘. Αφού μου έρθει και μετά είμαι φυσιολογικα. Τα εχω ελέγξει… Διαβάστε περισσότερα »
Για μένα ναι. Όχι τόσο πριν όσο κατά τη διάρκεια. Όπως λέει και το Jennaki οι πόνοι δεν πέρασαν όπως μου έταζαν και πολύ περισσότερο αίμα. Και εξάντληση αλλά αυτό είναι κάπως η μόνιμη κατάσταση απ΄όταν γέννησα οπότε παίζει να μην είναι θέμα της περιόδου χαχαχαχαχα
Είναι η πρώτη φορά που σχολιάζω εδώ και χρόνια γιατί είδα τον εαυτό μου στην ιστορία. Ήμουν ακριβώς έτσι από τις αρχές της περιόδου μου και για όλη μου τη ζωή μέχρι πριν 5 χρόνια. Κανένας γυναικολόγος δεν ασχολήθηκε ποτέ, ίσως δεν ξέρουν. Ένας μου είπε να πάω σε ψυχίατρο. Για εντελώς διαφορετικό θέμα, η νέα μου γυναικολόγος μου έβαλε ένα σπιράλ που λέγεται Mirena. Εντέλει, είχα έλλειψη προγεστερόνης και τα συμπτώματα που είχα ως τα 42 μου, σχεδόν εξαφανίστηκαν! Όταν της το είπα, ούτε εκείνη είχε ιδέα, όμως μετά βρήκα μία καταπληκτική ενδοκρινολόγο που μου το επιβεβαίωσε.
Θα σου πρότεινα να κάνεις εξετάσεις αίματος να δεις σε τι βιταμίνες έχεις έλλειψη και να κοιτάξεις τη διατροφή σου για αρχή. Μπορείς να το συζητήσεις και με τον/την γυναικολόγο σου. Για τους πόνους δεν μπορώ να μιλήσω αλλά προσωπικά γινόμουν ράκος μια εβδομάδα πριν και ήθελα να τους φάω όλους ζωντανούς, έβλεπα μόνο την καταστροφή. Η διάθεση μου σταθεροποιήθηκε αφού ξεκίνησα να παίρνω συστηματικά βιταμίνη D, ωμέγα και μαγνήσιο. Δηλαδή νιώθω λίγο down τώρα αλλά είμαι σημαντικά πιο ήρεμη και σταθερή.
Το είχα κι εγώ. λέγεται pms -προεμμηνοροϊκο σύνδρομο και οπως ειπαν κι αλλες σχολιαστριες βοηθανε βιταμινες και διατροφη (θα βρεις σχετικα σε αναζητηση) και μια ολιστική προσεγγιση ή πιο άμεσα και επειτα απο συμβουλη γυκαικολογου αντισυλληπτικά για ρύθμιση των ορμονών. Εγώ, που δεν θελω να γονιμοποιηθώ αλλο, έβαλα σπιραλ (παντα με γυναικολογικη καθοδήγηση) και σώθηκα.
Ξερω οτι ακουγεται καπως ψυχαναγκαστικό αλλά και η συστηματική ήπια γυμναστική βοηθάει πάντα . Καλο κουραγιο
Είχα την καλύτερη περίοδο χωρίς ψυχολογικές μεταπτώσεις, λίγο αίμα, χαιρόμουν να έρχεται, λίγο έλλειψη ενέργειας 1-2 μέρες πριν αλλά από την πρώτη μέρα έτρεχα σα δρομέας στο γυμναστήριο. Η ωορρηξία με πείραζε με περισσότερη κούραση. Από τα 41 και μετά ζω έναν εφιάλτη με πολύ βαριά περίοδο μέχρι που λερώνομαι τη νύχτα, πολλές φορές 2 το μήνα, ψυχολογικά στα πατώματα. Δεν έχω τίποτα, αμέσως άρχισα να ψάχνω ινομυώματα κτλ και δε χάνω ποτέ εξετάσεις. Απλά εμμηνόπαυση και περιμένω να τελειώσει αυτή η ταλαιπωρία μαζί με brain fog, νεύρα και όλα τα υπόλοιπα. Είμαι 48 και δεν αντέχω άλλο
Σα να το έγραψα εγώ, αλήθεια. Για λίγο σκάλωσα. Παθαίνω ακριβώς το ίδιο τους τελευταίους λίγους μήνες. Είμαι καταρρακωμένη πριν μου έρθει περίοδος και με νεύρα επίσης. Έκανα εξετάσεις εν τω μεταξύ κι όλα ήταν οκ. Κι εγώ στην έκρηξη ορμόνης το απέδιδα…
Ήθελα να στείλω επιστολή για αυτό σήμερα. Ξεκινώ να έχω πρόβλημα 1-1,5 εβδομάδα πριν ξεκινήσει. Ίσως και 2. Τις πρώτες μέρες έχω πολύ έντονες σκέψεις θανάτου που θέλει τρομερή δύναμη να μην ακολουθήσω ως προς τον εαυτό. Πέρα από αυτό, έχω τόσο πόνο που παίρνω παρακεταμόλη και ιβουπροφαίνη κάθε τρεις και λίγο, και έχω πρόβλημα πια με τα αντιφλεγμονώδη, γιατί μου αφήνουν νέα προβλήματα. Ο πόνος δεν σταματά πλέον την πρώτη μέρα. Ούτε την δεύτερη. Την τέταρτη έχω τόσο δυνατές κράμπες που δεν αντέχω. Δεν γίνομαι κακιά, ούτε εχθρική, τι μου φταίνε οι άλλοι, αλλά σίγουρα με ενοχλούν παραπάνω πράγματα… Διαβάστε περισσότερα »
Προσωπικά με βοηθάει το μαγνήσιο, οι ηλεκτρολύτες, η άσκηση και η διατροφή (προσέχω να είναι πιο καθαρή, όχι λιπαρά, ζάχαρη και αλκοόλ εκείνες τις μέρες).
Αυτά για τον πόνο. Τώρα για την ψυχολογία δεν ξέρω, εγω καταλαβαίνω οτι είναι απο αυτό πλέον και δεν δινω σημασία.
Αντισυλληπτικά νομίζω χορηγούν οι γυναικολόγοι σε τέτοιες περιπτώσεις.