Ο γιος μου είναι 33 χρονών, δεν έχει σπουδάσει τίποτα, δεν έχει δουλέψει ποτέ στη ζωή του, μένει μαζί μας και δεν ξέρω τι να κάνω μαζί του…
Δεν έχει καθόλου φιλοδοξίες, καθόλου όνειρα, καθόλου εγωισμό. Πάσχει από κατάθλιψη εδώ και πολλά χρόνια, έχει πάει σε ψυχίατρο και σε ψυχοθεραπεία, αλλά τον βοήθησαν ελάχιστα. Δεν έχει παρέες, ούτε ερωτική σχέση.
Τον αγαπώ σαν παιδί μου, αλλά είμαι πλέον συνταξιούχος και είχα την ελπίδα πως όταν θα φτάσω στην ηλικία που είμαι τώρα, θα ήμουν οικονομικά ξέγνοιαστη, πως θα μπορούσα να χαρώ μερικά πράγματα με τον άντρα μου.
Και τελικά εξακολουθώ να δίνω σχεδόν όλο μου το εισόδημα στον γιο μου. Και εγώ και ο άντρας μου παίρνουμε χαμηλές συντάξεις, ζούμε με τη μόνιμη ανασφάλεια του αύριο.
Και με την αδράνεια και τον τρόπο ζωής του γιου μας, αυτή η ανασφάλεια φτάνει σε υπέρτατο βαθμό.
Δεν ξέρω πώς να διαχειριστώ το θέμα και θα ήθελα συμβουλές…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Χριστίνα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Καταλαβαίνω ότι τον στηρίζετε οικονομικά και θέλω να πιστεύω και ψυχικά. Να ξέρετε ότι δεν φταίει για αυτό που του συνέβη, δεν προκαλεί ο ίδιος την κατάθλιψή του. Πρόκειται για ασθένεια. Ξεκινήστε, αν δεν το κάνετε ήδη, με το να μην υποτιμάτε το πρόβλημά του, μην αναφέρεστε διαρκώς σε αυτό, μην τον θεωρείτε αποτυχημένο που δεν κατάφερε ακόμα να το αντιμετωπίσει. Η δική μου πρόταση είναι να ψάξετε για άλλους ειδικούς. Η αλλαγή αγωγής ή/και μεθόδου ψυχοθεραπείας μπορεί να φέρει αποτέλεσμα. Μόνο οι ειδικοί μπορούν να τον βοηθήσουν. Και θα σας συμβούλευα να απευθυνθείτε κι εσείς, όχι μόνο ο γιος… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ. Πρέπει να του σταθείτε και να βρείτε έναν ειδικό που να μπορέσει να τον βγάλει από όλο αυτό.
Χωρίς ειδικό, να συνδυάσει φάρμακα και ψυχοθεραπεία ταυτόχρονα δεν γίνεται. Μιλάω εκ πείρας, πάσχω κι εγώ από κατάθλιψη. Μόνο όταν αποφάσισα να το παλέψω με ειδικό είδα βελτίωση. Επέλεξα ψυχίατρο-ψυχαναλυτή, είμαι εδώ και 10 χρόνια πλήρως λειτουργική, τόσο που μπορώ και τρέχω δική μου επιχείρηση. Σίγουρα δεν είναι εύκολο, χρειάζεται χρόνος, υπομονή, υποστήριξη αλλά αντιμετωπίζεται.
Να σου πω την γνώμη μου ως παθόν, έχω κατάθλιψη απο την εφηβεία τώρα είμαι 30+ και πλέον έχει γίνει μπορεί και χειρότερη, είμαι πολύ εσωστρεφής όπως μας περιγράφεις κ ο γιός σου. Ενα απο τα πράγματα που μου φέρνει απίστευτη δυσκολία είναι το να πάω για δουλειά, να αντικρίζω κάθε μέρα άλλους ανθρώπους με δύσκολες συμπεριφορές, κακία, νεύρα, εντάσεις! Μία πολύ καλή συμβουλή που μπορώ να σου δώσω εφόσων δεν έχει σπουδάσει και κάτι είναι να βρείτε μια ειδικότητα που του αρέσει και να γραφτεί σε δημόσιο ΙΕΚ, έτσι και θα μάθει και μία τέχνη και το κυριότερο θα… Διαβάστε περισσότερα »
Τα σούπερ μάρκετ είναι μια καλή ευκαιρία, καθώς δεν ζητούν μεγάλη πείρα.
Χριστίνα, καλησπέρα! Διαβάζω την επιστολή σου ξανά και ξανά…. Και νομίζω πως ή κάτι δεν μας λες όπως είναι, ή υπάρχει και κάτι άλλο που δεν το βλέπεις. Και θα σου εξηγήσω: Μας περιγράφεις έναν άντρα που δεν έχει σχέση, δεν έχει φίλους, δεν έχει σπουδές, δεν έχει όνειρα, δεν έχει δραστηριότητα. Και την ίδια στιγμή μας λες ότι σχεδόν όλο το εισόδημά σας πηγαίνει στον γιό σας. Κάτι δεν κολλάει μήπως; Πού ξοδεύει τόσα χρήματα ένας άνθρωπος που δεν βγαίνει από το σπίτι; Αφού δεν του πληρώνετε πχ γαλλικά ή μαθήματα όμποε ή οτιδήποτε άλλο… Αφού δεν βγαίνει έξω… Διαβάστε περισσότερα »
Παίρνει επίδομα; Φάρμακα; Τι κάνει μέσα στη μέρα; Πολύ ευαίσθητη κατάσταση, αλλά νομίζω πως ότι έχει εσάς να καλύπτετε τα έξοδα του ενισχύει την αδράνεια, καθώς δεν αναγκάζεται/χρειάζεται να δουλέψει κλπ. Ο φίλος μου, ας πούμε, είχε κατάθλιψη και διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας, την οποία κατάφερε να δουλέψει, αλλά η κατάθλιψη έμεινε σε πολύ μεγάλο βαθμό, και επειδή δεν είχε καμία οικονομική υποστήριξη, δούλευε ακόμη κι όταν ήθελε να πεθάνει κάθε μέρα, ακόμη και με απόπειρες εδώ κι εκεί. Δεν είναι ότι δεν υπέφερε. Υπέφερε πάρα πολύ, αλλά δεν είχε καμία βοήθεια. Αντίθετα, έπρεπε να υποστηρίξει και την άρρωστη μητέρα του.… Διαβάστε περισσότερα »
Δύσκολη πίστα σας έτυχε. Ο γιος σας είναι άρρωστος και χρειάζεται αγωγή. Αν δεν βελτιώθηκε με τις συνεδρίες που έκανε με έναν ψυχίατρο να τον πατε σε άλλον, ίσως χρειάζεται να πάρει αντικαταθληπτικά. Εγώ στην θέση σου θα ενιωθα περισσότερη ανασφάλεια για το μέλλον του άρρωστου γιου σου που θα βρεθεί μόνος του και χωρίς πόρους όταν εσείς πεθάνετε. Γι αυτό τον λόγο εμπεδώστε οτι αυτή η συμπεριφορά του οφείλεται στην αρρώστια του απ όσα λες και προσπαθήστε να την θεραπεύσετε.
Χριστίνα, καταλαβαίνω ότι τα πράγματα είναι δύσκολα και δεν έχεις άλλες δυνάμεις. Είναι λογικό να έχεις αδειάσει. Καλό θα ήταν να δεις εάν δικαιούται κάποιο επίδομα λόγο της κατάστασης του, μήπως και σας βοηθήσει λίγο αυτό (ρωτά τον γιατρό του αρχικά, θέλει ψάξιμο). Επίσης τα νοσοκομεία και ορισμένοι δήμοι έχουν μονάδες ψυχικής υγείας, όπου μπορείτε να απευθυνθείτε για να μην επιβαρύνεστε με όλο το κόστος…αυτές είναι κάποιες σκέψεις. Επίσης καλό είναι και εσύ η ίδια να κάνεις κάποιες συνεδρίες με ψυχολόγο, όχι μόνο για να ξέρεις πως να αντιμετωπίζεις τέτοια άτομα, αλλά για εσένα την ίδια. Όλη αυτή η κατάσταση… Διαβάστε περισσότερα »
Κανείς δε φαίνεται να σχολιάζει το εμφανες. Όλοι δίνουν συμβουλές στο πως να βελτιωθεί ο γιος της ενώ η κυρία δε φαίνεται να ενδιαφέρεται για αυτό. Από ότι κατάλαβα ενδιαφέρεται για το πως να καλυτερέψει τη δική της ζωή, να της φύγουν οι ανασφάλειες και να χαρεί της ζωή της με τον άντρα της. Και εδώ νομίζω είναι και η βάση του προβλήματος. Κυρία μου νομίζω ο γιος σας δεν πρόκειται να γίνει καλύτερα αν δεν πάτε και εσείς σε κάποιον ειδικό να σας συμβουλέψει. Θα πρότεινα να μιλήσετε με ειδικό για το γιο σας και για το δικό σας… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή φίλη, καταθέτοντας την προσωπική μου εμπειρία, χωρίς φαρμακευτική αγωγή και ψυχοθεραπεία δεν μπορεί να υπάρξει πρόοδος. Αν δεν λαμβάνει, πρέπει να το φροντίσετε άμεσα. Αν λαμβάνει, ενδεχομένως δεν είναι η κατάλληλη. Στη δική μου περίπτωση, η σωστή αγωγή κατάφερε να “ξεκλειδώσει” πολλά πράγματα μέσα μου. Πάντα σε συνδυασμό με ψυχοθεραπεία. Ίσως ο γιος σας δεν ωφεληθηκε ιδιαίτερα στο παρελθόν γιατί δεν υπήρξε η απαραίτητη χημεία με τον θεραπευτή του. Έχει πολλή μεγάλη σημασία αυτό. Να βάλετε σε άμεση προτεραιότητα την αναζήτηση ειδικού ψυχικής υγειας. Με κάποιον που ο ίδιος θα νιώθει άνετα και το φαρμακευτικό σχήμα που θα του… Διαβάστε περισσότερα »
Παρά πολύ άνθρωποι με χρόνια κατάθλιψη δουλεύουν και είναι λειτουργικοί κατά τα άλλα. Δεν λες πολλές λεπτομέρειες και δεν μπορούμε να καταλάβουμε για ποιο λόγο ακριβώς δε δουλεύει. Σε ποια ηλικία διαγνώστηκε με κατάθλιψη; Δεν βγαίνει ποτέ από το σπίτι δηλαδη; Ο ψυχίατρος τι λέει για την περίπτωση του; Δεν έχει δείξει καμία βελτιωση; Ίσως να μπορεί να πάρει κάποιο επίδομα ή να πρέπει να αλλάξετε ψυχιατρο και αγωγή.
Καταρχάς λυπάμαι πολύ για την κατάσταση που βιωνετε όλοι, κυρίως ο γιος σου. Εστιάζεις στο οικονομικό θέμα και στην ματαίωση των ονείρων σου, κάτι που με κάνει να καταλαβαίνω πως ίσως θεωρείς την αδράνεια του γιου σου με κάποιον τροπο “επιλογή του”. Δεν είναι! Ίσως κάπου μέσα σου σκέφτεσαι πως εσύ αν ήσουν στη θέση του θα είχες χειριστεί διαφορετικά τα πράγματα, αλλά κατά πάσα πιθανότητα αυτό δεν είναι αλήθεια. Ο γιος σου για να στερείται πλήρως κοινωνικόποίησης στα 33 του (και απ ότι καταλαβαίνω για να μην έχει σπουδάσει κ δουλέψει ποτέ η ίδια κατάσταση επικρατεί απ όταν ήταν… Διαβάστε περισσότερα »