Γεια σας!
Θα ήθελα και εγώ να μοιραστώ τη δική μου ιστορία αγάπης, χωρισμού και τελικά συχνής επικοινωνίας χωρίς κάποιο σύντομο expectation επανασύνδεσης.
Όλα ξεκίνησαν 3.5 χρόνια πριν. Δύο κορίτσια που ψάχνανε το συναίσθημα, το ρομαντισμό, τον έρωτα σε μια ομόφυλη σχέση. Το πρώτο χρόνο όλα βαίναν όμορφα, ξεκίνησα μια σχέση από απόσταση με προσμονή συνάντησης κάθε σ/κ. Τον δεύτερο χρόνο ήρθε η συγκατοίκηση για σχεδόν 1.5 χρόνο. Στην αρχή τα βρίσκαμε ήταν οι πιο όμορφοι μήνες της ζωής μου να γυρνάω από το σπίτι, να ήμαστε όλη μέρα αγκαλιά, να κανονίζουμε εξόδους συναυλίες όλα μαζί.
Τους τελευταίους μήνες, εκεί που είχα αρχίσει να συνηδητοποιώ ότι σε λίγο καιρό φεύγει, άρχισε η κάτω βόλτα. Άρχισα να γίνομαι πιεστική, συνεχώς μέσα στα νεύρα, δεν μπορούσα να διαχειριστώ ότι σε λίγο καιρό θα το ζούμε πάλι από απόσταση. Άρχισα να γίνομαι πολύ τοξική και εκείνη να μην αντέχει για πολύ ακόμη μαζί μου. Μη στα πολυλογώ το γυαλί είχε αρχίσει να ραγίζει. Η οποιαδήποπτε προσπάθεια ήτανε μάταια, γκρίνιαζα συνεχώς και μου φταίγανε όλα αφού έφυγε από το σπίτι.
Η ιστορία αυτή κράτησε για ένα χρόνο ακόμη. Με χώρισε. Ήξερα και εγώ ότι έπρεπε να γίνει. Δεν ήμουν πλέον χαρούμενη σε όλο αυτό. Έχουν περάσει τρεις μήνες. Έχω ξεκινήσει ψυχοθεραπεία από τότε. Θέλω να γίνω καλύτερος άνθρωπός γιατί κατάλαβα ότι έχω αρκετά θέματα να λύσω μέσα μου.
Έχουμε επικοινωνία φιλική, δεν έχει γίνει προσπάθεια επανασύνδεσης γιατί ξέρουμε και οι δυο ότι αυτή τη στιγμή και να ήμασταν μαζί δεν θα άλλαζε κάτι. Έχουμε προχωρήσει ωστόσο και οι δυο, εγώ δεν έχω βρει κάτι σοβαρό, εκείνη βγαίνει πιο σταθερά με μια κοπέλα, δε ξέρω αν είναι μαζί.
Έχω σκεφτεί ότι είναι το μόνο άτομο μέχρι στιγμής που φαντάζομαι το μέλλον μου μαζί του. Στο λέω και ανατριχιάζω. Δεν αποκλείω κάποια άλλη όμορφη γνωριμία που μπορεί να αλλάξει το φιλόδοξο μου πλάνο γιατί δεν θέλω να πέσω σε κατάθλιψη σκεπτόμενη μόνο αυτό. Το πλάνο μου λοιπόν έχει ως εξής, σε δυο χρόνια θα είμαστε στην ίδια πόλη , εγώ μετά από βαθιά ψυχοθεραπεία έχοντας διαχειριστεί τα προβλήματα μου να το παλέψω πάλι για επανασύνδεση.
Ποιος ζει ποιος πεθαίνει σε δυο χρόνια? You never know ! Αυτό είναι ένα πλάνο που έχω στο πίσω μέρος του μυαλού, όντας ανοιχτή σε νέες εμπειρίες, γνωρίζοντας όμως που ανήκει η καρδιά μου.
ΑΠΟ ΤΗΝ – dreamer
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μια σχέση χρειάζεται δύο.
Μην υπολογίζεις χωρίς τον ξενοδόχο.
Κορίτσι μου, όλοι έχουμε περάσει από χωρισμούς που μας πληγωσαν πολύ. Και ειλικρινά στο λέω, άσε τους ρομαντισμους τύπου “ξέρω που ανήκει η καρδιά μου” και άλλα τέτοια χαζά. Μας αρέσει να ρομαντικοποιουμε τον πόνο, ώστε να πείσουμε τον εαυτό μας ότι ζήσαμε κάτι σπάνιο. Η πραγματικότητα είναι πως ναι, ήταν πάρα πολύ ωραίο, αλλά τελείωσε. Η ζωή προχωρά, μη χάνεις το χρόνο σου μένοντας κολλημένη σε μια πρώην. Γνώρισε άλλες κοπέλες, όχι με στόχο σεξ ή σχέση, εντελώς ανοιχτά χωρίς κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό σου. Ο χρόνος όλα τα διορθώνει, αρκεί να τον αφήνουμε να κάνει τη δουλειά του… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ και επαυξάνω. Άσε πίσω το χθες.
Κοίταξε, σου το λέω καπως ευγενικά… αυτό το « Το πλάνο ΜΟΥ λοιπόν έχει ως εξής, σε δυο χρόνια θα είμαστε στην ίδια πόλη» είναι μάλλον πιεστικό έως και τρομακτικό ανάλογα με το τι έχει ζήσει στη ζωή του το άλλο άτομο. Φαίνεται να λες πράγματα που ξέρεις ότι είναι σωστά κ το πας αρκετά με βάση τη σκέψη. ( Ίσως γι’αυτο θεωρείς δύσκολο να ξανανιώσεις τέτοια αισθήματα.) Η δουλειά όμως δεν είναι στο να ξαναζωντανεψεις μια σχέση που τελείωσε αλλά να ζωντανέψεις μέσα σου αυτα που ενεργοποιούσε το άλλο άτομο. Και παράλληλα να πάρεις εσύ κυρίως την ευθύνη του… Διαβάστε περισσότερα »
Αν έστελνε άντρας κι έλεγε τα ίδια θα άκουγε τα εξ αμάξης και λογικό. Εντάξει δεν είναι ποτέ εύκολο να καταπιούμε την απόρριψη και τον χωρισμό αλλά αυτό το σε δύο χρόνια θα είμαστε στην ίδια πόλη και θα το παλέψω για επανασύνδεση με τρόμαξε. Δεν χωρίσατε λόγω απόστασης ή δεν χωρίσατε μόνο γι αυτό. Γιατί δεν μας λες τον λόγο που έπρεπε οπωσδήποτε να φύγει; Γιατί δεν συζητήθηκε το γεγονός να βρεθεί μια λύση ώστε να μείνετε μαζί; Από αυτά που λες καταλαβαίνω ότι δεν ήθελε να είστε μαζί και ο λόγος δεν ήταν η απόσταση. Είναι πλέον με… Διαβάστε περισσότερα »
Η ψυχολόγος σου τι λέει για το πλάνο της επανασύνδεσης.
Λύνοντας τα θέματα σου ίσως και συ δεις πιο νηφάλια το μέλλον αυτής της σχέσης.
Η πρώην σύντροφος σου γνωρίζει τις σκέψεις σου?
Μήπως θα έπρεπε να το συζητήσεις μαζί της?
Δηλαδή σε μία νεαρή (υποθέτω) ηλικία, αποφάσισες να βάλεις τη ζωή σου στον πάγο για δύο χρόνια επειδή μπορεί και να…ΟΚ! Δική σου η ζωή, δική σου κι η απόφαση. Θα έρθει η στιγμή που θα τα ψάχνεις αυτά τα χρόνια, αλλά να είσαι βέβαιη πως δεν θα τα ξαναβρείς. Και να σου πω και κάτι άλλο; Δεν νομίζω πως ήταν η απόσταση η αιτία που οδήγησε τη σχέση στο χωρισμό. Η αφορμή ήταν. Κατά τη γνώμη μου.
Σε παρακαλώ δούλεψε και άλλο με την θεραπεία και εχε τα μάτια ανοιχτά
Εκει έξω υπάρχουν υπέροχοι άνθρωποι!
Κοίτα, συνέχισε την ψυχοθεραπεία, άρχισε και γυμναστήριο, κάποιο σπορ, χορό, κάτι σωματικό τέλος πάντων που να σου αρέσει, ίσως ακόμα και θέατρο με μια ομάδα που σε εκφράζει, διάβασε βιβλία, πήγαινε βόλτες, δες ωραίες ταινίες, περνά γενικά όμορφα και χαλαρά και θα δεις ότι σε δύο χρόνια ούτε που θα σκέφτεσαι πια αυτό το “πλάνο”. Καμία σχέση. Θα έχεις προχωρήσει μπροστά, θα έχεις γίνει καλύτερη και κάτι καλύτερο θα σε βρει. Πέρσι τα έκανα όλα αυτά μετά από έναν πολύ δύσκολο ψυχολογικά χωρισμό. Νομίζα ήταν η πιο καταθλιπτική περίοδος της ζωής μου. Φέτος, βλέποντας πίσω συνειδητοποιώ ότι ήταν ίσως από… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή είμαι κι εγώ ρομαντική και ψάχνω να ζήσω αυτό το μεγάλο που λες, σε καταλαβαίνω. Το αισθάνθηκα για μια φορά ως τώρα, για μια κοπέλα, δεν ήταν αμοιβαίο βέβαια αλλά πέρασα όμορφες στιγμές μαζί της. Ένιωθα πως δεν θα ξαναγαπήσω ποτέ έτσι άνθρωπο, πως αποκλείεται να ξανανιώσω έτσι, ότι με αυτή ταιριάζω τέλεια. Ό,τι και να μου λεγε τότε κάποιος δε μπορούσα να φανταστώ πως θα ήταν να μη νιώθω αυτά τα συναισθήματα… Πραγματικά. Και ερχόμαστε στο τώρα… Ακόμα τη νοιάζομαι και θέλω να είναι καλά, αλλά δε νιώθω τίποτα από αυτά που ένιωθα τότε για αυτήν. Και καμία… Διαβάστε περισσότερα »