Γεια σας
Με το αγόρι μου ήμαστε 6 χρόνια μαζί
Και τώρα ετοιμαζόμαστε να μείνουμε μαζί σε δικό μας σπίτι μόνοι μας
Ήταν κάτι που ήταν προγραμματισμένο να γίνει πέρυσι αλλά δυστυχώς μας συνέβει κάτι και δεν μπορέσαμε
Εδώ και 6 μήνες μένω στο πατρικό του
Στο σπίτι μένει η μητέρα του και ο σύντροφος της
Ενώ γενικότερα δεν έπαιρνα ποτέ θέση στα οικογενειακά τους και η μητέρα του ποτέ δεν ανακατευόταν στην σχέση μας
Είχα πολύ καλή σχέση με την πεθερά μου
Μέχρι που κατάλαβαν ότι ήρθε η ώρα να φύγουμε όντως από το σπίτι , εκεί ένιωσα ότι άλλαξε κάτι στην συμπεριφορά τους
Εδώ να πω ότι η πεθερά μου έχει δουλέψει γύρω στα 5 χρόνια όταν είναι νέα (με ένσημα )
Και τώρα είναι 66
Οπότε δεν έχει πάρει κάποια σύνταξη και γενικότερα δεν ασχολούνται να συντηρήσουν την ζωή τους
Σχεδόν όλα τα πλήρωνε το αγόρι μου
Πολλές φορές της είχε πει πως πρέπει να διευθετήσει κάποιες καταστάσεις που εκρεμμούν
Όπως πολλά χρέη η να ψάξει αν μπορεί να πάρει σύνταξη και η αλήθεια είναι ότι πάντα τον έγραφε
Καταλαβαίνω ότι δεν γίνεται να τους αφήσει εντελώς απλά και εμείς θα έχουμε μεγάλα έξοδα τώρα στην αρχή και δεν ξέρω πότε θα ξανά μπορέσει το αγόρι μου να βοηθήσει (να σημειώσω ότι ο σύντροφος της παίρνει σύνταξη )
Και απλά νιώθω ότι έχει αρχίσει μια γκρίνια
Συνεχώς ακούω ψιθύρους και μόλις πλησιάσω σταματάνε να μιλάνε
Συνεχώς ακούμε το ίδιο και το ίδιο
Ότι πχ δεν έχουμε λεφτά και δεν βγαίνουμε κτλπ κτλπ
Απλά και εμείς θέλουμε να φτιάξουμε την ζωή μας να μείνουμε μόνοι μας
Δεν θα την αφήσει στο έλεος της μοίρας της αλλά και αυτή δεν συντονίζεται να βοηθήσει τον εαυτό της εκεί που ίδια μπορεί και δεν μπορεί κανένας άλλος
Δεν ξέρω πως να το χειριστώ. Και πως να βγούμε ακίνητοι από όλο αυτό χωρίς να τσακωθούμε στο τέλος εμείς οι δυο
Και από την άλλη δεν θέλω να πιστέψει κάποιος ότι κοιτάμε την πάρτη μας χωρίς να μας νοιάζει
Απλά και για εμάς ήρθε η ώρα να κάνουμε το δικό μας ξεκίνημα
ΑΠΟ THΝ – Χρύσα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ώρες, ωρες με καποιες καταστασεις που ερχονται εδω αναρωτιεμαι πως ειναι δυνατον να σας ελκύει η μιζέρια. Και να εξηγηθώ για να μην παρεξηγηθώ. Ως μιζέρια δεν εννοώ καποιος να μην εχει την οικονομικη ανεση να κανει ζωαρα ή να δουλευει πολυ για να τα φερει βολτα ή να βοηθάει τους δικους του ανθρωπους και να τους στηρίζει. Εννοω αυτα τα τόσο κατεμε τοξικ περιβαλλοντα. Οπως αυτο, μανα και συντροφος που η μια δεν εχει δουλεψει ποτε, δεν την νοιαζει να βρει τροπο να βιοποριστει και συντροφος συνταξιουχος που και οι δυο περιμενουν να στηριχθουν απο τον μισθο του γιου.… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ!
Θα πρόσθετα μόνο να κινηθεί ο σύντροφός σου, η μητέρα του δεν πρόκειται να βρει δουλειά ή επίδομα η σύνταξη από μόνη της. Ας μιλήσει με τις αρμόδιες υπηρεσίες και βρεθεί κάποια άκρη, έστω και ένα μικρό εισόδημα για την μητέρα του.
Αν υπάρχουν περιουσιακά,να γίνει καταγραφή και αξιοποίηση ή πώληση.
Σε περίπτωση που αποφασίσεις να κάνεις οικογένεια με αυτόν τον άνθρωπο, οποιοδήποτε εισόδημα λαμβάνει η μητέρα του από άλλη πηγή θα σημαίνει ένα λιγότερο έξοδο για σας.
Μετακόμισε και μόνη σου αν χρειαστεί.
Έλα ντε. Αυτή η νέα γενιά… Να πάω να μείνω στο σπίτι του άλλου μαζί με τη μάνα του! Ούτε να με πλήρωνες!
Θεωρω οτι αυτο γινεται γιατι οικονομικα δεν βγαινουν να συγκατοικησουν ειδικα οι νεοτεροι και ετσι πανε και μενουν στο πατρικο του ενος μαζι με τους γονεις. Ειδικα αν υπαρχει μονο μανα αυτο ειναι ακομη πιο συχνο. Δεν το καταλαβαινω. Δνε θα αφηνα τη μανα μου για να παω να μείνω στη μανα του αλλου. Εαν δεν μπορουν ουτε δωμα να νοικιασουν ας ζησουν ο καθενας με τους γονεις του μεχρι να μπορεσουν.
Καλέ ποια νέα γενιά; Μέχρι πριν μερικές δεκαετίες ήταν ως και επιβεβλημένο το ζευγάρι να ζει με τα πεθερικά. Κάπου εκεί στις χρυσές εποχές του ΠΑΣΟΚ αλλάξανε λίγο τα πράγματα προσωρινά αλλά δεν ήταν για να κρατήσει πολύ. .
Ο “κουμπαράς” αλλάζει έδρα.
Οι διαχειριστές του δεν θα το επιτρέψουν.
Η μάχη είναι επικείμενη.
Πάλεψε ή φύγε.
Τελεία.
Αν μιλάμε για μητέρα-αράχνη θα δυσκολευτείτε πολύ να αλλάξετε τα δεδομένα.
Με 5 χρόνια δουλειάς τι σύνταξη να πάρει,θα ζει παρασιτικά από τον σύντροφο της και τον γιο της.
Αυτή είναι μια πραγματικότητα που στα 66 της δεν μπορεί να αλλάξει,προσωπικά το βλέπω απίθανο να σταματήσει ο γιος να την βοηθάει.
το θέμα βέβαια δεν είναι αν δούλευε ή όχι η μάνα του αλλά αν δουλεύεις εσύ. Ναι δυο γυναίκες δεν μπορούν να απομυζούν το ίδιο ανδρικό πορτοφόλι θα υπάρξει γκρίνια.
Αν όμως έχεις δικό σου πορτοφόλι τα πράγματα είναι απλά. βάζω 500 βάζεις 500 τα υπολοιπα που τα τρώει δε σε αφορά όπως δεν τον αφορά που τρως εσύ τα υπόλοιπα από τον μισθό σου.
Δεν υπάρχει τίποτα να χειριστείς. Εσύ συνεχίζεις το πλάνο κανονικά με τον σύντροφο σου. ΑΝ θελήσει να μιλήσει μαζί σου για το πρόβλημα, μπορείς να του προτείνεις να τον βοηθήσεις να γίνει ένα πλάνο.
Πιθανότατα ο σύντροφος τα σκέφτεται όλα όπως εσύ και δεν θέλει μια ζωή να βασίζεται σε αυτόν η μητέρα του. Το ότι υπάρχει σύντροφος με σύνταξη είναι θετικό. Αλλά γενικά πρέπει να μπουν κάτω περιουσιακά και νούμερα με χαρτί και μολύβι και αυτές οι πληροφορίες να πάνε σε λογιστή και δικηγόρο. Έχεις επιστοσύνη στον σύντροφο σου ότι μπορεί να/θα τo διαχειρηστεί;
Οπως έστρωσε θα κοιμηθεί. Η πεθερά σου έχει ένα έσοδο από τον σύντροφό της, αν η ίδια δεν έχει εργαστεί μπορεί να ετηθεί ένα επίδομα αλληλεγγύης και να βιοποριστούν, δεν μπορεί να την ζήσει ο σύντροφό σου για πάντα. Οπότε αφήστε την στην μοίρα της για να ωριμάσει. Μίλα με τον σύντροφό σου και θέστε συγκεκριμένη ημερομηνία και να φύγετε. Ας δίνει στην μητέρα του ένα μικρό ποσό κάθε μήνα μέχρι να μπορέσει κλείσει τα 67 για να δικαιουται την σύνταξη και μετά τέλος. Και αν ο σύντροφός σου θέλει να συντηρεί την μητέρα του εφ όρου ζωής τότε ξανασκέψου… Διαβάστε περισσότερα »
Δε λες πολλά, και αναγκάζομαι να κάνω προβολές για να βγάλω νόημα. Η μάνα του δεν έχει δουλέψει σχεδόν καθόλου στη ζωή της επειδή είχε άλλη οικονομική άνεση που την έχασε; Ή επειδή δεν μπορούσε/ είχε κατάθλιψη/ άλλα ψυχικά βάρη (κοινωνικά/ οικογενειακά κλπ); Έχει σημασία και κάνει διαφορά το ένα από το άλλο. Έχω στηρίξει (οικονομικά και ψυχολογικά) στο παρελθόν σύντροφό μου που βρισκόταν σε ανάλογη κατάσταση. Μια μητέρα μονογονέας με μια πολύ μικρή σύνταξη χηρείας + βαριά κατάθλιψη (αδύνατο να δουλέψει τότε), με 3 παιδιά: το ένα από αυτά ο σύντροφός μου (ο μόνος που δούλευε), ένας αδερφός μεγαλύτερος… Διαβάστε περισσότερα »
Όπως είναι γραμμένη η επιστολή αυτό που καταλαβαίνω εγώ δεν είναι ότι δεν δούλευε αλλά ότι δεν της κόλλαγαν ένσημα.
Ναι, ξέρεις, κρίνοντας, εντελώς στερεοτυπικά από: -την ηλικία της μάνας (66) -συν το ότι έμεναν όλοι μαζί, 2 ζευγάρια, γύρω στα 60 το ένα και γύρω στα 30 (;;) το άλλο Μου φάνηκε αρκετά περίεργο, και πήδηξε το μυαλό μου σε πιο συνεξαρτητικές καταστάσεις. Λέει όμως και για χρέη και άλλα που παρέκαμψα, μη νομίζεις μέσα στις προκαταλήψεις είμαι. Το κρίσιμο εξάλλου είναι να μπορεί ο καθένας να στηρίζει τον εαυτό του για αρχή, και στη συνέχεια να τεθεί το ερώτημα (και κατόπιν οι απαντήσεις) για το αν και πώς θα στηριχτούν οι υπόλοιποι. Στην ουσία, το ζήτημα που θέτει… Διαβάστε περισσότερα »
Ψάξε λιγάκι το θέμα με τα χρέη
Έχει υπογράψει κάπου ως εγγυητής ο σύντροφός σου ?
Χρύσα, καλή αρχή στη νέα σας ζωή.