Χαιρετώ όλη την όμορφη παρέα.
Θα ήθελα να μοιραστώ κάτι που με προβληματίζει έντονα τους τελευταίους μήνες.
Όλοι δείχνουν να μην έχουν χρόνο, και δεν μιλάω για απαιτητικά σκηνικά αλλά έστω για ένα μήνυμα,
Έφαγα αρκετό ghosting από άτομα που ειλικρινά δείχνουν να με συμπαθούν. Δεν είναι delulu άποψη. Είναι σαν όλοι να είναι αλλού.
Κάτι φλερτ που δεν οδηγήθηκαν στο σεξ, έκοψαν λάσπη. Μιλάμε να μην ρωτάνε καν ένα ανθρώπινο “τι κάνεις;”.
Eίναι όλοι τόσο ρηχοί και υπολογιστές; Ζούμε σε τόσο άθλια εποχή; Βολεύονται όλοι με ΑI και online πρακτικές;
Είμαι ολομόναχη και θέλω να χτίσω κύκλο και δεν βρίσκω άτομα διαθέσιμα.
Ειδικά όσοι έχουν παιδιά δεν προλαβαίνουν ούτε να ανασάνουν. Πώς θα βγει η ζωή χωρίς τον ανθρώπινο παράγοντα; Έχω μετακομίσει σε άλλη πόλη και νιώθω τεράστια μοναξιά.
Το αστείο είναι πώς έκοψα το κάπνισμα και διαβάζω σε μελέτες πως η μοναξιά ισούται με 20 τσιγάρα την ημέρα.
Με βλέπω να πεθαίνω πριν την ώρα μου.
Ελπίζω να μην σας βάρυνα. Καλές γιορτές με υγεία και αγάπη.
ΑΠΟ ΤΗΝ – μοναξιάαφόρητη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Καταλαβαίνω πόσο βαριά μπορεί να νιώθει μια μετακόμιση σε νέα πόλη. Όμως, για να χτίσει κανείς νέο κύκλο από το μηδέν, χρειάζεται κάτι παραπάνω από ευχή και καλή πρόθεση: χρειάζεται ενεργή προσπάθεια, επιμονή και δουλειά. Σου το λέω από εμπειρία. Από αυτά που γράφεις, ακούγεται λες και είσαι σε θέση αναμονής. Παρατηρείς ότι υπάρχει ghosting, άνθρωποι που δεν απαντούν, φίλοι που δεν έχουν χρόνο, και όλο αυτό κάνει τα πράγματα να μοιάζουν μοιραία, σαν μια εποχή όπου τίποτα δεν λειτουργεί. Αλλά δεν μας λες τι κάνεις εσύ για να διεκδικήσεις αυτόν τον κύκλο που τόσο χρειάζεσαι. Η δημιουργία σχέσεων δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ξέρω για τους υπόλοιπους αλλά τα φλερτ που δεν πήγαν κάπου γιατί να κρατήσουν επαφή; Να σε ρωτούν τι κάνεις έτσι κουβέντα να γίνεται αφού η φάση δεν πήγε κάπου; Κι εγώ τις κόβω αυτές τις ανούσιες επικοινωνίες. Αν ενδιαφέρονταν ή αν ενδιαφερόσουν εσύ, θα είχε εξελιχθεί αλλιώς.
Έρευνες που διάβασα τελευταία λένε ότι για την μακροζωία οι κοντινές φιλίες είναι δεύτερες στο δείκτη επιρροής και νούμερο ένα είναι η απλή επιφανειακή επαφή και επικοινωνία με ανθρώπους, του στυλ να λέμε καμιά κουβέντα με τον χασάπη, τον μανάβη, κλπ. να πηγαίνουμε για μπύρα στην παμπ ή στο καφενείο. Δηλαδή ένας άνθρωπος που βγαίνει έξω και έρχεται καθημερινά σε επαφή με άλλους ανθρώπους. Πιστεύω ότι στη σημερινή επαφή οι κοντινές φιλίες είναι δύσκολο να ευοδώσουν, είναι πολύ εύκολο να χαθούν λόγω συνθηκών και καταστάσεων γιατί ζούμε σε μία χαώδη εποχή και οι ζωές μας είναι πιο πολύπλοκες από ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Χρόνια βγαίνω έξω έτσι απλά στη γειτονιά, και δεν βγήκε τίποτα τέτοιο ως αποτέλεσμα, αλλά μπορώ να πω ότι τελευταία λόγω συγκεκριμένων καταστάσεων με άγγιξε η καλοσύνη των υπαλλήλων (όχι τα ψεύτικα, υποκριτικά, ούτε και εκείνοι που έχουν νεύρα), και ένα κατάστημα που μου έδωσε ένα μπισκότο. Αλλά σίγουρα αυτό είναι ένα τίποτα, όταν δεν έχεις απολύτως τίποτα, ούτε ένα μήνυμα στο κινητό, όταν είσαι ξεχασμένος, και δεν αλλάζει κάτι, απλά είναι μια μικρή στιγμή που δεν μπορώ να περιγράψω. Η ζωή χρειάζεται σύνδεση, δεσμούς, και υποστήριξη, να δώσεις και να πάρεις, και όχι λίγα δευτερόλεπτα. Θυμάμαι είχα πετύχει μια… Διαβάστε περισσότερα »
Κοίτα όμως, κι εσύ από αυτά που ανέφερες φαίνεται πόσο σημασία έχουν και οι ασήμαντες επαφές με τους ανθρώπους, το ότι σε άγγιξε η καλοσύνη κάποιων ξένων, το ότι σου έκανε εντύπωση ότι η γυναίκα στο λεωφορείο σου είπε ότι πρώτη μέρα βγαίνει από το σπίτι. Αυτής της γυναίκας δεν θα ήταν λίγο καλύτερη η ζωή της αν έβγαινε κάθε μέρα και έλεγε 2-3 καλημέρες και καμιά κουβεντούλα με κάποιον ξένο άνθρωπο; Ακόμα και η επιφανειακή επαφή μας με τους ανθρώπους μας επηρεάζει. Δε λέω ότι θα αντικαταστήσει την ανάγκη της στενής επαφής αλλά όπως έχει δείξει πρόσφατα έρευνα είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Ε καλά τώρα, αυτό δεν το λες και καινούρια ανακάλυψη… Το “ο θεός και ο γείτονας” μου το έλεγε και η γιαγιά μου,
Θα σου πω πως κι εγώ που είμαι στην ίδια πόλη από τότε που γεννήθηκα, είμαι τελείως απομονωμένη, θεωρούμαι αντικειμενικά και αποκρουστική, και κάθε μου προσπάθεια να γνωρίσω κόσμο φέτος (τόσα χρόνια απλά δεν μου μιλούσε κανείς, φέτος πάτησα το γκάζι και το κυνήγησα εμμονικά), δεν βγήκε σε τίποτα, πέρα από 2-3 που μετά το σεξ με έστειλαν από εκεί που ήρθα, και ένας που γνώρισα τώρα τελευταία μου πέταξε το “εγώ δεν θέλω κάτι στην πραγματικότητα” απλά ήθελε online φαντασιώσεις, όπως, δηλαδή η πλειοψηφία στα dating apps. Αν ήθελα αυτό, θα πήγαινα στο only fans να πληρώνομαι κιόλας. Υπάρχουν… Διαβάστε περισσότερα »
Και στην πόλη που μεγάλωσα και στο χωριό που μένω τώρα, όλοι σταδιακά εξαφανίζονται. Θες η απόκτηση παιδιών, θες οι απαιτητικοί ρυθμοί και τα διαφορετικά ωράρια, δε ξέρω. Στα 34 μου οι μόνοι διαθέσιμοι για ένα καφέ/φαγητό ένα σκ είναι άτομα κάτω των 25. Οι υπόλοιποι τίποτα… Και στα μηνύματα που όλο λέμε άντε να βρεθούμε, μένουμε συνήθως εκεί στο άντε…. Με τον καθένα από αυτούς το πιο τακτικό που βλεπόμαστε είναι μια φορά το μήνα αλλιώς 3μηνο, 6μηνο και άμα… Δε ξέρω τι φταίει όμως κι εγώ μόνη νιώθω…
Θα σου μιλήσω ως…ομοιοπαθής. Κι εγώ έχω μετακομίσει σε άλλη πόλη τον τελευταίο χρόνο και δουλεύω από το σπίτι, οπότε οι συναναστροφές μου με κόσμο που θα μπορούσα να επικοινωνήσω και να συνδεθώ όταν πρωτοήρθα στην πόλη ήταν ελάχιστες. Μέχρι το πρόσφατο παρελθόν ήμουν κι εγώ ένας άνθρωπος που το έπαιρνε λίγο κατάκαρδα που ήμουν σχεδόν πάντα εγώ αυτή που θα έστελνε ένα “τι κάνεις”. Να μην μακρυγορώ, σιγά σιγά κατάλαβα ότι το πρόβλημα μου δεν ήταν ότι οι άλλοι είναι απασχολημένοι (και λογικό από μια ηλικία και μετά), αλλά ότι εγώ επιζητούσα τη διαρκή αποδοχή και επιβεβαίωση. Ώσπου κατάλαβα… Διαβάστε περισσότερα »
Μετακόμισες και σε άλλη πόλη.
Δώσε λίγο χρόνο. Είναι δύσκολη εποχή, απαιτητικοί οι ρυθμοί. Ζήσε για σένα. Μη στηρίζεσαι τόσο στους άλλους.
Να οργανωθείτε σε meet ups για δραστηριότητες που σας αρέσουν και έχουν πρόγραμμα εβδομαδιαίο ή μηνιαίο, έτσι και θα βλέπετε κόσμο και θα κάνετε κάτι που σας αρέσει και καπως διασφαλίζει μια συνέχεια. Αν τώρα βρείτε κάποιο άτομο εκεί που να ταιριάξετε κ παραπάνω, τζακ ποτ! Αλλά δυστυχώς μεγαλώνοντας οι σχέσεις αλλάζουν κ αυτές οι φιλίες που βλέπουμε να έχουν άλλοι είναι επειδή ξέμειναν από παιδική/φοιτητική ηλικία και κάπως έχουν παγιωθεί στον χρόνο-αν και φυσικά αλλάζουν καθώς νέες απαιτήσεις και συνθήκες περιπλέκουν την κατάσταση. Θέλω να πω μη στενοχωριέστε που δεν έχετε την κολλητή που θα είχατε στο λύκειο γιατί… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι αυτό το τα ετερώνυμα έλκονται έχει πολύ συχνά παρεξηγηθεί. Δεν συνδεόμαστε με ανθρώπους που μοιάζουμε (πχ δυο άνθρωποι νευρικοί ή εγωιστές δεν θα κάναν εύκολα χαίρι) αλλά με ανθρώπους που ταιριάζουμε. Το σημαντικό είναι να έχουμε κοινό όραμα και στάση ζωής. Να θέλουμε δηλαδή τα ίδια πράγματα.
Και να υπάρχει κοινή βάση.
Αυτό δεν είναι πάντα απόλυτο. Οι βάσεις, ειδικά αν κάποιος είναι νέος, μορφοποιούνται.
Οι βάσεις δημιουργούνται από πολύ μικρή ηλικία.
Για αυτό και δεν διαμορφώνουν απόλυτα μια προσωπικότητα. Όσο μεγαλώνουμε και ζούμε διαφορετικές εμπειρίες έχουμε την επιλογή να παρεκκλίνουμε (ή και όχι) από τις βάσεις μας. Παρεμπιπτόντως είχα μια συζήτηση χτες με μία συνάδελφο. Ο πατέρας της είναι ανώτερος κληρικός σε μια εκκλησία Ευαγγελιστών (βλέπε σέχτα). Η ίδια είναι άθεη και αριστερή (για τις βάσεις που λέγαμε…).
αν αυτή είναι η ανάγκη των ανθρώπων τότε να ζουνε σε χωριά
αλλά μάλλον άλλες είναι οι πραγματικές ανάγκες
Η μοναξια που νιώθουμε ολοι ειναι γιατί ο σημερινός τροπος ζωης των ενηλίκων δεν αφήνει το περιθώριο να δεθουμε οπως συμβαίνει στα μαθητικά και φοιτητικά χρόνια. Θα μιλήσω ομως μόνο για τις φιλικές σχέσεις που έχω αντίστοιχη εμπειρία. Έχω 2 φίλες πολύ στενές, 20+ χρόνια, τις οποίες βλέπω από κοντά πολύ σπάνια κάθε 2-3 χρόνια, μιας και μας χωρίζουν εκατοντάδες χιλιόμετρα. Μιλάμε όμως σχεδον κάθε μέρα στο τηλ/viber. Έχω κρατήσει επαφή με συμφοιτητές και συμμαθητές, ατομα γενικα που γνωριζω από διάφορες φάσεις της ζωής μου και ήμασταν κοντά, μιλάμε στο τηλ 1-2 φορές το μήνα και βρισκόμαστε κι απο κοντά… Διαβάστε περισσότερα »