Καλησπέρα στην ομορφη παρεα.
Ειμαι μια κουρασμενη μαμα ενος τριχρονου που γενικα δεν εχει ουτε αδερφακια ουτε ξαδερφακια.
Όποτε μονιμως ψαχνω να του βρω παρεα, γενικα πλεον νιωθω οτι ολη μου η ζωη περιστρεφεται γυρω απο το τι θα κανω τον μικρο καθε απογευμα, που θα παει να παιξει, με ποιους, αν θα το παω βολτα αν θα το παω δραστηριοτητα, αν θα παει παιδοτοπο…και γενικα ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ!
Ο αντρας μου δουλευει καθε μερα ατελειωτες ωρες και γυρναει πολυ αργα το βραδυ με αποτελεσμα ολο αυτο το πακετο να το τρωω εγω. Το πρωι παει σχολειο, το αποευμα ομως για εμενα ειναι πλεον ενα μαρτυριο.
Οι πιο εμπειρες μανες πως την παλεψατε? Μπαινω σε διαδικασια να σκεφτομαι για δευτερο παιδι χωρις πραγματικα να θελω μονο και μονο για να παιζει ο γιος μου.
Καθε βοηθεια και κουραγιο που θα μου δωσετε ειναι πολυτιμο..
ΑΠΟ ΤΗΝ – Μανα 24/7
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Νομίζω είναι όλα σχετικά. Και το πώς βιώνει/διαχειρίζεται κάθε γονιός το παιδί/παιδιά του αλλά και τα ίδια τα παιδιά πώς είναι. Θα σου πω την εμπειρία που βιώνω εγώ ως πατέρας δύο παιδιών. Όταν γεννήθηκε το δεύτερο, ήταν πολύ εξαντλητικά. Ήθελε την προσοχή που απαιτείται για ένα τόσο μικρό πλασματάκι, να είμαστε συνεχώς από πάνω και με καθημερινά ξενύχτια για πολλούς μήνες. Επιπλέον, είχαμε να διαχειριστούμε τη ζήλια του μεγάλου παιδιού, η οποία φυσικά είναι πολύ φυσιολογική. Ωστόσο, κράτησε τουλάχιστον 1,5 χρόνο και ήταν και αυτό από μόνο του εξαντλητικό. Πλέον, που είναι πιο μεγάλα, πάλι δεν έχουμε συχνά ησυχία.… Διαβάστε περισσότερα »
Μπράβο που αν και άντρας παραδέχεσαι ότι το μεγάλωμα παιδιών στο σπίτι είναι πιο κουραστικό από τη δουλειά έξω. Γιατί δεν μιλάμε μόνο για σωματική κούραση, αλλά και ψυχολογική, και μια κατάσταση ρουτίνας όπου κάνοντας τα ίδια κάθε μέρα εξαντλείσαι σωματικά και ψυχολογικά. Οι περισσότεροι άντρες δεν το καταλαβαίνουν όπως εσύ, και πετάνε το γνωστό “είσαι σπίτι, τι κάνεις όλη μέρα;” Να λοιπόν πόσο σημαντικό είναι να ασχολούνται και οι πατεράδες με τα παιδιά και να δουν μόνοι τους πως είναι στην πράξη, όπως έκανες εσύ.
Δε σου κρύβω ότι ορισμένες φορές εκνευρίζομαι όταν βλέπω γνωστούς μου πατεράδες που ασχολούνται απειροελάχιστα με τα παιδιά τους με το πρόσχημα ότι εργάζονται. Και όταν προκύψει ανάγκη να ασχοληθούν (όχι εντατικά αλλά π.χ. να το πάνε μία μέρα εκείνοι σχολείο) γκρινιάζουν στις συζύγους τους. Και κάθομαι μετά να κάνω αυτοαξιολόγηση γιατί εκνευρίζομαι, αφού είναι δική τους ζωή. Και μετά αναρωτιέμαι μήπως κατά βάθος ήθελα κι εγώ να είμαι έτσι και ντρέπομαι και μόνο που το αναρωτήθηκα. Άλλοι γυρνούν από τη δουλειά κ απαιτούν ησυχία για να κοιμηθούν. Εγώ πάλι θεωρώ ότι όταν γυρνούν από τη δουλειά, καλό θα ήταν… Διαβάστε περισσότερα »
Είσαι παράδειγμα προς μίμηση και μπράβο σου!
Σας ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια αλλά πραγματικά δεν υπάρχει λόγος να με ευχαριστείτε, αισθάνομαι άβολα, χάχα. Διότι είναι κάτι που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο.
Μου θυμίζει αυτό που μερικοί άνδρες όταν κάνουν δουλειές στο σπίτι, περιμένουν αναγνώριση 🙂 Ενώ οι γυναίκες που τρέχουν, μπορεί να τα ακούν και από πάνω!
Αυτό ^ !
Συμφωνώ ότι πολύ καλώς πράττει ο Wolfcry, αλλά συγχώραμε που παλαβώνω όταν επιβραβεύουμε για τα αυτονόητα!
Γιατί η σύζυγος δε λαμβάνει καμιά επιβράβευση που ξεπατώνεται, αντιθέτως στα μάτια των περισσότερων είναι πολύ τυχερή και ευνοημένη που έχει τέτοιο σύζυγο, και τι ανάγκη έχει αυτή(!)
Σε εκνευρίζουν εκείνοι που εργάζονται και δεν ασχολούνται. Που να δεις εκείνους που δεν εργάζονται κιόλας, κι είναι μες στη γκρίνια και τις απαιτήσεις να τα κάνει όλα η γυναίκα. Έχουν έρθει αρκετές τέτοιες επιστολές. Κι ακόμα χειρότερα, επιστολές που η γυναίκα εργάζεται κιόλας, και πρέπει εκτός των παιδιών να τους τρέφει και να φροντίζει και τους ίδιους, ενώ εκείνοι κλωσσανε τα αυγά τους στον καναπέ.
Απίστευτο πραγματικά. Δεν ήξερα ότι υπάρχουν και τέτοιοι… τουλάχιστον στον κύκλο μου δεν γνωρίζω κανέναν. Γνωρίζω όμως ορισμένους που παίζουν καθημερινά playstation και τέτοια, κοιμούνται το μεσημεράκι μετά τη δουλειά και γενικά έχουν τέτοιες “πολυτέλειες”. Και φαίνεται λες και ο ερχομός του παιδιού δεν άλλαξε τη δική τους καθημερινότητα.
Oι περισσότεροι άντρες δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους. Τελεία
Ακριβώς. Μακάρι να το ήξερα εξαρχής.
“Oι περισσότεροι άντρες δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους. Τελεία”
Υποστηρίζω την ελευθερία έκφρασης του λόγου από οπουδήποτε και αν προέρχεται.
Η αντιγραφή όμως είναι κατακριτέα και παράνομη.
Τελεία.
”ότι το μεγάλωμα παιδιών στο σπίτι είναι πιο κουραστικό από τη δουλειά έξω.” Καταλαβαίνω πως το σχόλιο αυτό έχει στόχο να δείξει κυρίως την κούραση που έχει το να μένει κανείς σπίτι για να μεγαλώσει τα παιδιά. Όμως, μην υποτιμάτε έτσι τον κόπο των υπολοίπων που εργαζόμαστε. Δεν το κάνουμε από χόμπι, ούτε κουραζόμαστε λιγότερο, ειλικρινά είναι εξαιρετικά δύσκολο να συνδυάζεται σπίτι – δουλειά – παιδιά κτλ. Δεν πηγαίνουμε για καφέ, δεν κάνουμε διακοπές. Για την ακρίβεια επιστρέφουμε σπίτι και προσπαθούμε να κάνουμε όσα θα κάναμε αν ήμασταν σπίτι από το πρωί. Δεν χρειάζεται να βγάλουμε το μέτρο και να… Διαβάστε περισσότερα »
από προσωπική εμπειρία που έχω δουλέψει σε πολλές δουλειές ναι το μεγάλωμα των παιδιων στο σπίτι (μιλαω για μωρα κι οχι μεγαλα παιδια) μπορούσε να συγκριθεί μονο με τα 15ωρα που χτύπαγα οταν δούλευα σεζόν. δεν υποτιμαει κανενας τον δικό σου κόπο, για να το λέει κάποια σημαίνει οτι εχει βρεθεί και στις 2 καταστάσεις. νομίζεις ότι το δίχρονο σε αφήνει να κάνεις δουλειές ή να πας για καφέ?
Έχω μεγαλώσει παιδί και ξέρω πολύ καλά τι δυσκολίες έχει, όπως ξέρω τι δυσκολία έχει να δουλεύεις και να έχεις όλα τα υπόλοιπα.
Έχω την απορία ,η σύζυγος μετά τη δουλειά δεν ασχολείται με τα παιδιά; Δεν έχει το σπίτι ,το μαγείρεμα ,το καθάρισμα;
Τονίζετε ότι κάθε άνθρωπος διαχειρίζεται διαφορετικά τις καταστάσεις …
Μοίρασμα “υποχρεώσεων “θα έλεγα
Ναι, βέβαια, εννοείται ασχολείται πολύ κ τα έχουμε μοιράσει. Αναφορικά με τη διαχείριση εννοούσα ότι πχ μπορεί δύο άνθρωποι να βιώνουν την ίδια ακριβώς κατάσταση με τα παιδιά αλλά να ζορίζονται σε διαφορετικό βαθμό κ να διαχειρίζονται με διαφορετικό τρόπο την κατάσταση αυτή. Η σύζυγός μου πχ δυσκολεύεται πολλές φορές να τα κυνηγάει να ετοιμαστούν για το σχολείο, για ύπνο ή κάτι άλλο. Ή ακόμα κ να παίξει λίγο μαζί τους. Την καταλαβαίνω απόλυτα πώς νιώθει, το νιωθω κι εγώ πολλές φορές. Το θέμα είναι πώς το διαχειρίζεται η κάθε πλευρά. Γι’αυτό, αν εξαιρέσεις τα πρωινά που απλά τυχαίνει να… Διαβάστε περισσότερα »
Εκείνοι -και εκείνες- που εργάζονται πολλές ώρες επειδή δεν μπορούν να είναι ολοκληρωμένοι άνθρωποι αλλιώς, επειδή το επάγγελμά τους ικαοποιεί την περιέργεια και τους δίνει ικανοποίηση, επειδή η εργασία καλύπτει κι άλλες ανάγκες πέρα από τις οικονομικές, αλλά κι εκείνοι – κι εκείνες- που εργάζονται καθαρά και μόνο για τα προς το ζην, όλοι και όλες αυτές θα ζήσουν πολλές μαγικές στιγμές μεγαλώνοντας τα παιδιά τους. Στιγμές που δεν μετριούνται και δεν συγκρίνονται και δεν ποσοτικοποιούνται.
Συμφωνώ. Υπάρχουν και οι κατηγορίες ανθρώπων που εργάζονται για διάφορους λόγους όλη μέρα κ ναι μεν μπορεί να περνούν πολύ λίγο χρόνο με τα παιδιά τους αλλά ο χρόνος αυτός να είναι ποιοτικός. Σε αυτή την περίπτωση τα κέρδη είναι περισσότερα συγκριτικά με κάποιον που μπορεί να είναι ώρες με τα παιδιά αλλά να μην κάνουν κάτι ποιοτικό μαζί. Επιπλέον, θεωρώ πως οι κατηγορίες που αναφέρεις έχουν κ το θετικό ότι τα παιδιά βλέπουν ότι ο γονιός παλεύει για την οικογένεια ή απλά κάνει κάτι επειδή τον γεμίζει, δείχνει ότι ίσως έχει στόχους, εξελίσσεται κλπ. Είναι ωραία εικόνα αυτή για… Διαβάστε περισσότερα »
ναι ρε συ κι εκείνοι θα ζησουν στιγμές ποιοτικές τα σκ η τις αργίες ομως οταν επωμιζεται ένας όλο το βάρος είναι πολύ δύσκολο. Σκεψου να είσαι όλη μέρα με 1-2 μωρα και να μη σε αφήνουν ουτε τουαλετα να πας. ας βάλουν και οι μπαμπάδες πιο πανω την οικογένεια για 2-3 χρόνια δε θα πάθουν κάτι. Αλλιως ας ξεκαθαρίσουν από την αρχή ότι θα λείπουν συνέχεια, να ξέρουμε που βαδίζουμε. δεν τα κάνουμε μόνες μας.
Καταλαβάινω την εξάντλησή σου, γιατί την έχω ζήσει. Τώρα που είναι στα 5μιση ο δικός μου, έχω να σου πω το εξής (ίσως να είναι λάθος αλλά είναι απελευθερωτικό).
Άσε το παιδί να βαρεθεί!
Στην βαρεμάρα και στην έλλειψη ερεθισμάτων τα παιδιά κάνουν τα πιο ωραία τους παιχνίδια. Είναι μικρός ακόμα και αυτό θα κρατάει λίγο, αλλά όσο μεγαλώνει θα κρατάει περισσότερο.
Θα συμφωνήσω απόλυτα! Δεν είναι κακό να βαριούνται. Πολλές φορές αγχωνόμαστε και για αυτό! Αν τα αφήνουμε να βαριούνται, θα μπουν στη διαδικασία να αναζητήσουν τρόπους να φύγει η βαρεμάρα τους ή ακόμα και να την αποδεχτούν. Θα τα βοηθήσει πολύ αυτό. Είναι κάτι που είναι καλό να μάθουν να διαχειρίζονται.
Ακριβώς, βλέπω παιδάκια που δεν μπορούν να διαχειριστουν τη βαρεμάρα τους, δεν μπορούν να παίξουν παιχνίδια μόνα τους, κάθε φορά που βαριούνται περιμένουν από τους γονείς μια δραστηριότητα. Και ίσως αυτό να ενισχύει τη μείωση του εύρους προσοχής: περνούν από τη μια δραστηριότητα στην άλλη γιατί βαριούνται εύκολα και vice verca
Συμφωνω, τι κανω ομως οταν θελει να δει βιντεο οταν βαριεται; Δν θελω να βλεπει βιντεο καθημερινα, εχουμε μαλωσει απειρες φορες γιαυτο. Εχει συμβει βεβαια να εχω πει δν αντεχω αλλο θα τρελαθω ας δει λιγο κ μετα απο λιγο να το βαριεται κ αυτο (ευτυχως) – σε γενικες γραμμες παντα προτιμαι να παιζει μαζι μας παρα να δει βιντεο αλλα κ παλι…
Σε καταλαβαίνουμε απόλυτα να ξέρεις. Λίγο πολύ όλοι τα περνάμε. Εμείς το είχαμε κάνει σύστημα κάποια στιγμή. Έρχονταν από το σχολείο και καρφωνόντουσαν κατευθείαν στο Nickelodeon μέχρι να γυρίσουμε από τη δουλειά.
Αν τους λέγαμε όχι τηλεόραση, διαμαρτύρονταν, γκρίνιαζαν κλπ. Τελικά βγάλαμε το καλώδιο της τηλεόρασης και το πήραν απόφαση. Λες και δεν έβλεπαν πιο πριν. Οπότε δεν την αναζητούν.
🙂 γελασα πολυ με το καλωδιο!!
Χαχα! Ναι… γιατί εκεί συνειδοποίησαν ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι! Το καλώδιο λείπει! Ενώ όσο ήταν εκεί, πίεζαν όσο μπορούσαν 🙂
Ακριβώς αυτό!!
Μακάρι να μου το έλεγαν και εμένα αυτό όταν ο γιος μου ήταν σε αυτή την ηλικία!!
Αφήστε λίγο τα παιδιά σας χωρίς να έχουν τίποτα να κάνουν, βοηθάει!!Τα κάνει πιο δημιουργικά!
Εμένα τώρα που είναι εννέα και έχουν αυξηθεί οι υποχρεώσεις πάρα πολυ, ψάχνω στο πρόγραμμα να βρώ ώρα που θα την αφήσω κενή, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς τίποτα, να μείνουμε σπίτι οι τρεις μας !!
από τα 5 και μετα είναι πολύ πιο εύκολα τα πράγματα γιατί η βαρεμάρα τα οδηγεί να κανουν πράγματα μονα τους και σιγά σιγά δε θελουν το γονιό όλη μέρα στα πόδια τους. το πιο δύσκολο είναι μεταξύ 1-4 ετων
Νομίζω πως με την ηλικιακή διαφορά που θα έχουν τα αδέρφια μεταξύ τους ο σκόπος για τον οποίο σκέφτεσαι να κάνεις δεύτερο παιδί δεν θα επιτευχθεί.
Για κάποιο λόγο στην Ελλάδα δεν είναι δημοφιλή τα Lego για τα μικρά παιδιά. Καμιά μου φίλη ή συγγενής δεν τα είχε αγοράσει. Εγώ με αυτά σώθηκα. Υπάρχουν τα Lego duplo, για ηλικίες < 4, και άπειρα σετ Lego από 4 ετών. Υπάρχουν στην αγορά και με 10 ευρώ. Επένδυσα 100 – 150 ευρώ για τα Lego Duplo και έπαιζε πολλές ώρες, μόνος του. Του έδινα ένα σετ τη φορά, και ένα κουτί με ελευθερα κομμάτια και έφτιαχνε διάφορα. Εγώ καθόμουν στο δωμάτιό του δε μια πολυθρόνα και έκανα τα δικά μου, δεν με απασχολούσε πάρα πολύ (καθόλου δεν γίνεται).… Διαβάστε περισσότερα »
και εγώ λεγκο σώθηκα και όχι Duplo από τρία χρόνων και πάνω μια χαρά τα διαχειρίζονται!
Ναι, τα lego είναι σωτήρια! Και πράγματι, και 3 χρονών ακόμα μπορούν να διαχειριστούν τα κλασικά lego αντί για τα Duplo. Εμάς τα έχουν βγάλει τα λεφτά τους και με το παραπάνω.
Δεν είναι θέμα διαχείρισης.
Υπάρχουν μικρά κομμάτια στα κλασσικά και κίνδυνος να τα καταπιούν.
Ισχύει… γι’ αυτό και δε συνιστούν τα μικρά σε αυτές τις ηλικίες. Ωστόσο, εμάς έπαιζε και με τα δύο αλλά εν γένει προτιμούσε τα μικρά/κλασικά. Κάθε φορά που έπαιζε με τα τελευταία, ήμασταν από πάνω για να μη βάλει κάτι στο στόμα του. Πάντως, ήταν φοβερό το πώς ακόμα και σε αυτή την ηλικία εξοικειώνονται με τα μικρά κομμάτια και παίζουν τόσο ωραία.
Γέλασα με τα σχέδια για 2ο παιδί για να παίζει το 1ο. Από τα τρία και πάνω μπορούν να παίξουν μαζί παραπάνω από 10′ χωρίς τον ενήλικα μαζί τους. Πάρε μια βαθιά ανάσα, τώρα θα ξεκινήσει να παίζει και σχετικά μόνο του, φτιάχνοντας ιστορίες με τα παιχνίδια του, ζωγραφίζοντας, παζλ. Δεν χρειάζεται να τον τρέχεις συνεχώς από εδώ κι από εκεί, ας βαρεθεί και λίγο, δεν θα πάθει τίποτα. Εάν του βρίσκεις μονίμως εσύ ή κάποιος άλλο δραστηριότητες, θα επαναπαύεται και θα εξαρτάται μονίμως από τους άλλους. Και πριν πέσουν όλοι να με φάνε, δεν εννοώ ότι το τρίχρονο θα… Διαβάστε περισσότερα »
Ακούγεται πραγματικά εξουθενωτικό 🙁 Αφού το παιδί πηγαίνει σχολείο, οπότε και κοινωνικοποιείται, παίζει κλπ, γιατί είναι τόσο απαραίτητο να έχει και απογευματινό πρόγραμμα; Το ζητάει μόνο του ή εσύ το θεωρείς απαραίτητο; Μήπως κάνεις περισσότερα από όσα χρειάζεται; Μήπως έχεις μπει στο τρυπάκι ότι επειδή δε δουλεύεις εκτός σπιτιού, πρέπει να το τερματίσεις με τις δραστηριότητες; Μήπως έχεις τις κλασικές μαμαδοτύψεις ότι “α κλείνω το παιδί μου μέσα στο σπίτι” αν δεν κάνεις όλα αυτά κάθε απόγευμα; Τα λεώ για να τα ακούω γιατί στην δική μου περίπτωση έχω τις τύψεις χωρίς να κάνω την δράση, καθώς δε προφταίνω λόγω… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ που έχω τρίχρονη κόρη, το πρωί έως το απόγευμα την πάω στο σταθμό και θεωρώ ότι μαθαίνει πολλά εκεί και απασχολείται. Βόλτες έξω, παιδικές χαρές κλπ. βγαίνουμε κυρίως τα σαββατοκύριακα. Τα απογεύματα, ιδιαίτερα τώρα που βραδιάζει και νωρίς, μια χαρά απασχολείται σπίτι. Το σαλόνι μας είναι ένας παιδότοπος όλο παιχνίδια και κάθεται μόνη της και παίζει. Τις στιγμές που βαριέται, κάθομαι κι εγώ μαζί της και φτιάχνουμε κανένα παζλ ή πλαστελίνες ή βλέπουμε τηλεόραση. Ύστερα την βάζω στις δουλειές μου. Μαγειρεύουμε μαζί, συγυρίζουμε, σκουπίζουμε, κάθεται με τον μπαμπά της και “δουλεύουν” στον υπολογιστή …περνάει το απόγευμα. Και προς το… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί τόσο άγχος? Δοκίμασε παιδικές χαρές στη γειτονιά σας τα απογεύματα συνήθως μαζεύονται άνθρωποι της περιοχής, όλο και κάποιο παιδάκι θα έρχεται τακτικά. Έπειτα αν έχει κάποιο φίλο/φίλη στο σχολείο μπορείς να στείλεις χαρτάκι με τα στοιχεία επικοινωνίας σου στην άλλη μαμά μέσω της δασκάλας για να κανονίσετε κάποιο playdate. Το είχα κάνει αρκετές φορές όταν ο δικός μου ήταν σε αυτή περίπου την ηλικία (μοναχοπαίδι). Δεν χρειάζεται πάντως να γεμίζεις με δημιουργική απασχόληση κάθε λεπτό με το παιδί. Τα παιδιά σε αυτές τις ηλικίες χαίρονται μόνο και μόνο να είναι με τη μαμά/μπαμπά. Καταλαβαίνω οτι θες και εσύ να… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν έχω κάτι πολύ εποικοδομητικό να προτείνω αλλά θα σου πω ότι το να κάνεις και άλλο παιδί, δεν είναι λύση. Με 4+ χρόνια διαφορά, θα σταματήσουν να παίζουν γρήγορα. Επίσης δεν σου εγκυάται κανείς ότι το άλλο παιδί θα έχει τις ίδιες ανάγκες. Εγώ πχ πάντα ήθελα την ησυχία μου και ενώ είχα αρκετούς φίλους, απολάμβανα από παιδί τον χρόνο με τον εαυτό μου. Από την άλλη ο αδερφός μου ήταν σαν το παιδί σου με αποτέλεσμα να μου σπάει τα νέυρα 😂
Θυμάμαι μια παρόμοια επιστολή πριν αρκετό καιρό. Ως μαμά κι εγώ, πρώτα θα σε συμβούλευα να μην κάνεις δεύτερο παιδί μόνο και μόνο για να έχει παρέα το πρώτο. Πρέπει να το θέλετε πραγματικά και οι δύο γονείς, γιατί ηδη νιώθεις εξαντλημένη, φαντάσου όταν η κούραση σου γίνει διπλή. Άλλωστε αν έχουν τέσσερα χρόνια διαφορά και πάνω, θα περάσει πολύς καιρός μέχρι να κάνουν παρέα, και πάντα θα υπάρχει χάσμα μεταξύ τους, κυρίως στις μικρές ηλικίες. Οπότε μη βιαστείς να κάνεις κάτι αν δεν νιώθεις έτοιμη. Αλλά ούτε εγώ μπορώ να καταλάβω γιατί αγχώνεσαι τόσο, από τη στιγμή που πάει… Διαβάστε περισσότερα »