Γεια σε όλους. Θέλω να μοιραστώ έναν προβληματισμό μου. Αρχικά να αναφέρω ότι είμαι 24 ετών, εργάζομαι από τα 18 μου, αφού έφυγα από το πατρικό μου.
Η απορία μου είναι:
Πώς διαχειρίζεστε τη ζήλια για την οικονομική άνεση των άλλων;
Γύρω μου υπάρχουν άτομα της ηλικίας μου (ή λίγο μεγαλύτερα) που έχουν την άνεση να ταξιδεύουν συνέχεια και να κάνουν ό,τι θέλουν. Για μένα, το να κάνω ένα ταξίδι σημαίνει τεράστια προσπάθεια και οικονομία για να μαζέψω κάποια στην άκρη.
Το χειρότερο είναι ότι αυτά τα άτομα, παρόλο που δεν έχουν να πληρώσουν νοίκι ή λογαριασμούς, παραπονιούνται κιόλας, λέγοντας ατάκες του τύπου «δύσκολος μήνας, μου έμειναν μόνο τόσα», πράγμα που με εκνευρίζει αφάνταστα.
Σίγουρα δεν επιλέγω να είμαι φίλη με τέτοια άτομα, αλλά αναπόφευκτα συναναστρέφομαι μαζί τους, κυρίως στη δουλειά.
Πώς καταφέρνετε να μη ζηλεύετε ή να μην εκνευρίζεστε με αυτή την ανισότητα και την έλλειψη ενσυναίσθησης από τους γύρω σας;
Καταλαβαίνω απόλυτα ότι είναι ένα ζήτημα που πρέπει να διαχειριστώ προσωπικά, να μάθω γιατί μου κάνει trigger. Μπορεί να είναι και ένα παράπονο ότι οι γονείς μου δεν μου έχουν προσφέρει κάποια ευκολία, π.χ. σπίτι, χρήματα κ.λπ.
Όμως νιώθω ότι πιο πολύ με ενοχλούν οι συμπεριφορές τέτοιων ατόμων. Έχω μια καλή μου φίλη που έχει μεγάλη οικονομική άνεση, αλλά και ενσυναίσθηση!! Ποτέ της δεν με έκανε να νιώσω ζήλια ή θυμό. Όμως τα περισσότερα άτομα, όπως αρκετές μου συνάδελφοι, δεν είναι έτσι. Μην πω το ακριβώς αντίθετο.
Τα σχόλια του στυλ «δύσκολος μήνας», «άντε να πληρωθούμε να πάω για ψώνια» κ.λπ.
Πώς μαθαίνεις να μην νιώθεις αδικία;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Φτωχή κατάθλιψη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μπορεί να μην βοηθήσει καθόλου αλλά εγώ ζηλεύω εσένα που πήρες το μέλλον στα χέρια σου από τα 18 σου, που εκφράζεται έτσι στα 24 σου όταν εγώ και στα 18 και στα 24 δεν ήξερα που μου παν τα 4 σε πολλά πράγματα της ζωής, και πιστεύω έχει να κάνει και με το γεγονός ότι βρήκα πράγματα έτοιμα απ’ τους γονείς. Έχω κάνει ταξίδια (τα οποία ξεκίνησαν πολύ αργότερα στην ζωή μου, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού δεν γυρνάει τον κόσμο στα 24 ή στα 28) όμως ακόμα γεμίζει η ψυχή μου περισσότερο όταν συνομιλώ με ώριμους ανθρώπους και… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή έχω κάνει την διαδρομή που τώρα ξεκινάς και έχω φτάσει στο μέσο της ζωής, θα σου πω απο την δική μου την σκοπιά το εξής: ναι, θα έχουν πάντα πιο εύκολη ζωή απο σένα. Δεν θα τους λυγίσει εύκολα ένας χωρισμός, μια απόλυση, μια ασθένεια. Εσένα μπορεί να σε γκρεμίσει. Θα κάνουν πιο εύκολα δεσμούς γιατί θα είναι ανέμελοι, ελαφριοί στην συναναστροφή και προφανώς θα παντρευτούν εύκολα, αφού η προίκα (αδιάφορο το φύλο) είναι πάντα καλοδεχούμενη. Αυτά που σου λένε ότι “ναι, αλλά εσύ έχεις αυτοπεποίθηση, έχεις πάρει την ευθύνη της ζωής σου νωρίς, θα είσαι αυτοδημιουργητη, θα ξέρεις… Διαβάστε περισσότερα »
👏👏👏
Σε ευχαριστώ.
Η απάντηση σου είναι πολύ to the point. Έντιμη, ειλικρινής και ισορροπημένη.
Κι εγώ μία από τα ίδια. Κι έχω και φίλους με γονείς που είναι ευκατάστατοι. Και που πάρα πολλά πράγματα, τα βρήκαν έτοιμα.
Ούτε οι γονείς μου δε με στήριξαν.
Κι έπρεπε να το ‘φιλοσοφήσω’ για να καταφέρω να αντιμετωπίσω τον επαγγελματικό και προσωπικό ανταγωνισμό.
Γιατι ρε φίλη χολέρα έχουν αυτά τα άτομα και αποφεύγεις να τα κάνεις παρέα?
Δεν σε υποτιμούν ούτε σε προσβάλλουν,συνάδελφοι σου είναι σε καλύτερη οικονομική κατάσταση.
Δούλεψε τις ανασφάλειες σου και σταμάτα να σκέφτεσαι μεμψίμοιρα.
Γιατί τριγκάρεται που λένε και τα πιτσιρίκια, γιατί είναι εκνευριστικό να μετράς το 5ευρω και ο άλλος να παραπονιέται “πω πω, εχω μόνο 120 € για μια βδομάδα, όλα ακρίβυναν”, γιατί πιθανότατα δεν μπορεί η ίδια να ακολουθήσει στις εξόδους τους, γιατί εντέλει είναι δικαίωμά της να επιλέγει τους ανθρώπους που θα κάνει πιο στενή παρέα.
Δεν νομίζω οι συνάδελφοι της να είναι πλούσιοι πάντως με 120 ευρώ για μια βδομάδα.
Μην κάνουμε την τρίχα τριχιά και δικαίωμα της να μην κάνει παρέα μαζί τους αλλά για το συναίσθημα που νιώθει δεν φταίνε οι άλλοι,λυπάμαι.
Κι εγώ έμαθα από νωρίς να στέκομαι μόνη μου στα πόδια μου, βοήθεια δεν είχα ούτε από γονείς, ούτε από κανέναν. Εννοείται δεν θα με χαλαγε να είχα μια πιο άνετη ζωή, και σε ποιον δεν θα άρεσε, αλλά δεν ζηλεύω και δεν κάνω συγκρίσεις. Κι αυτό γιατί πρώτον, όπως έχουμε πει πολλές φορές όλοι έχουν προβλήματα, και η οικονομική άνεση αδυνατεί να λύσει πολλά από αυτά, και δεύτερον γιατί το να έχεις μάθει να στηριζεσαι στις δικές σου δυνάμεις κι όχι να τα βρίσκεις έτοιμα, στην ουσία είναι μεγάλο προσόν. Η ζωή είναι δύσκολη και απρόβλεπτη, καταστάσεις αλλάζουν, περιουσίες… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι της μόδας να λένε όλοι ότι δεν έχουν χρήματα, το έχω παρατηρήσει ότι συμβαίνει εδώ και χρόνια. Τα λένε για να είναι relevant και σαν εμάς τους κοινούς θνητούς; Δεν ξέρω. Αδιαφόρησε ως προς αυτό. Οι συνάδελφοι δεν είναι φίλοι σου, έχε τις λιγότερες δυνατές επαφές και μην μπαίνεις σε συζητήσεις για χρήματα. Κι εγώ hustlάρω φουλ και παλεύω μόνη. Anyway, επειδή τυχαίνει να έχω αρκετούς γνωστούς πολύ ευκατάστατους θα σου πω το εξής. Εκεί υπάρχουν άλλα θέματα. Ένα από αυτά είναι ότι τα παιδιά αυτά δεν μπορούν να μεγαλώσουν και να αναλάβουν την ευθύνη του εαυτού τους, να… Διαβάστε περισσότερα »
Θα συμφωνήσω στα περισσότερα (και ειδικά ότι είναι της μόδας να λες ότι δεν έχεις χρήματα) αλλά το προφίλ των παιδιών ευκατάστατων οικογενειών δεν είναι απαραίτητα αυτό που περιγράφεις. Στον κύκλο του γιου μου υπάρχουν 3 άτομα που ξεφεύγουν κατά πολύ οικονομικά από το μέσο όρο (προς τα πάνω) και δουλεύουν και οι τρεις (20 χρονών). Η μία ως εργάτρια στην επιχείρηση του μπαμπά της κάθε καλοκαίρι από μικρή και καμιά φορά και τους χειμώνες παρόλο που σπουδάζει, η δεύτερη σε ένα μαγαζί με παιδικά ρούχα σε πλήρες ωράριο τα καλοκαίρια και part time τους χειμώνες γιατί κι αυτή σπουδάζει… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είπα ότι είναι απαραίτητα αυτό, είπα συχνά. Φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις, έχω κι εγώ φίλο που είναι down to earth παρόλο που είναι ζάμπλουτος.
Περιέγραψα το σύνηθες, από τον δικό μου περίγυρο και φίλων μου, ότι υπάρχουν πολλά μωρά 30 ετών που ζουν με χαρτζιλίκια, σε σπίτια που τα πληρώνουν οι γονείς, διακοπές όλο το χρόνο και ποτάκια μέρα παρά μέρα. Kαι δεν ξέρουν που παν τα τέσσερα… Αν τους αφήσεις μόνους δεν ξέρω αν θα επιβιώσουν
Ναι, δεν ξέρω (το συχνά δεν το είδα κάπου), σίγουρα υπάρχουν και αυτοί και κατά την γνώμη μου δεν ζουν μόνο σε πλούσιες οικογένειες (αν και δεν γνωρίζω και πολλούς ζάμπλουτους η αλήθεια είναι).
Φτωχή κατάθλιψη, ζούμε σε έναν κόσμο όπου τα σοσιαλ και οι νέες τεχνολογίες ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις εκτος των άλλων, οπότε είναι λογικό μέσα στον βούρκο των σοσιαλ να πάθεις πυροδοτήσεις, πυροβολισμούς κι αυτοπυρπολησεις λόγω του φομο, της σύγκρισης και του τρομερού δούλεματος που τρώμε στην μάπα εδώ και δεκαετίες. Από την άλλη το κεφάλαιο, οι πελούσιοι και οι νεόπλουτοι μας ρουφούν το αίμα με το μπουρί της σομπας αλλά πλέον λόγω σοσιαλ έχουν την δυνατότητα να επιδεικνύουν και να μας τρίβουν στην μάπα χωρις ντροπουλα τα φράγκα και τις προνομιαρες τους κι εμεις να χαζεύουμε ζηλευοντας την λέρα. Κι οφείλω να… Διαβάστε περισσότερα »
Ζηλεύεις όσους περιμένουν να πληρωθούν για να πάνε για ψώνια;
Είναι διαφορετική η προσμονή να θες να πληρωθείς για να πας για ψώνια με το να περιμένεις το μισθό για να πληρώσεις τους λογαριασμούς ή να πας στο σούπερ μάρκετ.
AΓάπη μου να είσαι περήφανη για εσένα.
Έχουν άλλη γλύκα όταν τα πετυχαίνεις μόνη σου. Κερδίζεις ανάστημα!
Με την ίδια λογική μπορεί να ζηλεύει η καθεμία μια βίζιτα ή οποιαδήποτε έχει εμφάνιση μοντέλου κοκ
Δες το αλλιώς , η ζωή είναι πολύ δύσκολη και έχουν γίνει όλα πανάκριβα αλλά οφείλουμε να το αποδεχτούμε. Μην χάνεις ενέργεια τζάμπα ❤️
Λογικό και ανθρώπινο να νιώθεις έτσι. Δυστυχώς στη ζωή υπάρχει πολλή αδικία. Κάποιοι ξεκινούν με λυμένα τα περισσότερα προβλήματα τους και άλλοι δεν έχουν καμία βοήθεια από γονεις. Και ειναι αξιοθαύμαστα όσα κατάφερες. Πώς το ξεπερνάς; Πρώτον, πρέπει να καταλάβεις πως όταν παραπονιούνται έχουν δικιο απο τη δική τους σκοπιά.Το να μην έχεις νοικι και λογαριασμούς δεν σου εξασφάλιζει όλα τα άλλα έξοδα και δεν ξέρεις τι άλλα έξοδα έχουν που αγνοείς. Μπορεί όντως να δυσκολεύονται οικονομικά έναν μήνα. Εχουν βέβαια στηριξη και σωσιβιο αν κατι παέι στραβά που εσυ δεν εχεις. Αν σου κάνει τόσο τρίγκερ, προσπάθησε να αποφεύγεις… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ ζηλεύω αυτούς με πληρωμένα όλα τα ενοίκια και έξοδα. Είχα μία φίλη που είχε δικό της διαμέρισμα και τα πάντα πληρωμένα από τους γονείς της στα 34. Όχι συγκατοίκηση μαζί τους, μόνο δικά της.
Ζήλευα αυτούς που μπόρεσαν να σπουδάσουν σε άλλες πόλεις, χωρίς καν να δουλέψουν ποτέ, γιατί η μαμά και ο μπαμπάς τα πλήρωναν όλα. Εμένα πριν τις πανελλήνιες, που τελικά δεν έγραψα, μου είχαν ξεκαθαρίσει πως αν δεν ήταν Αθήνα, δεν θα πήγαινα. Όλοι οι άλλοι πήγαν, όμως.
Ζήλευα που ποτέ στην ζωή μου δεν πήγα διακοπές…