Είμαι 39, παντρεμένη εδω και και 10 χρόνια. Με τον άντρα μου έχουμε αποφασίσει πώς δεν θα κάνουμε παιδιά, η ζωή μας είναι απαιτητική και δεν υπάρχει ούτε χώρος ούτε διάθεση για επιπλέον υποχρεώσεις. Άλλωστε δεν είμαστε όλοι οι άνθρωποι φτιαγμένοι για να γίνουμε γονείς και σιγουρα όχι εγω.
Το πρόβλημά μου είναι οι γονείς μου. Δεν μπορούν να αποδεχτούν την απόφασή μας και δεν χάνουν ευκαιρία να μιλάνε γι αυτό. Ειλικρινά δεν αντέχω άλλο αυτη την συναισθηματική πίεση, δεν αντέχω να ακούω πώς θα πεθάνω μόνη, πώς τα χρήματα και η καριέρα δεν φέρνουν την ευτυχία η οποία πραγματώνεται μόνο μέσα από τη μητρότητα, πώς η σχέση μου με τον άντρα μου θα κλονιστεί ανεπανόρθωτα…
Δεν θέλω να τους στεναχωρώ αλλά αρχίζω να νιώθω δυσκολία να διαχειριστώ την κατάσταση και να αποφεύγω είτε να τους μιλάω είτε να τους επισκέπτομαι.
Καμιά ιδέα;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Δεν θέλω να γίνω μάνα
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν χρειάζεται να απολογισε για την απόφασή σου, και αν αγχώνονται ότι θα πεθάνεις μόνη πες τους ότι αυτό θα είναι το μέλλον τους αν δεν σταματήσουν να σε πιέζουν. Δεν κάνουμε παιδιά για να μας φροντίζουν στα γεράματα.
Πολύ καλό.Να τους πει “κι εσείς θα πεθάνετε μόνοι σας διότι με πρηξατε “😅
Πες τους «κι εσεις που κάνατε παιδιά κυνδινευετε να μείνετε χωρίς αν συνεχίσετε αυτό το τροπάριο» και σταμάτα να τους μιλάς αν δεν παίρνουν από λόγια. Πες το τελευταία φορά ότι αν δεν σταματήσουν θα χάσουν επαφή με σένα και την επόμενη που θα αναφερθούν ξανά, θεσε σε εφαρμογή την προειδοποίηση. Δεν είναι το θέμα η αγάπη και το νοιαξιμο τους εδώ, παρεμβαίνουν και νιώθουν ότι ακόμα μπορούν να σε επηρεάζουν. Εσυ μόνο μπορείς να τους περιορίσεις αυτό το έδαφος. Ουτε απάντηση σε τηλέφωνα ούτε τίποτα. Μπορείς;(Μηπωσ αρχίζεις κ εσύ να έχεις τύψεις αν δεν είσαι ‘αποίκο’ στα τηλεφωνήματα; Μήπως… Διαβάστε περισσότερα »
Σέβομαι πολύ τους ανθρώπους που έχουν αυτογνωσία στο θέμα της γονεικοτητας, δεν παρασύρονται από την κοινωνική πίεση και λένε ότι δεν κάνω γι’αυτό βρε παιδί μου, τέλος. Οι γονείς σου γνωρίζουν ότι αν κάποιος κάνει παιδί με το ζόρι, ενώ δεν είναι έτοιμος γι’αυτό, μετά την πληρώνει το παιδί; Εγώ ήμουν μια τέτοια περίπτωση παιδιού που με έκαναν μόνο από κοινωνική πίεση, και μέχρι και σήμερα καταριεμαι την κακη μου τύχη για τους γονείς που μου έτυχαν. Πες το κι αυτό μια φορά στους δικούς σου, αν και δεν νομίζω να παίρνουν από λόγια. Μην τους δίνεις σημασία και μην… Διαβάστε περισσότερα »
“Δεν θα το συζητήσω ΠΑΛΙ. Συμφωνούμε ότι διαφωνούμε”
Αν συνεχίσουν, προειδοποιείς ότι θα φύγεις/κλείσεις το τηλέφωνο και μετά το κάνεις.
Το “και εσείς μόνοι θα πεθάνετε αν συνεχίσετε να μου τα πρήζετε” είναι εύκολη και αποτελεσματική ατάκα αν αποφασίσεις να διακόψεις διπλωματικές σχέσεις για καμιά 10ετία.
Πάρε περίλυπο ύφος, κάθισε τους κάτω, κ κανε τη μεγάλη ανακοινωση: δυστυχώς δεν μπορώ να κάνω παιδιά. Δεν ήθελα να σας το πω μη σας στεναχωρήσω. Αλλά δεν μπορώ να μου κάνετε κ πόλεμο από πάνω. Είμαι χάλια ψυχολογικά. Αυτή είναι ομως η αλήθεια. Κ οφείλεται σε ένα μικρόβιο που μάλλον απέκτησα όταν ήμουν μικρή κ με αφηνατε να παίζω στην άμμο στην παραλια (κ έτσι κ το βουλώνουν, κ τους ρίχνεις κ όλο το φταίξιμο!)
Κακό.
Αυτό το “θα πεθάνεις μόνη σου” … Όλοι μόνοι μας πεθαίνουμε ,δεν παίρνει κάνεις παρέα μαζί του. Και δε νομίζω πως όλοι όσοι έχουν παιδιά πεθαίνουν γεμάτοι από αγάπη και μια χαρούμε ζωή. Για αν μη θυμηθώ όσους μετράνε τα λεπτά πότε θα πεθάνει η γιαγιά για να την κληρονομήσουν.. . Πες απλά ότι δεν μπορείς αν θέλεις να τους αποφύγεις. Ότι δεν υπάρχει περίπτωση το είπαν όλοι οι γιατροί. Θα ψάξουν λίγο να σου βρουν καλύτερο γιατρό, την τάδε και τη δεινά που είχαν πρόβλημα αλλά τον έλυσαν με το τάμα στον τάδε άγιο. Και μετά θα ηρεμήσουν (ελπίζω)… Διαβάστε περισσότερα »
Πες πως είσαι έγκυος,μετά από δυο μήνες πες πως απέβαλλες.Πηγες για εξετάσεις και οι γιατροί σου είπαν πως δεν θα μπορέσεις να ξανά κάνεις παιδιά.δεν θα σε ξανά ενοχλήσουν.
Εναλλακτικά πες πως θα υιοθετήσεις παιδάκι απ’ την Αφρική.φερε και κατάλογο να διαλέξετε μαζί.Να δεις που εκεί θα αλλάξουν γνώμη.
Χέστηκαν για το μέλλον σας.Θελουν να κάνετε τα ίδια όπως και εκείνοι γιατί ίσως ούτε αυτοί ήθελαν και δεν μπορούσαν λόγω κοινωνίας να πουν όχι.
Κάνε το “μας” “μου” κι όλα καλά.
Οι αποφάσεις ζωής είναι προσωπικές.
Αν ο άντρας σου ήθελε;
Αν ο άντρας σου θελήσει αργότερα;
Αν τα έχεις σκεφτεί και είσαι καλά, οκ.
Εκτός θέματος
Υπάρχει και το εμείς στη σχέση
Η επιθυμία είναι ατομική
Το αν κάνει ένα ζευγάρι παιδί όμως είναι απόφαση και των δύο
Ναι, είναι δύο + που κάνουν +.
Αν είναι + και – κανείς δεν πρέπει να επηρεάσει τον άλλο, τραβούν χωριστούς δρόμους.
Σε περίπτωση ? ο χρόνος είναι εχθρός της γυναίκας.
Συνήθως δεν ερχόμαστε μαρκαρισμένοι με τα θέλω μας, έχουμε δικαίωμα να αλλάζουμε απόψεις, αντιλήψεις με τα χρόνια.
Ναι και; Η ζωή είναι απρόβλεπτη και κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι θα γίνει στο μέλλον. Το σίγουρο είναι ότι ένα ζευγάρι δεν θα κάνει παιδί όταν κανένας από τους δύο δεν θέλει, με το σκεπτικό ότι μπορεί κάποιος στο μέλλον να αλλάξει γνώμη. Τι άκυρη λογική είναι αυτή;
Αν είναι ο άντρας που αλλάζει γνώμη φεύγει.
Αν είναι η γυναίκα απλά έχασε το τραίνο.
Έτσι όπως το περιγράφεις (με το τρένο και όλη τη μονοδρομικότητα που συνεπάγεται η αναλογία) είναι σαν να λες ότι η μόνη safe επιλογή είναι να κάνεις παιδί. Λες και αυτό δεν μπορεί να το μετανιώσεις ξερωγώ.
Καλα είναι -θα έλεγα- αφηγήματα τύπου το ‘έχασε τρένο’ να πάψουν να μας συνοδεύουν. Συνεχώς καλούμαστε να παίρνουμε αποφάσεις που μπορεί τελικά να τις μετανιώσουμε. Ας μην επιβαρύνουμε περαιτέρω άλλο μια ήδη επιβαρυμένη και πολυστιγματισμένη απόφαση. Πού βοηθάει αυτό;
Ούτε επιβαρυμένη είναι ούτε πολυστιγματισμένη.
Συνειδητή επιβάλλεται να είναι.
( Αν μετανιώνουμε συχνά για τις αποφάσεις που παίρνουμε κάτι θα πρέπει να αλλάξει )
Τι λες μωρέ lucid, θα με τρελάνεις; Δε στιγματίζει τη γυναίκα η απόφαση τεκνοποίησης ή μη;
Όχι απλώς τη στιγματίζει, συχνά εξισώνουμε το ‘γυναίκα’ με το ‘μάνα’.
Μάντεψε με τι εξισώνουμε το ‘μη μάνα’ (με ότι έμεινε… το τίποτα δηλ)
(Δε λέω εσύ. Δε λέω εδώ. Αλλά είναι ακόμα έντονο αυτό το δίπολο)
Ναι και ξαναρωτάω, και; Υπάρχει άλλος τρόπος; Άλλη επιλογή;
Το ζήτημα είναι όταν τα θέλω του ενός καταπιέζονται με κάποιον τρόπο υπό το βάρος της σχέσης.
Όταν συγκρούονται δύο θέλω, σύντροφος, παιδί και το ένα κουρνιάζει για κάποιο λόγο, ηθελημένα; συνειδητοποιημένα;
Όταν αυτός ο ένας είναι η γυναίκα θα δυσκολευτεί στο μέλλον πιθανά.
Μα τι σχέση έχει με αυτό στην συγκεκριμένη επιστολή; Στην προκειμένη η κοπέλα λέει ξεκάθαρα ότι δεν θέλει ούτε η ίδια ούτε ο σύντροφός της να κάνουν παιδί. Που κολλάει η καταπίεση των θέλω;
Γενικά μιλώντας…
Το ξεκάθαρα μπορεί να επηρεάζεται από διάφορα.
Εσωτερικά μπορεί να μην είναι τόσο ξεκάθαρα, σε πέντε χρόνια, αν αλλάξουν κάποια δεδομένα ζωής.
Και αν η γιαγιά μου είχε καρούλια θα ήταν τρένο. Και από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα. Δεν υπάρχει το παραμικρό σημείο στην επιστολή που να παραπέμπει έστω σε αβεβαιότητα. Τι παράλογο (ούτε καν λογικό) άλμα ήταν αυτό; Μήπως μπέρδεψες τις επιστολές;
Η τοποθέτηση είναι γενική, ξεφεύγει από τη συγκεκριμμένη επιστολή.
Μακάρι να ξέραμε πάντα τί αισθανόμαστε, τί πιστεύουμε, τί θέλουμε και να ξέραμε και να τα μεταφέρουμε στο γραπτό λόγο ώστε να εκφράζονται επακριβώς.
Το αν υπάρχει αβεβαιότητα ή όχι ή αν θα υπάρξει, αυτό μόνο η αποστολέας μπορεί να το ξέρει κι ίσως ούτε αυτή.
Ίσως το πρόβλημά της είναι ότι βλέπει το παιδί μόνο σαν υποχρέωση κι όχι οι γονείς της.
Τί είδους απαιτητική είναι η ζωή της; που δεν είναι επιλογή;
Το οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί απαιτητικο για κάποιον/α που δεν θέλει να κάνει παιδεία.
υπομονη 3-4 χρονια
Εσύ με τέτοια επιτυχία το διαιώνισες το είδος σου;
Θα σου πω τι μου είπε κάποτε μια ψυχολόγος για τα όρια στους γονείς μου.Ειπε ότι πρώτη φορά μιλάς ανοιχτά αλλά ευγενικά για τα όρια σου,λες δηλαδή “Καταλαβαίνω πως είναι ένα θέμα που σας στεναχωρεί αλλά αυτή η συζήτηση με φέρνει σε πολύ άβολη θέση και με θυμωνει.Σας το λέω τελευταία φορά,έχουμε αποφασίσει να μην κάνουμε παιδιά και όσο και να συζητιέται το θέμα αυτή η απόφαση δεν θα αλλάξει.Την επόμενη φορά που θα γίνει λόγος για αυτό το ζήτημα θα φύγω.”Αν σου πούνε “μα εμείς για το καλό σου το λέμε κλπ” ή ” το δηλαδή μας εκβιάζεις;” εσύ… Διαβάστε περισσότερα »