Καλημέρα
Μετά απο καιρό που είμαι μόνο αναγνώστρια ήρθε η στιγμή να θέσω και εγώ την δικιά μου ιστορία και προβληματισμό.
Είμαι 24 ετών και τα τελευταία 4 έτη είμαι σε μια υπέροχη σχέση με έναν υπέροχο άνθρωπο 1 χρόνο μεγαλύτερο μου . Η σχέση μας που και που έχει τους τσακωμόυσ της αλλά πάντα είμαστε σε θέση να τα βάλουμε κάτω και να λύσουμε ότι διαφωνίες ή δυσκολίες.
Το δύσκολο θέμα που με προβληματίζει είναι ένα θέμα υγείας του συντρόφου μου . Έχει διαγνωστεί με μια πάθηση στα μάτια. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες περί της πάθησης. Το μόνο που είναι σημαντικό να αναφέρω είναι ότι είναι σπάνια και αυτος που την έχει σταδιακά χάνει την όραση του και συνήθως την χάνει τελειως ( υπάρχει και η σπάνια περίπτωση να μην αναπτυχθεί και πότε) .
Από την αρχή που έμαθα για αυτό στήριξα το αγόρι μου και ήμουν μαζί του σε όλες τισ εξετάσεις του και επισκέψεις στο γιατρό. Οι ελπίδες μας αναπτερωθηκαν όταν μάθαμε ότι υπάρχει μια νέα θεραπεία αλλά μόνο συμβατή για κάποια άτομα. Δυστυχώς σήμερα μάθαμε ότι δεν είναι συμβατός.
Αυτό φυσικά και με στεναχώρησε και με θύμωσε. Με θύμωσε που η ζωή είναι άδικη και που υπάρχουν τέτοιες Παθήσεις. Παιδική σκέψη το ξέρω αλλά θέλω να κλάψω ξαι να βρίσω. Θέλω να τον στηρίξω αλλά φοβάμαι για το Μέλλον. Φοβάμαι ότι δεν θα αντέξω .
Και θυμώνω ακόμη παραπάνω με τον εαυτό μου που σκέφτεται ετσι ενώ ο σύντροφος μου περνάει την δυσκολία αυτή.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Θυμωμένη με την ζωη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα σου πρότεινα να μελετήσεις πάνω στο θέμα του συντρόφου σου γιατί φαίνεται να έχεις πλάσει μια προκατειλημμένη εικόνα στο μυαλό σου, ότι οι άνθρωποι με τύφλωση είναι ανήμποροι. Κάνεις λάθος, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι με αναπηρίες που ζουν αξιοπρεπώς.
Υπάρχουν μέχρι και σκύλοι-οδηγοί για τυφλούς, που εκπαιδεύονται για να τους εξυπηρετούν στις μετακινήσεις τους. Δεν χρειάζεται να γίνεις η νοσοκόμα του, δεν είναι κατάκοιτος.
Ασφαλώς κανείς δεν σε υποχρεώνει να είσαι με οποιονδήποτε αν δεν θέλεις. Αλλά μας λες ότι δεν θα αντέξεις να είσαι μαζί του αν έχει μια αναπηρία, νομίζεις ότι οι τυφλοί δεν μπορούν να έχουν συντρόφους, ή ότι τα άτομα με αναπηρίες δεν αξίζουν την αγάπη σου; Όλα τα άτομα με αναπηρία ή ειδικά ο συγκεκριμένος; Καταλαβαίνεις πού το πάω. Είναι άνθρωποι όπως όλοι μας, και εύχομαι αν εσύ ή ένας κοντινός σου άνθρωπος αποκτήσει μια αναπηρία να μην νιώσεις εγκατάλειψη και απομόνωση.
Εγώ δε νομίζω ότι θεωρεί ότι δεν αξίζουν αγάπη, αλλά έχει πιθανότατα κάπως μια εικόνα πώς είναι ανήμποροι και άρα θα είναι φουλ εξαρτώμενος πάνω της, που για πολλές παθήσεις δεν ισχύει, και επίσης μόνη της λέει ότι ο γιατρός είπε μπορεί να μην αναπτυχθεί σε τύφλωση. Ούτε έχει πει σε πιο χρονικό βαθ ς ενδέχεται να γίνει τύφλωση. Άλλο στα 30 άλλο στα 60. Και πέραν αυτού η ζωή έχει γυρίσματα και μέχρι να έρθει η τύφλωση μπορούν να συμβούν πολλά άλλα πράγματα.
Συμφωνώ, καλά τα λες, πιστεύει ότι θα γίνει η νοσοκόμα του. Αλλά δείχνει ίσως ότι πιστεύει ότι η αναπηρία είναι το τέλος της ζωής, όχι απλά μια παραλλαγή της. Δε λέω, υπάρχουν και ανάπηροι που τα βάφουν μαύρα, αλλά νομίζω ότι οι περισσότεροι απλά προσαρμόζονται.
Δυστυχώς το δεύτερο το έχω δει να συμβαίνει αλλά εκεί αποτελεί και τεράστιο παράγοντα το περιβάλλον του ανάπηρου. Αν λάβουν μια υπερπροστατευτική στάση αντί για υποστηρικτική.
Δεν διευκρυνίζεις αν ο προβληματισμός σου έχει να κάνει με το ενδεχόμενο της αναπηρίας ή με τη διαδρομή προς σε αυτή. Εχω και εγω μια αντίστοιχη πάθηση και έχει και ο πατέρας μου ο ποίος τώρα στα 60+ έχει αρχίσει να ελατώνεται η όραση του (και είναι ένας άνθρωπος με πολλές καταχρήσεις στη ζωή του). Θέλω να πω πως όπως πολύ καλά γνωρίζεις ήδη το πότε και αν θα γίνει είναι σχετικά άγνωστο. Αν ο προβληματισμός σου έχει να κάνει με την αναπηρία αυτή καθ’αυτή, με κάλυψαν τα υπόλοιπα σχόλια. Αν έχει να κάνει με τη διαδρομή προς αυτή, γιατί… Διαβάστε περισσότερα »
Καλησπέρα! Επειδή μάλλον κατάλαβα σε ποια πάθηση αναφέρεσαι, θα σου πω ότι υπάρχουν περιπτώσεις όπου η ολική απώλεια όρασης μπορεί να πάρει και χρόνια και σίγουρα δε γίνεται από τη μία μέρα στην άλλη (ξεκινά με δυσκολία όρασης τις βραδινές ώρες κλπ) σου δίνει πάντως χρόνο να προσαρμοστείς κ να μάθεις να κινείσαι στον χώρο. Σίγουρα ο συντροφός σου -ενδεχομένως κι εσύ- θα χρειαστεί να μιλήσει και με κάποιον ειδικό ψυχικης υγείας. Ναι είναι άδικο, ξέρω παιδάκια φίλης μου με την ίδια πάθηση που οι γονείς τους ήταν απεγνωσμένοι. Εννοείται έχεις κάθε δικαίωμα να σε τρομάζει το μέλλον και το… Διαβάστε περισσότερα »
Πάντως και εγώ που έχω μυωπία το βράδυ κάπως δυσκολεύομαι, μάλιστα σίγουρα κάποια στιγμή στην ιστορία και εμείς που πλέον φοράμε γυαλιά πρέπει να θεωρουμασταν άτομα με ειδικές ανάγκες. Απλά επειδή πλέον η πρόσβαση σε γυαλιά και φακούς οράσεως είναι αρκετά πιο προσιτή δεν θεωρείται τόσο τραγικό.
Ναι ισχύει! Κι εγώ τη νύχτα οδηγώ σε καλά φωτισμένους δρόμους, αλλιώς δεν παίζει, φοβάμαι. Επίσης, αν καμιά μέρα για τον Χ, Ψ λόγο θολώσει το μάτι μου παθαίνω πανικό ότι τυφλώθηκα πάλι. Αλλά εδώ μιλάμε για κάποιο εκφυλισμό αμφισβληστροειδούς λογικά ή κάτι παρόμοιο που ακόμα και με γυαλιά δε διορθώνεται.
Ναι, απλά αυτό που προσπαθούσα να πω είναι ότι γενικά τα πράγματα αλλάζουν. Πχ. Όταν δεν είχαν εφευρεθεί τα γυαλιά οράσεως και νέος θα “επιβαρυναμε” τους γύρω μας. Αλλά η τεχνολογία μας κάλυψε και όταν μιλάμε για άτομα με ειδικές ανάγκες δε θα μας έρθει στο μυαλό πχ. άτομο με μυωπία γιατί το κράτος έχει φροντίσει εν μέρη για εμάς και ο εξοπλισμός που χρειαζόμαστε για να ενεργούμε αυτόνομα είναι αρκετά προσβάσιμος. Αύριο μεθαύριο μπορεί να βγει θεραπεία ή τεχνολογία που να κάνουν τη ζωή του συντρόφου της γραφουσας ευκολότερη και εν τέλη αυτόνομη. Οπότε σήμερα κατηγοριοποιείται σαν άτομο με… Διαβάστε περισσότερα »
Δε μπορούμε να σου πούμε λεπτομέρειες όταν αποκρύπτεις την πάθηση, γιατί θα μπορούσε κάποια αναγνωστήρια/στης να την έχει και να έχει να προσφέρει μια άποψη κτλ Εγώ έτσι όπως διαβάζω το ποστ σου καταλαβαίνω κάποια πράγματα. Είσαι πολύ μικρή και πιθανότατα δεν έχεις αντιμετωπίσει κάτι χρόνιο (μπορεί βέβαια να πέφτω και έξω), οπότε μου κάθεται λίγο κάπως αυτή η δραματικότητα. Μπορεί βέβαια η απώθηση να είναι debilitating, μπορεί και οχι, αλλά δε μπορούμε να ξέρουμε καθώς δεν την αναφέρεις. Ούτε αναφέρεις το χρονικό διάστημα που συνήθως χρειάζεται για να φτάσει κάποιος στην τύφλωση, και εδώ να αναφέρω ότι πολύ σπάνια… Διαβάστε περισσότερα »
Το μυστικό βρίσκεται στην αγάπη. Αν τον αγαπάς, θα είσαι δίπλα του. Δεν ξέρεις πως θα εξελιχθεί η ασθένεια και πότε. Φέρνεις την καταστροφή χωρίς να γνωρίζεις ακριβώς το θέμα. Ενημερώσου. Τι μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος με προβλήματα όρασης. Πώς μπορεί να είναι ανεξάρτητος. Πόσο ανεξάρτητος μπορεί να είναι. Ίσως θα πρέπει να σκεφτείς, αν σου συνέβαινε το ίδιο, αν θα σου άρεσε να σε παρατήσει ο φίλος σου για αυτό το λόγο. Δεν σου λέω να μείνεις από λύπη. Μόνο από αγάπη. Αν δεν τον αγαπάς δεν έχει νόημα να μείνεις, γιατί κάποια στιγμή, αν η κατάσταση χειροτερέψει,… Διαβάστε περισσότερα »
Όλα μέσα στη ζωή είναι.
Είσαι πολύ μικρή ,δεν είσαι υποχρεωμένη για τίποτα. Καταλαβαίνω ότι σκέφτεσαι το μέλλον και φρικάρεις. Δώσε λίγο χρόνο, πολλά θα φανούν εκατέρωθεν.
Ετσι ακριβώς!!
Αν είχαν αντιστραφεί οι ρόλοι θα σε είχε παρατήσει.Σχεδον πάντα οι άντρες παρατάνε τις γυναίκες οταν αυτές αρρωστήσουν βαριά.Στο εξωτερικό,οσες γυναίκες πάθουν καρκίνο,οι νοσηλεύτριες, γιατροί και ψυχολόγοι τις προετοιμάζουν πως αργά η γρήγορα θα φύγει ο άντρας τους .και μιλάμε για σύζυγο με παιδιά,πόσο μάλλον για απλή σχέση.το ίδιο ισχύει και για τέτοιες παθήσεις.Αγαπητη γραφουσα να κοιτάξεις πλέον τον εαυτό σου και να φύγεις.Εισαι πολύ νέα για να αναλάβεις τέτοια ευθύνη και δη για κάποιον που δεν είναι καν άντρας σου.Εκανες το χρέος σου και τον στηριξες μέχρι ένα βαθμό.Απο κει και πέρα δεν είσαι υποχρεωμένη να αναλάβεις χρέη φροντιστριας… Διαβάστε περισσότερα »
οι άντρες φεύγουν μόνο όταν δεν παίρνουν την ποιότητα και ποσότητα σεξ που θέλουν . Ακόμα κι αν φταίνε οι ίδιοι . Ποσό μάλλον που μια άρρωστη γυναίκα μόνο το σεξ δεν έχει στο μυαλό της (συνέχεια , όπως θέλουν οι άντρες ) . Εδώ δεν τοχουν οι υγιείς γυναίκες στο μυαλό τους
Οι άντρες αυτό που θέλουν το βρίσκουν αλλού ανεπίσημα.
Φεύγουν από τις δύσκολες καταστάσεις γιατί είναι χέ….ες.
Έχω διαβάσει το στατιστικό και έλεγε 1 στους 3 συζύγους εγκαταλείπουν τη σύζυγό όταν αυτή προσβληθεί από καρκίνο. Άρα οι περισσότεροι δεν την εγκαταλειπουν. Βέβαια 1 στους 3 δεν είναι μικρός αριθμός αλλα μην κάνουμε και στρογγυλοποίηση από πάνω όταν δεν ισχύει. Επίσης ο σύντροφός της δεν διαγνώστηκε με καρκίνο ή κάποια παρόμοια πάθηση. Λίγο να εξετάζουμε τις προκαταλήψεις μας. Πολύς κόσμος εκεί έξω έχει χρόνια πάθηση και δε χρειάζεται 24/7 φροντίδα. Στην τελική και συ όταν αρρωσταίνεις στην ίδια θέση βρίσκεσαι. Μήπως να χωρίζουμε και εκείνο το διάστημα από φόβο μην χρειαστει να αναλάβουμε παραπάνω ευθύνες για μια δυο… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν μίλησα για απλή προσωρινή αρρώστια η αυτοάνοσο.εθεσα τον καρκίνο ως παράδειγμα.το να χάσεις την όραση σου δεν είναι λίγο.και επιμένω αν είχαν αντιστραφεί οι ρόλοι θα την είχε παρατήσει
Είσαι φουλ στην προκαταλειψη και βγαζεις συμπεράσματα με τις δικές σου ματαιώσεις. Πρώτα απ’ όλα προκάταληψη που συγκρίνεις κάτι τέτοιο με καρκίνο. Μόνη της λέει η γραφουσα ότι και ο γιατρος τους είπε ότι μπορεί να μην εκδηλωθεί κιόλας, όπως επίσης ότι για να φτάσει σε τύφλωση δε θα γίνει από τη μια στιγμή στην άλλη. Ο καρκίνος είναι πολύ πιο βίαιος. Πέραν αυτού δε μπορείς να γνωρίζεις αν ο σύντροφός της θα την παρατούσε. Μπορεί ναι μπορεί όχι. Γενικά σε μικρές ηλικίες οι άνθρωποι την κάνουν με ελαφρά, αλλά πρώτα απ’ όλα εμείς της γραφουσας τη πλευρά γνωρίζουμε και… Διαβάστε περισσότερα »
Σκληρό αλλά και αληθινό σε μεγάλο βαθμό.
Ευτυχώς κάποιες καταλαβαίνετε τι εννοώ
Υπάρχουν άντρες που όχι απλά δεν χωρίζουν αλλά υποστηρίζουν και φροντίζουν τις άρρωστες συντρόφους τους για δεκαετίες. Δεν είναι όλοι οι άντρες παρτάλια και υπάρχουν και αυτοί που είναι πολύ φροντιστικοί από την φύση τους. Το ότι η πατριαρχεία δεν το ευννοεί δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν. Και εσύ της λες να χωρίσει από τον σύντροφό της επειδή οι περισσότεροι άντρες θα την παρατούσαν στην θέση της και άρα και ο σύντροφός της θα κάνει το ίδιο; Wtf; Αυτό είναι η χαρά των στερεοτύπων. Δεν συμπεριφερόμαστε στους ανθρώπους σύμφωνα με το τι κάνει η πλοιοψηφία της κοινωνικής ομάδας που ανήκουνε.… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν υπάρχει αντίστροφος σεξισμός ούτε αντίστροφος ρατσισμός.οποτε άτοπο αυτό με το τσουβαλιασμα.. Φυσικά και η πλειοψηφία των αντρών είναι παρτάλια, απλά αλλάζει ο βαθμός.
Ίσως σε άλλες χώρες οι άντρες με καλό ποιόν είναι περισσότεροι,για Ελλάδα όμως δύσκολο
Ποιος μιλάει για σεξισμο; Αυτό που λες είναι προκατέλειψη και είναι προσβήτικό για όλους τους ανθρώπους. Δεν έχει να κάνει με το φύλο, ούτε με την φυλή. Ο τρόπος σκέψης σου να αντιμετωπίζεις τους ανθρώπους κατηγοριοποιόντας τους είναι το θέμα. Άμα δεν το καταλαβαίνεις πόσο άρχημος και λάθος είναι ο τρόπος που σκέφτεσαι τότε τι να σου πω… Εγώ ανθρώπους που σκέφτονται σαν εσένα δεν θα τους ήθελα ούτε καν στο μακρυνό κοινωνικό μου περιβάλλον.
Φυσικά και έχει εμφυλες διαστάσεις το θέμα.ακου εκεί δεν έχει να κάνει το φύλο.. ήρθε σήμερα καινούρια ερώτηση με κόρη που πνίγεται επειδή πρέπει να φροντίσει τους γονείς της ενώ υπάρχει γιός που ζει μαζί τους.Αλλα ξέχασα, αυτός είναι άντρας και κάνει την ζωή του και η κόρη “οφείλει” να αναλάβει χρέη φροντιστριας χωρίς ο αδελφός της να σηκώσει το μικρό του δαχτυλακι.Φανταζομαι με έναν τέτοιο άντρα δεν θα είχες θέμα να τον έχεις φίλο.Ποσους πια να φροντίσουμε??
Και ούτε εγώ θα ήθελα να έχω στον κύκλο μου άτομα με το δικό σου σκεπτικό..
Έχεις κολλήσει στο συγκεκριμένο θέμα… Οι διακρίσεις δεν έχουν να κάνουν με συγκεκριμένα θέματα αλλά με το τρόπο σκέψης των ανθρώπων που τις κάνουνε και λέει πιο πολλά για τους ίδιους παρά για τους ανθρώπους τους οποίους κρίνουνε βάση της κατηγορίας που ανήκουνε. Άλλο να μιλάμε για κοινωνικά φαινόμενα και άλλο να κρίνουμε ανθρώπους επί προσωπικού. Ο άντρας που αναφέρεις από την καινούρια ιστπρία (μου κάνεις και σπόιλερ, που δεν την έχω διαβάσει ακόμα) κάνει κάτι ο ίδιος και κρίνεται για τις πράξεις του. Αλλά δεν μπορούμε να κρίνουμε ανθρώπους για τις πράξεις άλλων επειδή τυχαίνει να ανήκουν στην στην… Διαβάστε περισσότερα »
Η ζωή μου έμαθε να κοιτάω το τώρα,παλεύουμε ότι αντέχουμε και όσο αντέχουμε.
Κάνεις δεν μπορεί να σου δώσει συμβουλές για την ζωή σου.
Είναι τραγικό γεγονός γιατί είναι πολύ νέος και συ επίσης.
Ασε τον χρόνο να σου δείξει τον δρόμο μην σκέφτεσαι το αύριο,κάνεις δεν ξέρει τι του επιφυλάσσει η ζωή.
Κανένας δεν κρίνεται από τις σκέψεις του και, πολύ περισσότερο, από αυτές που είναι αποτέλεσμα φόβων.
Όλοι μας κρινόμαστε από τις πράξεις μας.
Εσείς σκέφτεστε, ανησυχείτε και φοβάστε.
Λογικό είναι αυτό και δεν πρέπει να αισθάνεστε άσχημα.
Όταν όμως πάρετε την απόφαση, τότε θα κριθείτε (πρώτα από όλα από τον εαυτό σας).
Δείχνετε ότι έχετε συνειδητοποιήσει τις πτυχές του προβλήματος, αν και νέα.
Τι θα πει θα κριθειτε,δεν το αντιλαμβάνομαι.
Μα το αναφέρω:
“Όλοι μας κρινόμαστε από τις πράξεις μας.”
“τότε θα κριθείτε (πρώτα από όλα από τον εαυτό σας).”
Το προφανές προσπαθώ να πω.
Έχουμε δικαίωμα να επιλέγουμε τι θα κάνουμε και την υποχρέωση να γνωρίζουμε ότι το τί είμαστε (ή, καλύτερα, τι γινόμαστε) καθορίζεται από τι κάνουμε.
Όσοι επηρεάζονται (το περιβάλλον) και εμείς με βάση αυτό κρίνουν.