Καλησπέρα,
Επηρεασμένη από τις ιστορίες που διαβάζω εδώ για τους γονείς, πήρα το θάρρος να γράψω κι’ γω τη δική μου.
Νιώθω πως ο πατέρας μου, ήταν πάντα ένας άνθρωπος που μου έκοβε τα φτερά κι αυτό με ενοχλεί πολύ. Από μικρή, που είχα όνειρα για το τι θέλω να ακολουθήσω, δεν το δεχόταν. Με έσπρωξε στην επαγγελματική κατεύθυνση που ήθελε εκείνος, που ήταν να συνεχίσω την δική του επιχείρηση (λογιστήριο) κι ‘γω δέχτηκα γιατί το θεωρούσα σωστό. Καταλήξαμε να δουλεύουμε παρέα, στο ίδιο γραφείο και όσο κι αν χαίρομαι που έχω τον πατέρα μου συνέχεια κοντά μου, αυτό το μοτίβο συνεχίζεται.
Ενώ με βοηθάει, υπάρχουν φορές που θα σκεφτώ μία ιδέα, την παραθέτω σε αυτόν ενθουσιασμένη και εκείνος μου μιλάει σαν να πρότεινα το πιο ηλίθιο πράγμα στον κόσμο. Το θέμα είναι πως έχω αρχίσει να εκνευρίζομαι πλέον με όλο αυτό, συσσωρεύω νεύρα τα οποία μου βγαίνουν σε άσχετες ώρες απέναντί του και αυτός απορεί και αναρωτιέται που του μιλάω με νεύρα. Και συμβαίνει μπροστά στους υπαλλήλους μας, κάτι που δεν με ευχαριστεί καθόλου.
Καταλαβαίνω ότι ανήκουμε σε διαφορετικές γενιές οπότε ο καθένας είναι ανοιχτός σε διαφορετικές προτάσεις, αλλά δεν ξέρω πλέον πως μπορώ ήρεμα να του εξηγήσω πως αυτό που κάνει με ενοχλεί. Όσο κι αν προσπάθησα να μιλήσω, πιο παλιά, δεν αλλάζει και δεν πιστεύω να αλλάξει.
Παρατηρώ ακόμα πως περνάει έμμεσα ένα μήνυμα πως οι άντρες είναι λίγο καλύτεροι. Αυτό το έχω νιώσει να το κάνει και στην μητέρα μου για άλλους λόγους. Ως μοναχοπαίδι δεν έχω να μοιραστώ αυτή τη πίκρα με έναν αδερφό ή αδερφή, αλλά ίδια εμπειρία έχω ακούσει από φίλες με πρώην εργοδότες άντρες.
Νόμιζα πως στο 2024 είχαμε ξεπεράσει τέτοιες αντιλήψεις. Πλέον, αυτό που κάνω ειναι να κάνω αυτά που θεωρώ σωστά χωρίς να τα συζητάω μαζί του, το οποίο με γλιτώνει από οποιουδήποτε μορφής απόρριψης αλλά από την άλλη με ενοχλεί που δεν έχω έναν πατέρα που θα με πει μπράβο, ωραία ιδέα ακόμα και να μην πετύχει δοκίμασέ το.
Μου λείπει αυτό. Να πιστέψει σε εμένα…
ΑΠΟ ΤΗΝ – Απογοητευμένη
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κάποτε μου είπαν για μια γνωστή που είχε σπουδάσει με το στανιό αυτό που της επέβαλλε η μάνα της γι να της παραδώσει “μαγαζί γωνία” που είχε και εκοβε χρήμα για 3 γενιές. Η κόρη υπέφερε, το δούλευε μεν , έκανε σύγχρονες αλλαγές σύμφωνα με τις ιδεές της, αλλά ποτέ δεν αισθάνθηκε ο εαυτός της. Διακύρησσε ότι θα σπουδάσει κα΄τι άλλο και θα φύγει. Έλεγα κυνικά “σιγά, έχει βολευτεί στη γκρίνια της” .10 χρόνια μετά διαψεύστηκα πανηγυρικά όταν έμαθα ότι σπούδασε παραλληλα εξ αποστάσεως αυτό που ονειρευόταν, μετανάστευσε , αναγνώρισε το πτυχίο της και έκανε και έξτρα εξετασεις και δουλεύει… Διαβάστε περισσότερα »
Ολα μα ολα γινοντσι αν υπαρχει το μαγαζι γωνια που κοβει χρημα για 3 γενιες…ως εκ τουτου το καμαρι παει στην μανα!
Εγώ πάλι έχω δει κάτι άλλο. Πριν αρκετά χρόνια υπήρχε ένα χασάπικο στη γειτονιά μου στα νότια προάστια. Ένα κλασικό χασάπικο που το είχε ο πατέρας. Και το έδωσε στο γιο. Ο γιος λοιπόν δεν ήθελε να είναι χασάπης. Κάτι άλλο ήθελε . Ίσως όχι να σπουδάσει , αλλά να ανοίξει καφετέρια ? Μπαρ? Κλαμπ? Τέλος πάντων χασάπικο του έκατσε. Παίζει να μην ήταν καλός μαθητής, οπότε όνειρα και σπουδές ήταν κάπως περιορισμένα. Μια μέρα πήγα να πάρω κρέας και στο χασάπικο γινόταν χαμός. Σκούροι τοίχοι, φωτορυθμικα, μουσικές, κόσμος χορευε από εξω , κερνούσαν σφηνάκια. Πάρτυ κανονικό. Μπήκα μέσα ,… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχουν δύο θέματα: το ένα είναι η εργασία σου την οποία δεν αγαπάς γιατί δεν θα ήταν αυτό που θα επέλεγες αν είχες επαναστατήσει στην πατρική καθοδήγηση. Φυσικά δεν σε ψέγω που δεν το έκανες σε μια τρυφερή ηλικία στην οποία η επιρροή των γονιών πάνω μας είναι τεράστια, καιρός να το κάνεις τώρα όμως. Φύγε από εκεί και χάραξε το δικό σου μονοπάτι. Ο πατέρας σου θα τα χάσει και θα στενοχωρηθεί (και καλά θα κάνει) και μετά θα το αποδεχτεί και θα είναι μια χαρά με τους υπαλλήλους του. Ακόμα και αν δεν το αποδεχτεί (λέμε τώρα, απίθανο… Διαβάστε περισσότερα »
Από τα μεγαλύτερα λάθη της ζωής μου ήταν να δουλέψω με τον πατέρα μου, ειδικά μετά το πτυχίο. Κι εμένα λογιστής, σπούδασα έτσι κι αλλιώς παρεμφερές και είχα δικαίωμα να υπογράφω ως λογιστής οπότε μια χαρά κούμπωσε. Κι εμένα ο πατέρας μου ήταν πάντα αρνητικός σε όλα. Αλλά σε σημείο παραλόγου. Μπορεί να τον ρώταγες κάτι τώρα και να σου έλεγε όχι και μετά από μία εβδομάδα να πεις ότι δεν θα το κάνεις και να σου πει μα γιατί, θα σου δώσω εγώ λεφτά να το κάνεις. Αυτό συνέβαινε για τα πάντα, δηλαδή ήξερα απλά ότι θα πει όχι… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφώνησες να γίνεις υπάλληλος του πατέρα σου, τι διαφορετικό περιμενες; Γενικά είναι πολύ δύσκολο να δουλεύουμε με συγγενείς και μόνο προβλήματα δημιουργούν τέτοιες καταστάσεις. Θυμάμαι και μια κοπέλα που είχε στειλει πρόσφατα και είχε το ίδιο πρόβλημα με την αδερφή της που δούλευαν μαζί και ήταν και γυναίκα. Θα πρέπει να δεις πως θα αλλάξεις καριέρα ή πως θα πας σε άλλο γραφείο. Ο πατέρας σου απίθανο να αλλάξει χαρακτήρα.
Αυτό. Εγώ έχω μάνα τέτοια. Πάντα με ζήλευε και ζηλεύει. Αμέσως οταν πατησα τα 30 μου έλεγε οτι δεν εχω να περιμένω τιποτα απο την ζωή μου. Τα χρόνια μου (σε ηλικία) τα πηδάει πέντε-πέντε. Τώρα κλείνω τα 37 και μου είπε οτι είμαι ΗΔΗ σαράντα. Οταν ημουν ημουν 31 ελεγε εισαι 35. Αλλά ποτέ δεν με αντιμετώπιζε και αναλόγως δηλαδή να με σέβεται περισσότερο τωρα που είμαι πλεον “γρια” οπως υπονοεί. Εντωμεταξύ δεν εχω ζήσει απολύτως τιποτα. Εξαιτίας της λογω του αρνητισμού και της εξωφρενικής εως και εγκληματικής παρεμβατικότητάς της. Δεν θέλω να πω περισσότερα εδώ γιατί τα σκέφτομαι… Διαβάστε περισσότερα »
Αφεντικο δεν γινεσε δικαιωματικα και κληρονομικω δικαιω. Και τι νομιζεις πως αν δουλευες αλλου τα αφεντικα θα σου ελεγαν μπραβο? Αν ηταν καλη η ιδεα θα την επαιρναν ως δικη τους και κι ουτε μπραβο ουτε τιποτε. Κι αν ηταν χαλια θα απολυοσουν… που πολλες θα ειναι αν δεν τις υιοθετει καποιος που για να εχει επιχειρηση τουλαχιστον αποδεδεδειγμενα δουλευει ο τροπος που διευθυνει… Και το να εισαι παιδι του αφεντικου σημαινει διπλη ευθυνη για το αφεντικο. Θα σου παραδωσει κατι λειτουργικο που ηδη επι χρονια τρεφει μια οικογενεια επειδη ειναι λειτουργικο. Θα σου παραδωσει δηλαδη ΚΑΒΑΤΖΑ ΜΑΞΙΛΑΡΙ. Δεν εισαι… Διαβάστε περισσότερα »
Καλησπέρα, δεν έχω ξαναγράψει στα σχόλια. Συμμετέχω μόνο και μόνο για να πω πόσο με άγγιξε η ιστορία σου. Είναι πολλοί οι γονείς που κόβουν με έμμεσο τρόπο τα φτερά και την αυτοπεποίθηση των παιδιών τους.
Μπορούν και μόνο με ένα βλέμμα, ένα σχόλιο υποτιμητικό να αφήσουν αποτύπωμα για όλη την υπόλοιπη ζωή.
Το ευχάριστο είναι ότι μάλλον το κατάλαβες όσο είσαι ακόμα μικρή.
Δεν θα μείνω μόνο στον επαγγελματικό τομέα. Η απόρριψη και η έλλειψη αυτοπεποίθηση είναι σε όλους τους τομείς. Σπάνια περιορίζεται.
Εξ ορισμού οι γονείς προσπαθούν να κάνουν ό,τι καλύτερο για τα παιδιά τους.
Όπως το φαντάζονται αυτοί ; ναι,οκ…
Σε κάθε άλλη περίπτωση μιλάμε για αρρωστημένες και βαθειά προβληματικές καταστάσεις.
Για ποιό λόγο να απορρίψει ένας γονέας το παιδί του;
Αυτό το βλέμμα ,το σχόλιο θα πρέπει να απευθύνεται σε υπερευαίσθητο άτομο,για να αφήσει τέτοιο αποτύπωμα.
Λυπάμαι ειλικρινά
“Αυτό το βλέμμα ,το σχόλιο θα πρέπει να απευθύνεται σε υπερευαίσθητο άτομο,για να αφήσει τέτοιο αποτύπωμα.”.Η μπορεί απλά να προέρχονται από γονείς που ανήκουν στις αρρωστημένες και βαθυά προβληματικές καταστλασεις.
Όχι, δεν προσπαθούν όλοι οι γονείς να κάνουν το καλύτερο για τα παιδιά τους. Υπάρχουν και πολλοί γονείς που είναι εγωκεντρικά τέρατα και κοιτάνε να κάνουν το καλύτερο για το τομάρι τους. Ούτε φταίει η υπερευαισθησία των παιδιών, το παιδί συνήθως εισπράττει ακριβώς αυτό που ο γονιός του εκπέμπει. Το αν θα πέσεις σε καλό η κακό γονιό, είναι καθαρά θέμα τύχης.
Στο λόγο και στην άποψη ίσως αν αποφεύγονται εκφράσεις και γενικεύσεις όπως πολλοί ,όλοι…να είναι πιο χρήσιμο στο να βγουν κάποια συμπεράσματα .
Είναι εντελώς διαφορετική η παράθεση προσωπικών βιωμάτων.
Εννοείται πως οι απόψεις είναι προσωπικές.
Η ζωή δεν είναι στατιστική αλλά για να πάρουμε ένα ικανό δείγμα ,συνήθως αφαιρούμε τα άκρα ,που δε θεωρούνται αντιπροσωπευτικά.
Κάθε εμπειρία είναι σεβαστή.
η πραγματικότητα είναι οτι η δουλειά είναι του πατέρα σου. Απο οτι καταλαβαίνω την έχει χρόνια, αφου σπούδασες και τώρα δουλεύεις εσυ. Οπότε έχει και την αποκλειστική ευθύνη και τα έξοδα για να τρέχει το γραφείο? Αν ναι , σορρυ αλλά ο λόγος σου δεν έχει μεγάλη αξία. θα πρέπει πρώτα να ζητήσεις να συμμετέχεις στα λειτουργικά έξοδα και στην νομική ευθύνη της επιχείρησης και μετά να προτείνεις καινοτόμες ιδέες και να θέλεις να τις λάβει υπόψιν ο πατέρας σου, σε μια οικογενειακή επιχείρηση. Αν έχεις αναλάβει και εσύ μερικά έξοδα και ευθύνες αλλά βλέπεις οτι δεν εισακούγεσαι, μπορείς να… Διαβάστε περισσότερα »
Βαλε πλωρη για εκει που θες, ειτε ειναι να σπουδάσεις κατι εκ νεου ειτε να πας να δουλέψεις αλλού.
Δεν θαλλαξει ο πατερας σου. Αν ειστε μακρια κ αν συνειδητα οριοθετησεις τον εαυτο σου ( ναι με το να γινεσαι δυσαρεστη) τοτε ισως κατι υποψθαστει αλλα κ παλι δν θαλλαξει.
Κοιτα τον εαυτο σου κ φυγε μακρια
Πιστεύει πολύ,σε έχει δίπλα του, εσύ θα συνεχίσεις το γραφείο. Απλά το δείχνει ή δεν το δείχνει με τον τρόπο του. Είναι πολλοί άνθρωποι που δε θα πουν ποτέ αυτά που θα θέλαμε να ακούσουμε. Οι διαφωνίες είναι στα πλαίσια της δουλειάς. Και συνεταίρο να είχες πάλι θα υπήρχαν εντάσεις ,διαφωνίες ,ανταγωνισμός. Με τους γονείς πάντα έχουμε το θάρρος και εκφραζόμαστε πιο άνετα και πιο έντονα. Πολλοί θα σε ζήλευαν. Χαίρομαι που παρόλο που ζορίστηκες αρχικά, φαίνεται ότι αγάπησες το αντικείμενο και είναι κάτι που σου αρέσει. Μάθε από τον πατέρα σου, δείξε του ότι εκτιμάς την εμπειρία του και… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό το μοτίβο της καλής και υπάκουης κόρης που α) δεν δυσαρεστεί τον πατέρα της με τίποτα, β) παρότι δεν παίρνει αυτό που θέλει από την πατρική σχέση πρέπει να ΥΠΟΘΕΣΕΙ ότι αυτά εννοεί και νιώθει ο πατέρας της και γ) έχει χρέος να τον κάνει περήφανο, είναι κάποιου είδους αποστολή που έχουμε στη Γη;
Για το πώς συμπεράνατε ότι η δουλειά της αρέσει τώρα, ας μην το πιάσουμε κι αυτό.
Μια χαρά τα ρίχνει τα μπινελίκια της.
Είναι ενθουσιασμένη με τις ιδέες που έχει πάνω στη δουλειά.
Μια μεγαλύτερη αποδοχή ζητάει.
Πταίσματα
Αυτό είναι το λάθος που κάνουν πολλές φορές τα παιδιά ακούνε σε όλα τους γονείς. Δεν Χρειάζεται να ακολουθούμε την ίδια επαγγελματική διέξοδο των γονιών μας. Το βλέπω και σε γνωστές μου, μόνο που αυτές προφασίζονται ότι τα επαγγέλματα εκείνα που επέλεξαν είναι καλύτερα από κάποια άλλα (όποια κι αν είναι.. δεν θέλω να μπω στο λούκι για κανένα λόγο).